Atos 14
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVT
1 Be, Polya Banabasya gobe teŋ hinaryum gwahade po Aikoniam taunde gor manaŋ Yuda marte gabu yare kuŋ saba keŋkela po tagalke Yuda marya al miŋ hoyaŋya goyen budam wor po Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iramiŋ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Gega Yuda mar kura mere go igiŋ ma nuramiŋ mar goreb al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ biŋ yakamkeb Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ mar goyen asogo yiramiŋ.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Niŋgeb asogo yirde hinhan goyen fole yirtek yeŋbe Polya Banabasya go nalu budam po gor heŋbe kafura ma heŋya Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereya buniŋeŋ nurde faraŋ yurde yawarde hinhin goke tagalde hinaryum. Irkeb gor niŋ mar gore fudinde yenaŋ yeŋbe irem gobe Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ tareŋ yirke mata tiŋeŋ kurayen kurayen forok yirde hinaryum.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Irkeb taun goyenter niŋ mar kurabe irem goke hamiŋ. Munaŋ kurabe Yuda mar niŋ hamiŋ.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Irkeb Yuda marya al miŋ hoyaŋya goyen doyaŋ marmiŋya gabu irde irem go hora po gasa yirteke kamiryeŋ yeŋ mere sege iramiŋ.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Gega irem gobe mere go nurdeb busaharde Likonia naŋare niŋ taun irawa kura Listraya Derbiya gor kwaryum. Irdeb naŋa bana go niŋ taun biŋyaŋ wor kwaryum.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Kuŋ goŋbe mere igiŋ Yesu niŋ yitiŋ goyen tagalde tukuŋ hinaryum.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Be, Listrabe al kura kahaŋ simsimam goyen gor hinhin. Yeŋbe kawaŋ hiriŋde mat po muŋ kura ma huwarde kuŋ hitiŋ.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Al goyen keperdeb Pol mere teŋ hinhin goyen keŋkela palŋa irde hinhin. Irde al gore Polyen mere go fudinde yeŋ nurde biŋ hek irke keneŋbe Al Kuruŋ beleŋ amaŋeŋ nurde sope iryeŋ yeŋ nurdeb Pol beleŋ diliŋ bilmiŋde po keŋkela irdeb,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 “Huwara!” inyiŋ. Irkeb bemel po huwarde kuŋ waŋ tiyyiŋ.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Be, al buda kuruŋ gore Pol mata tiyyiŋ go keneŋbe yende mere mat po, “Baraŋ marniniŋ al fakŋuŋde heŋ katahar!” yeŋ weŋwoŋ tiyamiŋ.
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Irdeb Banabasbe Sus inamiŋ. Munaŋ Polbe tonaŋ al heŋ mere teŋ hinhin goke teŋbe Hermes inamiŋ.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Be, Sus doloŋ ird ird yabe taun siŋare hinhin geb, Sus doloŋ ird ird mata doyaŋ alya taun goyenter niŋ marya beleŋ Banabas goyen Sus usi teŋbe bulmakaw al diriŋ yade umŋa gitik teŋ yukuŋ kumga teŋ irem go doloŋ yirniŋ yeŋ taun yame kuruŋde gor yawayamiŋ.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Irkeb Yesuyen mere basaŋ mar Banabasya Polya gobe gwaha tiniŋ tahaŋ yeke nurdeb daniŋ goya gwaha tiniŋ tahaŋ yeŋ buniŋeŋ wor po nurdeb uliŋhormiŋ erek yirde kup yeŋ kuŋ al buda goyen kahal bana heŋbe,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Daniŋ gwaha teŋ haŋ? Deyyabe al deŋ yara po geb! Deyyabe Al Kuruŋ gwahader hitiŋ naŋkiŋ, megeŋ, makaŋya det kuruŋ gayen yiryiŋ al gote mere igiŋ gayen momoŋ dirye yeŋ wayaruŋ. Irkeb mata kukuwamŋeŋ miŋ miŋmoŋ teŋ haŋ gahade gayenbe yubul teŋ Al Kuruŋ hitte mulgaŋ henayiŋ.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Bikkeŋbe Al Kuruŋ beleŋ megen niŋ al tumŋaŋ gayen go ma nurde uneŋ hikeb okohom po yubul tike dufaymiŋde po kuŋ hinhan.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Gega Al Kuruŋbe buniŋeŋ miŋyaŋ geb, hugiŋeŋ po ma yubul tiyyiŋ. ‘Gwaha yirmeke Al Kuruŋbe fudinde hi yeŋ biŋ bak yenayiŋ,’ yeŋbe det igiŋ igiŋ yuneŋ hiyen. Naŋkiŋde mat kigariŋ yuneŋ hiyen. Irde biŋgebe nalumiŋde yuneŋ hiyen. Irde biŋge budam yuneŋbe biŋde wor amaŋ po makiŋ yirde hiyen. Irde deŋ manaŋ gwahade po dirde hiyen gega, Al Kuruŋ niŋ ma nurde haŋ,” yineŋ kwep kwep tiyaryum.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Be, irem gore gwaha yaryum gega, al buda gobe bebak ma teŋ dapŋa gasa yirde irem go galak yirde doloŋ yirniŋ yeŋ kimŋeŋ po hamiŋ.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Be, Yuda mar kura Pisidia naŋare niŋ taun kura Antiokya Aikoniamya mat Listra taunde waŋbe al buda kuruŋ gor niŋ goyen wor biŋ yakamamiŋ. Irkeb Pol goyen hora po mayamiŋ. Irde kama yeŋbe tuluŋ teŋ taun siŋare tukuŋ tubul tiyamiŋ.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Gega kamere Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan mar beleŋ waŋ gabu irde kalyaŋ kerde hikeb gereŋ heŋ huwarde sopte taun bana goŋ hurkuriŋ. Be, fay urkeb yeŋya Banabasya Derbi taunde kwaryum.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Be, Polya Banabasya gobe Derbi taunde kuŋbe Yesu niŋ mere igiŋ goyen tagalke alya bereya karim ma Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ. Be, go kamereb irem go mulgaŋ heŋ Listra taunde kwaryum. Gor matbe Aikoniam taunde kwaryum. Irdeb Aikoniam matbe Pisidia naŋare niŋ taun Antiok taunde kwaryum.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Taunyaŋ goyen kuŋ heŋyabe alya bereya Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar goyen, “Kame Al Kuruŋ hitte kuniŋ yeŋbe okohom ma kutek. Kanduk kurayen kurayen yeneŋ gab kutek. Niŋgeb tareŋ po heŋ Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ dufaytiŋ saŋiŋ iraŋ goyen tubul ma tinayiŋ,” yineŋ saba yirdya yirdya kuŋ hinaryum.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Kuŋ heŋyabe taun kurar niŋ kurar niŋ al kura Yesuyen alya bereya sios gote doyaŋ mar yirde kuŋ hinaryum. Irde biŋge kutŋa irde Al Kuruŋ mere irde heŋyabe doyaŋ mar Al Kuruŋ niŋ dufaymiŋ hek irde hinhan mar goyen Al Kuruŋ beleŋ doyaŋ yirde hiyeŋ yeŋ Al Kuruŋ haniŋde yerde hinaryum.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Be, irem go Pisidia naŋa bana goŋ meteŋ teŋ kuŋ kuŋbe Pamfilia naŋare forok yaryum.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Irdeb kuŋ Perga taunde Al Kuruŋyen mere tagalde Atalia taunde kurkaryum.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Irde Atalia taunde matbe hakwa teŋ mulgaŋ heŋ Siria naŋare niŋ taun Antiok kwaryum. Taun goyenterbe haŋkapya Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan mar beleŋ meteŋ goyen tiyiryeŋ yineŋ Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ yirde faraŋ yurde hiyeŋ yeŋ Al Kuruŋ haniŋde yeramiŋ. Niŋgeb meteŋ go pasi irdeb mulgaŋ heŋ gor po kwaryum.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Be, irem go mulgaŋ heŋ kuŋ Antiok forok yeŋbe gor niŋ sios tumŋaŋ gabu yirdeb meteŋ teŋ kuŋ hinaryum goyen momoŋ yiraryum. Al Kuruŋ beleŋ tareŋ yirde faraŋ yurke daha mat al miŋ hoyaŋ yad yad miŋ uraryum goyen goke keŋkela momoŋ yiraryum.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Irdeb Antiok gorbe nalu ulyaŋde po Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irde hinhan marya hinaryum.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.