Atos 20
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVT
1 Be, mata kuruŋ go hubu hekeb Pol beleŋ gor niŋ mar Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ goyen hoy yirke gabu iramiŋ. Irkeb saba yirde dufaymiŋ tareŋ irde yubul teŋ Masedonia naŋare kuriŋ.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Goyaŋ kuŋ heŋyabe Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋ mar tareŋ heŋ heŋ ge faraŋ yure yeŋ saba yirde yirdeb yubul teŋ kuŋ kuŋ Grik naŋare forok yiriŋ.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Gorbe gagasi karwo hinhin. Irdeb hakwa teŋ Siria naŋare kwe yiriŋ. Gega Yuda mar beleŋ maytek yamiŋ goyen nurdeb mulgaŋ heŋ Masedonia naŋayaŋ mat gab kuŋ Siria forok yeweŋ yeŋ kuriŋ.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Irkeb Beria taunde niŋ al Sopater yeŋbe Pirus urmiŋya, Tesalonaika niŋ al irawa Aristakusya Sekundusyabe Derbi taunde niŋ al Gaiusya beleŋ Polya kwamiŋ. Irde Timotiya Esia naŋare niŋ al irawa Tikikusya Trofimusya manaŋ mel goya tumŋaŋ kwamiŋ.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Be, mel go wa meheŋ heŋ kuŋ Troas taunde Polya neŋya doyaŋ dirde hinhan.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Munaŋ neŋbe, “Yuda Marte Beret Yis Miŋmoŋ Nen Nen Nalu Kuruŋ” ineŋ haŋyen go hubu heke gab Filipai taun go tubul teŋ makaŋde kurkuŋ hakwa teŋbe wawuŋ siptesoŋoŋ kamereb Troas forok yitiriŋ. Irdeb mel go yupi teŋ gorbe wawuŋ 7 hinhet.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Be, gor hiteke kuŋ Sande hekeb neŋ tumŋaŋ Yesu kamyiŋ goke dufay heŋ heŋ ge beret niniŋ yeŋ gabu irtiriŋ. Gwaha teŋ gise yubul teŋ kweŋ go yeŋbe Al Kuruŋyen mere saba yirke kuŋ kuŋ wawuŋ binde hiriŋ.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Gabu irde hinhet ya gobe al heŋ heŋ gasuŋ karwo hende bande niŋgeb, neŋbe gasuŋ funaŋ hende wor pore gor hinhet. Gorbe hulsi budam yusuŋ yurtiŋ melak heŋ hinhan.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Be, Pol mere teŋ hikeyabe al foŋeŋ kura deŋembe Yutikusbe meŋe yamere keperde mere palŋa irde hinhin. Mere nurde arkup teŋ kuŋ kuŋ biŋ sir yekeb megen takteŋ mayyiŋ. Irkeb al kura beleŋ araŋ po kurkuŋbe kamtiŋ kenamiŋ.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Irkeb Pol wor kurkuŋ kamtiŋ hakwam megen hinhin goyen besa irdeb, “Kafura ma yo. Kama moŋ geb,” yinyiŋ.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Gwaha teŋ sopte mulgaŋ heŋ hurkuŋbe Yesu kamyiŋ goke dufay heŋ heŋ niŋ beret gale heŋ namiŋ. Go kamereb meremiŋ basaŋ heŋ saba yirke kuŋ kuŋ fay urkeb yubul teŋ kuriŋ.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Be, Pol go gwaha tikeb al foŋeŋ takteŋ mayke kamyiŋ gega, sopte huwaryiŋ al goyen yamiŋde tukamiŋ. Irde, “Kama al go gago huwara,” yeŋ biŋ yurum wor po hamiŋ.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Be, Polbe, “Troas taunde mat kahaŋde kuŋ Asos taunde forok yeweŋ. Irde gor mat gab hakwa hende kweŋ,” dinkeb neŋ wa hakwa hende Asos taunde kutiriŋ. Irkeb Polbe yiriŋ gwahade po Asos taunde kuriŋ.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Be, Pol waŋ Asos taunde dupi teŋbe tumŋaŋ hakwa hende kuŋ Mitilini motmotde forok yitiriŋ.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Be, fay urkeb gor mat hakwa goyenter po kuŋ Kios motmotde forok yitiriŋ. Irdeb firtiriŋ fay urkeb Kios mat Samos motmotde kutiriŋ. Be, sopte fay urkeb gor mat Miletus taunde kuŋ forok yitiriŋ.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Be, gwahade teŋ kuŋ hinhetya goyenbe Polbe, “Esia naŋare mosoyŋeŋ po teŋbe epte ma Yerusalem kuŋ Pentekos nalu keneŋ,” yeŋ nurdeb, “Esia naŋa bana goŋ niŋ taun Efesus ma kutek,” yiriŋ.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Irdeb Miletus taunde mat po Efesus taunde niŋ sios doyaŋ mar niŋ keya heke kinniŋ yeŋ katamiŋ.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Kateŋ kenkeb Pol beleŋ gaha yinyiŋ: “Esia naŋare haŋkapya waŋ deŋya dahade hinhem gobe keŋkela neneŋ hinhan.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Yuda mar beleŋ mere mayde buluŋ nirke kanduk kuruŋ wor po keneŋbe delne fimiŋ kateŋ hinhin. Gega Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ meteŋbe teŋ hinhem po. Gwaha teŋ hinhemyabe deŋne kuruŋ ird ird niŋ ma nurde hinhem.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Saba kura igiŋ tareŋ diryeŋ yeŋ nurdeb kuŋ saba dird dird niŋ bada ma heŋ gabu karkuwaŋyaŋ saba dirde hinhem. Irde kurabe yatiŋyaŋ yatiŋyaŋ kuŋ saba dirde hinhem gobe nurde haŋ gogo.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Nebe kawan po Yuda marya al miŋ hoyaŋ Grik marya tumŋaŋ Al Kuruŋyen mere saba yirde, ‘Mata buluŋtiŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ bitiŋ mulgaŋ hekeb Doyaŋ Al Kuruŋniniŋ Yesu niŋ po dufaytiŋ saŋiŋ irnayiŋ,’ yineŋ hinhem.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Be, ga hime gabe Holi Spirit beleŋ Yerusalem kwa nineŋ hi yeŋ nurde hime geb, gwaha tiyeŋ. Gega gor da mata ulner forok yiyyeŋ gobe go ma nurde hime.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Gega taunyaŋ kuŋ himekeyabe Holi Spirit beleŋ, ‘Gebe Yerusalem kukeb fere gird koyare gernayiŋ. Irke kanduk buluŋ wor po kenayiŋ,’ nineŋ hinhin go po ga nurde hime.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Goyenpoga goke kafura ma heweŋ. ‘Al Kuruŋ beleŋ alya bereya niŋ buniŋeŋ nurde yumulgaŋ teŋ teŋ beleŋ kiryiŋ mere igiŋ goyen momoŋ yirde hayiŋ,’ yeŋ Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu beleŋ meteŋ nunyiŋ goyen bada ma heweŋ. Meteŋ gobe pasi po ireŋ. Gwaha teŋ himekeya mununke kameŋ goyenbe goke ma nurde hime.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Be, Al Kuruŋ beleŋ alya bereya doyaŋ yird yird mata niŋ kuŋ waŋ teŋ saba dirde hinhem mar kurabe deŋ gago goyen kamebe sopte ma nennayiŋ yeŋ nurde hime.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 — ausente —
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 — ausente —
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Niŋgeb keŋkela heŋ hinaŋ ko. Deŋbe Holi Spirit beleŋ Yesu gama irde haŋ mar gote doyaŋ mar diryiŋ geb, mel go keŋkela doyaŋ yirde hinayiŋ. Yesuyen alya bereya sios goke teŋ Al Kuruŋ beleŋ Urmiŋ megen teŋ kerke kateŋ kamyiŋ geb, sios gobe Al Kuruŋyen wor po. Niŋgeb sipsip doyaŋ mar beleŋ sipsipmiŋ keŋkela doyaŋ yirde haŋ gwahade goyen po deŋ wor sios goyen keŋkela wor po doyaŋ yirde hinayiŋ.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Dubul direŋ tihim harhoknerbe kulu duwi beleŋ sipsip yiseŋ haŋyen gwahade goyen po al kura waŋbe dufaytiŋ buluŋ yirnayiŋ yeŋ nurde hime.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Irde deŋ bana gare manaŋ al kura huwardeb, ‘Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar goyen dufaymiŋ buluŋ yirteke gama dirnaŋ,’ yeŋ Al Kuruŋyen mere fudinde goyen hoyaŋ mat saba yirnayiŋ.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Niŋgeb keŋkela wor po heŋ hinaŋ ko. Dama karwo deŋya hinhembe hugiŋeŋ naŋkahalya wawuŋya duŋkureŋ duŋkureŋ hayhay dirde eseŋ mere dirde hinhem goyen goke bitiŋ sir ma yiyyeŋ.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Be, Al Kuruŋ beleŋ doyaŋ dirde hiyeŋ goke gago Al Kuruŋ gusuŋaŋ irde hime. Irde Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ nurde duneŋbe faraŋ durde hi goke yitiŋ mere goyen bitiŋde po hiyeŋ yeŋ gusuŋaŋ irde hime. Mere go bitiŋde heŋ kuruŋ hekeb tareŋ hinayiŋ. Irde Al Kuruŋ beleŋ dirŋeŋ weŋ det igiŋ yuneŋ yiriŋ goyen wor tenayiŋ.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Nebe almet horaya uliŋ umŋaya yeneŋ bene huwartiŋ moŋ. Hubu wor po.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Irde kadne yagoya Al Kuruŋyen meteŋ teŋ heŋyabe det kuraŋ nurdeb nigeŋ meteŋ teŋ hora teŋbe detniniŋ damu teŋ himyen goyen keŋkela nurde haŋ gogo.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu beleŋ, ‘Al Kuruŋ diliŋde al det yuneŋ yuneŋ mata gobe det yad yad mata gote folekkeŋ wor po yeŋ nurde hi,’ yiriŋ goyen bene sir ma yeŋ hiyen. Niŋgeb mata kuruŋ teŋ hinhem gobe meteŋ saŋiŋ gahade ga teŋ gab al det miŋmoŋ mar goyen faraŋ yurde hinayiŋ yeŋ dikala dirde hinhem,” yinyiŋ.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Be, Pol go gwaha yineŋbe gor gabu iramiŋ marya tumŋaŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe Al Kuruŋ mere iramiŋ.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Irdeb mel gore Pol kuŋ kuŋ niŋ buniŋeŋ nurde besa irde eseŋ uramiŋ.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Mel gobe Pol beleŋ, “Kame sopte ma nennayiŋ,” yiriŋ goke buniŋeŋ wor po nuramiŋ. Irdeb tumŋaŋ po tukuŋ hakware tubul tiyamiŋ.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.