Marcos 4
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NTLH
1 Jesus baban daliyou sirin, gariya ino, od ifelnẽdin. Tamo kayau guru de, salili difiyen anĩ gai musei biya, anĩ nigin, tamo kayau adok ubun difar mog, ĩ waag taka daliyoun ifaren anĩ namen isil ibodon. Jesus waag bun ibod ken, tamo kayau od ifelnẽdin.|src="lb00299b.tif" size="span" ref="4:1"
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Agef fen, ereb ereb musei yaab od nem ifelneĩd fen, iron,
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Karĩ gei! Kabĩ marau taka faat irarãf nigin ilen.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Sain ĩ irarak ile mog, tunĩ naab luwen kuku ren, are ninã disi dakasin.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Tunĩ meein tuar kuku ren, an teneub badagar. Are kaisã bagai fokũ den, ere nigin, teneub are badagar bagai.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Anĩ ere, sain gaa ise di, bali are ilalaid, laasi yedin, ere nigin, idi warumutei sã.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Faat tunĩ malũ duri atun kuku ren, are malũ duri anĩ fã ye fen, sile feledin, anĩ nigin, biya to yun.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Faat tunĩ teneub biya bun kuku ren, are idi fokũ yedin, oduduge di, biya imadin, taka biya teti, taka biya siksti, taka biya wan handred, age fef ilauf.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Age ye fen, Jesus iron, “Taka ĩ karĩya nigin weder ado, ĩ karĩ youf.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Sain Jesus ĩ yogo ibod mog, yogon dõ fiya tar tuwelf, tamo tunĩ salili difiyen anidi geid, yaab od nigin ĩ to difiyen.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Jesus idi irokenẽdin, “Negur tano nẽ waa are Negur mogo ifenein, anĩ ere, idi dumeitur onudi nigin, ereb ereb ganan yaab od bunem wogõ yef,
11 Jesus disse a eles:
12 ere nigin,
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Age ye fen, Jesus idi irokenẽdin, “Ã yaab od enĩ wauĩ to fokõ youf? Age fiyauf are, naig fe di, ã yaab od tunĩ nigin wauĩ fokõ youf?
13 Então Jesus perguntou:
14 Faat irarãya tamo, biya od irarak.
14 E continuou:
15 Tamo tunĩ idi faat naab luwen kuku ren gen, an biya od iraran. Idi karĩ de mog, kaisã bagai Satan isi, biya od idi namedin iraran anĩ yaleledig.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Tunĩ idi faat meein tuar iraran gen, idi od anĩ karĩ de fen, kaisã bagai dale fen, waud bun kulĩ dedig.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Anĩ ere, idi warumutei sã, anĩ nigin, idi sain meluk to dibodõf. Sain, biya od nigin, morõ be kafĩ fiya be isif, idi kaisã bagai dirofosif.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Tunĩg faat malũ duri atun iraran gen, idi biya od karĩ den.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Anĩ ere, tenebur mata ibodõya nẽ sii fiya, safina ado ibodõya nẽ kisi fiya, oroya fire fire isif anidim, biya od sile fe di, anim biya to yũf.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Tunĩ faat teneub biya bun iraran gen, idi biya od karĩ den, dale di, anĩ biya yũf, taka biya teti, taka biya siksti, taka biya wan handred, age fef ilauf.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Jesus idi irokenẽdin, “Ã lam urou usig, beĩ kuren be fatar farumen unogouf de? Age fiya ban, ã lam yogon yoki bun to useginnẽgouf de?
21 Jesus continuou:
22 Ereb ereb ganan iminẽyan yenek anĩ ganan yaor fouf, ereb ereb ganan nar fen yenek anĩ ganan irou isi, biru fel fen, yaau du fouf.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Taka ĩ karĩya nigin weder ado, ĩ karĩ youf.”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Jesus idi irokenẽdin, “Ã od karĩ gef anĩ, ed ge kisi gouf, ã idi nigin kisi gef gen, ã nigineg age de kisi difouf, anĩ tobol feneĩf.
24 Disse também:
25 Aib taka ĩ ado, wal fiya ifenẽf, aib taka ĩ sã, ereb ereb ĩ ado anĩg ĩ bun yalelauf.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Takag Jesus iron, “Negur nẽ tano are eig fiya gen, tamo taka teneub bun faat irarak.
26 Jesus disse:
27 Bõ ado gaa ado, tamo ĩ mulaĩ yenek, fã ye iyok, faat fokũ ye fen, odugef, anĩ ere, ĩ naig be fe odugef, ĩ keleĩ sã.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Teneub yogo dogol biya inodig, uyulil bali, age fe di, turu, anĩ turu bun biya inodig.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Biya bure fele di, kaisã bagai ĩ dimig gunõ waila ado inodig, ere nigin, biya yaleya sain isif.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Baban Jesus iron, “Negur nẽ tano, ere taka age fiya tauf? Ere bunem yaab tafouf?
30 Jesus continuou:
31 Ĩ masted faat age fiya. Ĩ faat memereis bagai ã teneub bun utenẽgedig.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Anĩ ere, ĩ utenẽge di, ĩ odugouf, ĩ kabier saaf ganan wal fediyouf, in beneir odudug irara ken, buri ino di, ninã ilun temeleid disi dibodõf.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Jesus yaab od age fediya musei bunem, tamo kayau idi keleĩ youf kisin, od wogõ fiyẽdin.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Ĩ tamo kayau ereb od irokenẽdiyou fenẽ, yaab od bunem dogol. Anĩ ere, ĩ mugu yogon dõ fiya tar geidef are, ereb ereb ganan faded fedidig.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Naa anĩ bun aragau di, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ada daliyou sitakã talauf.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Idi tamo kayau ditorneĩd fen, Jesus waag bun ibod mog, idi ĩ dale dirou dilen. Waag tunĩg weim dilen.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Yau odug fã ye di, maaĩ fã ye, waag yu ken, maaĩ ifilege di, waag namen isokosen.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Jesus ĩ, waag ibun edẽ bun mulaĩ yen mog, idi ĩ turĩ difiyẽ dirokenen, “Tise, ada naanũ talalau fenẽ, õ to kisi walef de?”
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Ĩ fã yen, yau sakã fiye ken, maaĩ irokenen, “Kee resig fen, dẽ weleg!” Age ye di, yau dẽ yele di, maaĩg oditekei dẽ yelen.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ere nigin ã kumĩ wogef? Ã fau momoiya sã de?”
40 Aí ele perguntou:
41 Idi fatuk bagai kumĩ tererẽ de fen, abob toti difen, “Eĩ aim bagai? Ĩ irõ di, yau maaĩ adog ait dõ difef!”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.