Atos 15
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVT
1 Be, Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan mar kura Yudia naŋare mat Siria naŋare niŋ taun Antiok kwamiŋ. Gor kuŋbe Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar gor niŋ goyen, “Al kura Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋ gega, Yuda marte tikula Mose beleŋ kayyiŋ goyen ma gama irde guba ma yenayiŋ gobe Al Kuruŋ beleŋ epte ma yumulgaŋ tiyyeŋ,” yeŋ saba yirde hinhan.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Irkeb Polya Banabasya beleŋ sabamiŋ goyen igiŋ ma nurdeb mere go sopte huwa irye yeŋ mel goya kadom mohoŋde tiyamiŋ. Gwaha tike yeneŋbe Antiok niŋ Yesuyen alya bereya beleŋ, “Yerusalem kuŋ aposel budaya gor niŋ sios gote doyaŋ maryat mohoŋde wor po mere gate miŋ keŋkela nurde ga wayyi,” yeŋ hulyaŋ yiramiŋ. Irkeb Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar kuraya kwamiŋ.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Beleŋmiŋbe Fonisia naŋaya Samaria naŋayaŋ kuŋbe Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ goyaŋ niŋ mar goyen al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋbe daha mat Al Kuruŋ hitte biŋ mulgaŋ hamiŋ goyen momoŋ yiramiŋ. Irkeb mere go nurdeb amaŋ wor po hamiŋ.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Be, kuŋ Yerusalem forok yamiŋ. Irkeb gor niŋ siosya gote doyaŋ maryabe aposel budaya beleŋ amaŋeŋ nurde yuneŋ gargar yiramiŋ. Irkeb Al Kuruŋ beleŋ mel go faraŋ yurde saŋiŋ yirke meteŋ teŋ hinhan kuruŋ goyen tumŋaŋde po momoŋ yiramiŋ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Irkeb Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan goyen kurabe Farisi mar niŋgeb, mel gore nurde huwardeb, “Al kura Yuda mar moŋ al miŋ hoyaŋde niŋ gore Al Kuruŋ gama irniŋ yeŋbe nende tikula gama irde guba yenayiŋ,” yamiŋ.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Irkeb aposel budaya sios gote doyaŋ marya gore, “Mere gabe kandukŋeŋ nurhet niŋ, sope irniŋ,” yeŋ gabu iramiŋ.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Irdeb mere sege irke kuŋ kuŋ sobamde po hekeb Pita beleŋ huwarde gaha yinyiŋ: “Kadne yago, nende al moŋ al miŋ hoyaŋ goyen mere igiŋ Yesu niŋ yitiŋ goyen nurde yeŋ ge dufaymiŋ tareŋ irnayiŋ yeŋ bikkeŋ Al Kuruŋ beleŋ ne Yuda mar al gayen basiŋa nirde hulyaŋ nirke kuŋ Yesu niŋ momoŋ yirmiriŋ gobe nurde haŋ gogo.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Al Kuruŋ, alya bereyat dufay keŋkela wor po nurd yuneŋ hi Al gore neŋ Yuda mar wa Holi Spirit dunyiŋ gwahade goyen po al miŋ hoyaŋ wor yunyiŋ. Irkeb Al Kuruŋ beleŋ Yuda mar moŋ wor igiŋ nurde yuneŋ hi goyen bebak titiriŋ.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Al Kuruŋbe gwahade goyen po neŋya yeŋya tuŋande deneŋ hi. Niŋgeb nende al ma yende al kura Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iryeŋbe Al Kuruŋ beleŋ igiŋ ala po mata buluŋmiŋ halde pasi iryeŋ.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Neŋ Yuda marte tikula gobe neŋya asininiŋ yagoya beleŋ gama ird ird niŋ meteŋeŋ wor po nurde hityen. Niŋgeb epte ma elaŋ urtek gayen daniŋbe al miŋ hoyaŋ gega Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ gayen kanduk kuruŋ supahakde ugohol tiniŋ teŋ haŋ? Deŋ gayen Al Kuruŋ tuŋaŋ urniŋ teŋ haŋ?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Gwaha ma tinayiŋ. Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu beleŋ neŋ dawaryiŋ gwahade goyen po yeŋ wor buniŋeŋ nurde yuneŋbe faraŋ yurde yawaryiŋ geb,” yinyiŋ.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Be, Pita go merem pasi irkeb Banabasya Polya beleŋ wor mere tikeb diŋdeŋ irde palŋa iramiŋ. Irkeb irem go Yuda mar moŋ gote naŋayaŋ kuŋ meteŋ teŋ hikeya Al Kuruŋ beleŋ mata tiŋeŋ kurayen kurayen forok yirde hinhin goyen momoŋ yiraryum.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Meremiŋ pasi irkeb Yerusalem niŋ sios gote doyaŋ al kura Yems Yesu kuliŋ beleŋ huwardebe gaha yinyiŋ: “Kadne yago, ga nurnaŋ.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Saimon Pita beleŋ daha mat Al Kuruŋ beleŋ haŋkapya alya bereya kura Yuda mar moŋ goyen yawarde dirŋeŋ weŋ yiryiŋ goyen momoŋ dirke nurhet gogo.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Pita beleŋ momoŋ dira gobe bikkeŋ Al Kuruŋyen mere basaŋ mar beleŋ asaŋde mere katiŋ gote miŋ goyen po momoŋ dira. Merebe gahade:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Ne Doyaŋ Al Kuruŋ gare yeŋ hime.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Gwaha irmekeb al hoyaŋ beleŋ ne niŋ naŋkennayiŋ.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Al Kuruŋ gwaha tiyeŋ yeŋ biŋa tiyyiŋ mere kuruŋ goyenbe al beleŋ hakot nurde hinhan geb,
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Niŋgeb Yuda mar moŋ Al Kuruŋ hitte biŋ mulgaŋ heŋ haŋ mar goyen iŋgogaha ma yirtek.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 — ausente —
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 — ausente —
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Irkeb aposel budaya Yerusalem niŋ Yesuyen alya bereya sios tumŋaŋ goyabe mel gote doyaŋ mar beleŋ, “Nende al kura basiŋa irde hulyaŋ yirke Polya Banabasya irde Antiok kunayiŋ,” yeŋ mere mayamiŋ. Irdeb Yudas deŋem kurabe Basabas goya Sailasya yade yapat yiramiŋ. Al irawa gobe Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hitiŋ mar gote doyaŋ mar.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Irdeb Yerusalem hinhan mar gore asaŋ katiŋ gobe Antiok kutek mar go yunamiŋ. Asaŋdeb gahade kayamiŋ:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Be, dende mere momoŋ nurtiŋbe al kura gar haŋyen gore gor kuŋbe deŋ goyen mere kukuwam mat dirke kandukŋeŋ wor po nuraŋ. Go mar gobe neŋ beleŋ ma hulyaŋ yirteke kwaŋ. Yiŋgeŋ dufaymiŋde kuŋ mere gogo diraŋ.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Niŋgeb goke teŋbe neŋ beleŋ neŋya hite mar kura yade kadniniŋ waraŋ wor po Banabasya Polya irde deŋ hitte kunayiŋ yeŋ goke mere maytiŋ.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Irem gobe Yesu Kristu niŋ meteŋ teŋ hike gasa yirde buluŋ buluŋ yirke soŋ kamde haryen. Gega goke kafura ma heŋ meteŋmiŋ goyen bada ma heŋ haryen.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Be, nende al yad yerteke kuriryeŋ mar gobe Yudasya Sailasya. Irem gore deŋ hitte kuŋ gabe asaŋ bana gaŋ mere kaŋ hite gayen mohoŋde wor po momoŋ diriryeŋ.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Nende dufaybe Holi Spirityen dufayya tuŋande geb, neŋ beleŋ Yuda marte tikula goyen teŋbe supahaktiŋde ma ugohol titek. Gobe kanduk kuruŋ wor po.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Goyenpoga uŋgura biŋge kaŋ yuntiŋ gobe go ma nene hinayiŋ, dapŋa darim ma nene hinayiŋ, dapŋa kura biŋiŋde kaŋ giti irke kamtiŋ ma haniŋde yaka tike kamtiŋ gobe go ma nene hinayiŋ, irde leplep mata ma teŋ hinayiŋ. Mata buluŋ gwahade ma teŋ hinayiŋbe igiŋ po hinayiŋ geb. Mereniniŋbe gago po,” yamiŋ.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Be, mel go asaŋ go tukuŋ Antiok taunde forok yamiŋ. Forok yeŋbe gor niŋ Yesuyen alya bereya gabu yirdeb asaŋ go yunamiŋ.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Yunkeb asaŋ go kapyaŋ hamiŋ. Irde mere asaŋde hi gore dufaymiŋ saŋiŋ irke amaŋ wor po hamiŋ.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Irdeb Yudasya Sailasya wor Al Kuruŋyen mere basaŋ mar geb, Antiok niŋ alya bereya Al Kuruŋ niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hitiŋ goyen saŋiŋ heŋ heŋ ge faraŋ yurye yeŋbe nalu ulyaŋde po gor heŋ saba yirde hinaryum.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Gega Polya Banabasyabe Antiok taunde gor heŋ Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ taun goyenter niŋ mar goyen saba yirde hinhan. Irem gobe saba mar kadom budam goya gwaha teŋ hinhan.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Be, Antiok taunde gor heŋ meteŋ teŋ teŋbe nalu kurareb Pol beleŋ Banabas keneŋbe, “Hakot taunyaŋ kuŋ Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ saba yirde hinaryum goyen mulgaŋ heŋ kuŋbe kaddere yago Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hitiŋ mar goyen dahade haŋ goyen kuŋ yenye,” inyiŋ.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Goyareb Banabasbe, “Yon Mak ineŋ haŋyen goyen teŋ kure,” inyiŋ.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Gega Yonbe Pamfilia naŋare gor irem go yubul teŋ busaharyiŋ, irde meteŋ untiŋ goyen go ma pasi iryiŋ geb, Pol beleŋ yeŋya kuŋ kuŋ goke igiŋ ma nuryiŋ.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Irkeb gor matbe irem go kadom mohoŋde teŋbe bur yaryum. Irde Banabasbe Mak teŋ hakwa hende Saiprus motmotde kwaryum.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Munaŋ Polbe Sailas teŋ kweŋ tikeb diŋuŋ Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋ Antiok hinhan mar gore, “Igiŋge kuri,” yineŋ Al Kuruŋ beleŋ doyaŋ yirde hiyeŋ yeŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ iramiŋ. Gwaha yirde yubul tikeb kwaryum.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Be, Polya Sailasya gobe Antiok taun tubul teŋ Siriaya Silisiaya naŋare kuŋbe Pol beleŋ gor niŋ sios goyen tareŋ yirde hinhin.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.