Atos 5
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARIB
1 Be, al kura deŋembe Ananaiasya berem Safiraya manaŋ megeŋ tapummiŋ kura al beleŋ damu tikeb muruŋgem taryum.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Gega ire uŋya gobe hora goyen tumŋaŋ Yesuyen mere basaŋ mar aposel buda haniŋde kertek ma yirkeb goke sege irdeb hora kurhanbe yiŋgeŋ ge basiŋa irdeb uŋ beleŋ kurhan po tawaŋbe, “Megeŋ gote muruŋgembe gago po,” yeŋ aposel buda haniŋde kiryiŋ.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Irkeb Holi Spirityen saŋiŋde Pita beleŋ bebak teŋbe, “Ananaias, daniŋ geb Satanyen dufay po gama irde hora kurhanbe gigeŋ ge bana kerdeb tumŋaŋ gago po tawayhem yara teŋ Holi Spirit usi irha?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Megeŋge goyen damu ma tikeyabe gere hinhin. Irde damu tike muruŋgem wor gere po. Niŋgeb hora go teŋ dufayger det kura ire yeŋbe gwaha irtek yara. Gega da beleŋ wor po girkeb dufay goyen forok yekeb mata buluŋ gogo taha? Usi taha gobe al ma usi yirha, Al Kuruŋ usi irha geb,” inyiŋ.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 — ausente —
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 — ausente —
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Be, 3 awa gwahade kamereb berem Safira gobe uŋ hitte mata gwahade forok yihi yeŋ ma nurdeya Pita hinhin ya biŋde gor hurkuriŋ.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Irkeb Pita beleŋbe, “Safira, momoŋ nira. Megeŋtiriŋde muruŋgembe gago po we?” inkeb, “Gwaha, tumŋaŋ gogo po,” inyiŋ.
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Irkeb Pita beleŋ wol heŋbe, “Dahade niŋgeb derbe tumŋaŋde mere sege irdeb Doyaŋ Al Kuruŋyen Holi Spirit tuŋaŋ urhar? Almege tukuŋ mete tahaŋ marbe yamere gogo forok yahaŋ yenha. Niŋgeb ge wor gade kuniŋ tahaŋ geb,” inyiŋ.
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Irkeb goya goyen po Pitayen kahaŋ miŋde gor po kateŋ kamyiŋ. Be, uŋ tukuŋ mete tiyamiŋ mar gore waŋ hurkuŋbe berem wor kamtiŋ keneŋbe tukuŋ uŋ ketalde po mete tiyamiŋ.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Be, ire uŋya go hitte mata forok yiriŋ gote mere momoŋ nurdeb Yesuyen alya bereya sios gobe tumŋaŋ kafura wor po hamiŋ. Yesuyen alya bereya moŋ wor gwahade po kafura hamiŋ.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Be, aposel buda beleŋ mata tiŋeŋ Al Kuruŋ beleŋ po forok yirtek goyen al hitte budam forok yirde hike diliŋ fot yeŋ hinhan. Irde Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan marbe tumŋaŋ dufaymiŋ uŋkureŋ po kerde Al Kuruŋ doloŋ irniŋ yeŋ al waŋ gabu irde haŋyen gasuŋ kuruŋ kura “Solomonyen Paranda” ineŋ haŋyende gor gabu irde hinhan.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Be, Yerusalem taunde hinhan mar goyen tumŋaŋ Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan mar goke tagalde turuŋ yirde hinhan. Gega go mar goyen hitte mata forok yeŋ hinhan goke kafura heŋbe al kura yeŋya awalik heŋ heŋ ge kama heŋ hinhan.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Gega alya bereya tiŋeŋ beleŋ Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irdeb budam forok yeŋ hinhan. Irkeb Yesuyen alya bereyabe budam wor po hamiŋ.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Irde aposel buda beleŋ mata tiŋeŋ kurayen kurayen teŋ hinhan goyen yeneŋ hinhan geb, garbam miŋyaŋ mar sapirte yawaŋ beleŋyaŋ yerde hinhan. Kurabe yawaŋ gasuŋ ugamde yunke goyaŋ ferde hinhan. Gwaha yirteke gab Pita waŋ beleŋ goyaŋ kuŋ heŋyabe haniŋ yerde yuni yeŋbe gogo teŋ hinhan. Munaŋ kurabe Pita toneŋ beleŋ po awrum yurke igiŋ henayiŋ yeŋ nurde teŋ hinhan.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Irkeb tiyuŋ budam Yerusalem biŋyaŋ biŋyaŋ niŋ mar gore garbam marya al uŋgura ketal yurtiŋ miŋyaŋ mar goyen aposel buda hitte yawaŋ hike sope yirke tumŋaŋ igiŋ heŋ hinhan.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Be, pris buda gote kuruŋmiŋya yeŋ faraŋ urde hinhan mar Sadusi budaya beleŋ, ‘Neŋ fole dirniŋ tahaŋ,’ yeŋ biŋ ar yekeb aposel buda niŋ igiŋ ma wor po nurdeb yade gasa yirniŋ yeŋ mere sege iramiŋ.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Irdeb aposel buda goyen yade kawe marya mata buluŋ teŋ hinhan marya yerde haŋyen koyare gor yeramiŋ.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Gega wawuŋbe Doyaŋ Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ kuŋbe koya gote yame fegelde siŋare yukuriŋ.
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 Irdeb, “Al Kuruŋyen ya balemde kuŋbe al buda kuruŋ goyen al kura Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iryeŋbe Al Kuruŋ diliŋde al gergeŋ heŋ heŋ mata goyen goke keŋkela po tagalnayiŋ,” yineŋ hulyaŋ yiryiŋ.
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Be, miyoŋ beleŋ yinyiŋ goyen nurdeb fay urkeb Al Kuruŋyen ya balemde kuŋbe alya bereya saba yird yird miŋ uramiŋ.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Gega kuŋ forok yeŋ naŋkenamiŋbe aposel buda gobe gor ma hinhan.
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 Gwahade keneŋbe mulgaŋ heŋ kuŋbe, “Koya yamebe siŋa mat tareŋ irtiŋ, irdeb ya gote doyaŋ marbe tumŋaŋ gor haŋ. Goyenbe yame fegelde hurkuŋ naŋkenhet gega, gorbe al miŋmoŋ. Hubu wor po!” yinamiŋ.
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Irkeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Al Kuruŋyen ya balem doyaŋ irde haŋyen marte kuruŋmiŋya beleŋ mere momoŋ go nurdeb, “Aposel budabe daha tahaŋ? Irdeb kamebe da mata forok yiyyeŋ?” yeŋ ŋakŋak tiyamiŋ.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Be, gwaha teŋ hikeb al kura waŋbe, “Mel, ga nurnaŋ. Al yad fere tiyaŋ mar gobe Al Kuruŋyen ya balem bana goŋ alya bereya saba yirde hike yenhem be!” yinyiŋ.
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Irke ya balem kuruŋ gote doyaŋ marya kuruŋmiŋya gore mere go nurdeb kuŋ aposel buda go yad wayamiŋ. Goyenpoga al buda kuruŋ meremiŋ nurde hinhan mar gore yeŋ ge heŋ hora kaka dirnak yeŋbe ohkohom po Israel naŋa doyaŋ mar tumŋaŋ gabu iramiŋ gasuŋde gor yawayamiŋ.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Be, aposel buda go yawaŋ diliŋde yirkeb pris buda gote kuruŋmiŋ gore biŋ ar hende gaha yinyiŋ:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Yesu beleŋ alya bereya ne niŋ saba yirde hinayiŋ dinuŋ goyen bada po henayiŋ yeŋ utaŋ dirtiŋ. Gega parsay heŋ Yerusalem taunde gar kawaŋyaŋ po mere tagalde tukuŋ hikeb al budam nurd pasi hahaŋ. Gwaha teŋbe Yesu kamuŋ gobe yeŋ beleŋ po mayaŋ yeŋ miŋge dirniŋ teŋ haŋ?” yinyiŋ.
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Irkeb Pita beleŋ kadom yagoya huwarde wol heŋbe, “Neŋbe Al Kuruŋyen mere po gama irtek. Dende mere ma nurtek geb!
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Be, ga nurnaŋ. Deŋ beleŋ Yesu kuruse hende mayke kamuŋ. Goyenbe neŋ Israel marte asininiŋ yagot Al Kuruŋ beleŋ kamtiŋde mat isaŋ hiyuŋ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Irde yiŋgeŋ hitte tumulgaŋ teŋ saŋiŋ uneŋbe deŋem yaŋ kuruŋ wor po irdeb, neŋ al gayen ga Dumulgaŋ teŋ teŋ Al iruŋ. Goyenbe neŋ Israel mar kuruŋ gayen mata buluŋ yubul teŋ yeŋ ge bininiŋ mulgaŋ heke mata buluŋniniŋ halde duneŋ yeŋ nurdeb gogo tiyuŋ.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Niŋgeb neŋbe Yesu hitte mata forok yitiŋ goyen dilniniŋde yeneŋbe gago kawan tagalde hite. Irde Holi Spirit manaŋ bebak tinaŋ yeŋ dikala dirde hi. Be, Holi Spirit gobe Al Kuruŋ beleŋ yende mere gama irde haŋ mar goyen tumŋaŋ yuneŋ hi,” yinyiŋ.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Irkeb meremiŋ nuramiŋ mar gobe biŋ ar yekeb, ‘Fudinde wor po, aposel buda gayen gasa yirteke kamwoŋ,’ yeŋ nuramiŋ.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Be, gabu iramiŋde gorbe Yuda marte tikula saŋiŋ po gama irde haŋyen Farisi mar al kura deŋembe Gamaliel goyen gor hinhin. Yeŋbe Moseyen saba basaŋ heŋ tagal tagal al. Al gobe al budam palap irde hinhan. Be, al gore huwardeb, “Aposel buda ga belŋeŋ po siŋare yukunaŋ,” yinkeb gwaha yiramiŋ.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Irkeb gabu iramiŋ mar goyen gaha yinyiŋ: “Mel, Israel mar, al buda gayen ga daha wet kura yirniŋ yeŋbe keŋkela dufay heŋ ga mata tinayiŋ.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Nalu kura hakot yara po mata kura forok yiyuŋ goyen bitiŋ sir yaŋ? Al kura deŋem Teudas beleŋ, ‘Nebe al deŋne yaŋ,’ yekeb al 400 gwahade beleŋ gama irde hinhan. Gega go al goyen maykeb yeŋ gama irde hinhan mar gobe bur yekeb hubu po hiriŋ.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 “Be, Teudas kamereb neŋ Israel marte deŋniniŋ kapyaŋ heŋ tumŋaŋ asaŋde kerd kerd nalure Galili niŋ al kura deŋem Yudas beleŋ, ‘Roma gabman asogo irniŋ,’ yineŋ al usi yirke gama irde hinhan. Gega yeŋ wor mayke kamkeb yeŋ gama irde hinhan mar goyen wor bur yamiŋ.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 — ausente —
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 — ausente —
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Irkeb al buda gor hinhan mar gore, ‘Mere dira gabe fudinde,’ yeŋ nuramiŋ. Irdeb aposel buda go sopte hoy yirke wakeb gabu iramiŋ gote kuruŋmiŋ beleŋ, “Yesu gore yiŋgeŋ ge al saba yirde hinayiŋ dinuŋ gobe sopte ma po tagalnayiŋ,” yineŋ utaŋ yirdeb fuleŋa marmiŋ yinkeb al gasa yird yird kaŋ po yusulak teŋbe yakira tiyamiŋ.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Irkeb aposel buda goyen mere gasuŋ go tubul teŋ kuŋ heŋya, “Neŋbe Al Kuruŋ beleŋ Yesuyen al wor po yeŋ nurd duneŋ hi. Niŋgeb Yesu niŋ teŋ ulniniŋ misiŋ katehet gago,” yeŋ amaŋeŋ wor po nuramiŋ.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Irdeb al saba yird yird niŋ bada ma hamiŋ. Hugiŋeŋ gise haŋka Al Kuruŋyen ya balemde gor kuŋ mere igiŋ Yesube Mesaia yitiŋ goyen mere kawan po tagalde kuŋ hinhan. Irdeb almet yayaŋ wor gwahade po teŋ hinhan.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.