Atos 19

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Be, Apolos gobe Akaia naŋa bana go niŋ taun Korin hikeyabe Polbe beleŋmiŋ Galesiaya Frigiaya dugu bana mat kuŋ kuŋ makaŋ siŋare niŋ taun Efesus forok yiriŋ. Gorbe Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar kura yinyiŋ.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Irdeb, “Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iramiŋ goyenbe Holi Spirit manaŋ tamiŋ we?” yeŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb, “Moŋ, Holi Spirit niŋ yeŋ ha mere gobe tiŋeŋ wor po. Ma po nurde hityen,” inamiŋ.
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Irkeb, “Be, niŋgeb daniŋ baptais tamiŋ?” yinyiŋ. Irkeb, “Neŋbe Yon Baptais beleŋ saba tagalde hinhin gote miŋ po gama irde baptais titiriŋ,” inamiŋ.
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Irkeb Pol gore gaha yinyiŋ: “Yonbe al beleŋ, ‘Mata buluŋniniŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ bininiŋ mulgaŋ hihit,’ yeke gab baptais yirde hinhin. Irdeb, ‘Kame Al kura harhokner wayyeŋ al goke dufaytiŋ saŋiŋ irnayiŋ,’ yiriŋ. Be, Yon beleŋ yiriŋ al gobe Yesu niŋ yiriŋ,” yinyiŋ.
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Gwaha yinke nurdeb, “Baptais Yesu beleŋ yitiŋ goyen tetek,” inkeb Pol beleŋ Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu deŋemde baptais yiryiŋ.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Be, baptais yirde mel go hende haniŋ yerde Al Kuruŋ gusuŋaŋ irkeb Holi Spirit katyiŋ. Irkeb yende mere moŋ, mere tiŋeŋ kurayen kurayen tiyamiŋ. Irde Al Kuruŋ beleŋ mata kame forok yiryeŋ goke tagalamiŋ.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Be, gorbe al 12 beleŋ gwaha tiyamiŋ.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Be, Pol go gor gagasi karwo hinhinyabe Yuda marte gabu yare kuŋ kafura miŋmoŋ gwaha mat bebak tinayiŋ yeŋ mel goya mere tagalde saba yirde hinhin. Mere miŋbe Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yird yird mata goke mere teŋya saba yirde hinhin.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Gega tonaŋ tareŋ Yuda mar kurabe Polyen saba goke igiŋ ma nurde Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ ird ird niŋ bada hamiŋ. Irde al buda diliŋde Yesu gama ird ird mata goyen buluŋ mat tagalamiŋ. Goke teŋbe Pol beleŋ mel go yubul teŋbe Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋ mar go po ga saba nurd nurd ya kuruŋ kura deŋembe Tiranus gor yukuriŋ. Gorbe naŋkahalmiŋ naŋkahalmiŋ hugiŋeŋ Al Kuruŋyen mere miŋ goyen mel goya tagalde saba yirde hinhin.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Be, Pol gobe dama irawa gor hinhin. Goyarebe Esia naŋa bana go niŋ Yuda marya al miŋ hoyaŋ Grik marya goyen tumŋaŋ mere Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ yitiŋ goyen nuramiŋ.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Be, Al Kuruŋ beleŋ Pol goyen tareŋmiŋ unke mata tiŋeŋ wor po kurayen kurayen forok yirde hinhin.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Irkeb Pol beleŋ amilya nufol hal hal amil parwek sisaŋ yurtiŋ goyen wor al beleŋ yukuŋ gore po al garbam miŋyaŋ sisaŋ yurde hike igiŋ heŋ hinhan. Irde al kura uŋguram yaŋ wor gwahade po yirde hike uŋgura beleŋ al go yubul teŋ kuŋ hinhan.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Be, Yuda mar al kura beleŋ uŋgura al bana hinhan goyen yakira teŋ teŋ ge kuŋ waŋ teŋ hinhan. Irde mel gore uŋgura al bana haŋ goyen yakira tiniŋ yeŋ Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu deŋe urde, “Pol beleŋ sabamiŋ tagalde hiyen al Yesu gote deŋemde dinhet. Kat kunaŋ!” yineŋ hinhan.
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Pris buda gote kuruŋmiŋ deŋembe Siwa gote urmiŋ yago 7 goyen manaŋ gwaha teŋ hinhan.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Be, nalu kurarebe al kura uŋguram yaŋ al goyen sope irniŋ yeŋ yamiŋde kuŋbe, “Uŋgura go takira tihit,” yeŋ nuramiŋ. Gega uŋgura gore wol heŋbe, “Yesuya Polyabe nurd yuneŋ hime. Munaŋ deŋbe ganuŋ mar?” yinyiŋ.
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Irdeb al uŋgura ketal urtiŋ gore po al 7 goyen yeŋala po yirde hikaka yirde gasa poloŋ yirkeb dari sirsur iramiŋ. Irdeb uliŋhormiŋ yago erek yirde yugu teŋ yunkeb kupsoŋ busaharamiŋ.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Irkeb Efesus taunde niŋ Yuda marya al miŋ hoyaŋ Grik marya beleŋ mere momoŋ go nurdeb kafura wor po hamiŋ. Irdeb Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu turuŋ iramiŋ.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Irde Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iramiŋ gega, mata buluŋmiŋ yubul ma titiŋ mar budam goyen goya gab al diliŋde matamiŋ kawan tagalde sopte gwaha ma teŋ hitek yamiŋ.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Irde Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ gega, mere bal asaŋde katiŋ miŋyaŋ marbe asaŋmiŋ goyen yukuŋ kumga tiyamiŋ. Asaŋ kumga tiyamiŋ gote muruŋgembe al 50,000 beleŋ naŋkahal uŋkureŋde meteŋ teŋbe hora tenayiŋ goya tuŋande.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Be, Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ yitiŋ mere gobe gwaha mat saŋiŋ heŋ kuruŋ heŋ tukuriŋ.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Be, mata gwahade forok yekeb Pol gobe Yerusalem mulgaŋ heweŋ yeŋ beleŋnebe Masedoniaya Akaiaya naŋayaŋ kweŋ yeŋ dufay hiriŋ. Irdeb, “Yerusalem gor heŋ gabe fudinde wor po Rom manaŋ kweŋ,” yiriŋ.
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Gwaha yeŋbe meteŋ marmiŋ Timotiya Erastusya yad yerke yeŋ wa meheŋ heŋ Masedonia naŋare kwaryum. Irkeb yeŋbe Esia naŋare gor ulyaŋde yara hinhin.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Be, Pol go Esia naŋa bana goŋ niŋ taun Efesus hikeyabe gor niŋ al kura beleŋ Yesu gama ird ird mata goke igiŋ ma nurde kanduk kuruŋ forok iramiŋ.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Gwaha tiyamiŋ mar al kurabe Demitrius. Yeŋbe silwa hora beleŋ det yird yird al. Yeŋ beleŋbe yende uŋgura biriŋ Atemisya yamiŋya gote toneŋ mukŋeŋ mukŋeŋ silwa beleŋ yirke al damu teŋ haŋyen. Irkeb yeŋya meteŋ marmiŋya gobe hora kuruŋ wor po yade haŋyen.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Gega Pol beleŋ waŋ Al Kuruŋyen mere kuruŋ irkeb mel gote hora teŋ teŋ beleŋ buluŋ hiriŋ goke biŋ ar yiriŋ. Niŋgeb Demitrius gore meteŋ marmiŋya yeŋ meteŋ teŋ hinhin gote kadom yago hoy yirke wakeb gaha yinyiŋ: “Mel, meteŋ teŋ hityen garebe hora kuruŋ tuluŋ teŋ duneŋ hiyen nurde haŋ gogo.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Gega Pol ineŋ haŋyen al gore Efesus taunde gar waŋ nende alya bereya saba hoyaŋ po yirke yirkeb al budam nende mata yubul tiyaŋ. Goyenbe Efesus taunde gar po moŋ. Esia naŋa bana gor niŋ al manaŋ tumŋaŋ gwaha yiruŋ goyen wor dindikeŋ nurdeb kenaŋ. Al goreb, ‘Det toneŋ kura al beleŋ yirtiŋ gobe Al Kuruŋ fudinde moŋ,’ yeŋ hi.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Niŋgeb meteŋniniŋ deŋem buluŋ ireŋ tiya. Goyenbe go po moŋ. Nende tikula kiryiŋ bere Atemis gote toneŋ goyen kerde doloŋ ird ird ya gobe alya bereya beleŋ tareŋ miŋmoŋ yeŋ nurnayiŋ. Irke deŋem kuruŋ Esia naŋa banaya megeŋ kuruŋ ga nurd untiŋ ala teŋ haŋyen gobe tareŋ miŋmoŋ yeŋ nurde unnayiŋ,” yinyiŋ.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Be, gwaha yinke nurdeb biŋ kak hekeb, “Atemisbe Efesus taunde gar niŋ tikula bere wor po,” yeŋ kwipkwep tiyamiŋ.
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Irdeb mel gore taunde gor mata kandukŋeŋ yade forok yiramiŋ. Irdeb mel gore Polyen meteŋ kadom, Masedonia naŋare niŋ al irawa, Gaiusya Aristakusya yade gasa yirniŋ yirniŋ yirde yuluŋ teŋ gabu gasuŋ kuruŋde tumŋaŋ kup yeŋ yukamiŋ.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Gwaha yirkeb Pol beleŋ al buda kuruŋ gabu iramiŋ gote diliŋ mat huwarde mere yire yekeb Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋ mar beleŋ basiŋa irde utaŋ iramiŋ.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Irde Esia naŋare niŋ doyaŋ mar kurabe Polyen kadom niŋgeb, Pol niŋ yeŋ, “Inke gor ma forok yiyyeŋ,” yeŋ mere keramiŋ.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Be, gabu iramiŋ mar gobe kukuwa wor po hamiŋ. Kura marbe mere miŋ hoyaŋ niŋ hewhow teŋ hinhan. Munaŋ kurabe mere miŋ hoyaŋ niŋ weŋwoŋ teŋ hinhan. Al budam wor pobe miŋ goke gabu irhet yeŋ ma nuramiŋ.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Be, goyarebe Yuda mar beleŋ sios niŋ po mere fuguru tiniŋ yeŋbe al kura deŋem Aleksanda gare al gabu kuruŋ go diliŋ mat huwarde mere yiri yeŋbe, “Gwaha gwaha yawayiŋ,” ineŋ hulyaŋ iramiŋ. Irkeb al buda kuruŋ go diliŋ mat huwaryiŋ. Irdeb palŋa nirnaŋ yeŋ haniŋ tuŋaŋ yiryiŋ. Mere kandukŋeŋ forok yeŋ hi gobe neŋ Yuda mar beleŋ ma teŋ hite yineŋ tiyyiŋ.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Gega gabu iramiŋ mar beleŋ keneŋ al gobe Yuda mar al yeŋ bebak teŋbe, “Atemisbe neŋ Efesus marte tikula bere. Yeŋbe kuruŋ wor po!” yeŋ ulyaŋde wor po weŋwoŋ teŋ hinhan. Irkeb al gobe mere titek ma hiriŋ.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Gwaha teŋ hikeb taunde gor niŋ doyaŋ al kura beleŋ mel go, “Balmiŋ hinaŋ,” yineŋbe gaha yinyiŋ: “Efesus mar, deŋbe tikula bere Atemisyen ya kuruŋ go doyaŋ irde haŋyen. Irde hora himam yende toneŋ yara naŋkiŋde mat po katyiŋ goyen ya go bana kerde doyaŋ irde haŋyen gobe megen niŋ al kuruŋ gayen tumŋaŋ nurde haŋ.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Niŋgeb al kura beleŋ usi ma yenayiŋ. Niŋgeb bekkeŋde heŋ dufay keŋkela heŋ ga mata tinayiŋ.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Irem gabe nende tikula bere sukal ma iraruŋ. Irde det toneŋ yirde doloŋ yirde hityen gote yayaŋ samuŋ kura ma kawe tiyaruŋ. Gega duliŋ wor po gago yuluŋ teŋ yawayhaŋ. Mata gabe igiŋ moŋ.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Mere gahade nurd nurd nalum yaŋ geb, Demitriusya kadom weŋya beleŋ al kura merere yirniŋ yeŋ nurdeb igiŋ yukuŋbe mere sope irtek mar diliŋde gab tagalke nurnayiŋ.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Gega mel gore dufay kernayiŋ goyen igiŋ ma nurnayiŋbe taunde gor niŋ mere sope ird ird marte karkuwaŋmiŋ momoŋ yirke gabu kuruŋ irde gab kanduk go sopte sope irnayiŋ.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Niŋgeb haŋka gabu irde hekhok kuruŋ tahaŋ gabe miŋ miŋmoŋ wor po tahaŋ. Niŋgeb Roma gabman beleŋ deneŋbe merere dukuŋ gusuŋaŋ dirkeb daha mat wol hetek? Roma gabman beleŋ deŋ mata tahaŋ gake igiŋ ma po nuryeŋ” yeŋ saba yiryiŋ.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Gwaha yineŋbe yakira tike bur yeŋ kwamiŋ.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.