Atos 15
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NTLH
1 Tamo tunĩ, Judia distrik bun temeleid Antiok taun disi fen, momoiya tamo kayau eig de difelnẽdin, “Ã Moses nẽ tobonunã kilei, mulũ to ulagauf are, ã kel gei yeĩya kisi feleya sã.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Od enei nigin, idi Pol Banabas ado geid fatuk bagai fefe de fen, luwa diroun. Anĩ nigin, momoiya tamo kayau enei nigin Jerusalem disel fen, aposel ado uyu irouya geid to difiyẽdiyouf nigin, Pol Banabas ado momoiya tamo tunĩ geid digirnẽdin.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Sios idi sur difedi di, Fonisia ado Samaria distrik atu dile fen, haiden idi Negur bun falei den anĩ dirokenẽdin. Od eneim, momoiya tamo kayau ganan fatuk bagai kulĩ den.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Idi Jerusalem wõ de di, sios, aposel geid, uyu iroudiya anidim idi aan difiyẽdin. Age dife di, Negur idi bunem ereb age fen anĩ ganan, sios, aposel geid, uyu iroudiya wogõ difiyẽdin.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Age dife di, momoiya tamo tunĩ Farisia mala bun temeleid, fã de fen, diron, “Haiden idi mulũ dile fen, Moses nẽ Lo dõ difouf nigin dirokenẽdiyouf bagai.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Age de di, aposel idi, uyu iroudiya geid, od enei nigin guru de katõ difen.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Od musei sain meluk katõ difen sain, Pita fã yale irokenẽdin, “Turau tar, ã keleĩ, kulu, sain taka bun, haiden idi aya sigorou bun biya od karĩ de fen, momoi douf nigin, ã atun Negur aya igirnan.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Negur ĩ, tamo nẽ wau keleĩ, ĩ Awa Uur Fateul, ada ifanadan gen, haiden idig ifenẽdin anĩ bunem, idig yaledin anĩ ifelnẽdin.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Negur, ada ado idi geid atun daũ taka to inon, ere nigin, momoiya bunem ĩ waud kulo feledin.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Anĩ ere, ere nigin ã gama Negur kisi wiyẽg fen, morõ adag age fiya, tubuda tareg faali fiya kisi feleya san anĩ, dõ fiya tar tetedin unogouf nigin ago gef?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Sã! Ada, idi agef kel gei fedif gen, neda Odug Jesus nẽ wau ifenẽya bunem, adag agef kel gei fadaf anĩ momoi tauf.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Tamo kayau ganan guru difen anidi ganan foro del fen, Banabas Pol ado, Negur idi bunem memelik ado uris fire fire haiden atun inodin anĩ wogõ de di, karĩ den.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Idi wogõ dele di, Jems ĩ iron, “Neu turau tar, karĩ wiyag.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simon mogo faded fadal, are Negur ĩ yogo yana nigin ye fen, haiden atun tamo kayau yaledin anĩ bunem, ĩ urug bagai haiden nigin wau yenen anĩ ifelnadan.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Profet neid od are, enei ado susu felef, are Negur nẽ Itotoya bun eig ye irok kilei:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 “‘Enei dumen, aya kelau fen,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 anĩ bunem, tamo kayau ganan atun tunĩ ado, haiden ganan neu nigin agirnẽdin geid,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Odug ĩ enei kulu bagai yaor fen, ĩ anĩ agef irok.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 “Anĩ nigin, neu es fiya bun, ada haiden Negur bun falei def anidi, morõ to tafenẽdiyouf.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Age fiya ban, ada pas tatot fen, idi saaf idegẽya waitou bun sesewi difen anĩ to dãf nigin, noli tobonunã bun to dilauf nigin, yaro uleid kakã difeid fen, didenkesif anĩ to dãf nigin ado, yaro naud adodo to dãf nigin torokenẽdiyouf.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ere nigin, sain meluk bagai, Moses nẽ Lo taun ganan bun wogõ de fen, Sabat naa ganan bun Juda neid uub fõ fõ bun diwesedig.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Age ye di, aposel idi, uyu iroudiya ado, sios ganan geid, idi atun tamo tunĩ digirneĩd fen, Pol Banabas ado weim Antiok taun sur difediyouf nigin kisi difon. Idi Judas (yana taka Basabas dedig) ado Sailas digirnẽdin, tamo uru anidi, momoiya tamo kayau atun, idi uyu irouya.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Idi bun pas eig de ditoton anĩ sur difen:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Amã nemã tamo tunĩ, yoya to dale fen, dile, idi neid wogõya bunem gelele diyei ken, wauĩ morõ difenein anĩ, amã karĩ maun.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Anĩ nigin, amã ganan kisi tekelei mano fen, tamo tunĩ magirneĩd fen, nemã oboimã tar bagai Banabas Pol ado geid ã gein sur mafedif.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Banabas Pol ado idi, neda Odug Jesus Kristus yana nigin, dogo neid mata itorõya nigin to fese den.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Anĩ nigin, amã matotkeneik anĩ sigoredim megeir fiya nigin, Judas Sailas ado sur mafedif.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Awa Uur Fateul, amã geid, kisi tekelei fen, ã bun nun enei teten baban morõ taka to mafeneĩf nigin yo maun:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Ã saaf idegẽya waitou bun sesewi difen anĩ to wãgauf, yaro naud adodo to wãgauf, yaro uleid kakã difeid fen, didenkesif anĩ to wãgauf ado, noli tobonunã bun to ulagauf. Ã enei adok irok kilei sese gouf are, ã nigin deuf.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Tamo idi sur difedi di, Antiok taun disil, sios kuru difeid fen, pas anĩ difenẽdin.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Tamo kayau pas anĩ diwes fen, waud yaleseya od anĩ nigin kulĩ den.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Judas Sailas ado, idi dogo profet, momoiya tamo kayau waud dales fen, megeir difenẽdiyouf nigin od fatuk wogõ den.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Idi an sain naal meluk dibodon, age dife di, momoiya tamo kayaum waud inosiya ado sur difedi di, idi sur difedin anidi gedin keku de dilen.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Anĩ ere, Pol Banabas ado Antiok dibodon, an idi tunĩ museig geid fen, Odug nẽ od difelneĩd fen, wogõ den.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Naa tunĩ ilele di, Pol Banabas irokenen, “Ada keku tau fen, taun ganan Odug nẽ od wogõ tafiyẽdin nẽ an turada tar ki tafiyeĩd fen, idi naig difef anĩ tailauf.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Banabas ĩ, Jon yana taka Mak dedig, idi geid dilauf nigin oron,
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 anĩ ere, Pol ĩ weim dilauf are to biya ye kisi fen, ere nigin, Jon ĩ Pamfilia provins oun idi itorneĩd fen, idi geid kabĩ to dalef dilen.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Idi fatuk bagai fe de fen, fara difen. Banabas ĩ Mak yale fen, waag bun Saipras nuyo dilen,
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 anĩ ere, Pol ĩ Sailas igirnẽ di, momoiya tamo kayaum Odug nẽ wau ifenẽya bun dinenẽdi di, dilen.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Ĩ Siria ado Silisia provins atu ile fen, sios megeir fiyẽdif ilen.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.