Atos 5

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Be, al kura deŋembe Ananaiasya berem Safiraya manaŋ megeŋ tapummiŋ kura al beleŋ damu tikeb muruŋgem taryum.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Gega ire uŋya gobe hora goyen tumŋaŋ Yesuyen mere basaŋ mar aposel buda haniŋde kertek ma yirkeb goke sege irdeb hora kurhanbe yiŋgeŋ ge basiŋa irdeb uŋ beleŋ kurhan po tawaŋbe, “Megeŋ gote muruŋgembe gago po,” yeŋ aposel buda haniŋde kiryiŋ.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Irkeb Holi Spirityen saŋiŋde Pita beleŋ bebak teŋbe, “Ananaias, daniŋ geb Satanyen dufay po gama irde hora kurhanbe gigeŋ ge bana kerdeb tumŋaŋ gago po tawayhem yara teŋ Holi Spirit usi irha?
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Megeŋge goyen damu ma tikeyabe gere hinhin. Irde damu tike muruŋgem wor gere po. Niŋgeb hora go teŋ dufayger det kura ire yeŋbe gwaha irtek yara. Gega da beleŋ wor po girkeb dufay goyen forok yekeb mata buluŋ gogo taha? Usi taha gobe al ma usi yirha, Al Kuruŋ usi irha geb,” inyiŋ.
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 — ausente —
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 — ausente —
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Be, 3 awa gwahade kamereb berem Safira gobe uŋ hitte mata gwahade forok yihi yeŋ ma nurdeya Pita hinhin ya biŋde gor hurkuriŋ.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Irkeb Pita beleŋbe, “Safira, momoŋ nira. Megeŋtiriŋde muruŋgembe gago po we?” inkeb, “Gwaha, tumŋaŋ gogo po,” inyiŋ.
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Irkeb Pita beleŋ wol heŋbe, “Dahade niŋgeb derbe tumŋaŋde mere sege irdeb Doyaŋ Al Kuruŋyen Holi Spirit tuŋaŋ urhar? Almege tukuŋ mete tahaŋ marbe yamere gogo forok yahaŋ yenha. Niŋgeb ge wor gade kuniŋ tahaŋ geb,” inyiŋ.
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Irkeb goya goyen po Pitayen kahaŋ miŋde gor po kateŋ kamyiŋ. Be, uŋ tukuŋ mete tiyamiŋ mar gore waŋ hurkuŋbe berem wor kamtiŋ keneŋbe tukuŋ uŋ ketalde po mete tiyamiŋ.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Be, ire uŋya go hitte mata forok yiriŋ gote mere momoŋ nurdeb Yesuyen alya bereya sios gobe tumŋaŋ kafura wor po hamiŋ. Yesuyen alya bereya moŋ wor gwahade po kafura hamiŋ.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Be, aposel buda beleŋ mata tiŋeŋ Al Kuruŋ beleŋ po forok yirtek goyen al hitte budam forok yirde hike diliŋ fot yeŋ hinhan. Irde Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan marbe tumŋaŋ dufaymiŋ uŋkureŋ po kerde Al Kuruŋ doloŋ irniŋ yeŋ al waŋ gabu irde haŋyen gasuŋ kuruŋ kura “Solomonyen Paranda” ineŋ haŋyende gor gabu irde hinhan.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Be, Yerusalem taunde hinhan mar goyen tumŋaŋ Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan mar goke tagalde turuŋ yirde hinhan. Gega go mar goyen hitte mata forok yeŋ hinhan goke kafura heŋbe al kura yeŋya awalik heŋ heŋ ge kama heŋ hinhan.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Gega alya bereya tiŋeŋ beleŋ Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irdeb budam forok yeŋ hinhan. Irkeb Yesuyen alya bereyabe budam wor po hamiŋ.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Irde aposel buda beleŋ mata tiŋeŋ kurayen kurayen teŋ hinhan goyen yeneŋ hinhan geb, garbam miŋyaŋ mar sapirte yawaŋ beleŋyaŋ yerde hinhan. Kurabe yawaŋ gasuŋ ugamde yunke goyaŋ ferde hinhan. Gwaha yirteke gab Pita waŋ beleŋ goyaŋ kuŋ heŋyabe haniŋ yerde yuni yeŋbe gogo teŋ hinhan. Munaŋ kurabe Pita toneŋ beleŋ po awrum yurke igiŋ henayiŋ yeŋ nurde teŋ hinhan.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Irkeb tiyuŋ budam Yerusalem biŋyaŋ biŋyaŋ niŋ mar gore garbam marya al uŋgura ketal yurtiŋ miŋyaŋ mar goyen aposel buda hitte yawaŋ hike sope yirke tumŋaŋ igiŋ heŋ hinhan.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Be, pris buda gote kuruŋmiŋya yeŋ faraŋ urde hinhan mar Sadusi budaya beleŋ, ‘Neŋ fole dirniŋ tahaŋ,’ yeŋ biŋ ar yekeb aposel buda niŋ igiŋ ma wor po nurdeb yade gasa yirniŋ yeŋ mere sege iramiŋ.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Irdeb aposel buda goyen yade kawe marya mata buluŋ teŋ hinhan marya yerde haŋyen koyare gor yeramiŋ.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Gega wawuŋbe Doyaŋ Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ kuŋbe koya gote yame fegelde siŋare yukuriŋ.
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 Irdeb, “Al Kuruŋyen ya balemde kuŋbe al buda kuruŋ goyen al kura Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iryeŋbe Al Kuruŋ diliŋde al gergeŋ heŋ heŋ mata goyen goke keŋkela po tagalnayiŋ,” yineŋ hulyaŋ yiryiŋ.
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Be, miyoŋ beleŋ yinyiŋ goyen nurdeb fay urkeb Al Kuruŋyen ya balemde kuŋbe alya bereya saba yird yird miŋ uramiŋ.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Gega kuŋ forok yeŋ naŋkenamiŋbe aposel buda gobe gor ma hinhan.
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 Gwahade keneŋbe mulgaŋ heŋ kuŋbe, “Koya yamebe siŋa mat tareŋ irtiŋ, irdeb ya gote doyaŋ marbe tumŋaŋ gor haŋ. Goyenbe yame fegelde hurkuŋ naŋkenhet gega, gorbe al miŋmoŋ. Hubu wor po!” yinamiŋ.
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Irkeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Al Kuruŋyen ya balem doyaŋ irde haŋyen marte kuruŋmiŋya beleŋ mere momoŋ go nurdeb, “Aposel budabe daha tahaŋ? Irdeb kamebe da mata forok yiyyeŋ?” yeŋ ŋakŋak tiyamiŋ.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Be, gwaha teŋ hikeb al kura waŋbe, “Mel, ga nurnaŋ. Al yad fere tiyaŋ mar gobe Al Kuruŋyen ya balem bana goŋ alya bereya saba yirde hike yenhem be!” yinyiŋ.
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Irke ya balem kuruŋ gote doyaŋ marya kuruŋmiŋya gore mere go nurdeb kuŋ aposel buda go yad wayamiŋ. Goyenpoga al buda kuruŋ meremiŋ nurde hinhan mar gore yeŋ ge heŋ hora kaka dirnak yeŋbe ohkohom po Israel naŋa doyaŋ mar tumŋaŋ gabu iramiŋ gasuŋde gor yawayamiŋ.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Be, aposel buda go yawaŋ diliŋde yirkeb pris buda gote kuruŋmiŋ gore biŋ ar hende gaha yinyiŋ:
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 “Yesu beleŋ alya bereya ne niŋ saba yirde hinayiŋ dinuŋ goyen bada po henayiŋ yeŋ utaŋ dirtiŋ. Gega parsay heŋ Yerusalem taunde gar kawaŋyaŋ po mere tagalde tukuŋ hikeb al budam nurd pasi hahaŋ. Gwaha teŋbe Yesu kamuŋ gobe yeŋ beleŋ po mayaŋ yeŋ miŋge dirniŋ teŋ haŋ?” yinyiŋ.
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Irkeb Pita beleŋ kadom yagoya huwarde wol heŋbe, “Neŋbe Al Kuruŋyen mere po gama irtek. Dende mere ma nurtek geb!
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Be, ga nurnaŋ. Deŋ beleŋ Yesu kuruse hende mayke kamuŋ. Goyenbe neŋ Israel marte asininiŋ yagot Al Kuruŋ beleŋ kamtiŋde mat isaŋ hiyuŋ.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Irde yiŋgeŋ hitte tumulgaŋ teŋ saŋiŋ uneŋbe deŋem yaŋ kuruŋ wor po irdeb, neŋ al gayen ga Dumulgaŋ teŋ teŋ Al iruŋ. Goyenbe neŋ Israel mar kuruŋ gayen mata buluŋ yubul teŋ yeŋ ge bininiŋ mulgaŋ heke mata buluŋniniŋ halde duneŋ yeŋ nurdeb gogo tiyuŋ.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Niŋgeb neŋbe Yesu hitte mata forok yitiŋ goyen dilniniŋde yeneŋbe gago kawan tagalde hite. Irde Holi Spirit manaŋ bebak tinaŋ yeŋ dikala dirde hi. Be, Holi Spirit gobe Al Kuruŋ beleŋ yende mere gama irde haŋ mar goyen tumŋaŋ yuneŋ hi,” yinyiŋ.
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Irkeb meremiŋ nuramiŋ mar gobe biŋ ar yekeb, ‘Fudinde wor po, aposel buda gayen gasa yirteke kamwoŋ,’ yeŋ nuramiŋ.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Be, gabu iramiŋde gorbe Yuda marte tikula saŋiŋ po gama irde haŋyen Farisi mar al kura deŋembe Gamaliel goyen gor hinhin. Yeŋbe Moseyen saba basaŋ heŋ tagal tagal al. Al gobe al budam palap irde hinhan. Be, al gore huwardeb, “Aposel buda ga belŋeŋ po siŋare yukunaŋ,” yinkeb gwaha yiramiŋ.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Irkeb gabu iramiŋ mar goyen gaha yinyiŋ: “Mel, Israel mar, al buda gayen ga daha wet kura yirniŋ yeŋbe keŋkela dufay heŋ ga mata tinayiŋ.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Nalu kura hakot yara po mata kura forok yiyuŋ goyen bitiŋ sir yaŋ? Al kura deŋem Teudas beleŋ, ‘Nebe al deŋne yaŋ,’ yekeb al 400 gwahade beleŋ gama irde hinhan. Gega go al goyen maykeb yeŋ gama irde hinhan mar gobe bur yekeb hubu po hiriŋ.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 “Be, Teudas kamereb neŋ Israel marte deŋniniŋ kapyaŋ heŋ tumŋaŋ asaŋde kerd kerd nalure Galili niŋ al kura deŋem Yudas beleŋ, ‘Roma gabman asogo irniŋ,’ yineŋ al usi yirke gama irde hinhan. Gega yeŋ wor mayke kamkeb yeŋ gama irde hinhan mar goyen wor bur yamiŋ.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 — ausente —
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 — ausente —
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Irkeb al buda gor hinhan mar gore, ‘Mere dira gabe fudinde,’ yeŋ nuramiŋ. Irdeb aposel buda go sopte hoy yirke wakeb gabu iramiŋ gote kuruŋmiŋ beleŋ, “Yesu gore yiŋgeŋ ge al saba yirde hinayiŋ dinuŋ gobe sopte ma po tagalnayiŋ,” yineŋ utaŋ yirdeb fuleŋa marmiŋ yinkeb al gasa yird yird kaŋ po yusulak teŋbe yakira tiyamiŋ.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Irkeb aposel buda goyen mere gasuŋ go tubul teŋ kuŋ heŋya, “Neŋbe Al Kuruŋ beleŋ Yesuyen al wor po yeŋ nurd duneŋ hi. Niŋgeb Yesu niŋ teŋ ulniniŋ misiŋ katehet gago,” yeŋ amaŋeŋ wor po nuramiŋ.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Irdeb al saba yird yird niŋ bada ma hamiŋ. Hugiŋeŋ gise haŋka Al Kuruŋyen ya balemde gor kuŋ mere igiŋ Yesube Mesaia yitiŋ goyen mere kawan po tagalde kuŋ hinhan. Irdeb almet yayaŋ wor gwahade po teŋ hinhan.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.