João 11
Nduudu nʼdai yeⁿʼe Ndyuūs yeⁿʼe cuicateco yeⁿʼe Tepeuxila (CUXNT) vs NVT
1 Vɛ́ɛ́ 'áámá sáⁿ'ā ngiītā sa chi nguuvi sa Lázaro na yáāⁿ Betania. Yáāⁿ miiⁿ vaacú tá María nduucū ví'i tá Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Niicu tá María ní vi'i ta Lázaro. N'daataa miiⁿ ch'eendái tá aceite Jesús ní nātí'ī tá ca'a yā ndúúcū yuūdū tiīⁿ tá.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Vi'ī sa miiⁿ ní dichó'o ta 'áámá 'iiⁿ'yāⁿ chi yaa'ví yā yeⁿ'ē Jesús miiⁿ chi caⁿ'a yā: Señor, n'diichí nī. Saⁿ'ā chi néⁿ'e nī ní ngíítā sa.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Taachi ch'iindiveeⁿ Jesús chuū, ní caⁿ'a yā: Ca'āī miiⁿ ní nguɛ́ɛ́ ca'āī chi 'cuūvi sa, naati ca'āī chi diiⁿ honrar Dendyuūs, níícú cuuví yā honrar Daiyá Dendyuūs caava ca'ai 'cūū.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Niicu Jesús ní ya'āī 'iinu yā Marta ndúúcū vi'i tá María ndúúcū vi'ī tá Lázaro.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Taachí Jesús ch'iindiveéⁿ yā chi ngiitā saⁿ'ā miiⁿ canée yā tá 'uuvi nguuvi lugar naachi canée yā.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Cho'o 'uuvi nguuvi ngaⁿ'a Jesús ngii yā discípulos yeⁿ'é yā: Cuⁿ'u ntuūⁿ yú na yáⁿ'āa Judea.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Ní discípulos ní ngaⁿ'á yā ngiī yā 'iiⁿ'yāⁿ: N'dii Maestro, ngiituūu 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ n'diī. ¿'Áá neⁿ'e ntúuⁿ nī caⁿ'ā ni miiⁿ?
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Nan'guɛɛcútaⁿ'ā Jesús: ¿'Áá nguɛ́ɛ́ ndɛɛ̄ nguuvi ndiichúúví hora? 'Iiⁿ'yāⁿ chi chiicá yā nguuvi nguɛ́ɛ́ indɛɛ̄ ca'a yā tii inaaⁿ yā chí dɛɛvɛ yeⁿ'é iⁿ'yeeⁿdí 'cūū.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 'Iiⁿ'yāⁿ chí ngiica na maāiⁿ indɛɛ̄ ca'á yā, ti nguɛ́ɛ́ chi dɛɛvɛ ndúúcu yā.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Caⁿ'a yā chuū, ní caⁿ'a yā chii yā 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ: Lázaro amigo yeⁿ'e yú cyaadu sa. Caⁿ'á nanduūchí saⁿ'ā chi cyaadu sa.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Tuu'mí caⁿ'á discípulos yeⁿ'é yā: Señor, ndúútī chi cyaadu sa ní 'āā ninguaⁿ'āī sa.
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Chuū ngaⁿ'ā Jesús miiⁿ yeⁿ'ē vaadī n'dii yeⁿ'ē Lázaro níícú 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ní cadíínuuⁿ yā chi ngaⁿ'a yā chi cyaadu n'dai Lázaro.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Tuu'mi ní Jesús caⁿ'a cuaacú yā: Lázaro miiⁿ ch'iī sa.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 'Úú ní yeenú cáávā ndís'tiī chi nguɛ́ɛ́ caneé miiⁿ ní 'íícú cu'téénú nī. Naati caⁿ'ā yú n'diichi yú saⁿ'ā.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Tuu'mi ní caⁿ'ā Tomás, saⁿ'ā chi duuchi Dídimo chi Gemelo ní ngaⁿ'a sa ngii sa saⁿ'ā s'eeⁿ chi discípulos ndúúcū sa: Cúⁿ'u ntúúⁿ s'uúⁿ ní 'cuūvī yú ndúúcu yā.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Taachi ndaā Jesús miiⁿ ní 'āā cuūⁿ nguuví n'dii Lázaro canúúⁿ sa na chɛɛtī yáinyāⁿ.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Ní yáāⁿ Betania 'āā niiⁿnuúⁿ ná yáāⁿ Jerusalén tan'dúúcā 'iinu kilómetro.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Neené 'yaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ ndaá yā na vaacu Marta ndúúcū María chí nica'á yā 'viichɛɛtínūuⁿ n'daata s'eeⁿ yeⁿ'ē vi'i yā Lázaro.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Tuu'mi ní Marta miiⁿ taachí ch'iindiveéⁿ yā chí ndaā Jesús miiⁿ can'dáa yā chuva'ai ní nandaaca yā 'iiⁿ'yāⁿ. Naati María miiⁿ canúuⁿ yā chɛɛti va'ai.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Ní Marta miiⁿ ní ngaⁿ'a yā ngii yā Jesús: Señor, ndúúti chi canée nī ndúúcu 'nū nguɛ́ɛ́ ch'iī vi'í.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Naati maaⁿ deenú chí tanducuéⁿ'ē chí caaca di Dendyuūs miiⁿ ní tée yā dii.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Tuu'mí ngaⁿ'a Jesús ngii yā Marta: Nnduuchi ntuūⁿ ví'i di.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Marta ngaⁿ'a ta ngii ta Jesús: 'Úú ní deenú chí nduuchi ntúūⁿ sa ní nacueeⁿ sa nguuvi chi 'cuiinu iⁿ'yeēⁿdī.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Ní ngaⁿ'a Jesús ngiī yā táⁿ'ā: 'Úú chí nanduuchi niicu 'úú teé vida yeⁿ'é yā. Du'ū chi i'téénū 'úú 'aara n'díi yā, 'tíícā nduuchi yā.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Ní nducyáácá 'iiⁿ'yāⁿ chi vɛ́ɛ́ vida yeⁿ'e yā chi i'téénu yā 'úú, nguɛ́ɛ́ 'cuūvi yā cueⁿ'e daāⁿmaⁿ. ¿'Áá i'teenu di chuū?
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Tuu'mi ní Marta ngaⁿ'a yā: I'teenú Señor. 'Úú i'teenú dii chi Cristo Daiya Dendyuūs chi ndaá nī iⁿ'yeeⁿdí 'cūū.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Taachi Marta ch'iinu caⁿ'a ta chuū cueⁿ'e tá ní yaa'vi n'dé'ei ta vi'i María ní ngaⁿ'a ta: Dii María, Maestro caneé yā ní n'gai yā dii.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Taachi María ch'iindiveeⁿ ta chuū ní ncueeⁿ ta ngééniicu tá ní ndaa ta nanááⁿ Jesús.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Jesús miiⁿ 'āā cuɛ́ɛ́ nindáa yā yaaⁿ miiⁿ. Naati canée yā miiⁿ naachi nandaaca María 'iiⁿ'yāⁿ.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Tuu'mi ní 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ chi snée yā na vaacu tá ndúúcū tá ní inca'á yā 'viichɛɛtíínūu María. Taachi n'diichí yā chi María miiⁿ ní nnicueeⁿ tá ngééniicu tá, tuu'mi ní can'dáa yā cuaaⁿ chuva'āī. 'Iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ cueⁿ'é yā ndaá yā ní ngaⁿ'a yā: Táⁿ'ā 'cáā ní caⁿ'a tá na yáinyāⁿ. Caⁿ'a tá cuɛɛcu ta.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 María miiⁿ taachi ndaa ta nanááⁿ Jesús ní n'diichi ta 'iiⁿ'yāⁿ ní chiin'tiiya tá ná ca'ā Jesús. Ní ngaⁿ'a ta ngii ta Jesús: Señor, ndúúti chi caneé nī 'muuⁿ, ní nguɛ́ɛ́ ch'iī vi'í.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Tuu'mi ní taachi n'diichi Jesús miiⁿ chí ngɛɛcu María ndúúcū 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ chi ndaá yā ndúúcū María ngɛɛcu ntuúⁿ yā ní neené yaⁿ'āī 'iinu Jesús ndii Espíritu yeⁿ'é yā.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Ní ngaⁿ'a yā: ¿Tíí s'neeⁿ yā saⁿ'ā? Ní ngaⁿ'a yā ngii yā 'iiⁿ'yāⁿ: Señor, cuchíi nī ní n'diichí nī.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Ní chɛɛ̄cu Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Tuu'mi ní 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ ní caⁿ'a yā: Cún'dííchí nī tan'dúúcā chi dinéⁿ'e yā saⁿ'ā.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Ní n'duuví 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ ní caⁿ'a yā: ¿'Áá nguɛ́ɛ́ ngii diiⁿ 'iiⁿ'yāⁿ 'cúū chi inin'guaáⁿ yā nduutináaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ chi ngueenááⁿ, nguɛ́ɛ́ cuuvi diíⁿ yā chi saⁿ'a 'cūū nguɛ́ɛ́ ní ch'ii sa?
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Ní Jesús neené ya'ai 'iinu ntuúⁿ yā maáⁿ yā ní ndaá yā na yáinyāⁿ. Ní yáinyāⁿ miiⁿ 'áámá yiivi yáává. Níícú canee 'aama túūu vmnaaⁿ yeⁿ'ē.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Ngaⁿ'ā Jesús miiⁿ: Ndivíi nī túūu. Marta vi'i saⁿ'ā chi ch'iī ngaⁿ'a ta ngii ta Jesús miiⁿ: Señor, 'āā ngeéⁿ sá. 'Āā cuūúⁿ nguuvi n'dii sa.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Jesús ní ngaⁿ'a yā ngiī yā Marta: ¿'Áá nguɛ́ɛ́ ngií dii chi nduuti chi cu'téénú dí tuu'mi ní n'diichi di poder yeⁿ'ē Dendyuūs?
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Tuu'mi ní ndivíi yā túūu naachí canéé tináⁿ'ā. Níícú Jesús ní n'diichí yā cuaaⁿ 'niiⁿnuⁿ ní caⁿ'a yā: N'diī Chiidá, 'úú ca'á gracias n'diī Dendyuūs chí n'giindiveéⁿ nī yeⁿ'é.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 'Úú ní deenú chi 'āā cueⁿ'e daaⁿmáⁿ nūuⁿ n'giindiveéⁿ nī yeⁿ'é ti cáávā 'iiⁿ'yāⁿ chi snéē nanaáⁿ cuuvi cu'téénu yā chi n'diī dicho'ó nī 'úú.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Ní ch'iinú caⁿ'a yā chuū nééné yuudu caⁿ'a yā: Lázaro, cuchíi di.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Saⁿ'ā chi n'dii miiⁿ ní nan'dáa sa. Nandɛ́ɛ́cú sá ndíí ta'ā sa ndíí ca'ā sa ndúúcū cintas tiinūuⁿ. Ndɛɛcuú nuuⁿmáⁿ cuerpo yeⁿ'ē sa ndii naaⁿ sa. Níícú pañuela canee naaⁿ sa. Tuu'mí ngaⁿ'a Jesús mííⁿ 'iiⁿ'yāⁿ: Nn'daatíi nī saⁿ'ā ní 'āā naⁿ'ā sa.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Nééné 'yaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ chi ndaá yā ndúúcū María ní n'diichí yā chi diīⁿ Jesús miiⁿ chi'teenú yā 'iiⁿ'yāⁿ.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Taná'a yā ní cheⁿ'é yā nanááⁿ saⁿ'ā fariseos ní chii yā saⁿ'ā s'eeⁿ chí diiⁿ Jesús miiⁿ.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Tuu'mi ní saⁿ'ā chiiduú n'gɛɛtɛ́ ndúúcū saⁿ'ā fariseos nduuvidaamá yā ndeé yā. Ní ngaⁿ'a yā: ¿Dɛ'ɛ̄ diiⁿ yú? Tií sáⁿ'a 'cūū caati neené n'deē chí n'giⁿ'i sa señales nanáaⁿ yú.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Ndúúti chi cu'nee yú saⁿ'ā chi 'tííca nūuⁿ nducyáácá yā ní cu'téénu yā saⁿ'ā. Ní ndaa saⁿ'ā romanos ní ndivíi yā lugar yeⁿ'ē yáacū yeⁿ'ē yú ndúúcū nación yeⁿ'ē yú.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 'Áámá chɛ́ɛ́ saⁿ'ā s'eeⁿ chi nguuvi Caifás miiⁿ, saⁿ'ā chi chiiduú ch'ɛɛtɛ ca yeⁿ'ē nduuyu miiⁿ caⁿ'a sa chii sa saⁿ'ā s'eeⁿ: Ndís'tiī ní nguɛ́ɛ́ du'ū vɛɛ deenú nī.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Ní nguɛ́ɛ́ nacádiinúúⁿ nī chi 'áámá saⁿ'ā 'cuūvī sa yeⁿ'e nducyaacá yā níícú nguɛ́ɛ́ ti nación yeⁿ'ē yú cuuvi ndái.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Chuū ní nguɛ́ɛ́ caⁿ'a yā yeⁿ'ē maáⁿ yā caati 'iiⁿ'yāⁿ miiⁿ chiiduú ch'ɛɛtɛ́ ca yeⁿ'ē nduuyu miiⁿ. Caⁿ'ā cuaacú sa chi cuchiī chi 'cuūvī Jesús cáávā nación 'cūū.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Ní Jesús nduuvidaamá yā nguɛ́ɛ́ damaāⁿ 'iiⁿ'yāⁿ nación miiⁿ naati ndúúcū tanáⁿ'ā daiyá Dendyuūs miiⁿ chi snéé 'muuⁿ chi snéé miiⁿ.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 'Tííca ndíí tuu'mi ndeé yā chi 'caaⁿ'nuⁿ yā Jesús.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Tuu'mi ní 'aa ntɛ́ɛ́ cuchiica nguuvi Jesús nguaaⁿ 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ naati cueⁿ'é yā na 'áámá yáāⁿ niiⁿnuúⁿ yáⁿ'āa cuuⁿmáⁿ naachi nguɛ́ɛ́ ch'ɛɛtinéé 'iiⁿ'yāⁿ chi nguuvi Efraín. Ní canée yā miiⁿ ndúúcū discípulos yeⁿ'é yā.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ní 'viicu pascua yeⁿ'ē 'iiⁿ'yāⁿ Israel s'eeⁿ 'āā chi néé niiⁿnuúⁿ nguuvi. Nééné 'yaaⁿ yā cuchɛ́ɛ yā yeⁿ'e yáāⁿ yeⁿ'é yā na yáāⁿ Jerusalén, vmnaaⁿ tiempo yeⁿ'ē 'viicu pascua. Ní 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ didɛɛvɛ́ yā vida yeⁿ'é yā tan'dúúcā costumbre yeⁿ'é yā.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Ní in'nuúⁿ yā Jesús miiⁿ. Ní 'iiⁿ'yāⁿ s'eeⁿ indeé yā ndúúcū vi'ī naachi caneé yā chɛɛti yaācū templo taacā chí ngii yeⁿ'ē ndís'tiī: ¿'Áá nguɛ́ɛ́ chii Jesús 'viicu?
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 'Iiⁿ'yāⁿ chiiduú n'gɛɛtɛ́ ndúúcū saⁿ'ā fariseos 'āā s'néeⁿ yā caaca 'tíícā. Ndúúti du'ū chi déénú tií canéé Jesús miiⁿ caaⁿ'maⁿ yeⁿ'ē chiiduú n'gɛɛtɛ́ níícú cuta'á yā 'iiⁿ'yāⁿ.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.