Lucas 7
Jamaw ta Marbinto: Kabarre ta Gala ɗo bi ka Iisa Masi iŋ daŋla (DAANT) vs BKJ
1 Min Iisa gaasit kaawoy okintit ɗo geemir, ŋa ɗeettu pey Kapernayuum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ɗo geeger-ak, gin tatkaw rakki ka askirin ku Room kaak gin askirin miya ɗo aaroy. Tatkaw-ak gin gay riyoy rakki raɗaw nam ŋa gaay mate. Ŋaar gay, ŋa elgiga.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Paa ko, wiktin taat ŋa dortu gee kaawa ɗo bi ka Iisa, ŋa tabiriiji aginay daarin̰ ku *Yuudinnar, ŋuuji ɗiye a ŋaa ase coolin̰ gay riyoy.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Min aginay-ak ottu moota ɗo Iisa, ŋu wakiliiji marmile aman : « Gem-aŋ nec ta ki gaayin̰ji,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 asaan ŋa elgig geente ho ŋaar di oki pinig gerni ka salaaner. »
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Hiyya, Iisa uctu ŋa ɓaawtu iŋ ŋuura. Wiktin taat ŋa gaay ote geero, tatkaw ka askirnar-ak n̰aamtu roynay a ŋuuji ɗiye aman : « Gem kol *Rabbiney, dak taaɓiyenno asaan nun bal nece kii un̰je ɗo gerir.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Ɗo saan taar-at ko, nun meendu baljiŋ ɓaawe. Kar gay baan̰u, kaaw kaawen di, gay riyor-aŋ yaa coole.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Nun meendu oki aaɗa ta aginduwir ho nu gin askirin ɗo aaror. Ya nun kat kaaw ɗo rakki minninco a ‟ Ɓaa ! ” Ek di ŋa ɓaayo. Ya nu kol rakki ka pey a ‟ Asu ! ” Ek di ŋa asiyo. Kar ya nu gaarji ɗo gay riyor a ‟ Ginit riy-anta ! ” Ek di ŋa giniita. »
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Min Iisa doriit kaaw-at, ŋa ajbiyiiji ɗo tatkaw-aka. Kar ŋa newsiico ɗo gee ku aaɗaaga-ak ho ŋa kaawiico aman : « Nu kaawaako ka seener, min gee ku Israyeel okin̰co, nu bal tale gem kaak gin imaan ar ŋaar-aŋka. »
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Hiyya, gee kuuk tatkaw tabirtu-ak yeeptu geero. Min ŋu yeepe, ŋu gasiig gay riyor-ak cool ko.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Min ŋaar-ak, Iisa uctu, ŋa ɗeettu ɗo geeger kaak ŋu koliig Nayiin. *Maajirnay iŋ gee dakina ku pey aaɗaaga.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Wiktin taat ŋa gaay ko un̰je ɗo geegirdi-ak, ŋa ŋaamtu iŋ gee kuuk icil momte. Momte-ak gay, ŋa roŋ ka murgilal. Roŋti rakki di gaasiiji. Gee dakina ku geegirdi-ak gay aaɗaata.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Min Rabbin taliita, ŋa taltu aminduwti ho ŋa kaawiitit aman : « Bugam, ɗak alenno pey ! »
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Kar Iisa sin̰jitu moota ho ŋa diirig dariŋgal-aka. Min ŋa diiriig di, gee kuuk icil momte-ak peytu ɗut. Kar Iisa kaawtu aman : « Gem kol roŋji, nu kaawaajiŋ, ucu ! »
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Ek di momte-ak nooytu, ŋa goytu iŋ baay, kar ŋa teestu kaawe. Hiyya, Iisa beriitig ɗo yaaco.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Gee-ak okin̰co ajbiytu tak-tak nam kolaw sa un̰jiico ho ŋu kaawtu aman : « Ozilinteŋ Buŋte ! Ŋa iyte nabiin̰ce tatko ɗo ɗatikte. » Ho ŋu kaawtu pey aman : « Buŋ as mogin̰ geen̰ji. »
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Hiyya, kabarre-at totirtu ɗo kiɗ ka Zuude okin̰ji yoo ɗo kiɗin kuuk moota oki.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Min ŋaar-ak, maajirnay ku Yaaya-Batist osiijig gamin okin̰co kuuk Iisa gintu-ak ɗo tatkuwco. Min ŋu osiiji pa-ak, Yaaya koltu minninco seera
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 ho ŋa n̰aamiig ɗo Rabbin Iisa a ŋuu indin̰ji aman : « Kiŋ ko Masi kaak yaa ase wala ni ere ka pey ? »
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Min ŋu otiiji, ŋu kaawiiji aman : « Yaaya-Batist n̰aaminti a niin̰ inde aman : ‟ Kiŋ ko Masi kaak yaa ase wala ni ere ka pey ? ” »
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Ɗo wiktin taar-at, Iisa gay coola gee dakina min ɗo raɗuwniico, ŋa bera aapiye ɗo mersinar, ŋa atka aariɗna ho ŋa pila odin ku noolin dakina.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Iisa telkiico aman : « Ɓaaŋ kaawon̰ji ɗo Yaaya ɗo taat ku taltu ho ku dortu : noolin talaw, mersin jaawa tal-tal, burɗumin calaw, duŋguyuuyin doraw, gee ku mate nooyaw ho kuuk pokirna gasit Kabarre ta Gala.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Galal ɗo ŋaar kaak talintu ho rasgitɗo imaanji ɗo bi kanto. »
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Min gee kuuk Yaaya-Batist tabirtu-ak ɗeettu, Iisa teestu kaawe ɗo bi ka Yaaya ɗo gee dakina kuuk goy eɗe-ak aman : « Ku ɓaaw tale maa ɗo kalaaner ? Coor taat us awkaata walla ? Ha’a !
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Yampa, ku ɓaaw tale maa ? Gem kaak is kesuun taat samaane walla ? Ha’a ! Ŋuur kuuk is kesuun ta samaan-at, ŋuur gay gamnar kuuk goy ɗo geray ku sultinniidi.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Yampa, ku ɓaaw tale waa ? Nabiin̰ce ga ? Hii, ka seener nu kaawaako, kuŋ tal gem kaak pakgig nabiin̰ce.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Yaaya-Batist, ŋaar ko kaak Buŋ kaawtu ɗo Kitamner a ŋaa n̰aame awalle min Iisa Masi. Kitamne kaaw aman :
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Nu kaawaako, min gee kuuk ŋu weeyig ween di-aŋ, ginno kaak tatik pakgig Yaaya. Kar sando, ŋaar kaak kapak ɗo *Meennaw ta Buŋdi-ak gay, ŋaar tatik pakgig Yaaya.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Gee okin̰co iŋ gay obe miiri oki cokiyiig Yaaya. Ŋu ibin kadar Buŋ, ŋaar sellen̰ ho ŋu ooytu, Yaaya *batiziyiigu.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Kar *Pariziyenna iŋ agindaw ku gaanuundi gay poociit taat Buŋ rakiy a ŋuu gine, ŋu bal ooyin̰ batem ŋaar-aka. »
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Iisa kaawtu pey aman : « Gee ku diŋka-aŋ, ŋuur ar maa geenda ho ŋu tur kun̰ waa ?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Gee ŋuur-ak ar koogin kuuk goy ba beger ho kuuk koola ɗo koolin̰co aman : ‟ Ni paanko perinna a kuu waare, kar ku bal waare. Ni riyko riyin ku muuti, kar ku bal ale. ”
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Di taloŋ, wiktin taat Yaaya-Batist astu, ŋa taaɗo ho ŋa saaɗo ɗo bi ka abaadiner, oki ku ɗiya aman : ‟ Aariɗ obga. ”
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Kar wiktin taat nun *Roŋ gemor astu, nu tiyaw ho nu siyaw, ho ku kaawa aman : ‟ Taloŋ ja maan gemir kaak adiy begirji-aŋka ! Ŋa tiyaw ho ŋa siyaw ! Ŋa royco ka gay obe miirir iŋ gee kuuk gina jookumo. ”
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Gee kuuk ooya ilim ta Buŋdi gay, ŋu ibiniit tak kadar taar sellen̰. »
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Min ŋaar-ak, *Pariziyen̰ce rakki kolig Iisa gerco a ŋu ɓaa tee. Iisa ooytu, ŋa ɓaawtu wer ka gem-aka ho ŋu goytu tee.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ɗo geegirdi-ak, gin daatik rakki taat gin oorne. Min ta dortu kadar Iisa goy tiya ɗo ger ka Pariziyen̰cer-ak, ta ictu gazzaz wic-wic miin iŋ itir, kar ta dakig gasa.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Min ta gasga, ta jopintu iŋ alinti ɗo aaroy ta Iisa, zulin̰ti etiltu ɗo asin̰ji ho ta suuɗiig iŋ duruwti. Kar ta giniiji cuuɗ ɗo asin̰ji ho ta kockiciico itir.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Min Pariziyen̰ce kaak kolig Iisa talit pa-ak, ŋa kaawtu ɗo adiy aman : « Ya gem-aŋ kat nabiin̰ce ka seener-ak, ŋaa ibine kadar daatik taat diirga-an gin oorne. »
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Iisa kaawiiji ɗo gem-ak aman : « Cokay Simon, nu gin kaawo, naan̰ kaawinti. » Simon telkiiji aman : « Gem kol tacco, kaaworduuta. »
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Kar Iisa deliiji daŋla aman : « Gee seer ic ɗaana ta gurusdi min ɗo gemor. Ka rakki ic tammin miy beeƴ, rakki gay tammin orok beeƴ.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Kar uudin taat seerco ŋu ginno maan kaak ŋuu kappiyinti-ak, gem-ak saamiyiicota. Min ku seer-aŋku, ka moo yaa elin̰ji paka ? »
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simon telkiiji aman : « Ya ɗo tanto-at, kaak ɗaanay dakina, ŋa saamiyjiita. » Iisa kaawiiji aman : « Hii ! Bin̰ gala. »
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Min ŋa kaawiiji pa-ak, ŋa newsitit ɗo daatko-ata ho ŋa kaawiiji ɗo Simon aman : « Ki taliit daatko-anta ? Min nu un̰jitu gerko, ki baldu bere amay kuuk naa ace asindu. Taar gay acduug asindu iŋ zulin̰ti ho ta suuɗiig iŋ duruwti.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Kiŋ baldu gine cuuɗ, taar gay min ta un̰jitu di, ta aay gine cuuɗ ɗo asindu.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Kiŋ baldu kockice itir ɗo kaar, taar gay kockicdu ɗo asindu.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Ansii ko, ka seener nu kaawaajiŋ, geem-an zunuubinniti kuuk dakin-ak, ŋu saamiytigu. Ɗo bi ŋaar-ak ko, ta gaarig elinti dakina. Kar gay, ŋaar kaak ŋu saamiyji sooɗ-ak, elin̰ji oki sooɗa. »
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Kar Iisa kaawiitit ɗo daatko-at aman : « Gem kol romoy, zunuubinnike ŋu saamiykeŋgu. »
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Gee kuuk ŋu koltu ɗo teendi-ak kaawtu ɗo aditco aman : « Ŋaar maa gemir kaak nam saamiya zunuubinna kare ? »
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Kar Iisa gay kaawiitit ɗo daatko-at aman : « Imaanke jiliŋke, ɓaa iŋ aapiye. »
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.