Marcos 4

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesus baban daliyou sirin, gariya ino, od ifelnẽdin. Tamo kayau guru de, salili difiyen anĩ gai musei biya, anĩ nigin, tamo kayau adok ubun difar mog, ĩ waag taka daliyoun ifaren anĩ namen isil ibodon. Jesus waag bun ibod ken, tamo kayau od ifelnẽdin.|src="lb00299b.tif" size="span" ref="4:1"
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Agef fen, ereb ereb musei yaab od nem ifelneĩd fen, iron,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Karĩ gei! Kabĩ marau taka faat irarãf nigin ilen.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Sain ĩ irarak ile mog, tunĩ naab luwen kuku ren, are ninã disi dakasin.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Tunĩ meein tuar kuku ren, an teneub badagar. Are kaisã bagai fokũ den, ere nigin, teneub are badagar bagai.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Anĩ ere, sain gaa ise di, bali are ilalaid, laasi yedin, ere nigin, idi warumutei sã.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Faat tunĩ malũ duri atun kuku ren, are malũ duri anĩ fã ye fen, sile feledin, anĩ nigin, biya to yun.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Faat tunĩ teneub biya bun kuku ren, are idi fokũ yedin, oduduge di, biya imadin, taka biya teti, taka biya siksti, taka biya wan handred, age fef ilauf.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Age ye fen, Jesus iron, “Taka ĩ karĩya nigin weder ado, ĩ karĩ youf.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Sain Jesus ĩ yogo ibod mog, yogon dõ fiya tar tuwelf, tamo tunĩ salili difiyen anidi geid, yaab od nigin ĩ to difiyen.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Jesus idi irokenẽdin, “Negur tano nẽ waa are Negur mogo ifenein, anĩ ere, idi dumeitur onudi nigin, ereb ereb ganan yaab od bunem wogõ yef,
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 ere nigin,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Age ye fen, Jesus idi irokenẽdin, “Ã yaab od enĩ wauĩ to fokõ youf? Age fiyauf are, naig fe di, ã yaab od tunĩ nigin wauĩ fokõ youf?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Faat irarãya tamo, biya od irarak.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Tamo tunĩ idi faat naab luwen kuku ren gen, an biya od iraran. Idi karĩ de mog, kaisã bagai Satan isi, biya od idi namedin iraran anĩ yaleledig.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Tunĩ idi faat meein tuar iraran gen, idi od anĩ karĩ de fen, kaisã bagai dale fen, waud bun kulĩ dedig.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Anĩ ere, idi warumutei sã, anĩ nigin, idi sain meluk to dibodõf. Sain, biya od nigin, morõ be kafĩ fiya be isif, idi kaisã bagai dirofosif.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Tunĩg faat malũ duri atun iraran gen, idi biya od karĩ den.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Anĩ ere, tenebur mata ibodõya nẽ sii fiya, safina ado ibodõya nẽ kisi fiya, oroya fire fire isif anidim, biya od sile fe di, anim biya to yũf.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Tunĩ faat teneub biya bun iraran gen, idi biya od karĩ den, dale di, anĩ biya yũf, taka biya teti, taka biya siksti, taka biya wan handred, age fef ilauf.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Jesus idi irokenẽdin, “Ã lam urou usig, beĩ kuren be fatar farumen unogouf de? Age fiya ban, ã lam yogon yoki bun to useginnẽgouf de?
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Ereb ereb ganan iminẽyan yenek anĩ ganan yaor fouf, ereb ereb ganan nar fen yenek anĩ ganan irou isi, biru fel fen, yaau du fouf.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Taka ĩ karĩya nigin weder ado, ĩ karĩ youf.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Jesus idi irokenẽdin, “Ã od karĩ gef anĩ, ed ge kisi gouf, ã idi nigin kisi gef gen, ã nigineg age de kisi difouf, anĩ tobol feneĩf.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Aib taka ĩ ado, wal fiya ifenẽf, aib taka ĩ sã, ereb ereb ĩ ado anĩg ĩ bun yalelauf.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Takag Jesus iron, “Negur nẽ tano are eig fiya gen, tamo taka teneub bun faat irarak.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Bõ ado gaa ado, tamo ĩ mulaĩ yenek, fã ye iyok, faat fokũ ye fen, odugef, anĩ ere, ĩ naig be fe odugef, ĩ keleĩ sã.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Teneub yogo dogol biya inodig, uyulil bali, age fe di, turu, anĩ turu bun biya inodig.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Biya bure fele di, kaisã bagai ĩ dimig gunõ waila ado inodig, ere nigin, biya yaleya sain isif.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Baban Jesus iron, “Negur nẽ tano, ere taka age fiya tauf? Ere bunem yaab tafouf?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Ĩ masted faat age fiya. Ĩ faat memereis bagai ã teneub bun utenẽgedig.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Anĩ ere, ĩ utenẽge di, ĩ odugouf, ĩ kabier saaf ganan wal fediyouf, in beneir odudug irara ken, buri ino di, ninã ilun temeleid disi dibodõf.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Jesus yaab od age fediya musei bunem, tamo kayau idi keleĩ youf kisin, od wogõ fiyẽdin.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Ĩ tamo kayau ereb od irokenẽdiyou fenẽ, yaab od bunem dogol. Anĩ ere, ĩ mugu yogon dõ fiya tar geidef are, ereb ereb ganan faded fedidig.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Naa anĩ bun aragau di, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ada daliyou sitakã talauf.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Idi tamo kayau ditorneĩd fen, Jesus waag bun ibod mog, idi ĩ dale dirou dilen. Waag tunĩg weim dilen.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Yau odug fã ye di, maaĩ fã ye, waag yu ken, maaĩ ifilege di, waag namen isokosen.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Jesus ĩ, waag ibun edẽ bun mulaĩ yen mog, idi ĩ turĩ difiyẽ dirokenen, “Tise, ada naanũ talalau fenẽ, õ to kisi walef de?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ĩ fã yen, yau sakã fiye ken, maaĩ irokenen, “Kee resig fen, dẽ weleg!” Age ye di, yau dẽ yele di, maaĩg oditekei dẽ yelen.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ere nigin ã kumĩ wogef? Ã fau momoiya sã de?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Idi fatuk bagai kumĩ tererẽ de fen, abob toti difen, “Eĩ aim bagai? Ĩ irõ di, yau maaĩ adog ait dõ difef!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.