Atos 10
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARIB
1 Be, Sisaria taunde gorbe Roma al kura 100 fuleŋa marte doyaŋ al kura hinhin. Deŋembe Konilius. Fuleŋa mar gobe “Rom niŋ fuleŋa mar” yineŋ haŋyen.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Koniliusya diriŋmiŋmiŋ yagobe tumŋaŋ Al Kuruŋ palap irde yeŋ ge po nurde doloŋ irdeb merem gama irde al buniŋeŋ faraŋ yurde Al Kuruŋ mere ird ird niŋ biŋ sir ma yeŋ hinhan.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Be, wawuŋbana kura 3 kilok gwahaderbe Al Kuruŋ mere ird ird nalu hekeb mere irde heŋya yuwarwarte miyoŋmiŋ kura forok yeke kinyiŋ. Irkeb miyoŋ gore, “Konilius,” inyiŋ.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Irkeb kafura heŋbe her yeŋ, “Doyaŋ Al Kuruŋ, dahade?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb miyoŋ gore wol heŋbe, “Al Kuruŋbe ge beleŋ mere irde hayen goyen nurde hiyen, irde alya bereya buniŋeŋ faraŋ yurde teŋ hayen goyen wor geneŋ hiyen. Yeŋbe ge niŋ biŋ sir ma yeŋ hiyen geb, nad nerkeb gago mere momoŋ gire yeŋ wayhem.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Al kura hulyaŋ yirkeb Yopa taunde kunayiŋ. Kuŋbe al kura deŋem Saimon, deŋem kurabe Pita ineŋ haŋyen goyen gor hi geb, tupi teŋbe mulgaŋ heŋ wanayiŋ.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Yeŋbe Saimon dapŋa sikkeŋ po det yirde hiyen al gote yare hi. Yamiŋbe makaŋ siŋa beleŋ mat hi,” inyiŋ.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Be, miyoŋ gore gwaha ineŋbe kukeb Konilius beleŋ meteŋ marmiŋ irawayabe fuleŋa almiŋ uŋkureŋ kura goya hoy yirkeb yeŋ hitte wayamiŋ. Fuleŋa al gobe Al Kuruŋ palap irde yeŋ ge po nurde hiyen al. Yeŋbe Koniliusya heŋ faraŋ urde hiyen.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Wakeb Al Kuruŋyen miyoŋ forok yeŋ mere iryiŋ goyen keŋkela po momoŋ yirdeb hulyaŋ yirkeb Yopa taunde kwamiŋ.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Be, mel go kuŋ tiyuŋde kura gor feramiŋ. Irde fay urkeb sopte kuŋ naŋa baŋkahal hekeb Yopa taunde forok yetek heŋ hinhan. Be, goyareb Pitabe ya yeŋ hinhin gote armomde Al Kuruŋ mere ire yeŋ hurkuriŋ.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Hurkuŋ Al Kuruŋ mere irde heŋyabe biŋge buluŋ wor po iryiŋ. Be, biŋgebe hako kaŋ hikeyabe yeŋbe ya hende gor hinhin. Irkeb Al Kuruŋ beleŋ mata kura ikala ireŋ tike uliŋ kanduk po hiriŋ.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Irkeb yuwarwarte naŋkiŋ gereŋ yiriŋ. Irkeb det kura amil yara goyen muruŋ sipte kurhan kurhan al beleŋ tanartiŋeŋ irde palgir irke naŋkiŋde mat megen katyiŋ.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Bana goŋbe dapŋa kahaŋ yaŋ megen huwarde kuŋ hitiŋya, buda, kunereyabe nu kurayen kurayen kuruŋ goyen bana goŋ hike yinyiŋ.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Be, det go yeneŋ heŋyabe al melak kura nuryiŋ. Gorebe, “Pita, huwarde det go gasa yirde nawa,” inyiŋ.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Irkeb wol heŋbe, “Moŋ, Doyaŋ Al Kuruŋ, badne wor po. Dapŋa gabe delger wukkeŋ moŋ, buluŋ yeŋ hitiŋ gobe neb kura ma nen himyen,” inyiŋ.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Irkeb al melak gore sopte po, “Det kurayen kurayen Al Kuruŋ beleŋ yirde diliŋde wukkeŋ yitiŋ gobe ge beleŋ wukkeŋ moŋ yeŋ bada ma hawayiŋ,” inyiŋ.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Be, mere gabe wawuŋ karwo gayen Pita hitte forok yeke nuryiŋ. Be, mere go hubu hekeb goyare po det amil yara dapŋa kurayen kurayen bana goŋ miŋyaŋ goyen tumulgaŋ tike naŋkiŋde hurkuriŋ.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Be, yuwarwarte det kinyiŋ goyen miŋ niŋ dufay heŋ hinhin goya goyabe al karwo Konilius beleŋ hulyaŋ yirke wayamiŋ goyen Saimonyen ya niŋ naŋkeneŋ waŋbe ya keneŋbe siŋare huwaramiŋ.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Irdeb, “Saimon Pita ineŋ haŋyen al go goyen gar hi we?” yineŋ al ya bana goŋ hinhan goyen gusuŋaŋ yiramiŋ.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Be, goya goyenbe Pita go yuwarwarte det kinyiŋ gote miŋ niŋ hako po dufay heŋ hikeb Holi Spirit beleŋ, “Saimon, al karwo kura ge niŋ naŋkeneŋ wayhaŋ.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Niŋgeb huwarde kurkuŋ yena. Mel gobe ne beleŋ po yinmeke ge niŋ wayhaŋ geb, wake kuniŋ ginke goya yeŋya kuŋ kuŋ niŋ kama ma hawayiŋ,” inyiŋ.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Irkeb Pita go kurkuŋ mel goyen yeneŋbe, “Al goke naŋkeneŋ wayhaŋ al gobe ne gago. Niŋgeb dahade nurde ne niŋ naŋkeneŋ haŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Irkeb mel goreb, “Neŋbe Konilius Roma niŋ 100 fuleŋa marte doyaŋ al beleŋ hulyaŋ dirke wayhet. Yeŋbe Al Kuruŋ palap irde doloŋ irdeb diliŋde huwak igiŋ po hiyen. Irkeb Yuda mar wor tumŋaŋ palap irde haŋyen. Kibe Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ forok yeŋbe Konilius goyen, ‘Al kura hulyaŋ yirke Saimonyen yare Yopa kuŋbe Pita tupi teŋ wanayiŋ. Irkeb yeŋ beleŋ gab mere girke nurayiŋ,’ inuŋ geb, gago yeŋ beleŋ hulyaŋ dirke ge gupi teŋ kuniŋ yeŋ wayhet,” inamiŋ.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Irkeb Pita beleŋ yinke yare hurkamiŋ. Irdeb go wawuŋ gobe gor feramiŋ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Be, sopte fay urkeb kuŋ Sisaria taunde forok yamiŋ. Koniliusbe Yopa kwaŋ mar goyen haŋka waŋ forok yiniŋ tahaŋ yeŋ nurdeb yende miŋde niŋ alya bereya diŋuŋ yende yende goyen hoy yirke waŋ gabu irdeb mel go po doyaŋ yirde hinhan.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Be, Pita go kuŋ yare forok yeŋ ya bana hurkeŋ tikeb Konilius beleŋ Pita palap irde yamere Pita kahaŋ miŋde dokolhoŋ yuguluŋ teŋ kuku tiyyiŋ.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Irkeb Pita beleŋ, “Huwara! Nebe al gigeŋ yara po niŋ, gwaha ma nirayiŋ,” ineŋbe haniŋde tanarde isaŋ hiriŋ.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Irdeb Pita go Koniliusya mere teŋya teŋya ya bana hurkuŋbe al buda kuruŋ go yinyiŋ.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Irdeb gaha yinyiŋ: “Neŋ Yuda mar beleŋ deŋ al hoyaŋde niŋya awalik heŋ gabu heŋ heŋ gobe nende matarebe bisam irtiŋ geb, go po gama irde hityen. Gob deŋbe keŋkela nurde haŋ. Gega Yuda mar moŋ gobe wukkeŋ moŋ buluŋ niŋgeb, Al Kuruŋya awalik hetek epte moŋ yeŋ himyen goyen bada hawayiŋ yeŋbe Al Kuruŋ beleŋ yuwarwarte nikala niruŋ.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Goke teŋbe ne niŋ keya hekeb mere ma timiŋ. Mali po huwardeb wamiŋ. Goyenbe Konilius, gebe dahade nurdeb ne niŋ keya hawaŋ?” inyiŋ.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Irkeb Konilius beleŋ huwardeb gaha inyiŋ: “Gote yereŋ 3 kilok wawuŋbana gaha naŋa gayen yaner heŋ Al Kuruŋ mere irde hinhem. Gwaha teŋ himekeya al kura uliŋhormiŋ faykek wor po melak heŋ hinhin gore delne mat forok yeŋ huwardebe,
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 ‘Konilius, Al Kuruŋbe mere irde hayen goyen nurde hiyen, irde alya bereya buniŋeŋ faraŋ yurde hayen goyen wor biŋ sir ma yeŋ hiyen.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Niŋgeb al kura yad yerkeb Saimon Pita ineŋ haŋyen goke Yopa taunde kunayiŋ. Yeŋbe al kura Saimon ineŋ haŋyen gote yare hi. Al gobe dapŋa sikkeŋ po det yirde hiyen. Yamiŋbe makaŋ siŋa beleŋ mat hi,’ ninuŋ.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Be, gwaha ninkeb goya goyen po al yad yermeke ge niŋ keya kwaŋ geb, gago wayha. Neŋbe Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ mere yirayiŋ ginuŋ goyen tumŋaŋ momoŋ dirke nurniŋ yeŋbe Al Kuruŋ diliŋ mat gago waŋ gabu irde doyaŋ girhet. Niŋgeb igiŋ teŋ wayha geb, mere goyen momoŋ dira,” inyiŋ.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Be, mere go nurdeb Pita beleŋ gaha inyiŋ: “Haŋkab bebak tihim. Fudinde wor po, Al Kuruŋbe Yuda mar po ma igiŋ yeneŋ hiyen.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Al miŋ kurar niŋ kurar niŋ merem hoyaŋ hoyaŋ Al Kuruŋ palap irde diliŋde mata huwak po teŋ haŋ mar go gab igiŋ yeneŋ hiyen.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Deŋbe Al Kuruŋ beleŋ Israel mar niŋ bikkeŋ mere kiryiŋ gobe keŋkela nurde haŋ. Mere gobe Al Kuruŋ beleŋ megen niŋ marya awalik heŋ heŋ ge teŋ Yesu Kristu teŋ kerke katyiŋ goke yitiŋ. Yesu Kristube megen niŋ mar tumŋaŋ gote Doyaŋ Al Kuruŋ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Deŋbe mata kuruŋ Yudia naŋa bana goŋ forok yeŋ hinhin gobe nurde haŋ. Haŋkapya Yon Baptais beleŋ Galili naŋare, ‘Mata buluŋtiŋ yubul teŋ baptais tenaŋ,’ yeŋ alya bereya saba yirde hinhin goyen kamere mata kuruŋ goyen forok yiriŋ.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Mata kuruŋ gobe gahade: Al Kuruŋ beleŋ Holi Spirit teŋ kerke Nasaret niŋ al Yesu go hitte katyiŋ, irde tareŋmiŋ wor unyiŋ. Irdeb Al Kuruŋbe yeŋya hinaryum geb, Yesu gobe Yuda marte naŋa bana goŋ tiyuŋ kurar mat kurar kuŋbe alya bereya faraŋ yurde al Satan beleŋ buluŋ yirke garbam hinhan goyen tumŋaŋ guram yirde sope yirde hinhin.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Yesu beleŋ mata kuruŋ Yuda marte naŋa bana goŋ teŋ hinhin goya Yerusalem taunde gor teŋ hinhin gobe dilniniŋde wor po keneŋ hinhet. Gega gor niŋ mar beleŋ teŋ kuruse hende mayke kamuŋ.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Goyenpoga kamuŋde gor mat yereŋkek hekeb Al Kuruŋ beleŋ isaŋ heŋbe kawan irke kenaŋ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Gega al tumŋaŋ ma kenaŋ. Neŋ bikkeŋ Al Kuruŋ beleŋ basiŋa dirtiŋ mar po gab Yesu kamuŋde mat huwarkeb kintiŋ. Irdeb yeŋya dula teŋ hinhet.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Yesube al kamtiŋya diliŋ gergeŋ haŋya matamiŋ yeneŋ buluŋya igiŋya pota yirde muruŋgem yunyeŋ yeŋ Al Kuruŋ beleŋ basiŋa iryiŋ albe gogo yeŋ tagalde tukunayiŋ dinuŋ.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yesu goke teŋ bikkeŋ Al Kuruŋyen mere basaŋ mar beleŋ, ‘Al kura kame wayyeŋ goke dufay saŋiŋ irkeb Al Kuruŋ beleŋ al goke teŋ mata buluŋmiŋ halde unyeŋ,’ yeŋ tagalde hinhan,” yeŋ Pita beleŋ Koniliusya yamiŋde gabu iramiŋ mar goyen yinyiŋ.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Be, Pita beleŋ saba gwahade teŋ hinhin goya goyab Holi Spirit beleŋ saba go palŋa irde hinhan mar hitte katyiŋ.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Mel gabe neŋ Holi Spirit titiŋ gwahade goyen po yeŋ wor Holi Spirit tahaŋ niŋgeb, al ganuŋ beleŋ fe baptais teŋ teŋ niŋ bisam yiryeŋ?” yiriŋ.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Irdeb, “Deŋbe, ‘Yesu Kristuyen al hihit,’ yeŋ Yesu Kristu deŋemde baptais tenayiŋ,” yineŋ baptais yiryiŋ. Go kamereb baptais tamiŋ mar gore Pita goyen, “Neŋya muŋ kura heŋ ga kwayiŋ,” ineŋ basiŋa iramiŋ.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.