Mateus 21
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NAA
1 Idi Jerusalem kelẽ difiye ken, Moul Arei bun Betfage fonõ wõ den, Jesus in dõ fiya tar uru sur feid fen,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 ĩ idi irokenẽdin, “Fonõ wagein ifaref tokõ weleg, ulõ wesig fen, kaisã bagai donki ifõya naal ado uledigouf. Idi biru weledig fen, wageun gurig usig.
2 dizendo-lhes:
3 Taka nem ã ereb yeĩf, ĩ urokenẽgouf, Odug ĩ kabĩ ifenẽdiyou fenẽ orof, ago ge di, kaisã bagai sur fediyouf.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Profet eig ye wogõ yen anĩ kisi falauf nigin agef wõ yen:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Saion nẽ tamo kayau urokenẽgouf,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 In dõ fiya tar dilen, Jesus iron kilei age difen.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Idi donki naal ado dirousi di, tetedin idi neid gabar du difedi di, Jesus anĩ tetedin ibodon.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Tamo kayau musei, idi neid gabar naabur du difedin, tunĩ idi aa were kokour dife, naabur du difedin.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Tamo kayau uyu dilen ado, dume dõ difen diweig diron,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Sain Jesus Jerusalem ulõ yesi di, taun anĩ bun tamo kayau ganan terẽ de fen, toti difen, “Tamo eĩ aim?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Tamo kayau diron, “Eĩ Jesus, profet Nasaret taun Galili teneub bun tamal.” Jesus king gen Jerusalem namen ilen.|src="cn01782b.tif" size="span" ref="21:1-11"
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Jesus tempel modoũ bun ile, wõ ye fen, na dale dile disi dife mog, an tamo kayau adok irudidin. Ĩ moni solo fediya neid tebol ado kuburir na sur fediya neid fatar eleg feledin.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Jesus idi irokenẽdin, “Negur nẽ Itotoya irok, ‘Neu fõ ĩ kosẽ nẽ fõ douf,’ anĩ ere, ã ‘bẽ tamo neid iminẽya fõ’ unogen.”
13 E disse-lhes:
14 Meleid ifofakeleya, yeid kirorõya, Jesus wagen tempel bun disi di, ĩ el fedin.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Anĩ ere, Jesus ereb biya bagai age fe di, kesu nanaal tempel modoũ bun diweig diron, “Hosiana, Dawid Naal bun,” age de di, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo geid, idi anĩ dileid fen, seye den.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Idi Jesus to difiyen, “Kesu nanaal enidi ereb def, õ karĩ wof de?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Agef fen, Jesus an tamal idi itorneĩd, taun anĩ itor ken, Betani fonõ ilen, an bõ tekelei ibodon.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Bonimei bagai, Jesus Jerusalem kel ile fen, naab luwen naũ fen.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Mala irakelen, aa fig naab yerin ilen, Jesus iyok iselen fele fen, aa fig biya sã ege aarau dogol. Jesus aa fig irokenen, “Õ baban to bagai umauf!” Kaisã bagai, aa fig gariri kelen.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 In dõ fiya tar anĩ dile mã, idi terẽ de kulõ de fen, diron, “Naig fe di, aa fig kaisã bagai gariri kelen?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Jesus aitedin yale iron, “Aya ã momoi arokeneik, ã wauĩ momoi ge mã, wauĩ to ilef isi fouf, ã aa fig enĩ bun age afel dogol to ago gouf, sã arei enĩg urokenẽgouf, ‘Kusu fen, maaĩwõ irãyõf,’ are ĩ dõf age fouf.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Ã momoi gouf are, ereb taka nigin tog fen, kosẽ gouf, ã walogouf.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Jesus tempel modoũ namen ulõ yeis fen, an tamo kayau od ifelneĩd mog, pris odudug, tamo kayau neid mudur adodo, ĩ wagen disi to difen, “Ere igirĩya bunem õ ereb ereb enĩ ago wof? Aim õ igirĩya enĩ ifonon?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Jesus aitedin yale iron, “Ayag to fiya tekelei afeneĩf. Ã solog urokanagauf are, ereb igirĩya bunem ereb ereb enĩ age afef, aya ã arokeneĩf.
24 Jesus respondeu:
25 Jon nẽ naan igunẽdin, are nainenem isin? Are saa ilun tamal de, tamo bunem?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Anĩ ere, ada ‘Tamo bunem’ tauf, ada tamo kayau nigin kumĩ tafedif, ere nigin, tamo kayau idi ganan Jon nigin profet taka dedig.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Anĩ nigin, idi Jesus ait solo de diron, “Amã keleĩ sã.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 “Ã ere kisi gef? Tamo taka ĩ naal uru adon. Tama ĩ kesu matu garan ile iron, ‘Neu kesu, gama wain kabier ule, kabĩ walouf.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 “Ĩ aiten yalen, ‘Aya tuwauf,’ dum ĩ in kisi falei ye fen, ilen.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 “Agef fen, tama kesu taka garan ile, od tekelei anĩ irokenen. Kesu aiten yalen, ‘Dei, aya age afouf,’ anĩ ere, ĩ ileya sã.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Idi uru atun, aim anĩ tama oron anĩ age fen?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Ere nigin, Jon naan igunẽdiya tamo ĩ, madur ibodõya nẽ naab ifelneĩf nigin ã garan isin, ã ĩ nigin to momoi gen, anĩ ere, takis yaleya tamo, kayau bouweid na nẽ sur difedig geid, idi momoi den. Ã ĩ ulegeneg, ã wauĩ to falei ge fen, ĩ to momoi wiyẽgen.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 “Yaab od taka nigin wedereĩ unog. Teneub marau taka ĩ yogon kabier aa wain itenen, ĩ kau ifõ kalĩ felen, wain sumin asi fiya nigin ku yalen, kabĩ lo fiya nẽ fõ inon. Agef fen, ĩ mala solo yalouf nigin wain kabĩ, kabĩ lo difedig tamo tunĩ imeid bun ino fen, uyu takã ilen.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Sain biya bure fele di, teneub marau wain biya fito fiya nigin in ferfer susur fe di, kabĩ lo difedig tamo garan dilen.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 “Kabĩ lo difedig tamo, teneub marau nẽ ferfer dirouneĩd fen, taka dun, taka dukesin, taka meein tulu difen.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Age dife di, teneub marau ferfer tunĩ sur fedin, are idi musei uyulil sur fedin wal fiya. Age fe di, kabĩ lo difedig tamo uruwa age difen gen, baban yogon ferfer bun age difedin.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Dum bagai, teneub marau yogon naal idi garan sur fiyen. Ĩ iron, ‘Idi neu kesu nigin fau karĩ difiyẽf.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 “Anĩ ere, kabĩ lo difedig tamo, naal anĩ dile fen, idi abob dirokenen, ‘Eĩ inim wain kabĩ akorouf. Usig, ada ĩ taukeis fen, yogon akor talouf.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Age de fen, idi ĩ dale, wain kabĩ mayarẽ dira ken, dukesin.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Age fiya nigin, sain wain kabĩ nẽ marau isiyouf, ĩ kabĩ lo difedig tamo ere naig fediyouf?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Idi Jesus aiten dalen, “Teneub marau, idi sane bagai sane ye fen, idenkesiyouf, ĩ wain kabĩ anĩ, kabĩ lo difedig tamo tunĩ imeid bun ino fen, na yaledi di, idi wain mayof sain bun fito de fen, yogon biya difenẽf.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Jesus idi irokenẽdin, “Ã od Negur nẽ Itotoya bun yenek anĩ to uwesegen de?
42 Então Jesus perguntou:
43 “Anĩ nigin, aya ã arokeneik, Negur nẽ tano ã bun tamal son yeĩ yale, tamo kayau idi aayũ faat biya yũf anidi ifenẽdiyouf.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Aib taka meein anĩ teten kubũ youf, mered fe fisik fouf, takag, aib taka meein anĩ ĩ teten kubũ youf, ĩ danĩf aas lauf.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Sain pris odudug, Farisia tamo geid, Jesus nẽ yaab od karĩ den, idi kelein, Jesus idi nigin wogõ yen.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Idi Jesus irounẽya nigin naab dimiren, anĩ ere, idi tamo kayau nigin kumĩ den, ere nigin, tamo kayau idi Jesus nigin profet taka dedig.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.