Atos 7

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Age de fen, pris neid mudur Stiwen to fiyen, “Od wogõ den enei, are momoi de?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Stiwen solof iron, “Turau tar ado Dei geg, karĩ wiyag, tubuda Abraham Haran taun fau ileya san, Mesopotamia ibod mog, fula fiya medeĩya nẽ Negur ĩ bun wõ yen.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Negur Abraham irokenen, ‘Ogon teneub ado ogon tamo kayau utorneĩd fen, teneub aya afelnõf nẽ an ulauf.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Anĩ nigin, ĩ Kaldia teneub itor ken, Haran ile ibodon. Dum yogon tama laa fe di, Negur ĩ sur fiyẽ di, teneub gama ubodõgef enei bun ibodon.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Negur Abraham ein teneub taka to ifenen, teneub masak bagaig taka to ifenen. Anĩ ere, Negur, Abraham ĩ dumen yogon ibor nẽ tubu tar geid, teneub anĩ afenẽdiyouf yen, anĩ ere, sain anĩ bun Abraham ĩ kesu san.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Negur Abraham eig ye irokenen, ‘Ogon ibor nẽ tubũ tar, yaũ tamo teneub taka bun dibodõf, an idi ferfer dibodõf, fo handred yar to biya difiyẽdiyouf.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Anĩ ere, aya, idi ferfer dibod ken, aruneid dalef neid teneub darau afenẽf, anĩ dumen, idi teneub anĩ bun tamal diya disi, modoũ enĩ bun aya arunau dalouf.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Agef fen, Negur Abraham bar itenẽya nẽ uris, mulũ anĩ ifenen. Age fe di, Abraham naal Isak wõ ye, naa eit ilele di, mulũ ifenen, dumen Isak naal Jakop wõ yen, Jakop ĩ tubuda tar tuwelf neid temeid ibodon.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Tubuda tar, Josef kiyeĩ difen ken, Josef Isip neid ferfer wõ youf nigin, na nẽ sur difen. Anĩ ere, Negur ĩ adon,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 agef fen, Negur Josef morõ ganan bun isennen. Negur ĩ, Josef Isip nẽ king Farao mala bun, kisi biya ado wau ifenẽya anĩ ifenẽ di, Farao ĩ, Josef Isip teneub ado yogon fõ ganan lo fiya nigin uyu irouya inenen.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Age fe di, Isip teneub ado Kanan teneub ganan bun, naũ odug wõ ye di, morõ odug dalen, age fe di, tubuda tar saaf fotou fiya kisi feleya san.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Anĩ ere, Jakop, Isip oun saaf ado ya karĩ ye fen, tamada tar urug bagai sur fedin.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Idi baban dile di, Josef ĩ yogo nigin tura tar bun yaor fen, age fe di, Farao ĩ Josef nẽ ibor nigin kelein.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Anĩ dumen, Josef, tama Jakop ado yogon ibor ganan Isip dilauf nigin od sur fen, idi ganan sewenti-faif.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Age fe di, Jakop Isip ilen, an ĩ ado tubuda tar gare desin.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Idi neid bouweid keku de, Sikem taun guri de diroule, kulu Abraham Sikem oun, Hamor gere tar bun moni nem matmat na yalen anĩ bun mumã difen.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Negur Abraham irokenen anĩ kisi falauf nigin sain dodol mog, Isip oun neda tamo kayau musei biya isoran.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Age dife di, king taka ĩ Josef nigin keleĩ sã, ĩ bagam Isip nẽ king wõ yen.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Ĩ ada neda tamo kayau idegneĩd fen, darau ifenẽdin, are tubuda tar nugo fiyẽdi di, idi neid kesu momou sineid gogũ difedif anĩ, mayarẽ dirarã di, gare douf nigin age fen.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 “Sain anĩ bun, Moses wõ yen, ĩ Negur mala bun kesu meli bagai. Ogõ towo, tama nẽ fõ bun kulatun difen.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Sain ĩ mayarẽ dinenẽ di, Farao ne baraim yalen, ĩ yogon kesu ouf nigin yale iroulen.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Moses ĩ, Isip neid keleĩ biya adok difelnẽ di, wogõya bun ado ereb ereb age fediya nigin, tamo megeir ado wõ yen.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Moses ĩ yogon yar foti mog, ĩ Israel tura tar ki fediyouf nigin kisi fen.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Moses ĩ, idi neid taka Isip tamom to biya fiyẽ mog, ilen, anĩ nigin, ĩ Israel tura isenne ken, aba solof Isip tamo anĩ yukesin.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moses kisi fen, yogon tamo kayau keleĩ youf, are Negurem idi kafĩ fiya bun tamal gei fediyouf nigin, ĩ itonek, anĩ ere, idi to kelein.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 We fele di, Israel tamo kusĩ de mog, Moses wõ yen. Ĩ, idi komo difouf nigin daũ gudũf fen, iron, ‘Are ã tutur, ere nigin ã abob darau wenẽgef?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “Anĩ ere, tamo ĩ, ne tã darau ifenen anim, Moses sur fiyẽ ira ken, iron, ‘Aim õ amã bun, uyu irouya ado es fiya tamo inenon?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Õ nor Isip tamo ukesin gen, ayag ago unakesiyou fenẽ de?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Moses od enei karĩ ye fen, ĩ Midian teneub bun iya ilen, an ĩ yaũ tamo ibod ken, kesu monog uru adon.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Yar foti ilele di, engel taka, gerere tuan Sinai Arei non, aa balai duri ado an yã bale namen, Moses bun wõ yen.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Moses anĩ ile fen, terefeit yen. Ĩ tutuk ilouf nigin aa non iyok ile mog, ĩ Odug nẽ ait karĩ yen,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Aya tubuĩ tar neid Negur, Abraham, Isak, Jakop idi neid Negur.’ Moses kumĩ tererẽ ye fen, lo fiya itoron.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 “Age fe di, Odug Moses irokenen, ‘Ogon sendel unukakã, ere nigin, modoũ õ ufaref nẽ are fateul teneub.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Momoi, aya neu tamo kayau Isip oun darau fatuk bagai dale mog, ailen. Aya idi neid kaĩya karĩ au fen, idi kafĩ fiya bun tamal alelnẽdiyouf nigin asin. Anĩ nigin, gama usi, aya sur ayõ di, Isip kel ulauf.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Moses enei, idi kulu ĩ nigin eig de diro ken, ditoron, ‘Aim õ amã bun uyu irouya ado es fiya tamo inenon?’ De ĩ anĩ, Negurem idi uyu iroukenẽdiyouf nigin ado kafĩ fiya bun tamal yalelnẽdiyouf nigin, engel aa balai bun yã bale namen Moses mala bun wõ yen anĩ bunem sur fiyen.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moses ĩ, tamo kayau Isip temeleid uyu iroukeneĩd fen, Isip an, Maaĩ Giriya bun ado, yar foti gerere tuan, memelik uris ado inodin.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Moses de anim, Israel tamo kayau eig ye irokenẽdin, ‘Negur ĩ, ãgenei tamo kayau bun tamal, profet taka aya gen sur feneĩf.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Ĩ, engel Sinai Arei bun wogõ fiyen anĩ ado tubuda tar geid, gerere tuan tamo kayau guru fiya atun ibod ken, mata ibodõya od ifenẽdi di, tobol fe isi, ã bun isiyouf nigin od anĩ yalen.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Anĩ ere, tubuda tar, Moses nẽ od dõ fiya ditoron. Idi Moses anĩ ditor ken, Isip kel ileya nigin waud iron.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Age de fen, idi Aron dirokenen, ‘Uyu diroukanamãf nigin, waitou uneye kanamãdiyouf. Ere nigin, Moses enei, Isip tamal gei famã irousin ĩ bun ereb wõ yen are, amã keleĩ sã.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Sain anĩ bun, idi idegẽya waitou bulmakau lubu dinon. Idi anĩ bun sesewi dife fen, idi imedim dinon anĩ nigin seli dabiyou fenẽ, tar odug dinon.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Anĩ nigin, Negur idi itornẽdi di, saa ilun nẽ megeir anĩ seli dabiyouf nigin folõ feid len. Are profet neid buk bun itotoya yenek kilei:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Ã idegẽya waitou Molek nẽ salafat unog fen,
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Sain neda tubuda tar gerere tuan dibodon, idi Negur nẽ salafat adon, salafat anĩ bun Negur ibod ken, od wogõ yedig. Salafat are, Negur Moses irokenẽ di, Negur Moses ifelnen kilei bagai dinon.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Neda tubuda tar, salafat dalen anĩ dirou fen, Josuam uyu irou di, Negur tubuda tar meleid bun haiden irud iraile, diya di, teneub anĩ dalen an salafat dirou disin. Salafat anĩ, teneub anĩ bun ibodon, ile Dawid nẽ sain bun.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Negur Dawid isennẽ el fe di, Dawid wau el fen, anĩ Jakop nẽ Negur ibodõf nẽ modoũ, inim inouf nigin Negur irokenen.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Anĩ ere, Dawid naal Solomon im, Negur nẽ fõ inon.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Anĩ ere, Negur Ilun Bagai ĩ, tamo imedim fõ dinof anĩ bun to ibodõdig, are profet eig ye irok kilei:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 “‘Odug irok, saa are neu king nẽ sia,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Aya imaum eneidi ganan to anodin de?’
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 “Ã uleĩ teregein yediya tamo, ã wauĩ ado wedereĩ fitok yukeledin! Ã ãgenei tubuĩ tar gen, faimud Awa Uur Fateul dudum wiyẽgedig!
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Tubuĩ tar profet taka to darau difenen de? Tubuĩ tar idi, Madur Tamo anĩ fau isiyouf de fen, wogõ den tamo anidig didenkesin. Are gama Madur Tamo anĩ kiwai wenẽg fen, ukesigen.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Ã, lo engel bunem kabĩ bun difenen anĩ walegen, anĩ ere, ã anĩ to dõ gen.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Idi enei karĩ de fen, idi nameid fatuk bagai sane fen, ĩ nigin goboreid kikokõ yedin.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Anĩ ere, Stiwen, Awa Uur Fateulem barikã, saa ilun mala ira ken, Negur nẽ fula fiya medeĩya ado Negur ima biya melẽ Jesus ifar mog, ilen.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Agef fen, Stiwen iron, “Ulegef, aya saa kã fele di, Tamo Naal Negur ima biyalẽ ifar mog, ailef.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Age ye di, idi aiteid odugem kakaĩ de, imedim wedereid fitok du ken, idi adok ĩ garan gududu den.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Idi taun tamal Stiwen dĩ de dirou dile, serẽ meein tulu difiyen. Age dife mog, Stiwen bou bun od dun idi, nedi kolos dinukaka ken, tamo gaũ yana Sol ĩ ye gariyan gõ difen.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Idi Stiwen meein tulu difiyẽ mog, Stiwen kosẽ yen, “Odug Jesus, neu uur wale.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Age ye fen, ĩ ibor itenana ken, wade iweig iron, “Odug, mosor age difef enei mala solo to wenẽdiyouf.” Ĩ agef irokel fen, laa fen.Stiwen meein tulu difiyen.|src="cn01923c.tif" size="span" ref="7:58-60"
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.