Marcos 5

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö Yesu waa‑ ‑bha ꞊klang ‑nu 'wo "yitagbɛa 'ö Gadhidhe bha‑ ‑kan, 'yö 'wo bɔ‑ ꞊taama Zedhazeni ‑sɛ 'gü.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 ꞊Dhɛ 'ö go "yitagɔ 'gü 'ö zun "sia‑ bhoo, 'yö gɔndë do 'ö "yina yaa ‑yö gun‑ 'gü 'ö gun wɔ sië mɛ ꞊gee ‑bho 'gü ‑yɛ ‑nu 'wo ‑tɔn 'gü ‑a ‑nu 'gü bha, 'ö go bun ꞊taa ‑zian 'ka 'yö nu‑ ‑gɔ zian‑.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 'Mɛ bha ‑yö ‑gun wɔ sië ‑dhɛ bha ꞊në‑ 'gü, kö mɛ 'bha ‑kɔ 'yaa ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'zü kö ‑ya ‑lö ‑piö lɔɔ" ‑zian 'ka.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö ꞊waa‑ ‑gɛn ‑nu waa‑ ‑kɔ ‑nu ‑lö ‑piö döngga ‑nu waa‑ ‑piö lɔɔ" ‑nu 'ka ‑blɛɛsü, "kɛɛ kö ꞊yaa‑ ꞊gban "kan "pɛɛpɛdhö kö mɛ 'bha ‑kɔ 'yaa ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'zü kö ‑ya 'kun.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Kö buntaadhɛ ‑nu waa‑ ‑tɔn ‑bha ‑dhɛ ‑nu bha ꞊në ꞊wa 'to‑ ꞊gloodhɛ 'ka 'yënng‑ 'gü waa‑ gbeng 'gü ‑nu 'gü kö ‑yö "gbla sië, 'ö ö ‑dɩ ‑pɛ ‑nu wo ‑gwë 'ka.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 'Yö Yesu ‑ya dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «I 'tɔ‑ de?» 'Yö‑ pö: «‑Wo n ‑dhɛ ‑gblü "dhaa, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ yi 'gbɛ ‑ziisü.»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 'Yö "yina yaa ‑nu bha 'wo zun ‑gbɛʋʋ kë ‑sü bha Yesu ‑dhɛ 'wo‑ pö ‑yö dɔ "gbɩɩ‑ kö 'ya 'dho wo kë "sɛ bha‑ 'gü.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 "Tʋ̈ng 'wo kë sië‑ 'ka "dhʋ̈ bha kö ‑bhɔ ‑kpluu 'kpii‑ 'bha ‑yö ‑bhöpë mɔɔ‑ sië ‑tɔn ‑bha ‑a ‑nu "sɔɔ ‑dhɛ 'bha 'gü mü,
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 'yö "yina yaa ‑nu bha 'wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhɛ 'wo‑ pö: «‑Bhö dɔ "gbɩɩ‑ kö 'bha‑ pö 'i yi kë, kö 'i yi bɔ ‑bhɔ ‑kplü ya‑ 'gü kö 'yi ‑da 'gü!»
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 'Yö Yesu ‑ya pö: «'Ma "wɩ‑ ‑bha, ‑ka 'dho mü!» 'Yö "yina yaa ‑nu bha 'wo go 'mɛ bha‑ 'gü, 'yö 'wo dho 'wo ‑da ‑bhɔ ‑nu bha‑ ‑nu 'gü, 'yö ‑bhɔ 'ö ꞊mɔɔ "gblü ꞊plɛ ‑nu ‑bha bha 'wo ‑pɛn, 'yö 'wo dɔ ‑bɛang ‑bha goo bha‑ ‑bha, 'wo dho 'wo ‑pö "yitagbɛa bha‑ ꞊bhaa, 'yö "yi ‑ya ‑nu zë.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 'Yö 'mɛ 'wo gun ‑bhɔ ‑kplü bha‑ ‑maa kë sië bha, 'wo ꞊dua 'wo dho 'wɔn bha‑ ‑taɔng 'ka ‑a ‑nu ‑bha 'pö‑ ‑nu waa‑ ꞊gbɛatadhɛ ‑nu 'gü. 'Yö mɛ ‑yö bho "dhuu 'wo go ‑dhɛ ‑nu bha‑ 'gü, 'wo nu 'wɔn bha‑ ‑dhɛ ‑ga ‑dhɛ 'gü.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 'Yö 'wo nu Yesu ‑dhɛ 'gü, 'yö 'wo 'mɛ 'ö "yina yaa "gblü ꞊plɛ ‑yö gun‑ 'gü bha‑ yö kö ‑yö ‑ya ‑sü 'ka Yesu "sɔɔ, kö sɔ ‑ya ‑bha, kö ꞊ya kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈ 'kpakpadhö, 'yö‑ "suʋ̈ 'dhö ‑da ‑a ‑nu 'gü.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 'Yö 'mɛ 'ö‑ ‑nu "yan 'dhö gun 'mɛ 'ö "yina yaa ‑yö gun‑ 'gü bha‑ ‑kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈ ‑dhɛ 'gü, waa‑ 'wɔn 'ö ‑kë ‑bhɔ ‑nu bha‑ ‑nu 'ka bha‑ 'dhö bha, 'wo ‑ya ‑a ‑gɛn dɔ ‑sü ‑bha 'mɛ 'wo nu bha‑ ‑nu ‑dhɛ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 ꞊Dhɛ 'ö "sɛgümɛ ‑nu bha 'wo 'wɔn bha‑ ma, 'yö 'wo zun ‑bhɛa Yesu ‑dhɛ ‑sü ‑bha kö ‑yö 'go wo ‑gɔ "sɛ bha‑ 'gü.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 ꞊Dhɛ 'ö 'mɛ 'ö "yina yaa ‑yö gun‑ 'gü bha 'ö Yesu yö kö ‑yö ‑da sië "yitagɔ 'gü, 'yö ꞊bhɛa‑ ‑dhɛ 'ö‑ pö: «A ‑dho 'dho i ꞊keng‑.»
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 "Kɛɛ 'yii "wɩ‑ ‑bha, 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ: «‑Bhö 'dho i ‑gɔ 'kɔɔdhö kö ‑kɔ 'ö i ‑wëë ‑yö Atanna ‑kë 'ka, 'ö i dha, waa‑ 'wɔn ‑së 'ö‑ ‑kë i ‑dhɛ bha 'i‑ ‑gɛn dɔ i ‑gɔ 'kɔɔmɛ ‑nu ‑dhɛ.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 'Yö 'mɛ bha 'ö dho, 'yö ‑ya 'wɔn 'ö Yesu ‑ya ‑kë ‑dhɛ bha‑ ‑gɛn dɔ ‑sü bha "sɛgɔ 'wo‑ ‑dhɛ 'pödhɛ ‑kaɔng do ‑sɛ bha‑ 'gü ‑dhɛ ꞊gban "pɛpɛ 'gü. 'Yö‑ 'wɔn ‑yö mɛ ꞊gban kɔn.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 'Yö Yesu waa‑ ö ‑bha ꞊klang 'nu 'wo ‑da "yitagɔ 'gü, 'yö 'wo "yitagbɛa bha‑ ‑kan 'zü ‑deewo. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa "yi "kan, ꞊wa bɔ "yi ꞊taama, 'yö mɛ ‑yö bho 'zü "dhuu, 'yö 'wo nu 'wo ꞊klëën‑ ‑zü "yi "kpʋng "dhiʋ̈ mü.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 'Wo dho "kan wo ‑ta kö Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑gɔmɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Zɛdhiusö bha, ꞊ya nu. ꞊Dhɛ 'ö Yesu yö, 'yö nu 'ö "gblëënu‑ ꞊wlöö,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 'yö ‑gbɛ "ʋʋ ‑kë ‑dhɛ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, n 'dhunë ‑ya wɔ 'ya‑, ‑bhö dɔ "gbɩɩ‑ kö 'i 'dho 'i i ‑kɔ 'pa‑ 'ka n ‑dhɛ kö ‑yö dha.»
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 ꞊Dhɛ 'ö‑ pö "dhʋ̈, 'yö waa‑ Yesu ‑nu 'wo ‑ziö, kö mɛ kpö 'gbɛ ꞊dede ‑wa ꞊keng‑ kö ‑wa bhlʋʋ sië wo 'ko ꞊zinng 'gü.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Yaa" kë 'wo‑ wo sië bha, dhebhɔ do 'bha ‑ya ‑nu kpö 'gü mü, ꞊yɔɔn yën ‑yua 'ö zun‑ ‑bha ‑a ‑kwɛ ꞊ya ꞊mɔɔ ‑kaɔng do ga ꞊plɛ ‑nu ‑bha.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 ꞊Yaa‑ kë ‑dho ‑dhɔtrɔɔ ‑nu "piʋ̈ ‑sü 'ka ‑a 'gü ꞊ya ga. ‑A ꞊kwɛɛ ꞊gbaan ꞊wɛnng ö ‑dɩ ‑pë kë ‑sü ‑ta ‑dhɔtrɔɔ ‑nu "piʋ̈, "kɛɛ kö‑ 'bha 'yii 'wɔn 'kun do, ‑a "yua 'bha ꞊në ‑da 'gü ‑kpɛawo 'ö dho‑ 'ka.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ‑taɔng ma, 'yö nu 'yö ‑da mɛ kpö bha‑ 'gü Yesu ꞊kee‑ ‑ta, 'yö dho 'ö ö ‑kɔ pa‑ ‑bha sɔ 'ka.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 ‑A kë 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö ‑yö 'dhang ‑bho "dhiʋ̈, 'ö‑ pö ö ‑dɩ ‑dhɛ ꞊dhɛ: «꞊Ya kë ꞊dhɛ kö n ‑kɔ ‑zian ‑yö 'pa‑ ‑bha sɔ 'ka kö 'ma dha.»
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 'Ö ö ‑kɔ pa‑ ‑bha sɔ 'ka ‑dhɛ do 'ö‑ 'gü 'pö bha, ‑yö ‑to mü 'ö‑ ‑bha "yua bha 'ö bo, 'ö yöö ꞊dede 'ö 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ꞊dhɛ 'ya kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈ 'kpakpadhö.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Yesu ‑yö ‑to 'pö ‑dhɛ do bha‑ 'gü 'ö‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ ö faan 'bha ꞊ya 'go ö 'gü ꞊ya zun "kpɛnng, 'yö ꞊slëë ö 'gü mɛ kpö bha‑ 'gü 'ö‑ pö: «De ꞊në pa ma sɔ 'ka bha?»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 'Yö‑ ‑bha ꞊klang ‑nu ‑wa pö‑ ‑dhɛ: «'Aa, yi Dëmɛ, i ‑mɔɔ ‑bha 'i dhɛɛ" 'kpɔ suu bha‑ ‑kë, "kɛɛ kö i dɔ sië mɛ "bhɩɩ‑ "dhaa 'gü ꞊dhɛ 'pë 'ya 'dhö ‑ee?»
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 "Kɛɛ kö ‑yö ‑dhɛ ‑ga sië ö ‑zü ‑zü "dhʋ̈ do kö 'mɛ 'ö bhɔ bha 'ö‑ mɛ dɔ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 ꞊Dhɛ 'ö dhebhɔ bha ꞊ya 'wɔn ꞊slɔɔ 'gü ꞊dhɛ mɛ 'ö pa Yesu ‑bha sɔ 'ka bha, ‑ya mɛ mɔɔ‑ sië, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da 'gü, 'yö ‑ya ꞊zii ‑sü ‑bha, "kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑ya 'wɔn dɔ 'kpakpadhö ꞊dhɛ 'ya dha, 'yö nu 'yö "gblëënu Yesu ꞊wlöö, 'yö ‑kɔ 'ö ‑kë 'ka 'yö ‑ziö ‑dhɛ ‑a ‑gɛn 'gü "pɛɛpɛdhö.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 "Kɛɛ 'yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «N "tɛado, i ‑bha 'dhang bho n "dhiʋ̈ ‑sü ꞊në i dha bha. ‑Bhö i ‑bha 'dho wo i 'flëë‑ 'gü, 'bha kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈.»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Dhiang bha ‑yö ‑to Yesu "dhi, 'yö mɛ ‑yö go Zɛdhiusö ‑gɔ 'kɔɔdhö, 'yö 'wo nu 'wo‑ pö Zɛdhiusö ‑dhɛ: «Yi Dëmɛ, 'bha 'dho kwa Dëmɛ ziö "yɛ 'gü "wɛɛwɛɛ, i 'dhu 'yaa mü 'zü,
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 "kɛɛ ‑a pö 'wo‑ wo "dhʋ̈ bha, 'yii 'dho Yesu ꞊gbin‑, 'yö‑ pö Zɛdhiusö ‑dhɛ: «‑A 'to "dhʋ̈ ꞊zɔɔ 'dhɛ, 'bha 'dho "suʋ̈, ‑bhö 'dhang bho n "dhiʋ̈ doseng!»
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö Zɛdhiusö ‑bha 'kɔɔ ‑zian sü, "kɛɛ ‑a 'dho ‑sü 'ka 'yii "wɩ‑ ‑bha kö mɛ "wɛɛ 'bha ‑yö 'dho 'ö dɔ kö 'yii kë Piɛdhö, Zakö waa‑ ö 'zlaa‑ Zan ‑nu ‑zë 'ka.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 'Yö 'wo dho 'wo ꞊loo Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑gɔmɛ bha‑ ‑gɔ "kwɛandhö. 'Wo ꞊loo mü kö ‑wo "tabhoo ‑da sië mü ‑yuudhö, kö mɛ 'bha ‑nu ‑wo "gbʋ bɔ sië 'wo ꞊gbla‑ 'ka "gbɩɩ‑ 'ka.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 'Yö ‑da 'kɔɔdhö, 'yö‑ pö 'mɛ 'wo gun mü bha‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑Më ‑wɔn ꞊në 'ka‑ "gbʋ bɔ 'yö 'ka ꞊gbang dɔ sië‑ 'ka ‑yuudhö ya? ꞊Ya 'to 'në 'kö ya‑ ‑bha ‑zë ‑bha kö 'yii ga, ‑yö yi ꞊në‑ zë.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 ꞊Dhɛ 'wo‑ ma "dhʋ̈, 'yö 'wo zun ꞊wɛɛ dɔ ‑sü ‑bha ‑a ‑bha. "Kɛɛ 'yö mɛ ꞊gban "pɛpɛ zun "kpɛnng, 'yö to ‑a 'dhö, 'në dë bha‑ 'dhö, 'në dhe 'dhö ‑a ‑nu ‑bha waa‑ ‑bha ꞊klang ‑nu ‑yaaga 'wo nu‑ dɔ bha‑ ‑nu 'dhö, 'yö 'wo dho 'wo ‑da 'kɔ 'ö 'në ꞊gee ‑yö gun‑ 'gü bha‑ 'gü.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 'Yö dho 'ö 'në bha‑ kun‑ ‑kɔ ‑bha 'ö‑ pö‑ ‑dhɛ (eblö ‑wʋ 'gü) 'ö‑ pö: «Tadhita kumi!» ꞊Waa‑ pö "dhʋ̈ kö ‑wa pö: «'Nëdhiëngnë, ma ꞊në 'a‑ pö, ‑bhö "wlü!»
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 'Në bha ‑yö ‑to ꞊kwɛng mü 'ö ꞊wlü 'ö dɔ ö ‑gɛan, 'ö zun "ta 'sü ‑sü ‑bha, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö‑ ‑kwɛ ꞊ya kë ‑kaɔng do ga ꞊plɛ. 'Wɔn bha 'yö 'mɛ 'wo gun mü bha‑ ‑nu ꞊gban "dhi dɔ bong 'ka.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 'Wɔn bha ꞊dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö Yesu ‑yö ‑dhio dɔ 'mɛ 'wo gun mü bha‑ ‑nu ‑ta, 'ö ö kɔngga ziö‑ 'ka‑ ‑nu ‑dhɛ "sɛɛ glɔglɔdhö kö mɛ 'bha 'ya 'dho 'wɔn ꞊slɔɔ‑ 'gü. 'Yö go mü 'ö‑ pö‑ 'kpɔmɛ ‑nu ‑dhɛ ‑wo ‑bhöpë nu 'nëdhiëngnë bha‑ ‑dhɛ kö ‑ya ‑bhö.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.