Apocalipse 6
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARIB
1 Be, go kamereb Sipsip dirŋeŋ beleŋ asaŋ bili irde uŋguni 7 po saŋiŋ yirtiŋ goyen uŋkureŋmiŋ ukala tiyyiŋ goyen kinmiriŋ. Irkeb det biŋfut miŋyaŋ sipte hinhan goyen uŋkureŋ kura beleŋ “Waya!” yiriŋ. Mere tiyyiŋ gobe daga migiriŋ yara tiyyiŋ.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Irkeb hos faykek kura goyen forok yeke kinmiriŋ. Al kura hos go hende hinhin al gobe hite haniŋde manaŋ hinhin. Irde doyaŋ alyen tonaŋhor hor irde untiŋ. Irkeb megeŋ hike kwa kuruŋ goyen bana goŋ kuŋ fuleŋa tiyyiŋ. Yeŋ beleŋ po megeŋya alya yad yad niŋ teŋ hos hende kuriŋ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Be, Sipsip dirŋeŋ beleŋ uŋguni kura sopte ukala tikeb det biŋfut miŋyaŋ sipte goyen kura beleŋ wor sopte, “Waya!” yeke nurmiriŋ.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Be, gwaha yekeb hos hoyaŋ kura forok yiriŋ. Hos gobe bukkeŋhel yitiŋ wor po. Hos go hende keperde hinhin al gobe alya bereya megen haŋ gayen biŋ kamke awalikde heŋ heŋ mata goyen teŋ siŋa irke al yiŋgeŋ uliŋ kadom muguneŋ teŋ kamde kamde saŋiŋ untiŋ. Irde fuleŋare niŋ bidila kuruŋ kura goyen wor untiŋ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Be, Sipsip dirŋeŋ beleŋ uŋguni tareŋ yirtiŋ 7 bana goyen karwomiŋ ukala tikeb det biŋfut miŋyaŋ sipte goyen hoyaŋ kura beleŋ wor, “Waya!” yeke nurmiriŋ. Be, gwaha yekeb hos kura delne mar forok yeke kinmiriŋ. Hos gobe halkeŋ wor po. Hos go hende keperde hinhin al gobe det kanduk tuŋaŋ teŋ teŋ det kura haniŋde tanartiŋ hinhin.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Irkeb det biŋfut miŋyaŋ sipte hinhan bana goŋ mat al melak kura forok yeke nurmiriŋ. Merebe gahade: “Albe meteŋ teŋ hinayiŋ gega, biŋgebe budam ma forok yeŋ hinayiŋ. Irkeb naŋa fay uŋkureŋ bana meteŋ teŋ muruŋgem teŋ hinayiŋ gote hora gore biŋge damu teŋ hinayiŋ gega, biŋge budam ma yade hinayiŋ. Niŋgeb biŋge damu tiniŋ yeŋ wit damu teŋ hinayiŋbe koroŋ dirŋeŋ uŋkureŋ gwahade po teŋ hinayiŋ, munaŋ bali damu teŋ hinayiŋbe koroŋ mukŋeŋ karwo gwahade po yade hinayiŋ. Goyenbe mel gore olip fimiŋya wain fimiŋyabe igiŋ yawarnayiŋ geb, olip heya wain heyabe buluŋ ma yirayiŋ,” yiriŋ.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Be, Sipsip dirŋeŋ beleŋ uŋguni tareŋ yirtiŋ 7 bana goyen siptemiŋ ukala tikeb det biŋfut miŋyaŋ sipte hinhan goyen funaŋ beleŋ, “Waya!” yeke nurmiriŋ.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Be, gwaha yekeb hos kura delne mar forok yeke kinmiriŋ. Hos gobe wulsakkeŋ. Hos go hende keperde hinhin al gote deŋembe Kamde Kamde. Yeŋ hos hende waŋ hikeb Al Metebe harhokde go po bindere gama irde waŋ hike kinmiriŋ. Al irawa gobe alya bereya megen haŋ kuruŋ gayen pota yirke buda sipte hekeb buda uŋkureŋbe buluŋ yirke kamde kamde saŋiŋ yuntiŋ. Niŋgeb buda uŋkureŋ goyen bana al kurabe fuleŋare niŋ bidilare kamnayiŋ, biŋge kamde kamnayiŋ, kurabe garbam heŋ kamnayiŋ, irde kurabe dapŋa duwi kafuram wor po gore gasa yirke kamnayiŋ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Be, Sipsip dirŋeŋ beleŋ uŋguni saŋiŋ yirtiŋ 7 bana goŋ siptesoŋoŋmiŋ goyen ukala tiyyiŋ. Irkeb al buda kura Al Kuruŋyen mere gama irde tagalde kuŋ hike gasa yirke kamamiŋ mar gote toneŋbe Al Kuruŋ galak ird ird alta yufukde hike yinmiriŋ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Mel gore hokde po, “Doyaŋ Al Kuruŋ, tareŋgebe kuruŋ wor po. Gebe wukkeŋ wor po, irde meregebe fudinde wor po. Goyenbe megen haŋ mar beleŋ mudunke kamtiriŋ goyen goke daha naŋa gab merere yerde matamiŋ gote muruŋgem buluŋ goyen wol heŋ yunayiŋ? Sobamde po doyaŋ hetek we?” inamiŋ.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Irde mel gobe yuŋkureŋ yuŋkureŋ amil faykeŋ nende gigen yuntiŋ. Irdeb, “Deŋ mudunke kamamiŋ gwahade goyen po, Doyaŋ Al Kuruŋya heŋ kadtiŋ yago hitiŋ marya Doyaŋ Al Kuruŋyen meteŋ mar kadtiŋ hitiŋ goyen wor gasa yirke kamde hinayiŋ goyen kuŋ kuŋ budam heŋ ep heke gab muduntiŋ mar goyen merere huwarnayiŋ geb, goke doyaŋ heŋ hinayiŋ. Go nalu gobe ulyaŋde ma hikeya forok yiyyeŋ,” yinke nuramiŋ.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Be, Sipsip dirŋeŋ beleŋ uŋguni tareŋ yirtiŋ 7 bana goyen 6miŋ ukala tiyyiŋ goyen kinmiriŋ. Irkeb niniŋa kuruŋ wor po forok yiriŋ. Naŋabe kidoma buluŋ po hiriŋ. Gobe meme sikkeŋ halkeŋ wor po gore uliŋhor irtiŋ gwahade yara hiriŋ. Irde gagasibe dari yara bukkeŋhel wor po hiriŋ.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Irde dinambe yagobe naŋkiŋde mat suk yeŋ megen katamiŋ. Dinambe gobe meŋe kuruŋ harde fik he igineŋ haŋkapok fuguru tike megen kateŋ haŋyen go gwahade tiyamiŋ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Naŋkiŋbe asaŋ sobam bili irtiŋ yara bili irke hubu hiriŋ. Duguya motmotyabe tumŋaŋ gasuŋeŋde mat yade hoyaŋde yirtiŋ.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Irkeb megen niŋ doyaŋ mar karkuwaŋ, doyaŋ mar, fuleŋa marte doyaŋ mar karkuwaŋ, al horam yaŋ mar, saŋiŋ miŋyaŋ mar, al kurate yufuk bana heŋ muruŋgem moŋ duliŋ meteŋ teŋ haŋ maryabe yiŋgeŋ dufaymiŋde haŋ marya tumŋaŋ busaharde duguyaŋ hurkuŋ horabok bana hinhan, irde kurabe hora karkuwaŋ kahalte mabok biŋde hinhan.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 — ausente —
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 — ausente —
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.