Atos 20
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVI
1 Be, mata kuruŋ go hubu hekeb Pol beleŋ gor niŋ mar Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ goyen hoy yirke gabu iramiŋ. Irkeb saba yirde dufaymiŋ tareŋ irde yubul teŋ Masedonia naŋare kuriŋ.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Goyaŋ kuŋ heŋyabe Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋ mar tareŋ heŋ heŋ ge faraŋ yure yeŋ saba yirde yirdeb yubul teŋ kuŋ kuŋ Grik naŋare forok yiriŋ.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Gorbe gagasi karwo hinhin. Irdeb hakwa teŋ Siria naŋare kwe yiriŋ. Gega Yuda mar beleŋ maytek yamiŋ goyen nurdeb mulgaŋ heŋ Masedonia naŋayaŋ mat gab kuŋ Siria forok yeweŋ yeŋ kuriŋ.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Irkeb Beria taunde niŋ al Sopater yeŋbe Pirus urmiŋya, Tesalonaika niŋ al irawa Aristakusya Sekundusyabe Derbi taunde niŋ al Gaiusya beleŋ Polya kwamiŋ. Irde Timotiya Esia naŋare niŋ al irawa Tikikusya Trofimusya manaŋ mel goya tumŋaŋ kwamiŋ.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Be, mel go wa meheŋ heŋ kuŋ Troas taunde Polya neŋya doyaŋ dirde hinhan.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Munaŋ neŋbe, “Yuda Marte Beret Yis Miŋmoŋ Nen Nen Nalu Kuruŋ” ineŋ haŋyen go hubu heke gab Filipai taun go tubul teŋ makaŋde kurkuŋ hakwa teŋbe wawuŋ siptesoŋoŋ kamereb Troas forok yitiriŋ. Irdeb mel go yupi teŋ gorbe wawuŋ 7 hinhet.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Be, gor hiteke kuŋ Sande hekeb neŋ tumŋaŋ Yesu kamyiŋ goke dufay heŋ heŋ ge beret niniŋ yeŋ gabu irtiriŋ. Gwaha teŋ gise yubul teŋ kweŋ go yeŋbe Al Kuruŋyen mere saba yirke kuŋ kuŋ wawuŋ binde hiriŋ.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Gabu irde hinhet ya gobe al heŋ heŋ gasuŋ karwo hende bande niŋgeb, neŋbe gasuŋ funaŋ hende wor pore gor hinhet. Gorbe hulsi budam yusuŋ yurtiŋ melak heŋ hinhan.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Be, Pol mere teŋ hikeyabe al foŋeŋ kura deŋembe Yutikusbe meŋe yamere keperde mere palŋa irde hinhin. Mere nurde arkup teŋ kuŋ kuŋ biŋ sir yekeb megen takteŋ mayyiŋ. Irkeb al kura beleŋ araŋ po kurkuŋbe kamtiŋ kenamiŋ.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Irkeb Pol wor kurkuŋ kamtiŋ hakwam megen hinhin goyen besa irdeb, “Kafura ma yo. Kama moŋ geb,” yinyiŋ.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Gwaha teŋ sopte mulgaŋ heŋ hurkuŋbe Yesu kamyiŋ goke dufay heŋ heŋ niŋ beret gale heŋ namiŋ. Go kamereb meremiŋ basaŋ heŋ saba yirke kuŋ kuŋ fay urkeb yubul teŋ kuriŋ.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Be, Pol go gwaha tikeb al foŋeŋ takteŋ mayke kamyiŋ gega, sopte huwaryiŋ al goyen yamiŋde tukamiŋ. Irde, “Kama al go gago huwara,” yeŋ biŋ yurum wor po hamiŋ.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Be, Polbe, “Troas taunde mat kahaŋde kuŋ Asos taunde forok yeweŋ. Irde gor mat gab hakwa hende kweŋ,” dinkeb neŋ wa hakwa hende Asos taunde kutiriŋ. Irkeb Polbe yiriŋ gwahade po Asos taunde kuriŋ.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Be, Pol waŋ Asos taunde dupi teŋbe tumŋaŋ hakwa hende kuŋ Mitilini motmotde forok yitiriŋ.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Be, fay urkeb gor mat hakwa goyenter po kuŋ Kios motmotde forok yitiriŋ. Irdeb firtiriŋ fay urkeb Kios mat Samos motmotde kutiriŋ. Be, sopte fay urkeb gor mat Miletus taunde kuŋ forok yitiriŋ.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Be, gwahade teŋ kuŋ hinhetya goyenbe Polbe, “Esia naŋare mosoyŋeŋ po teŋbe epte ma Yerusalem kuŋ Pentekos nalu keneŋ,” yeŋ nurdeb, “Esia naŋa bana goŋ niŋ taun Efesus ma kutek,” yiriŋ.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Irdeb Miletus taunde mat po Efesus taunde niŋ sios doyaŋ mar niŋ keya heke kinniŋ yeŋ katamiŋ.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Kateŋ kenkeb Pol beleŋ gaha yinyiŋ: “Esia naŋare haŋkapya waŋ deŋya dahade hinhem gobe keŋkela neneŋ hinhan.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Yuda mar beleŋ mere mayde buluŋ nirke kanduk kuruŋ wor po keneŋbe delne fimiŋ kateŋ hinhin. Gega Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ meteŋbe teŋ hinhem po. Gwaha teŋ hinhemyabe deŋne kuruŋ ird ird niŋ ma nurde hinhem.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Saba kura igiŋ tareŋ diryeŋ yeŋ nurdeb kuŋ saba dird dird niŋ bada ma heŋ gabu karkuwaŋyaŋ saba dirde hinhem. Irde kurabe yatiŋyaŋ yatiŋyaŋ kuŋ saba dirde hinhem gobe nurde haŋ gogo.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Nebe kawan po Yuda marya al miŋ hoyaŋ Grik marya tumŋaŋ Al Kuruŋyen mere saba yirde, ‘Mata buluŋtiŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ bitiŋ mulgaŋ hekeb Doyaŋ Al Kuruŋniniŋ Yesu niŋ po dufaytiŋ saŋiŋ irnayiŋ,’ yineŋ hinhem.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Be, ga hime gabe Holi Spirit beleŋ Yerusalem kwa nineŋ hi yeŋ nurde hime geb, gwaha tiyeŋ. Gega gor da mata ulner forok yiyyeŋ gobe go ma nurde hime.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Gega taunyaŋ kuŋ himekeyabe Holi Spirit beleŋ, ‘Gebe Yerusalem kukeb fere gird koyare gernayiŋ. Irke kanduk buluŋ wor po kenayiŋ,’ nineŋ hinhin go po ga nurde hime.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Goyenpoga goke kafura ma heweŋ. ‘Al Kuruŋ beleŋ alya bereya niŋ buniŋeŋ nurde yumulgaŋ teŋ teŋ beleŋ kiryiŋ mere igiŋ goyen momoŋ yirde hayiŋ,’ yeŋ Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu beleŋ meteŋ nunyiŋ goyen bada ma heweŋ. Meteŋ gobe pasi po ireŋ. Gwaha teŋ himekeya mununke kameŋ goyenbe goke ma nurde hime.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 “Be, Al Kuruŋ beleŋ alya bereya doyaŋ yird yird mata niŋ kuŋ waŋ teŋ saba dirde hinhem mar kurabe deŋ gago goyen kamebe sopte ma nennayiŋ yeŋ nurde hime.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 — ausente —
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 — ausente —
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Niŋgeb keŋkela heŋ hinaŋ ko. Deŋbe Holi Spirit beleŋ Yesu gama irde haŋ mar gote doyaŋ mar diryiŋ geb, mel go keŋkela doyaŋ yirde hinayiŋ. Yesuyen alya bereya sios goke teŋ Al Kuruŋ beleŋ Urmiŋ megen teŋ kerke kateŋ kamyiŋ geb, sios gobe Al Kuruŋyen wor po. Niŋgeb sipsip doyaŋ mar beleŋ sipsipmiŋ keŋkela doyaŋ yirde haŋ gwahade goyen po deŋ wor sios goyen keŋkela wor po doyaŋ yirde hinayiŋ.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Dubul direŋ tihim harhoknerbe kulu duwi beleŋ sipsip yiseŋ haŋyen gwahade goyen po al kura waŋbe dufaytiŋ buluŋ yirnayiŋ yeŋ nurde hime.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Irde deŋ bana gare manaŋ al kura huwardeb, ‘Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar goyen dufaymiŋ buluŋ yirteke gama dirnaŋ,’ yeŋ Al Kuruŋyen mere fudinde goyen hoyaŋ mat saba yirnayiŋ.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Niŋgeb keŋkela wor po heŋ hinaŋ ko. Dama karwo deŋya hinhembe hugiŋeŋ naŋkahalya wawuŋya duŋkureŋ duŋkureŋ hayhay dirde eseŋ mere dirde hinhem goyen goke bitiŋ sir ma yiyyeŋ.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 “Be, Al Kuruŋ beleŋ doyaŋ dirde hiyeŋ goke gago Al Kuruŋ gusuŋaŋ irde hime. Irde Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ nurde duneŋbe faraŋ durde hi goke yitiŋ mere goyen bitiŋde po hiyeŋ yeŋ gusuŋaŋ irde hime. Mere go bitiŋde heŋ kuruŋ hekeb tareŋ hinayiŋ. Irde Al Kuruŋ beleŋ dirŋeŋ weŋ det igiŋ yuneŋ yiriŋ goyen wor tenayiŋ.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Nebe almet horaya uliŋ umŋaya yeneŋ bene huwartiŋ moŋ. Hubu wor po.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Irde kadne yagoya Al Kuruŋyen meteŋ teŋ heŋyabe det kuraŋ nurdeb nigeŋ meteŋ teŋ hora teŋbe detniniŋ damu teŋ himyen goyen keŋkela nurde haŋ gogo.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu beleŋ, ‘Al Kuruŋ diliŋde al det yuneŋ yuneŋ mata gobe det yad yad mata gote folekkeŋ wor po yeŋ nurde hi,’ yiriŋ goyen bene sir ma yeŋ hiyen. Niŋgeb mata kuruŋ teŋ hinhem gobe meteŋ saŋiŋ gahade ga teŋ gab al det miŋmoŋ mar goyen faraŋ yurde hinayiŋ yeŋ dikala dirde hinhem,” yinyiŋ.
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Be, Pol go gwaha yineŋbe gor gabu iramiŋ marya tumŋaŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe Al Kuruŋ mere iramiŋ.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Irdeb mel gore Pol kuŋ kuŋ niŋ buniŋeŋ nurde besa irde eseŋ uramiŋ.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Mel gobe Pol beleŋ, “Kame sopte ma nennayiŋ,” yiriŋ goke buniŋeŋ wor po nuramiŋ. Irdeb tumŋaŋ po tukuŋ hakware tubul tiyamiŋ.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.