Atos 17
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVT
1 Be, Polya diŋuŋ waraŋyabe Amfipolis taunya Apolonia taundeya kuŋ gor matbe Tesalonaika taunde forok yamiŋ. Gorbe Yuda marte gabu ya kura hinhin.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 — ausente —
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 — ausente —
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Gwaha yinke nurdeb Yuda mar kurabe Polyen saba go fudinde yeŋ nurde Polya Sailasyat mere gama iramiŋ. Goyenbe mel go po moŋ. Grik mar gega Al Kuruŋ kafura irde hinhan goya taun goyenter niŋ doyaŋ marte berem weŋ manaŋ budam po gwaha tiyamiŋ.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Gega Yuda mar kurabe al budam beleŋ irem gote saba po gama irkeb goke biŋ ar yamiŋ. Irdeb taun bana goŋ al budam gabu irde hinhan gasuŋde gor kuŋ al dufaymiŋ buluŋ goyen gabu yirde fuleŋa tinaŋ yeŋ biŋ yakamamiŋ. Gabu irke al budam wor po hekeb taun biŋde gor kwep kwep teŋ det gwamuŋ teŋya teŋya kwamiŋ. Irdeb irem go yade yukuŋ kawan alya bereya diliŋde yirniŋ yeŋbe yeŋ ge teŋ Yesonyen yare kwamiŋ.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Gega irem go gor ma yeneŋbe Yesonya diŋuŋ yago Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irde hinhan mar kura yade yuluŋ teŋ taun doyaŋ irde hinhan mar hitte yukamiŋ. Irde mel goreb, “Polya diŋuŋ yagoya gayenbe naŋa kuruŋ goyen kuŋ heŋbe kanduk karkuwaŋ forok yirde kuŋ haŋyen gore gar wayaŋ.
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Irkeb Yeson beleŋ yamiŋde yerde hiyen. Yesonyen yare gabu irde haŋ mar gobe Roma gabmanyen doyaŋ al kuruŋ Sisaryen mere ma gama irde haŋ. Irde, ‘Doyaŋ al kuruŋ hoyaŋbe al kura Yesu ineŋ haŋyen go po ga hi,’ yeŋ haŋ,” yeŋ taun doyaŋ mar diliŋde misiŋeŋ yaŋ po tagalamiŋ.
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Irkeb taun doyaŋ marya al gor gabu iramiŋ mar gobe biŋ ar yamiŋ.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Irde Yesonya kadom yagoya goyen, “Mata buluŋtiŋ goke muruŋgem kernaŋ,” yinke gwaha tiyamiŋ. Irkeb, “Kamebe sopte gwaha ma tinayiŋ,” yineŋ yubul tike mulgaŋ heŋ kwamiŋ.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Be, gwaha tiyamiŋ goyen wawuŋ hekeb Tesalonaika niŋ mar Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar beleŋ Polya Sailasya goyen yad yerke Beria taunde kwaryum. Kuŋ gor forok yeŋbe Yuda marte gabu yare kwaryum.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Beria taunde niŋ Yuda marbe Tesalonaika niŋ yara moŋ. Yeŋbe irem gore Yesu niŋ mere tagalde hike aw aw ma yurde palŋa yirde hinhan. Irdeb irem gote mere gob fudinde ma usi goyen bebak tiniŋ yeŋ Al Kuruŋyen mere asaŋde hakot katiŋ goyen gise haŋka kapyaŋ heŋ gor niŋ mere keneŋ bebak teŋ hinhan.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Irde gor niŋ Yuda mar budam Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iramiŋ. Goyenbe mel go po moŋ. Al miŋ hoyaŋ Grik alyabe bere deŋem yaŋya goyen wor Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Be, Pol beleŋ Al Kuruŋyen mere Beria taunde gor tagalde hinhin gote mere momoŋ gobe Tesalonaika niŋ Yuda mar beleŋ nurdeb gor wor kwamiŋ. Irdeb gor niŋ mar goyen biŋ yakamde dufaymiŋ haga yiramiŋ.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Gwaha tike yeneŋbe goyare po Beria niŋ mar Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan gore Pol go teŋ kerke makaŋde kurkuriŋ. Munaŋ Timotiya Sailasyabe gor po hinaryum.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Be, Pol go al kura beleŋ maynak yeŋbe yeŋya kwamiŋ mar gore tukuŋ Atens taunde tubul tiyamiŋ. Irdeb mulgaŋ hiniŋ tikeb Pol beleŋ mel goyen, “Timotiya Sailasya yinke araŋeŋ po waŋ gar nupi tiyiryeŋ,” yinyiŋ.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Be, Pol go Atens taunde heŋ irem goyen doyaŋ yirde heŋyabe taun biŋde gor Al Kuruŋniniŋ usi teŋ det toneŋ yirtiŋ goyen budam wor po yeneŋ dufaymiŋ kandukŋeŋ wor po hiriŋ.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Irkeb Yuda marte gabu yareb nalumde kuŋ Yuda marya Grik marya Al Kuruŋ kafura irde hinhan goya mere teŋ saba yirde hinhin. Irde gise haŋka hugiŋeŋ taun biŋde al budam kuŋ waŋ teŋ hinhande gor kuŋ al gor hinhan goyen Al Kuruŋyen mere saba yirde hinhin.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Mere igiŋ Yesu niŋ yitiŋ goyen tagalde heŋyabe Yesu mayke kamde huwaryiŋ goyen goke saba yirde hinhin. Goyen saba yirde hikeyabe al kura Epikuriayen dufay gama irde saba teŋ haŋyen marya dufay hoyaŋ kura Stoik yeŋ haŋyen gote saba teŋ haŋyen marya gore Polyen saba goyen nurdeb yeŋya kadom mohoŋde tiyamiŋ. Irdeb go mar goyen kura beleŋ, “Al gabe daniŋ malikan lawlaw yeŋ hi?” yamiŋ. Irkeb al hoyaŋ kura beleŋ, “Al gabe tikula hoyaŋ niŋ dineŋ hi,” yamiŋ.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Gwaha yeŋbe Atens taunde gor niŋ doyaŋ mar beleŋ gabu irde haŋyen gasuŋ Areopagus ineŋ haŋyende gor kuŋ ga mere titek ineŋbe Polya tumŋaŋ kwamiŋ. Irde gor kuŋbe, “Saba gergeŋ tagalde ha goyen keŋkela miŋde mat momoŋ dira.
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Ge beleŋ dufay gergeŋ kura neŋ ma nurde hityen goyen tagalde ha gote miŋ nurtek niŋgeb, momoŋ dira ko,” inamiŋ.
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 (Be, Atens taun gote miŋ marya al hoyaŋde niŋ waŋ gor haŋyen maryabe duliŋ po heŋ dufay gergeŋ po nurtek yirde hinhin. Irde dufay gergeŋ goke po tagalke kuŋ kuŋ wawuŋ yurde hinhin. Hugiŋeŋ gwahade po teŋ hinhan.)
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 — ausente —
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 — ausente —
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 Al Kuruŋ gobe megeŋya naŋkiŋya irde det kuruŋ gayen yiryiŋ. Yeŋbe megeŋya naŋkiŋya gote Doyaŋ Al Kuruŋ. Niŋgeb yeŋbe al beleŋ doloŋ irniŋ yeŋ ya irde unhet yeŋ haŋyen bana goŋ ma hiyen.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Yeŋbe tonniniŋ dunyiŋ geb, gago dilniniŋ gergeŋ hite. Irde det buda kuruŋ gayen wor yeŋ beleŋ dunyiŋ. Yeŋbe det buda kuruŋ gote miŋ al geb, det kuraŋ ma amu heŋ hi. Niŋgeb det kura hanniniŋde irde untek epte moŋ. Hubu wor po!
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 Haŋkapya wor pobe yiŋgeŋ al uŋkureŋ iryiŋde gor mat po al miŋ hoyaŋ kurayen kurayen gogo forok yamiŋ. Irde megeŋ ga teŋ keperde tukamiŋ. Al Kuruŋbe dufaymiŋ epte. Niŋgeb neŋ ma forok yitiriŋya gwaha naŋa forok yenayiŋ, irde damde hinayiŋ goyen yiŋgeŋ dufaymiŋde nurde hinhin.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 Be, Al Kuruŋ gisaw ma hi al gore, ‘Det kuruŋ yirmiriŋ gayen al beleŋ yeneŋbe ganuŋ beleŋ yiryiŋ yeŋ ne niŋ sar kernayiŋ. Irdeb neneŋbe fudinde yeŋ nurdeb ne hitte wanayiŋ,’ yeŋ mata kuruŋ gogo tiyyiŋ.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Be, Al Kuruŋbe gisaw ma hi goke teŋbe al kura beleŋ, ‘Neŋbe Al Kuruŋyen tareŋde tonniniŋ yaŋ heŋ kuŋ waŋ teŋ bininiŋ fut irde hite gago,’ yiriŋ. Yiriŋ gwahade goyen po dende al kura beleŋ, ‘Neŋbe Al Kuruŋyen dirŋeŋ weŋ,’ yeŋ tikiŋ bilmiŋde kayyiŋ.
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 Fudinde neŋbe Al Kuruŋyen dirŋeŋ weŋ niŋgeb, Al Kuruŋbe al dufayde det toneŋ kura gol, silwaya hora beleŋ yirtiŋ gwahade yeŋ ma nurtek.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 — ausente —
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 — ausente —
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Be, Pol beleŋ Yesu kamde ga huwaryiŋ goke yeke nurdeb, “Al ga usi wet kura dirde hi be,” yeŋ hinmaŋ iramiŋ. Munaŋ kura marbe, “Kame ga mere go sopte momoŋ dirayiŋ,” inamiŋ.
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Be, Pol go gabu gasuŋ goyen tubul teŋ kuriŋ.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Be, gorbe al budam moŋ, yuŋkureŋeŋ kura gore Polyen saba gobe fudinde yeŋ nurdeb gama irde Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ. Goyen mar goyen kurabe doyaŋ marte gabu gasuŋ Areopagus ineŋ haŋyende gor kuŋ hiyen al kura Dionisius. Munaŋ kurabe bere kura deŋem Damarisyabe al hoyaŋ kura goya.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.