Apocalipse 6

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Be, go kamereb Sipsip dirŋeŋ beleŋ asaŋ bili irde uŋguni 7 po saŋiŋ yirtiŋ goyen uŋkureŋmiŋ ukala tiyyiŋ goyen kinmiriŋ. Irkeb det biŋfut miŋyaŋ sipte hinhan goyen uŋkureŋ kura beleŋ “Waya!” yiriŋ. Mere tiyyiŋ gobe daga migiriŋ yara tiyyiŋ.
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Irkeb hos faykek kura goyen forok yeke kinmiriŋ. Al kura hos go hende hinhin al gobe hite haniŋde manaŋ hinhin. Irde doyaŋ alyen tonaŋhor hor irde untiŋ. Irkeb megeŋ hike kwa kuruŋ goyen bana goŋ kuŋ fuleŋa tiyyiŋ. Yeŋ beleŋ po megeŋya alya yad yad niŋ teŋ hos hende kuriŋ.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Be, Sipsip dirŋeŋ beleŋ uŋguni kura sopte ukala tikeb det biŋfut miŋyaŋ sipte goyen kura beleŋ wor sopte, “Waya!” yeke nurmiriŋ.
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Be, gwaha yekeb hos hoyaŋ kura forok yiriŋ. Hos gobe bukkeŋhel yitiŋ wor po. Hos go hende keperde hinhin al gobe alya bereya megen haŋ gayen biŋ kamke awalikde heŋ heŋ mata goyen teŋ siŋa irke al yiŋgeŋ uliŋ kadom muguneŋ teŋ kamde kamde saŋiŋ untiŋ. Irde fuleŋare niŋ bidila kuruŋ kura goyen wor untiŋ.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Be, Sipsip dirŋeŋ beleŋ uŋguni tareŋ yirtiŋ 7 bana goyen karwomiŋ ukala tikeb det biŋfut miŋyaŋ sipte goyen hoyaŋ kura beleŋ wor, “Waya!” yeke nurmiriŋ. Be, gwaha yekeb hos kura delne mar forok yeke kinmiriŋ. Hos gobe halkeŋ wor po. Hos go hende keperde hinhin al gobe det kanduk tuŋaŋ teŋ teŋ det kura haniŋde tanartiŋ hinhin.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Irkeb det biŋfut miŋyaŋ sipte hinhan bana goŋ mat al melak kura forok yeke nurmiriŋ. Merebe gahade: “Albe meteŋ teŋ hinayiŋ gega, biŋgebe budam ma forok yeŋ hinayiŋ. Irkeb naŋa fay uŋkureŋ bana meteŋ teŋ muruŋgem teŋ hinayiŋ gote hora gore biŋge damu teŋ hinayiŋ gega, biŋge budam ma yade hinayiŋ. Niŋgeb biŋge damu tiniŋ yeŋ wit damu teŋ hinayiŋbe koroŋ dirŋeŋ uŋkureŋ gwahade po teŋ hinayiŋ, munaŋ bali damu teŋ hinayiŋbe koroŋ mukŋeŋ karwo gwahade po yade hinayiŋ. Goyenbe mel gore olip fimiŋya wain fimiŋyabe igiŋ yawarnayiŋ geb, olip heya wain heyabe buluŋ ma yirayiŋ,” yiriŋ.
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Be, Sipsip dirŋeŋ beleŋ uŋguni tareŋ yirtiŋ 7 bana goyen siptemiŋ ukala tikeb det biŋfut miŋyaŋ sipte hinhan goyen funaŋ beleŋ, “Waya!” yeke nurmiriŋ.
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Be, gwaha yekeb hos kura delne mar forok yeke kinmiriŋ. Hos gobe wulsakkeŋ. Hos go hende keperde hinhin al gote deŋembe Kamde Kamde. Yeŋ hos hende waŋ hikeb Al Metebe harhokde go po bindere gama irde waŋ hike kinmiriŋ. Al irawa gobe alya bereya megen haŋ kuruŋ gayen pota yirke buda sipte hekeb buda uŋkureŋbe buluŋ yirke kamde kamde saŋiŋ yuntiŋ. Niŋgeb buda uŋkureŋ goyen bana al kurabe fuleŋare niŋ bidilare kamnayiŋ, biŋge kamde kamnayiŋ, kurabe garbam heŋ kamnayiŋ, irde kurabe dapŋa duwi kafuram wor po gore gasa yirke kamnayiŋ.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Be, Sipsip dirŋeŋ beleŋ uŋguni saŋiŋ yirtiŋ 7 bana goŋ siptesoŋoŋmiŋ goyen ukala tiyyiŋ. Irkeb al buda kura Al Kuruŋyen mere gama irde tagalde kuŋ hike gasa yirke kamamiŋ mar gote toneŋbe Al Kuruŋ galak ird ird alta yufukde hike yinmiriŋ.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Mel gore hokde po, “Doyaŋ Al Kuruŋ, tareŋgebe kuruŋ wor po. Gebe wukkeŋ wor po, irde meregebe fudinde wor po. Goyenbe megen haŋ mar beleŋ mudunke kamtiriŋ goyen goke daha naŋa gab merere yerde matamiŋ gote muruŋgem buluŋ goyen wol heŋ yunayiŋ? Sobamde po doyaŋ hetek we?” inamiŋ.
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Irde mel gobe yuŋkureŋ yuŋkureŋ amil faykeŋ nende gigen yuntiŋ. Irdeb, “Deŋ mudunke kamamiŋ gwahade goyen po, Doyaŋ Al Kuruŋya heŋ kadtiŋ yago hitiŋ marya Doyaŋ Al Kuruŋyen meteŋ mar kadtiŋ hitiŋ goyen wor gasa yirke kamde hinayiŋ goyen kuŋ kuŋ budam heŋ ep heke gab muduntiŋ mar goyen merere huwarnayiŋ geb, goke doyaŋ heŋ hinayiŋ. Go nalu gobe ulyaŋde ma hikeya forok yiyyeŋ,” yinke nuramiŋ.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Be, Sipsip dirŋeŋ beleŋ uŋguni tareŋ yirtiŋ 7 bana goyen 6miŋ ukala tiyyiŋ goyen kinmiriŋ. Irkeb niniŋa kuruŋ wor po forok yiriŋ. Naŋabe kidoma buluŋ po hiriŋ. Gobe meme sikkeŋ halkeŋ wor po gore uliŋhor irtiŋ gwahade yara hiriŋ. Irde gagasibe dari yara bukkeŋhel wor po hiriŋ.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Irde dinambe yagobe naŋkiŋde mat suk yeŋ megen katamiŋ. Dinambe gobe meŋe kuruŋ harde fik he igineŋ haŋkapok fuguru tike megen kateŋ haŋyen go gwahade tiyamiŋ.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Naŋkiŋbe asaŋ sobam bili irtiŋ yara bili irke hubu hiriŋ. Duguya motmotyabe tumŋaŋ gasuŋeŋde mat yade hoyaŋde yirtiŋ.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Irkeb megen niŋ doyaŋ mar karkuwaŋ, doyaŋ mar, fuleŋa marte doyaŋ mar karkuwaŋ, al horam yaŋ mar, saŋiŋ miŋyaŋ mar, al kurate yufuk bana heŋ muruŋgem moŋ duliŋ meteŋ teŋ haŋ maryabe yiŋgeŋ dufaymiŋde haŋ marya tumŋaŋ busaharde duguyaŋ hurkuŋ horabok bana hinhan, irde kurabe hora karkuwaŋ kahalte mabok biŋde hinhan.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 — ausente —
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 — ausente —
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.