Mateus 21
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NVT
1 Idi Jerusalem kelẽ difiye ken, Moul Arei bun Betfage fonõ wõ den, Jesus in dõ fiya tar uru sur feid fen,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ĩ idi irokenẽdin, “Fonõ wagein ifaref tokõ weleg, ulõ wesig fen, kaisã bagai donki ifõya naal ado uledigouf. Idi biru weledig fen, wageun gurig usig.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Taka nem ã ereb yeĩf, ĩ urokenẽgouf, Odug ĩ kabĩ ifenẽdiyou fenẽ orof, ago ge di, kaisã bagai sur fediyouf.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Profet eig ye wogõ yen anĩ kisi falauf nigin agef wõ yen:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Saion nẽ tamo kayau urokenẽgouf,
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 In dõ fiya tar dilen, Jesus iron kilei age difen.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Idi donki naal ado dirousi di, tetedin idi neid gabar du difedi di, Jesus anĩ tetedin ibodon.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Tamo kayau musei, idi neid gabar naabur du difedin, tunĩ idi aa were kokour dife, naabur du difedin.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Tamo kayau uyu dilen ado, dume dõ difen diweig diron,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Sain Jesus Jerusalem ulõ yesi di, taun anĩ bun tamo kayau ganan terẽ de fen, toti difen, “Tamo eĩ aim?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Tamo kayau diron, “Eĩ Jesus, profet Nasaret taun Galili teneub bun tamal.” Jesus king gen Jerusalem namen ilen.|src="cn01782b.tif" size="span" ref="21:1-11"
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Jesus tempel modoũ bun ile, wõ ye fen, na dale dile disi dife mog, an tamo kayau adok irudidin. Ĩ moni solo fediya neid tebol ado kuburir na sur fediya neid fatar eleg feledin.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Jesus idi irokenẽdin, “Negur nẽ Itotoya irok, ‘Neu fõ ĩ kosẽ nẽ fõ douf,’ anĩ ere, ã ‘bẽ tamo neid iminẽya fõ’ unogen.”
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Meleid ifofakeleya, yeid kirorõya, Jesus wagen tempel bun disi di, ĩ el fedin.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Anĩ ere, Jesus ereb biya bagai age fe di, kesu nanaal tempel modoũ bun diweig diron, “Hosiana, Dawid Naal bun,” age de di, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo geid, idi anĩ dileid fen, seye den.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Idi Jesus to difiyen, “Kesu nanaal enidi ereb def, õ karĩ wof de?”
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Agef fen, Jesus an tamal idi itorneĩd, taun anĩ itor ken, Betani fonõ ilen, an bõ tekelei ibodon.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Bonimei bagai, Jesus Jerusalem kel ile fen, naab luwen naũ fen.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Mala irakelen, aa fig naab yerin ilen, Jesus iyok iselen fele fen, aa fig biya sã ege aarau dogol. Jesus aa fig irokenen, “Õ baban to bagai umauf!” Kaisã bagai, aa fig gariri kelen.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 In dõ fiya tar anĩ dile mã, idi terẽ de kulõ de fen, diron, “Naig fe di, aa fig kaisã bagai gariri kelen?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Jesus aitedin yale iron, “Aya ã momoi arokeneik, ã wauĩ momoi ge mã, wauĩ to ilef isi fouf, ã aa fig enĩ bun age afel dogol to ago gouf, sã arei enĩg urokenẽgouf, ‘Kusu fen, maaĩwõ irãyõf,’ are ĩ dõf age fouf.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Ã momoi gouf are, ereb taka nigin tog fen, kosẽ gouf, ã walogouf.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Jesus tempel modoũ namen ulõ yeis fen, an tamo kayau od ifelneĩd mog, pris odudug, tamo kayau neid mudur adodo, ĩ wagen disi to difen, “Ere igirĩya bunem õ ereb ereb enĩ ago wof? Aim õ igirĩya enĩ ifonon?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Jesus aitedin yale iron, “Ayag to fiya tekelei afeneĩf. Ã solog urokanagauf are, ereb igirĩya bunem ereb ereb enĩ age afef, aya ã arokeneĩf.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Jon nẽ naan igunẽdin, are nainenem isin? Are saa ilun tamal de, tamo bunem?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Anĩ ere, ada ‘Tamo bunem’ tauf, ada tamo kayau nigin kumĩ tafedif, ere nigin, tamo kayau idi ganan Jon nigin profet taka dedig.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Anĩ nigin, idi Jesus ait solo de diron, “Amã keleĩ sã.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 “Ã ere kisi gef? Tamo taka ĩ naal uru adon. Tama ĩ kesu matu garan ile iron, ‘Neu kesu, gama wain kabier ule, kabĩ walouf.’
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 “Ĩ aiten yalen, ‘Aya tuwauf,’ dum ĩ in kisi falei ye fen, ilen.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Agef fen, tama kesu taka garan ile, od tekelei anĩ irokenen. Kesu aiten yalen, ‘Dei, aya age afouf,’ anĩ ere, ĩ ileya sã.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 “Idi uru atun, aim anĩ tama oron anĩ age fen?”
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Ere nigin, Jon naan igunẽdiya tamo ĩ, madur ibodõya nẽ naab ifelneĩf nigin ã garan isin, ã ĩ nigin to momoi gen, anĩ ere, takis yaleya tamo, kayau bouweid na nẽ sur difedig geid, idi momoi den. Ã ĩ ulegeneg, ã wauĩ to falei ge fen, ĩ to momoi wiyẽgen.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 “Yaab od taka nigin wedereĩ unog. Teneub marau taka ĩ yogon kabier aa wain itenen, ĩ kau ifõ kalĩ felen, wain sumin asi fiya nigin ku yalen, kabĩ lo fiya nẽ fõ inon. Agef fen, ĩ mala solo yalouf nigin wain kabĩ, kabĩ lo difedig tamo tunĩ imeid bun ino fen, uyu takã ilen.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Sain biya bure fele di, teneub marau wain biya fito fiya nigin in ferfer susur fe di, kabĩ lo difedig tamo garan dilen.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 “Kabĩ lo difedig tamo, teneub marau nẽ ferfer dirouneĩd fen, taka dun, taka dukesin, taka meein tulu difen.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Age dife di, teneub marau ferfer tunĩ sur fedin, are idi musei uyulil sur fedin wal fiya. Age fe di, kabĩ lo difedig tamo uruwa age difen gen, baban yogon ferfer bun age difedin.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Dum bagai, teneub marau yogon naal idi garan sur fiyen. Ĩ iron, ‘Idi neu kesu nigin fau karĩ difiyẽf.’
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 “Anĩ ere, kabĩ lo difedig tamo, naal anĩ dile fen, idi abob dirokenen, ‘Eĩ inim wain kabĩ akorouf. Usig, ada ĩ taukeis fen, yogon akor talouf.’
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Age de fen, idi ĩ dale, wain kabĩ mayarẽ dira ken, dukesin.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 “Age fiya nigin, sain wain kabĩ nẽ marau isiyouf, ĩ kabĩ lo difedig tamo ere naig fediyouf?”
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Idi Jesus aiten dalen, “Teneub marau, idi sane bagai sane ye fen, idenkesiyouf, ĩ wain kabĩ anĩ, kabĩ lo difedig tamo tunĩ imeid bun ino fen, na yaledi di, idi wain mayof sain bun fito de fen, yogon biya difenẽf.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Jesus idi irokenẽdin, “Ã od Negur nẽ Itotoya bun yenek anĩ to uwesegen de?
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 “Anĩ nigin, aya ã arokeneik, Negur nẽ tano ã bun tamal son yeĩ yale, tamo kayau idi aayũ faat biya yũf anidi ifenẽdiyouf.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Aib taka meein anĩ teten kubũ youf, mered fe fisik fouf, takag, aib taka meein anĩ ĩ teten kubũ youf, ĩ danĩf aas lauf.”
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Sain pris odudug, Farisia tamo geid, Jesus nẽ yaab od karĩ den, idi kelein, Jesus idi nigin wogõ yen.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Idi Jesus irounẽya nigin naab dimiren, anĩ ere, idi tamo kayau nigin kumĩ den, ere nigin, tamo kayau idi Jesus nigin profet taka dedig.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.