João 4
Jamaw ta Marbinto: Kabarre ta Gala ɗo bi ka Iisa Masi iŋ daŋla (DAANT) vs BKJ
1 — ausente —
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ɗo ɓaan̰ji, ŋa aaɗ min kiɗ ka Samari.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Hiyya, ŋa ottu ɗo geeger ka Samari kaak ŋu koliy Sikaar. Geeger-ak moota iŋ morig kaak Yakuub beriiji awalle ɗo roŋji Yuusup.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Ɗo wer-ak ko, Yakuub ecirtu bee ka amiydi. Min Iisa iŋ maajirnay ottu ɗo wer-aka, Iisa rawe. Ampaa ko, ŋa daktu goy ɗo bi ka beendi. Pat nec ko ƴiriyo.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Daatko-at kaawiiji aman : « Kiŋ kat *Yuudin̰ce, kar maman ki indiin a naan̰ bere amay, nun taat *Samariten̰ca ? » Sando, Yuudinna iŋ gee ku Samari gay kaawco ɓagɗo.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Iisa telkiitit aman : « Ya ka iban maan kaak Buŋ beriyo ho ya ka ibingig ŋaar kaak kaawaake a ‟ beror amay ”, zer kaŋ kat yaan indindu ho naake bere amay kuuk bera goye kaak taɓ. »
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Daatko-at ɗiyiiji aman : « Gem kol *Rabbiney, bee-aŋ baata aale ho kiŋ bal gine maan ka itin̰indi. Kar maman kii gasin̰ amay kuuk bera goye-aka ?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Migini Yakuub ko berintiŋ bee-aŋka. Ŋaar meen̰ji sa seetu amiyji, yoo kooginay ho malley oki. Ɗo tan̰jiŋ-ak, kiŋ kat tatik pakgig Yakuub walla ? »
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Iisa telkiitit aman : « Ya gem kaak see amay ku beendi-aŋ, ibin yaa obin̰ pey.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Kar gem kaak yaa see amay kuuk naaji bere gay, ibin obaagɗo pey. Amay kuuk naaji bere-ak yaaji goye ar con̰cal kuuk bera goye ka gaasɗo ɗo uŋji ka Buŋdi. »
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Daatko-at telkiiji pey aman : « Gem kol Rabbiney, beror ja amiyjiŋ-aku a ibin obiinno pey ho nu asiyɗo pey deese amay min ɗo beendi. »
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Iisa ɗiyiitit aman : « Ɓaa, kolig mitke, kar kuu ase. »
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Taar gay aman : « Nun bal gine mitko. » Iisa kaawiitit aman : « Way, ka kaaw seene a ka bal gine mitko-aŋka.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Asaan awalle ka ob miday beeƴ ho kaak diŋ ku goyiy-aŋ sa, ŋa mitkenno. Ɗo taar-an ka kaaw seene. »
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Hiyya, ɗo wer-ak, ta kaawiiji aman : « Gem kol Rabbiney, nu tala kadar kiŋ nabiin̰ce.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Aginiyni ku Samari abdiy Buŋ kuwa ka damba-anta, kar kuŋ Yuudinna ɗiya a wer ka abdiye Buŋdi, ŋaar Zeruzaleem. »
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Iisa telkiitit aman : « Gem kol yaaco, cokay : wiktin asaw taat ku abdiyiigɗo Tatte Buŋ kuwa ka damba-an di wal Zeruzaleem di. Icit kaawor-anta.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Kuŋ gee ku Samari, ku abdiya Buŋ kaak ku ibingigɗo. Kar nin Yuudinna gay ibingig ja kat ni abdiyiiga, asaan ŋaar kaak yaa jile gee amil min ɗo Yuudinnar.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Kar gay, wiktin asaw ho diŋ taar as ko taat gay abaadiner kuuk taɓ yaa abdiye Buŋ iŋ gelbin rakki ho iŋ botol ta seener. Asaan Tatte Buŋ, ŋaar raka a gee yaa abdiyin̰ ansi.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Buŋ, ŋaar ruwwine ho ŋuur kuuk abdiyaaga, illa ŋuu abdiyin̰ iŋ gudurre ta Ruwwin ta Buŋdi ho iŋ seene. »
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Daatko-at telkiiji aman : « Nu iban kadar Masi yaa ase, ŋaar kaak Buŋ yaa tabire ŋa asiy jilin̰ gee. Ya ŋa ase, ŋaani gaarin̰ gamin okin̰co. »
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Iisa telkiitit aman : « Ŋa nun kaak kaawaake-aŋ ko Masi. »
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ɗo wiktin taat ŋa kaawiy pa-ak ko, maajirnay astu min bariye tee. Ŋu ajbiytu ɗo bi kaak ŋa kaawa iŋ daatko. Kar waanco ke bal gedire indin̰ aman : « Ki rakaati maa ? » wala « Maa ki kaawiy iŋ taara ? »
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Min ŋaar-ak, daatko-at rasig jeliŋgiti, ta ɗeettu ɗo geegirdi ho ta dakiig min gee aman :
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 « Amiloŋ, asoŋ taloŋ ! Gem-aŋ gaarduug gamin okin̰co kuuk nu gintu ! Wal ŋaa gine Masi ga ! »
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Hiyya, ŋu amiltu, ŋu dakiig gasa.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Ɗo wiktin taat ta ɗeettu mine gee, maajirnay ɗiyiiji aman : « Gem kol Tacco, kiŋ okam ɗak maanna tara ! »
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ŋaar gay telkiico aman : « Nun gin tee kaak kuŋ ibingigɗo. »
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Maajirnay kaawiy benannico aman : « Di gem-aŋ, waan iyji tee ga ? »
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Iisa ɗiyiico aman : « Nun, teendu, illa naa ginin taat ŋaar kaak n̰aamintu rakiyo ho naa gaasin ja tak riy taat ŋa beriidu. »
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ŋa ɗiyiico pey aman : « Kaaw agunuw rakki kaawa aman : ‟ Ɗak ko koyin pooɗ di, kar gee yaa seɗe. ” Nun gay ɗiyaako a taloŋ ja morgin-aŋku. Koo nee ko, ta raka ko seɗe.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Gem kaak seɗaw, ŋaar gasaag ko maan ka yaaji nece ɗo elgol ho ya ŋa n̰umig gamin-aŋku, ŋa n̰umiig ɗo goye ka gaasɗo. Ansii ko, ŋaar kaak luwaw iŋ ŋaar kaak seɗaw, ŋu aaciyiy sawa.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 An gay kaaw agunuw ta pey, taat ɗiya aman : ‟ Aŋka-aŋ luwaw ho aŋ gay seɗaw. ” Taar sa seene.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nu tabiriŋko seɗe ɗo morig kaak ku bal gawnin̰ji. Gee ku pey gawinga, kar kuŋ gay tiya tiŋgico. »
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ɗo kaaw ta daatkor taat aman : « Gem-aŋ gaarduug gamnar okin̰co kuuk nu gintu », gee dakina kuuk min geeger ka Samari-ak aamintu ɗo Iisa.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Wiktin taat gee ku Samari otiiji ɗo Iisa, ŋu kaawiiji a ŋaa baan̰e ŋaa jammiye ɗo werco. Hiyya, ŋa gintu menaw seer iŋ ŋuura.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Ɗo wiktin taat Iisa goytu iŋ ŋuura, gee ku Samari dakina pak ku awalle aamintu iŋ Iisa, asaan ŋu dorig meen̰ji kat kaawco.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Hiyya, ŋu ɗiyiitit ɗo daatko-at aman : « Diŋ nin aamintu-aŋ ɗo kaaw taat ni dortu min ɗo meen̰ji Iisa. Ni bal aamine ɗo kaaw taŋken di ho ni iban kadar ka seener, ŋaar ko yaa jilin̰ gee. »
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Min Iisa gin ko menaw seer Samari, ŋa uctu min wer-aka ho ŋa ictu botol ta Galile.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Iisa meen̰ji ɗiy aman : « Nabiin̰ce, gee karmiygigɗo ɗo darrey ta meen̰ji. »
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Kar gay, ɗo wiktin taat Iisa ottu ɗo kiɗ ka Galile, gee ku Galile obig samaane, asaan ŋuur sa ɓaaw iidiye iidin ta *Paak Zeruzaleem ho ŋu talig gamin okin̰co kuuk Iisa gintu ɗo iidin-ata.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Hiyya, Iisa yeeptu ɗo geeger ka Kana, ɗo wer kaak ŋa newsiig amay maam ku *bin̰di. Geeger-ak sa ɗo kiɗ ka Galile. Ɗo geeger ka Kapernayuum gay gin tatkaw rakki roŋji raɗaw.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Wiktin taat tatkaw-ak dortu a Iisa uc min Zuude, ŋa astu gasin̰ji ɗo kiɗ ka Galile. Ŋa marmiliiji ɗo Iisa a ŋa ɓaa coolin̰ roŋji kaak gaay mate.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Kar Iisa ɗiyiiji aman : « Ya ku bal tale gamin kuuk ajbay iŋ kuuk gaara gudurre ta Buŋdi, kuŋ amniyaaɗo bat ! »
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Tatkaw-ak wakiliiji aman : « Gem kol Tacco, asor koɗok paa roŋdu yaa mate. »
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Iisa gay telkiiji aman : « Yeep ko ɗo gerin̰, roŋjiŋ, ŋaar cewey ko. » Hiyya, tatkaw-ak aamintu ɗo kaaw ta Iisa ho ŋa yeeptu ɗo geriy.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Ɗo yeepin̰ji, ŋa n̰aamtu iŋ gay riyoy kuuk ɓaa gasin̰ji. Ŋu ɗiyiiji aman : « Roŋjiŋ, ŋaar cewey ko ! »
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Tatkaw-ak indiigu aman : « Iŋ maa patira ŋa aawiig zi cewey ? » Ŋuur gay telkiiji aman : « Duuɗi, iŋ pat rakki ta ƴiriyo kat zi ooltu. »
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Takan̰ mic-ak pakirtu kadar pat taar-at ko Iisa kaawiiji aman : « Roŋjiŋ ŋaar cewey ko. » Hiyya, tatkaw-ak aamintu ɗo Iisa iŋ gee ku geriy okin̰co.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ŋaar-aŋ maan kaak ajbay ka seeriŋkar kaak Iisa gintu ɗo kiɗ ka Galile. Ŋa ginig ɗo wiktin taat ŋa yeeptu min kiɗ ka Zuude.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.