Atos 21

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Be, go kamereb Polya neŋya tumŋaŋ mel go yubul teŋ hakwa hende kuŋ kuŋ motmot kura deŋembe Kos gor po forok yeŋ firtiriŋ. Irde fay urkeb Rodes motmotde kutiriŋ. Gor matbe Misia naŋare niŋ taun kura makaŋ siŋare hinhin Patara gor kutiriŋ.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Gorbe hakwa hoyaŋ kura Fonisia naŋare kweŋ teŋ hike keneŋbe go hende kutiriŋ.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Hakwa hende kuŋ heŋyabe Saiprus motmot teŋ megeŋ kuruŋ beleŋ pel irde alare mat po Siria naŋare kutiriŋ. Kuŋ kuŋbe Tair taunde forok yitiriŋ. Gorbe taunde gor niŋ samuŋ yago hakware niŋ meteŋ mar beleŋ yad siŋa yiramiŋ. Irkeb neŋbe megen kattiriŋ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Kat siŋare kuŋbe Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar kura gor yintiriŋ. Irdeb yeŋya gor wawuŋ 7 hinhet. Gor hitekeyabe Holi Spirit beleŋ Polbe kame Yerusalem kuŋ kanduk kinyeŋ goyen mel go bebak yirkeb basiŋa irmaŋ hamiŋ.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Gega Yerusalem kutek naluniniŋ forok yekeb kuniŋ yeŋ gitik titeke Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ hinhan mar goyen tumŋaŋ beremya dirŋeŋ weŋya wor taun go tubul teŋ neŋya kuŋ makaŋ siŋare forok yitiriŋ. Irdeb megen dokolhoŋniniŋ yuguluŋ teŋ tumŋaŋ Al Kuruŋ mere irtiriŋ.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Go kamereb kadom hayhay girde teŋbe yubul teŋ hakwa hende kuteke deneŋbe mel gobe mulgaŋ hamiŋ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Be, Tair taun go tubul teŋ kuŋ kuŋbe Tolemes taunde forok yitiriŋ. Gorbe hakwa tubul teŋ siŋare kurkuŋ Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋ mar yeneŋbe yeŋya wawuŋ uŋkureŋ po firtiriŋ.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Irde fay urkeb taun go tubul teŋ kuŋ Sisaria taunde forok yitiriŋ. Gorbe Filipyen yare kutiriŋ. Filipbe Al Kuruŋyen mere goyen alya bereya saba yirde hiyen. Yeŋbe hakot aposel buda beleŋ meteŋ faraŋ mar niŋ yekeb yeŋya al hoyaŋ 6 goya yawaramiŋ al go goyen.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Yeŋbe wiriŋ sipte karkuwaŋ hitiŋ gega, foŋeŋ po hinhan. Bere sipte gobe Al Kuruŋyen mere basaŋ heŋ tagalde haŋyen.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Be, gorbe wawuŋ budam yara po hitekeyab Al Kuruŋyen mere basaŋ al kura deŋem Agabus go Yudia naŋare mat katyiŋ.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Kateŋ neŋ hinhetde gor forok yeŋbe Polyen kaŋ mal temde temdere niŋ goyen teŋbe yiŋgeŋde haniŋya kahaŋya fere tiyyiŋ. Irdeb, “Nigeŋ hanneya kahaŋneya fere tihim gahade gayen po Yuda mar Yerusalem taunde haŋ gore kaŋ gate miŋ albe haniŋya kahaŋya fere teŋ al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ gote haniŋde kernayiŋ yeŋ Holi Spirit beleŋ nina,” yiriŋ.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Gwaha yeke nurdeb neŋya Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar gor niŋ goya beleŋ Pol goyen Yerusalem ma kwayiŋ ineŋ utaŋ irtiriŋ.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Gega Pol beleŋ, “Daniŋ eseŋ buniŋeŋ buniŋeŋ teŋ dufayne buluŋ irde haŋ? Nebe nad fere nirnayiŋ goke ma nurde hime. Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu niŋ wor igiŋ kameŋ yeŋ nurde hime geb,” dinyiŋ.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Goyenpoga mereniniŋ ma nurtek hekeb, “Al Kuruŋ beleŋ dufay kirtiŋ gobe gwahade po forok yiyyeŋ,” yeŋbe bada hitiriŋ.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Gwaha teŋbe detniniŋ yade Yerusalem hurkuniŋ yeŋ taun go tubul titiriŋ.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Irkeb Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar Sisaria taunde hinhan gore dukuŋ Yerusalem forok yeŋbe gar hinayiŋ yeŋ Nasonyen yare dubul tiyamiŋ. Yeŋbe Saiprus motmotde niŋ al. Al gobe hakot po Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋ hinhin.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Be, Yerusalem niŋ Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar beleŋ deneŋbe amaŋ hamiŋ. Irkeb gor firtiriŋ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Irdeb fay urkeb Yems kinniŋ yeŋ neŋya Polya tumŋaŋ yeŋ hitte kutiriŋ. Kuŋbe yeŋya gor niŋ doyaŋ mar manaŋ tumŋaŋ yintiriŋ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pol beleŋ Yemsya doyaŋ marya go yeneŋbe kadom pere gird teŋbe meteŋ teŋ hinhin goyen miŋde mat tagalde tukuŋ tukuŋ pasi iryiŋ. Irde Al Kuruŋ beleŋ tareŋ irke al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ hitte kuŋ meteŋ dahade teŋ kuŋ hinhin goyen manaŋ momoŋ yiryiŋ.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Irkeb gor heŋ mere nuramiŋ mar beleŋ Al Kuruŋ turuŋ iramiŋ. Irdeb Pol gaha inamiŋ: “Gebe Yuda mar budam wor po dufaymiŋ Yesu niŋ saŋiŋ iraŋ gobe nurde ha. Goyenpoga go mar gobe tumŋaŋ neŋ Yuda marte tikula manaŋ tareŋ po tanarde gama irde haŋ goyen wor nurde ha gogo.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Be, mel gobe ge beleŋ Yuda mar moŋ al miŋ hoyaŋde niŋ naŋare kuŋ heŋya saba teŋ hinhan goyen nurde haŋ. Ge beleŋ goŋ niŋ Yuda mar saba yirdeb, ‘Nende tikula Mose beleŋ kayyiŋ goyen ma gama irnayiŋ. Irde diriŋtiŋ yagobe guba ma yeŋ yunnayiŋ,’ yineŋ hinhan goyen nurde haŋ.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Irdeb ge gar wayaŋ gayen heŋ ga moŋ nurniŋ tahaŋ. Niŋgeb kanduk kuruŋ kura kinniŋ tihit geb, daha titek?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Niŋgeb mere girniŋ tihit gayen po gama ira ko. Moŋgo kanduk kinniŋ geb. Be, nende al sipte kura Yuda marte matare biŋa tiyaŋ ga haŋ.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Niŋgeb al sipte goya Al Kuruŋyen ya balem bana kunayiŋ. Irdeb Yuda marte matare wukkeŋ heŋ heŋ mata doyaŋ mar hitte kuŋ mata tinayiŋ goke hora yunayiŋ. Irkeb go mar gore biŋa tiyaŋ al sipte gote tonaŋ kara tinayiŋ. Gwaha tike gab al tumŋaŋ geneŋbe, ‘Mere yeŋ uliŋde nurde hityen kuruŋ gobe usi. Yeŋbe fudinde nende tikula gama irde hi,’ yeŋ bebak tinayiŋ.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Be, neŋ beleŋ al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ gega, Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar goke bikkeŋ asaŋ kaŋ yuneŋbe, ‘Uŋgura biŋge teŋ yuntiŋ ma nene hinayiŋ, dapŋa darim ma nene hinayiŋ, dapŋa kura biŋiŋde kaŋ giti irke kamtiŋ ma haniŋde yaka tike kamtiŋ gobe ma nene hinayiŋ, irde leplep mata ma teŋ hinayiŋ,’ yineŋ mata goyen goke po bisam yirtiriŋ gobe nurde ha gogo,” inamiŋ.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Be, inamiŋ go ferde fay urkeb Pol beleŋ al sipte goya tumŋaŋde Yuda marte matare wukkeŋ heŋ heŋ mata go tiyamiŋ. Irdeb go kamereb Al Kuruŋyen ya balem bana hurkuŋbe, “Biŋa tiyaŋ goyen pasi irde nende matare wukkeŋ heŋ heŋ mata goyen nalu gwahader ga hubu hiyyeŋ geb, dapŋa yawaŋ dunmeke al sipte gake teŋ kumga tinayiŋ,” yeŋ bebak yiryiŋ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Be, wukkeŋ heŋ heŋ mata teŋ hinhan goyen kuŋ muruŋ beleŋ heŋ nalu 7 heweŋ tikeb Yuda mar kura Esia naŋare mat Yerusalem wayamiŋ gore Pol go Al Kuruŋyen ya balem ban hike kenamiŋ. Irde Pol go busaharyeŋkek yeŋ tanaramiŋ.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Irdeb, “Israel mar, faraŋ durnaŋ! Al gare neŋ Israel marya nende tikulaya Al Kuruŋyen ya balemya gayen gake al tumŋaŋ buluŋ mat saba yirde hiyen. Irde al miŋ hoyaŋ Grik mar goyen ya balem biŋde yawayuŋ. Irdeb al mali ma hurkutek ya balem goyen buluŋ iruŋ,” yineŋ gor hinhan mar goyen biŋ yakamke biŋ ar yamiŋ.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Be, mel gore Grik mar niŋ yamiŋ gobe Efesus taunde niŋ al Trofimusya Polya beleŋ Yerusalem gor hike yenamiŋ. Niŋgeb dufaymiŋdebe Al Kuruŋyen ya balem bana al miŋ hoyaŋ goŋ hurkutek moŋ yeŋ bisam irtiŋ hiyen goyen Pol beleŋ al goyen teŋ bana goŋ hurkuŋ daw yeŋ nuramiŋ.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Be, mere go nurdeb goyare po Yerusalem niŋ mar tumŋaŋ biŋ ar yamiŋ. Irkeb kurhan mat mat Al Kuruŋyen ya balemde gor kup yeŋ wayamiŋ. Irdeb ya bana mat Pol go tuluŋ teŋ siŋare tukukeb goyare po ya gote yamem kuruŋ go tayamiŋ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Be, al buda gore mayniŋ teŋ hikeb Roma gabmande fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ go, “Yerusalem bana kanduk kuruŋ forok yihi,” mere momoŋ go nuryiŋ.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Nurdeb goyare goyen po fuleŋa marmiŋ kuraya gote doyaŋ marmiŋya yadeb al buda gabu irde hinhande gor kup yeŋ kurkamiŋ. Irkeb al gabu irde Pol mayde hinhan kuruŋ goyen mel go yeneŋbe tubul po tiyamiŋ.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Irkeb fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ beleŋ fuleŋa marmiŋ hulyaŋ yirke Pol teŋ sen irawa beleŋ po fere tiyamiŋ. Gwaha irdeb al buda kuruŋ hitte fulgaŋ kaŋbe, “Al gabe ganuŋ? Irde daha tiya?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Irkeb gabu iramiŋ mar kura beleŋ kwep kwep teŋbe, “Polbe mata gwahade gwahade tiya,” yamiŋ. Irkeb kura beleŋbe mere hoyaŋ yeŋ kwep kwep tiyamiŋ. Be, gwaha teŋ mere tuktawaŋ irkeb doyaŋ al go mere tiyamiŋ goyen bebakkeŋ ma nuryiŋ. Irdeb fuleŋa marmiŋ yinke Pol teŋ fuleŋa marte yare kwamiŋ.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Kuŋ ya binde heŋ hurkuniŋ teŋ hikeb al buda Pol mayniŋ yeŋ gama irde hinhan mar gore biŋ ar yeke Pol uguŋ po kertek hamiŋ. Irkeb fuleŋa mar beleŋ tatum urde teŋ hurkamiŋ.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Irkeb gama irde hinhan mar gore, “Mayke kami! Mayke kami!” yeŋ kwep kwep teŋ hinhan.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Be, teŋ ya biŋde hurkuniŋ tikeyabe Pol beleŋ fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ goyen, “Igiŋ mere kura gireŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb, “Ey, ge gayen Grik mere nurde ha?” inyiŋ.
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Irdeb sopte po, “Hakot kura Isip niŋ al Roma gabman asogo ire yeŋ al 4,000 yade sawsawa po kuruŋ naŋare yukuriŋ goyenbe ge ma ganuŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Irkeb, “Moŋ, nebe Yuda mar al, Silisia naŋare niŋ taun kuruŋ Tarsus, Roma gabman beleŋ doyaŋ irde hire gor niŋ al. Niŋgeb igiŋ nubul tike al ga mere yireŋ?” inyiŋ.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Be, fuleŋa marte doyaŋ almiŋ kuruŋ gore igiŋ inkeb Pol gobe yare hurkuŋ hurkuŋde gor huwarde, “Balmiŋ hinayiŋ,” yineŋbe haniŋ tuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb balmiŋ hikeyabe Yuda mar gote mere mat mere yiryiŋ.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.