Atos 14
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH
1 Be, Polya Banabasya gobe teŋ hinaryum gwahade po Aikoniam taunde gor manaŋ Yuda marte gabu yare kuŋ saba keŋkela po tagalke Yuda marya al miŋ hoyaŋya goyen budam wor po Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iramiŋ.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Gega Yuda mar kura mere go igiŋ ma nuramiŋ mar goreb al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ biŋ yakamkeb Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ mar goyen asogo yiramiŋ.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Niŋgeb asogo yirde hinhan goyen fole yirtek yeŋbe Polya Banabasya go nalu budam po gor heŋbe kafura ma heŋya Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereya buniŋeŋ nurde faraŋ yurde yawarde hinhin goke tagalde hinaryum. Irkeb gor niŋ mar gore fudinde yenaŋ yeŋbe irem gobe Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ tareŋ yirke mata tiŋeŋ kurayen kurayen forok yirde hinaryum.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Irkeb taun goyenter niŋ mar kurabe irem goke hamiŋ. Munaŋ kurabe Yuda mar niŋ hamiŋ.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Irkeb Yuda marya al miŋ hoyaŋya goyen doyaŋ marmiŋya gabu irde irem go hora po gasa yirteke kamiryeŋ yeŋ mere sege iramiŋ.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Gega irem gobe mere go nurdeb busaharde Likonia naŋare niŋ taun irawa kura Listraya Derbiya gor kwaryum. Irdeb naŋa bana go niŋ taun biŋyaŋ wor kwaryum.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Kuŋ goŋbe mere igiŋ Yesu niŋ yitiŋ goyen tagalde tukuŋ hinaryum.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Be, Listrabe al kura kahaŋ simsimam goyen gor hinhin. Yeŋbe kawaŋ hiriŋde mat po muŋ kura ma huwarde kuŋ hitiŋ.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Al goyen keperdeb Pol mere teŋ hinhin goyen keŋkela palŋa irde hinhin. Irde al gore Polyen mere go fudinde yeŋ nurde biŋ hek irke keneŋbe Al Kuruŋ beleŋ amaŋeŋ nurde sope iryeŋ yeŋ nurdeb Pol beleŋ diliŋ bilmiŋde po keŋkela irdeb,
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 “Huwara!” inyiŋ. Irkeb bemel po huwarde kuŋ waŋ tiyyiŋ.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Be, al buda kuruŋ gore Pol mata tiyyiŋ go keneŋbe yende mere mat po, “Baraŋ marniniŋ al fakŋuŋde heŋ katahar!” yeŋ weŋwoŋ tiyamiŋ.
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Irdeb Banabasbe Sus inamiŋ. Munaŋ Polbe tonaŋ al heŋ mere teŋ hinhin goke teŋbe Hermes inamiŋ.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Be, Sus doloŋ ird ird yabe taun siŋare hinhin geb, Sus doloŋ ird ird mata doyaŋ alya taun goyenter niŋ marya beleŋ Banabas goyen Sus usi teŋbe bulmakaw al diriŋ yade umŋa gitik teŋ yukuŋ kumga teŋ irem go doloŋ yirniŋ yeŋ taun yame kuruŋde gor yawayamiŋ.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Irkeb Yesuyen mere basaŋ mar Banabasya Polya gobe gwaha tiniŋ tahaŋ yeke nurdeb daniŋ goya gwaha tiniŋ tahaŋ yeŋ buniŋeŋ wor po nurdeb uliŋhormiŋ erek yirde kup yeŋ kuŋ al buda goyen kahal bana heŋbe,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Daniŋ gwaha teŋ haŋ? Deyyabe al deŋ yara po geb! Deyyabe Al Kuruŋ gwahader hitiŋ naŋkiŋ, megeŋ, makaŋya det kuruŋ gayen yiryiŋ al gote mere igiŋ gayen momoŋ dirye yeŋ wayaruŋ. Irkeb mata kukuwamŋeŋ miŋ miŋmoŋ teŋ haŋ gahade gayenbe yubul teŋ Al Kuruŋ hitte mulgaŋ henayiŋ.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Bikkeŋbe Al Kuruŋ beleŋ megen niŋ al tumŋaŋ gayen go ma nurde uneŋ hikeb okohom po yubul tike dufaymiŋde po kuŋ hinhan.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Gega Al Kuruŋbe buniŋeŋ miŋyaŋ geb, hugiŋeŋ po ma yubul tiyyiŋ. ‘Gwaha yirmeke Al Kuruŋbe fudinde hi yeŋ biŋ bak yenayiŋ,’ yeŋbe det igiŋ igiŋ yuneŋ hiyen. Naŋkiŋde mat kigariŋ yuneŋ hiyen. Irde biŋgebe nalumiŋde yuneŋ hiyen. Irde biŋge budam yuneŋbe biŋde wor amaŋ po makiŋ yirde hiyen. Irde deŋ manaŋ gwahade po dirde hiyen gega, Al Kuruŋ niŋ ma nurde haŋ,” yineŋ kwep kwep tiyaryum.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Be, irem gore gwaha yaryum gega, al buda gobe bebak ma teŋ dapŋa gasa yirde irem go galak yirde doloŋ yirniŋ yeŋ kimŋeŋ po hamiŋ.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Be, Yuda mar kura Pisidia naŋare niŋ taun kura Antiokya Aikoniamya mat Listra taunde waŋbe al buda kuruŋ gor niŋ goyen wor biŋ yakamamiŋ. Irkeb Pol goyen hora po mayamiŋ. Irde kama yeŋbe tuluŋ teŋ taun siŋare tukuŋ tubul tiyamiŋ.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Gega kamere Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan mar beleŋ waŋ gabu irde kalyaŋ kerde hikeb gereŋ heŋ huwarde sopte taun bana goŋ hurkuriŋ. Be, fay urkeb yeŋya Banabasya Derbi taunde kwaryum.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Be, Polya Banabasya gobe Derbi taunde kuŋbe Yesu niŋ mere igiŋ goyen tagalke alya bereya karim ma Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ. Be, go kamereb irem go mulgaŋ heŋ Listra taunde kwaryum. Gor matbe Aikoniam taunde kwaryum. Irdeb Aikoniam matbe Pisidia naŋare niŋ taun Antiok taunde kwaryum.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Taunyaŋ goyen kuŋ heŋyabe alya bereya Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ mar goyen, “Kame Al Kuruŋ hitte kuniŋ yeŋbe okohom ma kutek. Kanduk kurayen kurayen yeneŋ gab kutek. Niŋgeb tareŋ po heŋ Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ dufaytiŋ saŋiŋ iraŋ goyen tubul ma tinayiŋ,” yineŋ saba yirdya yirdya kuŋ hinaryum.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Kuŋ heŋyabe taun kurar niŋ kurar niŋ al kura Yesuyen alya bereya sios gote doyaŋ mar yirde kuŋ hinaryum. Irde biŋge kutŋa irde Al Kuruŋ mere irde heŋyabe doyaŋ mar Al Kuruŋ niŋ dufaymiŋ hek irde hinhan mar goyen Al Kuruŋ beleŋ doyaŋ yirde hiyeŋ yeŋ Al Kuruŋ haniŋde yerde hinaryum.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Be, irem go Pisidia naŋa bana goŋ meteŋ teŋ kuŋ kuŋbe Pamfilia naŋare forok yaryum.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Irdeb kuŋ Perga taunde Al Kuruŋyen mere tagalde Atalia taunde kurkaryum.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Irde Atalia taunde matbe hakwa teŋ mulgaŋ heŋ Siria naŋare niŋ taun Antiok kwaryum. Taun goyenterbe haŋkapya Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ irde hinhan mar beleŋ meteŋ goyen tiyiryeŋ yineŋ Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ yirde faraŋ yurde hiyeŋ yeŋ Al Kuruŋ haniŋde yeramiŋ. Niŋgeb meteŋ go pasi irdeb mulgaŋ heŋ gor po kwaryum.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Be, irem go mulgaŋ heŋ kuŋ Antiok forok yeŋbe gor niŋ sios tumŋaŋ gabu yirdeb meteŋ teŋ kuŋ hinaryum goyen momoŋ yiraryum. Al Kuruŋ beleŋ tareŋ yirde faraŋ yurke daha mat al miŋ hoyaŋ yad yad miŋ uraryum goyen goke keŋkela momoŋ yiraryum.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Irdeb Antiok gorbe nalu ulyaŋde po Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irde hinhan marya hinaryum.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.