Atos 25

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Festus provins anĩ bun wõ ye, naa towo ilele di, ĩ Sisariam Jerusalem iselen,
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 an pris odudug ado Juda neid uyu iroudiya geid, ĩ mala bun wõ de fen, Pol bou yũya od anĩ dirokenen.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Festus ĩ wau ifeneĩd fen, Pol Jerusalem sur fe di, ilauf nigin totol bagai dirokenen, ere nigin, idi naab luwen dimin ken, Pol dukesiyouf nigin dodok difen.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Age de di, Festus ĩ irokenẽdin, “Pol oun Sisaria kalabus bun ibodok. Aya yug mogo an alau fenẽ.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Anĩ nigin, tamo anĩ ereb kũ fenen ouf are, ãgenei uyu irouya tunĩ aya weim Sisaria mele fen, an ĩ bou yũya od wogõ douf.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Festus ĩ idi geid, naa eit be ten dibodkele fen, Sisaria isilen. Naa anĩ ile di, ĩ es fiya modoũ bun ibod ken, Pol ĩ wagen dirousiyouf nigin irokenẽdin.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Pol wõ ye di, Juda idi Jerusalem temeleid disin ĩ salili difiye ken, ĩ mosor sane bagai inon de fen, ĩ bou yũya od musei diron, anĩ ere, idi anĩ nẽ gariya to yaor difedin.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Age dife di, Pol yogo nigin isennẽya od iron, “Aya Juda neid lo nigin, tempel nigin, Sisa nigin be, ereb kũ fenẽya taka to age afen.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Anĩ ere, Festus ĩ, Juda tamo ĩ nigin waud yenẽf nigin wau iro ken, Pol irokenen, “Õ Jerusalem usel fen, boũ yũya od eneidi nigin an aya malaun kot bun ufarauf de?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Pol iron, “Aya gama Sisa nẽ kot bun yeir afaref, ein aya kot difiyauf. Õ ogo keleĩ bagai, aya Juda tamo bun kũ fenẽya taka to anon.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Anĩ ere, aya laa nẽ mosor taka anon ouf are, aya laa nigin to atorok. Anĩ ere, Juda tamo eneidi bouwau bun od dun anĩ momoi sãf are, aya taka nem idi imeid bun inenaya kisi feleya sã. Aya Sisa bun kot afouf.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Festus ĩ, yogon lo keleĩ tamo geid, katõ difel fen, iron, “Õ Sisa bun kot afouf wol. Õ Sisa gein ulauf.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Naa tunĩ ilele di, King Agripa Bernis ado, Festus aan difiyẽf nigin Sisaria taun disin.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Idi naa musei an dibodõ di, Festus Pol nigin king ado katõ de fen, ĩ iron, “Feliks ĩ, kalabus tamo taka ein itornen ibodok.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Aya Jerusalem ele di, pris odudug Juda neid uyu irouya geid, ĩ bun bou yũya od dirou disi fen, ĩ mosor ado afiyẽf nigin dirokanan.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 “Anĩ ere, aya arokenẽdin, Rom neid tobonunã bun, tamo taka bou bun od duk ĩ, yogon kiwai tar meleid bun ifar fen, bou bun od dun anĩ nigin, yogo bou isennẽya od wogõya sã mog, are kaisã tamo anidi imeid bun to dinenẽf.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Idi aya weim ein masi fen, aya to foi aun, we fele di, aya es fiya modoũ bun abod ken, tamo are dale dirou disiyouf nigin arokenẽdin.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Yogon kiwai tar fã de wogõ den, anĩ ere, aya mosor kisi afen anĩ nigin taka to bou bun dun.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Anĩ ere, idi dogo neid momoiya nigin ado, laa tamo yana Jesus, Pol ĩ nigin mata ibodok yedig anĩ nigin, ĩ geid fefe den.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Aya enei nigin naig afe tutuk keleĩ youf au fen, nene aun, anĩ nigin, aya ĩ Jerusalem ile fen, bou bun od dun enei nigin an kot bun ifarauf nigin to afiyen.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Anĩ ere, Pol ĩ kusĩ tamom lo difiyẽ dile, fau dum Sisam es fiyẽf nigin irokanan. Anĩ nigin, aya ĩ lo difiyek dile, ĩ Sisa gein sur fiya nigin naab amir ken, sur afiyẽf sain bun anĩ nigin arokenẽdin.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Age ye di, Agripa Festus irokenen, “Aya yug tamo enei karĩ afiyẽ fenẽ.” Festus iron, “Õ nil karĩ wiyẽf.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Naa anĩ ile di, Agripa Bernis ado, biya biyamã de disi, guru fiya fõ aaben, kusĩ tamo neid odudug, taun nẽ uyu iroudiya geid dilen. Festus irõ di, Pol aaben dirou disin.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Festus iron, “King Agripa ado tamo ganan weim tafaref ã, tamo enei ulegef. Juda tamo kayau ganan Jerusalem ado ein Sisaria, ĩ nigin totol bagai dirokanan. Idi ĩ mata to ibodõf nigin diweig diron.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Aya, ĩ laa fouf nẽ ereb taka to age fen anĩ ailen. Anĩ ere, ĩ Sisa bun kot fouf nigin iron, anĩ nigin, aya ĩ Rom sur fiya nigin kisi afon.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Anĩ ere, aya ĩ nigin ereb od Sisa bun atotkenẽf anĩ yaor sã. Anĩ nigin, aya ã ganan meleĩ bun ĩ arou asil, King Agripa õ bun bagai, anĩ bunem aya ĩ to afiyẽ kelei ken, ĩ nigin ereb od itotoya nigin adouf be.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Ere nigin, aya kisi afef, kalabus tamo ĩ ereb mosor inon anĩ to yaor mog, sur afouf, are to biya.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.