Atos 15
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ACF
1 Be, Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan mar kura Yudia naŋare mat Siria naŋare niŋ taun Antiok kwamiŋ. Gor kuŋbe Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar gor niŋ goyen, “Al kura Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋ gega, Yuda marte tikula Mose beleŋ kayyiŋ goyen ma gama irde guba ma yenayiŋ gobe Al Kuruŋ beleŋ epte ma yumulgaŋ tiyyeŋ,” yeŋ saba yirde hinhan.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam assim os irmãos: Se não vos circuncidardes conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Irkeb Polya Banabasya beleŋ sabamiŋ goyen igiŋ ma nurdeb mere go sopte huwa irye yeŋ mel goya kadom mohoŋde tiyamiŋ. Gwaha tike yeneŋbe Antiok niŋ Yesuyen alya bereya beleŋ, “Yerusalem kuŋ aposel budaya gor niŋ sios gote doyaŋ maryat mohoŋde wor po mere gate miŋ keŋkela nurde ga wayyi,” yeŋ hulyaŋ yiramiŋ. Irkeb Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar kuraya kwamiŋ.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo e Barnabé, e alguns dentre eles, subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, sobre aquela questão.
3 Beleŋmiŋbe Fonisia naŋaya Samaria naŋayaŋ kuŋbe Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ goyaŋ niŋ mar goyen al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋbe daha mat Al Kuruŋ hitte biŋ mulgaŋ hamiŋ goyen momoŋ yiramiŋ. Irkeb mere go nurdeb amaŋ wor po hamiŋ.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passavam pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Be, kuŋ Yerusalem forok yamiŋ. Irkeb gor niŋ siosya gote doyaŋ maryabe aposel budaya beleŋ amaŋeŋ nurde yuneŋ gargar yiramiŋ. Irkeb Al Kuruŋ beleŋ mel go faraŋ yurde saŋiŋ yirke meteŋ teŋ hinhan kuruŋ goyen tumŋaŋde po momoŋ yiramiŋ.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Irkeb Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan goyen kurabe Farisi mar niŋgeb, mel gore nurde huwardeb, “Al kura Yuda mar moŋ al miŋ hoyaŋde niŋ gore Al Kuruŋ gama irniŋ yeŋbe nende tikula gama irde guba yenayiŋ,” yamiŋ.
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus, que tinham crido, se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar-lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Irkeb aposel budaya sios gote doyaŋ marya gore, “Mere gabe kandukŋeŋ nurhet niŋ, sope irniŋ,” yeŋ gabu iramiŋ.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Irdeb mere sege irke kuŋ kuŋ sobamde po hekeb Pita beleŋ huwarde gaha yinyiŋ: “Kadne yago, nende al moŋ al miŋ hoyaŋ goyen mere igiŋ Yesu niŋ yitiŋ goyen nurde yeŋ ge dufaymiŋ tareŋ irnayiŋ yeŋ bikkeŋ Al Kuruŋ beleŋ ne Yuda mar al gayen basiŋa nirde hulyaŋ nirke kuŋ Yesu niŋ momoŋ yirmiriŋ gobe nurde haŋ gogo.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Homens irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre nós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho, e cressem.
8 Al Kuruŋ, alya bereyat dufay keŋkela wor po nurd yuneŋ hi Al gore neŋ Yuda mar wa Holi Spirit dunyiŋ gwahade goyen po al miŋ hoyaŋ wor yunyiŋ. Irkeb Al Kuruŋ beleŋ Yuda mar moŋ wor igiŋ nurde yuneŋ hi goyen bebak titiriŋ.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Al Kuruŋbe gwahade goyen po neŋya yeŋya tuŋande deneŋ hi. Niŋgeb nende al ma yende al kura Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iryeŋbe Al Kuruŋ beleŋ igiŋ ala po mata buluŋmiŋ halde pasi iryeŋ.
9 E não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Neŋ Yuda marte tikula gobe neŋya asininiŋ yagoya beleŋ gama ird ird niŋ meteŋeŋ wor po nurde hityen. Niŋgeb epte ma elaŋ urtek gayen daniŋbe al miŋ hoyaŋ gega Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ gayen kanduk kuruŋ supahakde ugohol tiniŋ teŋ haŋ? Deŋ gayen Al Kuruŋ tuŋaŋ urniŋ teŋ haŋ?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Gwaha ma tinayiŋ. Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu beleŋ neŋ dawaryiŋ gwahade goyen po yeŋ wor buniŋeŋ nurde yuneŋbe faraŋ yurde yawaryiŋ geb,” yinyiŋ.
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Be, Pita go merem pasi irkeb Banabasya Polya beleŋ wor mere tikeb diŋdeŋ irde palŋa iramiŋ. Irkeb irem go Yuda mar moŋ gote naŋayaŋ kuŋ meteŋ teŋ hikeya Al Kuruŋ beleŋ mata tiŋeŋ kurayen kurayen forok yirde hinhin goyen momoŋ yiraryum.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Meremiŋ pasi irkeb Yerusalem niŋ sios gote doyaŋ al kura Yems Yesu kuliŋ beleŋ huwardebe gaha yinyiŋ: “Kadne yago, ga nurnaŋ.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Homens irmãos, ouvi-me:
14 Saimon Pita beleŋ daha mat Al Kuruŋ beleŋ haŋkapya alya bereya kura Yuda mar moŋ goyen yawarde dirŋeŋ weŋ yiryiŋ goyen momoŋ dirke nurhet gogo.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Pita beleŋ momoŋ dira gobe bikkeŋ Al Kuruŋyen mere basaŋ mar beleŋ asaŋde mere katiŋ gote miŋ goyen po momoŋ dira. Merebe gahade:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Ne Doyaŋ Al Kuruŋ gare yeŋ hime.
16 Depois disto voltarei,e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído, levantá-lo-ei das suas ruínas, e tornarei a edificá-lo.
17 Gwaha irmekeb al hoyaŋ beleŋ ne niŋ naŋkennayiŋ.
17 Para que o restante dos homens busque ao Senhor,e todos os gentios, sobre os quais o meu nome é invocado,diz o Senhor, que faz todas estas coisas,
18 Al Kuruŋ gwaha tiyeŋ yeŋ biŋa tiyyiŋ mere kuruŋ goyenbe al beleŋ hakot nurde hinhan geb,
18 Conhecidas sào a Deus, desde o princípio do mundo, todas as suas obras.
19 Niŋgeb Yuda mar moŋ Al Kuruŋ hitte biŋ mulgaŋ heŋ haŋ mar goyen iŋgogaha ma yirtek.
19 Por isso julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus.
20 — ausente —
20 Mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da fornicação, do que é sufocado e do sangue.
21 — ausente —
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Irkeb aposel budaya Yerusalem niŋ Yesuyen alya bereya sios tumŋaŋ goyabe mel gote doyaŋ mar beleŋ, “Nende al kura basiŋa irde hulyaŋ yirke Polya Banabasya irde Antiok kunayiŋ,” yeŋ mere mayamiŋ. Irdeb Yudas deŋem kurabe Basabas goya Sailasya yade yapat yiramiŋ. Al irawa gobe Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hitiŋ mar gote doyaŋ mar.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger homens dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens distintos entre os irmãos.
23 Irdeb Yerusalem hinhan mar gore asaŋ katiŋ gobe Antiok kutek mar go yunamiŋ. Asaŋdeb gahade kayamiŋ:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, e Síria e Cilícia, saúde.
24 Be, dende mere momoŋ nurtiŋbe al kura gar haŋyen gore gor kuŋbe deŋ goyen mere kukuwam mat dirke kandukŋeŋ wor po nuraŋ. Go mar gobe neŋ beleŋ ma hulyaŋ yirteke kwaŋ. Yiŋgeŋ dufaymiŋde kuŋ mere gogo diraŋ.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras, e transtornaram as vossas almas, dizendo que deveis circuncidar-vos e guardar a lei, não lhes tendo nós dado mandamento,
25 Niŋgeb goke teŋbe neŋ beleŋ neŋya hite mar kura yade kadniniŋ waraŋ wor po Banabasya Polya irde deŋ hitte kunayiŋ yeŋ goke mere maytiŋ.
25 Pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Irem gobe Yesu Kristu niŋ meteŋ teŋ hike gasa yirde buluŋ buluŋ yirke soŋ kamde haryen. Gega goke kafura ma heŋ meteŋmiŋ goyen bada ma heŋ haryen.
26 Homens que já expuseram as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Be, nende al yad yerteke kuriryeŋ mar gobe Yudasya Sailasya. Irem gore deŋ hitte kuŋ gabe asaŋ bana gaŋ mere kaŋ hite gayen mohoŋde wor po momoŋ diriryeŋ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais por palavra vos anunciarão também as mesmas coisas.
28 Nende dufaybe Holi Spirityen dufayya tuŋande geb, neŋ beleŋ Yuda marte tikula goyen teŋbe supahaktiŋde ma ugohol titek. Gobe kanduk kuruŋ wor po.
28 Na verdade pareceu bem ao Espírito Santo e a nós, não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Goyenpoga uŋgura biŋge kaŋ yuntiŋ gobe go ma nene hinayiŋ, dapŋa darim ma nene hinayiŋ, dapŋa kura biŋiŋde kaŋ giti irke kamtiŋ ma haniŋde yaka tike kamtiŋ gobe go ma nene hinayiŋ, irde leplep mata ma teŋ hinayiŋ. Mata buluŋ gwahade ma teŋ hinayiŋbe igiŋ po hinayiŋ geb. Mereniniŋbe gago po,” yamiŋ.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação, das quais coisas bem fazeis se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Be, mel go asaŋ go tukuŋ Antiok taunde forok yamiŋ. Forok yeŋbe gor niŋ Yesuyen alya bereya gabu yirdeb asaŋ go yunamiŋ.
30 Tendo eles então se despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Yunkeb asaŋ go kapyaŋ hamiŋ. Irde mere asaŋde hi gore dufaymiŋ saŋiŋ irke amaŋ wor po hamiŋ.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Irdeb Yudasya Sailasya wor Al Kuruŋyen mere basaŋ mar geb, Antiok niŋ alya bereya Al Kuruŋ niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hitiŋ goyen saŋiŋ heŋ heŋ ge faraŋ yurye yeŋbe nalu ulyaŋde po gor heŋ saba yirde hinaryum.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos;
34 — ausente —
34 Mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Gega Polya Banabasyabe Antiok taunde gor heŋ Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ taun goyenter niŋ mar goyen saba yirde hinhan. Irem gobe saba mar kadom budam goya gwaha teŋ hinhan.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Be, Antiok taunde gor heŋ meteŋ teŋ teŋbe nalu kurareb Pol beleŋ Banabas keneŋbe, “Hakot taunyaŋ kuŋ Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ saba yirde hinaryum goyen mulgaŋ heŋ kuŋbe kaddere yago Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hitiŋ mar goyen dahade haŋ goyen kuŋ yenye,” inyiŋ.
36 E alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Goyareb Banabasbe, “Yon Mak ineŋ haŋyen goyen teŋ kure,” inyiŋ.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Gega Yonbe Pamfilia naŋare gor irem go yubul teŋ busaharyiŋ, irde meteŋ untiŋ goyen go ma pasi iryiŋ geb, Pol beleŋ yeŋya kuŋ kuŋ goke igiŋ ma nuryiŋ.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Irkeb gor matbe irem go kadom mohoŋde teŋbe bur yaryum. Irde Banabasbe Mak teŋ hakwa hende Saiprus motmotde kwaryum.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Munaŋ Polbe Sailas teŋ kweŋ tikeb diŋuŋ Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irtiŋ Antiok hinhan mar gore, “Igiŋge kuri,” yineŋ Al Kuruŋ beleŋ doyaŋ yirde hiyeŋ yeŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ iramiŋ. Gwaha yirde yubul tikeb kwaryum.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Be, Polya Sailasya gobe Antiok taun tubul teŋ Siriaya Silisiaya naŋare kuŋbe Pol beleŋ gor niŋ sios goyen tareŋ yirde hinhin.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.