João 20
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NAA
1 Uub nẽ naa matu Sande bun, bonimei bagai gugum ado, Maria Magdala tamal matmat bun ile fen, mala irã, bobog bun meein yaleleya ilen.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Anĩ kayau, Simon Pita, dõ fiya taka Jesus ĩ nigin wau laa fedig anidi gedin gudu ref ile, irokenẽdin, “Idi Odug matmat bun tamal dale diroulen, ĩ nain be dinon, ada keleĩ sã!”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Anĩ nigin, Pita, dõ fiya tamo taka ado, matmat bun dilen.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Urom gududu den, anĩ ere, dõ fiya tamo takam Pita wal fe, ĩ ket matmat bun wõ yen.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Ĩ iti ken, fai yen, gabar lalau filu difen anĩ an yen mog, ilen, anĩ ere, ĩ kuren to ilen.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Age fe di, Simon Pita dum dõ fiyen, wõ ye fen, tokõ fel, matmat kuren ile, gabar lalau filu difen an yen mog, ilen,
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 mũ difen gabar Jesus mudur sile difen anĩg ilen. Mudur sile difen gabar are, yogo fire kori fel, gabar lalau filu difen anĩ firen ibodon.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Age fe di, dõ fiya tamo taka, ĩ ket matmat bun wõ yen ĩg, kuren ilen. Ĩ ile fen, momoi yen.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 (Jesus laa bun tamal kel fã youf ya, Negur nẽ Itotoya bun yenek anĩ, idi fau wedereid fokõya sã.)
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Age de fen, dõ fiya tar, nedi fõ bun ke de dilen.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Anĩ ere, Maria matmat serẽ inã yalef ifaren. Ĩ inã ado inã ado iti ken, matmat namen fai yen.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Agef fen, ĩ, engel uru kolos lalau adodo, Jesus yenen modoũ bun dibod mog, iledin, taka muduren, taka yen.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Idi ĩ to difiyen, “Kayau, õ ere nigin inã walef?”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Age ye fen, ĩ falei yel, Jesus an ifar mog ilen, anĩ ere, are Jesusem ya anĩ to kelein.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Jesus iron, “Kayau, õ ere nigin inã walef? Õ ai anĩ umirnek?”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Jesus ĩ irokenen, “Maria.”
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Jesus iron, “Aya to urouna, ere nigin, aya Dei gein fau kel iseleya sã. Anĩ ere, neu turau tar gedin ule urokeneĩd, ‘Aya neu Dei, ãgenei Temeĩ, neu Negur, ãgenei Negur bun kelau eselauf.’”
17 Jesus continuou:
18 Anĩ nigin, Maria Magdala tamal, in dõ fiya tar gedin ile irokenẽdin, “Aya Odug ailel!” Age ye fen, Maria Jesus od enei irokenen anĩ, idi wogõ fiyẽdin.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Uub nẽ naa matu Sande aragau anĩ bun, Jesus nẽ dõ fiya tar, Juda tamo nigin kumĩ de fen, sukar kotũ difel, aaben guru de dibod mog, Jesus isi, idi atun ifar fen, iron, “Wau inosiya ã ado ibodõf!”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Od enĩ irokel fen, ĩ ima siri ado idi ifelnẽdin. In dõ fiya tar idi, Odug dile fen, fatuk bagai kulĩ den.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Jesus baban iron, “Wau inosiya ã ado ibodõf! Dei aya sur fiyan gen, ayag ã sur ayeik.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Age ye fen, idi bun fuu fiyeĩd fen, iron, “Awa Uur Fateul waleg.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Ã, tamo neid mosor nigin, wedereĩ tu kalauf are, idi neid mosor nigin weder tu kelef, ã idi neid mosor nigin, wedereĩ to tu kalauf are, idi neid mosor nigin weder to tu kelef.”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Anĩ ere, Jesus in dõ fiya tar meleid bun wõ yen sain, tuwelf idi neid taka Tomas (yana taka Didimus), idi geid to ibodon.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Anĩ nigin, dõ fiya tar tunim ĩ dirokenen, “Amã Odug mailen!”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Uub tekelei ilele di, in dõ fiya tar baban fõ bun dibodon, are Tomas geid. Sukar kotũ difedin, anĩ ere, Jesus isi, idi atun ifar fen, iron, “Wau inosiya ã ado ibodõf!”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Agef fen, Jesus Tomas irokenen, “Ogon imã gege ein uno, neu imau uleid. Imã urã siru bun uno. Waũ to ilef isif fouf, momoi dogol wo.”
27 E logo disse a Tomé:
28 Tomas Jesus irokenen, “Neu Odug, neu Negur!”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Age ye di, Jesus Tomas irokenen, “Õ malam aya uleyaf nigin, momoi wof. Idi meledim to dile fen, momoi def, are el fedif.”
29 Jesus lhe disse:
30 Jesus, in dõ fiya tar meleid bun, memelik musei inodin, are buk enei bun itotoya san.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Anĩ ere, Jesus ĩ Kristus, Negur Naal anĩ ã momoi ge fen, ĩ yana nigin momoiya bunem, ã mata walogouf nigin enei itoton.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.