Lucas 7
Jamaw ta Marbinto: Kabarre ta Gala ɗo bi ka Iisa Masi iŋ daŋla (DAANT) vs ACF
1 Min Iisa gaasit kaawoy okintit ɗo geemir, ŋa ɗeettu pey Kapernayuum.
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ɗo geeger-ak, gin tatkaw rakki ka askirin ku Room kaak gin askirin miya ɗo aaroy. Tatkaw-ak gin gay riyoy rakki raɗaw nam ŋa gaay mate. Ŋaar gay, ŋa elgiga.
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
3 Paa ko, wiktin taat ŋa dortu gee kaawa ɗo bi ka Iisa, ŋa tabiriiji aginay daarin̰ ku *Yuudinnar, ŋuuji ɗiye a ŋaa ase coolin̰ gay riyoy.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Min aginay-ak ottu moota ɗo Iisa, ŋu wakiliiji marmile aman : « Gem-aŋ nec ta ki gaayin̰ji,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
5 asaan ŋa elgig geente ho ŋaar di oki pinig gerni ka salaaner. »
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Hiyya, Iisa uctu ŋa ɓaawtu iŋ ŋuura. Wiktin taat ŋa gaay ote geero, tatkaw ka askirnar-ak n̰aamtu roynay a ŋuuji ɗiye aman : « Gem kol *Rabbiney, dak taaɓiyenno asaan nun bal nece kii un̰je ɗo gerir.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
7 Ɗo saan taar-at ko, nun meendu baljiŋ ɓaawe. Kar gay baan̰u, kaaw kaawen di, gay riyor-aŋ yaa coole.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Nun meendu oki aaɗa ta aginduwir ho nu gin askirin ɗo aaror. Ya nun kat kaaw ɗo rakki minninco a ‟ Ɓaa ! ” Ek di ŋa ɓaayo. Ya nu kol rakki ka pey a ‟ Asu ! ” Ek di ŋa asiyo. Kar ya nu gaarji ɗo gay riyor a ‟ Ginit riy-anta ! ” Ek di ŋa giniita. »
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Min Iisa doriit kaaw-at, ŋa ajbiyiiji ɗo tatkaw-aka. Kar ŋa newsiico ɗo gee ku aaɗaaga-ak ho ŋa kaawiico aman : « Nu kaawaako ka seener, min gee ku Israyeel okin̰co, nu bal tale gem kaak gin imaan ar ŋaar-aŋka. »
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
10 Hiyya, gee kuuk tatkaw tabirtu-ak yeeptu geero. Min ŋu yeepe, ŋu gasiig gay riyor-ak cool ko.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Min ŋaar-ak, Iisa uctu, ŋa ɗeettu ɗo geeger kaak ŋu koliig Nayiin. *Maajirnay iŋ gee dakina ku pey aaɗaaga.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
12 Wiktin taat ŋa gaay ko un̰je ɗo geegirdi-ak, ŋa ŋaamtu iŋ gee kuuk icil momte. Momte-ak gay, ŋa roŋ ka murgilal. Roŋti rakki di gaasiiji. Gee dakina ku geegirdi-ak gay aaɗaata.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Min Rabbin taliita, ŋa taltu aminduwti ho ŋa kaawiitit aman : « Bugam, ɗak alenno pey ! »
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Kar Iisa sin̰jitu moota ho ŋa diirig dariŋgal-aka. Min ŋa diiriig di, gee kuuk icil momte-ak peytu ɗut. Kar Iisa kaawtu aman : « Gem kol roŋji, nu kaawaajiŋ, ucu ! »
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
15 Ek di momte-ak nooytu, ŋa goytu iŋ baay, kar ŋa teestu kaawe. Hiyya, Iisa beriitig ɗo yaaco.
15 E entregou-o à sua mãe.
16 Gee-ak okin̰co ajbiytu tak-tak nam kolaw sa un̰jiico ho ŋu kaawtu aman : « Ozilinteŋ Buŋte ! Ŋa iyte nabiin̰ce tatko ɗo ɗatikte. » Ho ŋu kaawtu pey aman : « Buŋ as mogin̰ geen̰ji. »
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Hiyya, kabarre-at totirtu ɗo kiɗ ka Zuude okin̰ji yoo ɗo kiɗin kuuk moota oki.
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
18 Min ŋaar-ak, maajirnay ku Yaaya-Batist osiijig gamin okin̰co kuuk Iisa gintu-ak ɗo tatkuwco. Min ŋu osiiji pa-ak, Yaaya koltu minninco seera
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 ho ŋa n̰aamiig ɗo Rabbin Iisa a ŋuu indin̰ji aman : « Kiŋ ko Masi kaak yaa ase wala ni ere ka pey ? »
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 Min ŋu otiiji, ŋu kaawiiji aman : « Yaaya-Batist n̰aaminti a niin̰ inde aman : ‟ Kiŋ ko Masi kaak yaa ase wala ni ere ka pey ? ” »
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
21 Ɗo wiktin taar-at, Iisa gay coola gee dakina min ɗo raɗuwniico, ŋa bera aapiye ɗo mersinar, ŋa atka aariɗna ho ŋa pila odin ku noolin dakina.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
22 Iisa telkiico aman : « Ɓaaŋ kaawon̰ji ɗo Yaaya ɗo taat ku taltu ho ku dortu : noolin talaw, mersin jaawa tal-tal, burɗumin calaw, duŋguyuuyin doraw, gee ku mate nooyaw ho kuuk pokirna gasit Kabarre ta Gala.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Galal ɗo ŋaar kaak talintu ho rasgitɗo imaanji ɗo bi kanto. »
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
24 Min gee kuuk Yaaya-Batist tabirtu-ak ɗeettu, Iisa teestu kaawe ɗo bi ka Yaaya ɗo gee dakina kuuk goy eɗe-ak aman : « Ku ɓaaw tale maa ɗo kalaaner ? Coor taat us awkaata walla ? Ha’a !
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
25 Yampa, ku ɓaaw tale maa ? Gem kaak is kesuun taat samaane walla ? Ha’a ! Ŋuur kuuk is kesuun ta samaan-at, ŋuur gay gamnar kuuk goy ɗo geray ku sultinniidi.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
26 Yampa, ku ɓaaw tale waa ? Nabiin̰ce ga ? Hii, ka seener nu kaawaako, kuŋ tal gem kaak pakgig nabiin̰ce.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Yaaya-Batist, ŋaar ko kaak Buŋ kaawtu ɗo Kitamner a ŋaa n̰aame awalle min Iisa Masi. Kitamne kaaw aman :
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Nu kaawaako, min gee kuuk ŋu weeyig ween di-aŋ, ginno kaak tatik pakgig Yaaya. Kar sando, ŋaar kaak kapak ɗo *Meennaw ta Buŋdi-ak gay, ŋaar tatik pakgig Yaaya.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Gee okin̰co iŋ gay obe miiri oki cokiyiig Yaaya. Ŋu ibin kadar Buŋ, ŋaar sellen̰ ho ŋu ooytu, Yaaya *batiziyiigu.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Kar *Pariziyenna iŋ agindaw ku gaanuundi gay poociit taat Buŋ rakiy a ŋuu gine, ŋu bal ooyin̰ batem ŋaar-aka. »
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Iisa kaawtu pey aman : « Gee ku diŋka-aŋ, ŋuur ar maa geenda ho ŋu tur kun̰ waa ?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Gee ŋuur-ak ar koogin kuuk goy ba beger ho kuuk koola ɗo koolin̰co aman : ‟ Ni paanko perinna a kuu waare, kar ku bal waare. Ni riyko riyin ku muuti, kar ku bal ale. ”
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
33 Di taloŋ, wiktin taat Yaaya-Batist astu, ŋa taaɗo ho ŋa saaɗo ɗo bi ka abaadiner, oki ku ɗiya aman : ‟ Aariɗ obga. ”
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Kar wiktin taat nun *Roŋ gemor astu, nu tiyaw ho nu siyaw, ho ku kaawa aman : ‟ Taloŋ ja maan gemir kaak adiy begirji-aŋka ! Ŋa tiyaw ho ŋa siyaw ! Ŋa royco ka gay obe miirir iŋ gee kuuk gina jookumo. ”
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Gee kuuk ooya ilim ta Buŋdi gay, ŋu ibiniit tak kadar taar sellen̰. »
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Min ŋaar-ak, *Pariziyen̰ce rakki kolig Iisa gerco a ŋu ɓaa tee. Iisa ooytu, ŋa ɓaawtu wer ka gem-aka ho ŋu goytu tee.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Ɗo geegirdi-ak, gin daatik rakki taat gin oorne. Min ta dortu kadar Iisa goy tiya ɗo ger ka Pariziyen̰cer-ak, ta ictu gazzaz wic-wic miin iŋ itir, kar ta dakig gasa.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
38 Min ta gasga, ta jopintu iŋ alinti ɗo aaroy ta Iisa, zulin̰ti etiltu ɗo asin̰ji ho ta suuɗiig iŋ duruwti. Kar ta giniiji cuuɗ ɗo asin̰ji ho ta kockiciico itir.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
39 Min Pariziyen̰ce kaak kolig Iisa talit pa-ak, ŋa kaawtu ɗo adiy aman : « Ya gem-aŋ kat nabiin̰ce ka seener-ak, ŋaa ibine kadar daatik taat diirga-an gin oorne. »
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Iisa kaawiiji ɗo gem-ak aman : « Cokay Simon, nu gin kaawo, naan̰ kaawinti. » Simon telkiiji aman : « Gem kol tacco, kaaworduuta. »
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Kar Iisa deliiji daŋla aman : « Gee seer ic ɗaana ta gurusdi min ɗo gemor. Ka rakki ic tammin miy beeƴ, rakki gay tammin orok beeƴ.
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
42 Kar uudin taat seerco ŋu ginno maan kaak ŋuu kappiyinti-ak, gem-ak saamiyiicota. Min ku seer-aŋku, ka moo yaa elin̰ji paka ? »
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simon telkiiji aman : « Ya ɗo tanto-at, kaak ɗaanay dakina, ŋa saamiyjiita. » Iisa kaawiiji aman : « Hii ! Bin̰ gala. »
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Min ŋa kaawiiji pa-ak, ŋa newsitit ɗo daatko-ata ho ŋa kaawiiji ɗo Simon aman : « Ki taliit daatko-anta ? Min nu un̰jitu gerko, ki baldu bere amay kuuk naa ace asindu. Taar gay acduug asindu iŋ zulin̰ti ho ta suuɗiig iŋ duruwti.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Kiŋ baldu gine cuuɗ, taar gay min ta un̰jitu di, ta aay gine cuuɗ ɗo asindu.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Kiŋ baldu kockice itir ɗo kaar, taar gay kockicdu ɗo asindu.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
47 Ansii ko, ka seener nu kaawaajiŋ, geem-an zunuubinniti kuuk dakin-ak, ŋu saamiytigu. Ɗo bi ŋaar-ak ko, ta gaarig elinti dakina. Kar gay, ŋaar kaak ŋu saamiyji sooɗ-ak, elin̰ji oki sooɗa. »
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
48 Kar Iisa kaawiitit ɗo daatko-at aman : « Gem kol romoy, zunuubinnike ŋu saamiykeŋgu. »
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
49 Gee kuuk ŋu koltu ɗo teendi-ak kaawtu ɗo aditco aman : « Ŋaar maa gemir kaak nam saamiya zunuubinna kare ? »
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Kar Iisa gay kaawiitit ɗo daatko-at aman : « Imaanke jiliŋke, ɓaa iŋ aapiye. »
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.