Atos 10

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Be, Sisaria taunde gorbe Roma al kura 100 fuleŋa marte doyaŋ al kura hinhin. Deŋembe Konilius. Fuleŋa mar gobe “Rom niŋ fuleŋa mar” yineŋ haŋyen.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Koniliusya diriŋmiŋmiŋ yagobe tumŋaŋ Al Kuruŋ palap irde yeŋ ge po nurde doloŋ irdeb merem gama irde al buniŋeŋ faraŋ yurde Al Kuruŋ mere ird ird niŋ biŋ sir ma yeŋ hinhan.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Be, wawuŋbana kura 3 kilok gwahaderbe Al Kuruŋ mere ird ird nalu hekeb mere irde heŋya yuwarwarte miyoŋmiŋ kura forok yeke kinyiŋ. Irkeb miyoŋ gore, “Konilius,” inyiŋ.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Irkeb kafura heŋbe her yeŋ, “Doyaŋ Al Kuruŋ, dahade?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb miyoŋ gore wol heŋbe, “Al Kuruŋbe ge beleŋ mere irde hayen goyen nurde hiyen, irde alya bereya buniŋeŋ faraŋ yurde teŋ hayen goyen wor geneŋ hiyen. Yeŋbe ge niŋ biŋ sir ma yeŋ hiyen geb, nad nerkeb gago mere momoŋ gire yeŋ wayhem.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Al kura hulyaŋ yirkeb Yopa taunde kunayiŋ. Kuŋbe al kura deŋem Saimon, deŋem kurabe Pita ineŋ haŋyen goyen gor hi geb, tupi teŋbe mulgaŋ heŋ wanayiŋ.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Yeŋbe Saimon dapŋa sikkeŋ po det yirde hiyen al gote yare hi. Yamiŋbe makaŋ siŋa beleŋ mat hi,” inyiŋ.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Be, miyoŋ gore gwaha ineŋbe kukeb Konilius beleŋ meteŋ marmiŋ irawayabe fuleŋa almiŋ uŋkureŋ kura goya hoy yirkeb yeŋ hitte wayamiŋ. Fuleŋa al gobe Al Kuruŋ palap irde yeŋ ge po nurde hiyen al. Yeŋbe Koniliusya heŋ faraŋ urde hiyen.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Wakeb Al Kuruŋyen miyoŋ forok yeŋ mere iryiŋ goyen keŋkela po momoŋ yirdeb hulyaŋ yirkeb Yopa taunde kwamiŋ.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Be, mel go kuŋ tiyuŋde kura gor feramiŋ. Irde fay urkeb sopte kuŋ naŋa baŋkahal hekeb Yopa taunde forok yetek heŋ hinhan. Be, goyareb Pitabe ya yeŋ hinhin gote armomde Al Kuruŋ mere ire yeŋ hurkuriŋ.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Hurkuŋ Al Kuruŋ mere irde heŋyabe biŋge buluŋ wor po iryiŋ. Be, biŋgebe hako kaŋ hikeyabe yeŋbe ya hende gor hinhin. Irkeb Al Kuruŋ beleŋ mata kura ikala ireŋ tike uliŋ kanduk po hiriŋ.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Irkeb yuwarwarte naŋkiŋ gereŋ yiriŋ. Irkeb det kura amil yara goyen muruŋ sipte kurhan kurhan al beleŋ tanartiŋeŋ irde palgir irke naŋkiŋde mat megen katyiŋ.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Bana goŋbe dapŋa kahaŋ yaŋ megen huwarde kuŋ hitiŋya, buda, kunereyabe nu kurayen kurayen kuruŋ goyen bana goŋ hike yinyiŋ.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Be, det go yeneŋ heŋyabe al melak kura nuryiŋ. Gorebe, “Pita, huwarde det go gasa yirde nawa,” inyiŋ.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Irkeb wol heŋbe, “Moŋ, Doyaŋ Al Kuruŋ, badne wor po. Dapŋa gabe delger wukkeŋ moŋ, buluŋ yeŋ hitiŋ gobe neb kura ma nen himyen,” inyiŋ.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Irkeb al melak gore sopte po, “Det kurayen kurayen Al Kuruŋ beleŋ yirde diliŋde wukkeŋ yitiŋ gobe ge beleŋ wukkeŋ moŋ yeŋ bada ma hawayiŋ,” inyiŋ.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Be, mere gabe wawuŋ karwo gayen Pita hitte forok yeke nuryiŋ. Be, mere go hubu hekeb goyare po det amil yara dapŋa kurayen kurayen bana goŋ miŋyaŋ goyen tumulgaŋ tike naŋkiŋde hurkuriŋ.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Be, yuwarwarte det kinyiŋ goyen miŋ niŋ dufay heŋ hinhin goya goyabe al karwo Konilius beleŋ hulyaŋ yirke wayamiŋ goyen Saimonyen ya niŋ naŋkeneŋ waŋbe ya keneŋbe siŋare huwaramiŋ.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Irdeb, “Saimon Pita ineŋ haŋyen al go goyen gar hi we?” yineŋ al ya bana goŋ hinhan goyen gusuŋaŋ yiramiŋ.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Be, goya goyenbe Pita go yuwarwarte det kinyiŋ gote miŋ niŋ hako po dufay heŋ hikeb Holi Spirit beleŋ, “Saimon, al karwo kura ge niŋ naŋkeneŋ wayhaŋ.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Niŋgeb huwarde kurkuŋ yena. Mel gobe ne beleŋ po yinmeke ge niŋ wayhaŋ geb, wake kuniŋ ginke goya yeŋya kuŋ kuŋ niŋ kama ma hawayiŋ,” inyiŋ.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Irkeb Pita go kurkuŋ mel goyen yeneŋbe, “Al goke naŋkeneŋ wayhaŋ al gobe ne gago. Niŋgeb dahade nurde ne niŋ naŋkeneŋ haŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Irkeb mel goreb, “Neŋbe Konilius Roma niŋ 100 fuleŋa marte doyaŋ al beleŋ hulyaŋ dirke wayhet. Yeŋbe Al Kuruŋ palap irde doloŋ irdeb diliŋde huwak igiŋ po hiyen. Irkeb Yuda mar wor tumŋaŋ palap irde haŋyen. Kibe Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ forok yeŋbe Konilius goyen, ‘Al kura hulyaŋ yirke Saimonyen yare Yopa kuŋbe Pita tupi teŋ wanayiŋ. Irkeb yeŋ beleŋ gab mere girke nurayiŋ,’ inuŋ geb, gago yeŋ beleŋ hulyaŋ dirke ge gupi teŋ kuniŋ yeŋ wayhet,” inamiŋ.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Irkeb Pita beleŋ yinke yare hurkamiŋ. Irdeb go wawuŋ gobe gor feramiŋ.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Be, sopte fay urkeb kuŋ Sisaria taunde forok yamiŋ. Koniliusbe Yopa kwaŋ mar goyen haŋka waŋ forok yiniŋ tahaŋ yeŋ nurdeb yende miŋde niŋ alya bereya diŋuŋ yende yende goyen hoy yirke waŋ gabu irdeb mel go po doyaŋ yirde hinhan.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Be, Pita go kuŋ yare forok yeŋ ya bana hurkeŋ tikeb Konilius beleŋ Pita palap irde yamere Pita kahaŋ miŋde dokolhoŋ yuguluŋ teŋ kuku tiyyiŋ.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Irkeb Pita beleŋ, “Huwara! Nebe al gigeŋ yara po niŋ, gwaha ma nirayiŋ,” ineŋbe haniŋde tanarde isaŋ hiriŋ.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Irdeb Pita go Koniliusya mere teŋya teŋya ya bana hurkuŋbe al buda kuruŋ go yinyiŋ.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Irdeb gaha yinyiŋ: “Neŋ Yuda mar beleŋ deŋ al hoyaŋde niŋya awalik heŋ gabu heŋ heŋ gobe nende matarebe bisam irtiŋ geb, go po gama irde hityen. Gob deŋbe keŋkela nurde haŋ. Gega Yuda mar moŋ gobe wukkeŋ moŋ buluŋ niŋgeb, Al Kuruŋya awalik hetek epte moŋ yeŋ himyen goyen bada hawayiŋ yeŋbe Al Kuruŋ beleŋ yuwarwarte nikala niruŋ.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Goke teŋbe ne niŋ keya hekeb mere ma timiŋ. Mali po huwardeb wamiŋ. Goyenbe Konilius, gebe dahade nurdeb ne niŋ keya hawaŋ?” inyiŋ.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Irkeb Konilius beleŋ huwardeb gaha inyiŋ: “Gote yereŋ 3 kilok wawuŋbana gaha naŋa gayen yaner heŋ Al Kuruŋ mere irde hinhem. Gwaha teŋ himekeya al kura uliŋhormiŋ faykek wor po melak heŋ hinhin gore delne mat forok yeŋ huwardebe,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 ‘Konilius, Al Kuruŋbe mere irde hayen goyen nurde hiyen, irde alya bereya buniŋeŋ faraŋ yurde hayen goyen wor biŋ sir ma yeŋ hiyen.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Niŋgeb al kura yad yerkeb Saimon Pita ineŋ haŋyen goke Yopa taunde kunayiŋ. Yeŋbe al kura Saimon ineŋ haŋyen gote yare hi. Al gobe dapŋa sikkeŋ po det yirde hiyen. Yamiŋbe makaŋ siŋa beleŋ mat hi,’ ninuŋ.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Be, gwaha ninkeb goya goyen po al yad yermeke ge niŋ keya kwaŋ geb, gago wayha. Neŋbe Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ mere yirayiŋ ginuŋ goyen tumŋaŋ momoŋ dirke nurniŋ yeŋbe Al Kuruŋ diliŋ mat gago waŋ gabu irde doyaŋ girhet. Niŋgeb igiŋ teŋ wayha geb, mere goyen momoŋ dira,” inyiŋ.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Be, mere go nurdeb Pita beleŋ gaha inyiŋ: “Haŋkab bebak tihim. Fudinde wor po, Al Kuruŋbe Yuda mar po ma igiŋ yeneŋ hiyen.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Al miŋ kurar niŋ kurar niŋ merem hoyaŋ hoyaŋ Al Kuruŋ palap irde diliŋde mata huwak po teŋ haŋ mar go gab igiŋ yeneŋ hiyen.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Deŋbe Al Kuruŋ beleŋ Israel mar niŋ bikkeŋ mere kiryiŋ gobe keŋkela nurde haŋ. Mere gobe Al Kuruŋ beleŋ megen niŋ marya awalik heŋ heŋ ge teŋ Yesu Kristu teŋ kerke katyiŋ goke yitiŋ. Yesu Kristube megen niŋ mar tumŋaŋ gote Doyaŋ Al Kuruŋ.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Deŋbe mata kuruŋ Yudia naŋa bana goŋ forok yeŋ hinhin gobe nurde haŋ. Haŋkapya Yon Baptais beleŋ Galili naŋare, ‘Mata buluŋtiŋ yubul teŋ baptais tenaŋ,’ yeŋ alya bereya saba yirde hinhin goyen kamere mata kuruŋ goyen forok yiriŋ.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Mata kuruŋ gobe gahade: Al Kuruŋ beleŋ Holi Spirit teŋ kerke Nasaret niŋ al Yesu go hitte katyiŋ, irde tareŋmiŋ wor unyiŋ. Irdeb Al Kuruŋbe yeŋya hinaryum geb, Yesu gobe Yuda marte naŋa bana goŋ tiyuŋ kurar mat kurar kuŋbe alya bereya faraŋ yurde al Satan beleŋ buluŋ yirke garbam hinhan goyen tumŋaŋ guram yirde sope yirde hinhin.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Yesu beleŋ mata kuruŋ Yuda marte naŋa bana goŋ teŋ hinhin goya Yerusalem taunde gor teŋ hinhin gobe dilniniŋde wor po keneŋ hinhet. Gega gor niŋ mar beleŋ teŋ kuruse hende mayke kamuŋ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Goyenpoga kamuŋde gor mat yereŋkek hekeb Al Kuruŋ beleŋ isaŋ heŋbe kawan irke kenaŋ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Gega al tumŋaŋ ma kenaŋ. Neŋ bikkeŋ Al Kuruŋ beleŋ basiŋa dirtiŋ mar po gab Yesu kamuŋde mat huwarkeb kintiŋ. Irdeb yeŋya dula teŋ hinhet.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Yesube al kamtiŋya diliŋ gergeŋ haŋya matamiŋ yeneŋ buluŋya igiŋya pota yirde muruŋgem yunyeŋ yeŋ Al Kuruŋ beleŋ basiŋa iryiŋ albe gogo yeŋ tagalde tukunayiŋ dinuŋ.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yesu goke teŋ bikkeŋ Al Kuruŋyen mere basaŋ mar beleŋ, ‘Al kura kame wayyeŋ goke dufay saŋiŋ irkeb Al Kuruŋ beleŋ al goke teŋ mata buluŋmiŋ halde unyeŋ,’ yeŋ tagalde hinhan,” yeŋ Pita beleŋ Koniliusya yamiŋde gabu iramiŋ mar goyen yinyiŋ.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Be, Pita beleŋ saba gwahade teŋ hinhin goya goyab Holi Spirit beleŋ saba go palŋa irde hinhan mar hitte katyiŋ.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 — ausente —
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Mel gabe neŋ Holi Spirit titiŋ gwahade goyen po yeŋ wor Holi Spirit tahaŋ niŋgeb, al ganuŋ beleŋ fe baptais teŋ teŋ niŋ bisam yiryeŋ?” yiriŋ.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Irdeb, “Deŋbe, ‘Yesu Kristuyen al hihit,’ yeŋ Yesu Kristu deŋemde baptais tenayiŋ,” yineŋ baptais yiryiŋ. Go kamereb baptais tamiŋ mar gore Pita goyen, “Neŋya muŋ kura heŋ ga kwayiŋ,” ineŋ basiŋa iramiŋ.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.