2 Coríntios 7
Nduudu nʼdai yeⁿʼe Ndyuūs yeⁿʼe cuicateco yeⁿʼe Tepeuxila (CUXNT) vs VC
1 'Tiicá ndís'tiī hermanos yeⁿ'é chi neené neⁿ'é. Nducuéⁿ'ē chuū ní promesa chi Ndyuūs tée yā s'uūuⁿ. Cáávā chuū canee ntúūⁿ chi diiⁿ yú ndúúcū cuerpo yeⁿ'ē yú ní ndúúcū espíritu yeⁿ'ē yú nducuéⁿ'ē chi n'daacā 'iicu ní dɛɛvɛ yú. Ní nguɛ́ɛ́ diiⁿ yú mar 'áámá cosa chi nguɛ́ɛ́ n'daacā ti vɛɛ nuūⁿndī yeⁿ'ē yú. Ní néⁿ'é chi canduuchi yú na iⁿ'yeeⁿdí 'cūū canee chi diiⁿ yú chi dɛɛvɛ ca yú tan'dúúcā chi neⁿ'e Ndyuūs. 'Tíícā diiⁿ yú ti 'va'a yú Ndyuūs.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Maaⁿ ní ngiica 'nū ndís'tiī chi 'cuáaⁿ nī nduudu yeⁿ'é 'nū na staava yeⁿ'é nī. Nús'uū nguɛɛ diiⁿ daño 'nū yeⁿ'ē mar 'áámá nī, ndíí nguɛ́ɛ́ diíⁿ 'nū chi diiⁿ nuuⁿndí nī ndíí nguɛ́ɛ́ nginnche'éí 'nū mar 'áámá 'iiⁿ'yāⁿ.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 'Úú nguɛɛ ngaⁿ'á chuū ti diíⁿ condenar ndís'tiī chi nguɛ́ɛ́ n'daacá nī. Naati tan'dúúcā chi ngaⁿ'á vmnááⁿ vmnaaⁿ, neⁿ'é taavi ndís'tiī. Ní canee yú tan'dúúcā chi daama snée yú. 'Tiicá ntúūⁿ ní canduuchi yú daama vida yeⁿ'ē yú na iⁿ'yeeⁿdí 'cūū ní dáámá 'cuūvi yú.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Vɛɛ 'viich'ɛ́ɛ́tiinúúⁿ n'dai yeⁿ'é ndúúcu nī ní yeenú yeⁿ'e nī. Ní maaⁿ ní ndúúcū nducuéⁿ'ē chi ch'eenú chii nguɛ́ɛ́ di'vaachi 'úú ti nééné vɛ́ɛ́ vaadī yeenú yeⁿ'é.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ní ndíí tiempo taachi ndaá 'nū na yáⁿ'āa Macedonia nguɛ́ɛ́ ntaavī'tuūnuúⁿ cuerpo yeⁿ'é 'nū naati n'geenú 'nū ngíí nducuéⁿ'ē cuaaⁿ. Ní nguⁿ'u 'iiⁿ'yāⁿ nduucú 'nū ní di'va'á 'nū na staava yeⁿ'é 'nū.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Naati Ndyuūs chi ca'a yā 'viich'ɛɛtíínūuⁿ 'iiⁿ'yāⁿ chi chicuūnú, maaⁿ Ndyuūs ní tee yā 'viich'ɛɛtíínūuⁿ nús'uu taachi ndaā saⁿ'ā Tito hermano yeⁿ'é 'nū.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Nguɛ́ɛ́ dámaāⁿ caavā chi ndaā saⁿ'ā Tito miiⁿ ti cáávā chi chiiⁿ sá chi ndís'tiī ca'a nī 'viich'ɛɛtíínūuⁿ saⁿ'ā miiⁿ. Ní saⁿ'ā miiⁿ yaa'vi sá nús'uu chi ndís'tiī neené neⁿ'é nī n'diichi nī nús'uu, ní neene dindaachí nī yeⁿ'é 'nū ndii ná stááva yeⁿ'é nī. Ní neené neⁿ'é nī diíⁿ nī nducuéⁿ'ē chi 'úú neⁿ'é chi diíⁿ nī. Ní cucáávā chííⁿ ní yeenú taaví ca.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Vmnááⁿ vmnaaⁿ diíⁿ sentir yeⁿ'e carta chi dinguúⁿ yeⁿ'é nī. 'Aara chi s'neeⁿ ndaachi yiinu nī cáávā carta miiⁿ. Maaⁿ ní nguɛ́ɛ́ diíⁿ sentir yeⁿ'e chi dinguúⁿ yeⁿ'é nī. Vmnaaⁿ vmnaaⁿ nduuti chi s'neeⁿ ndaachī núúⁿ nī, deenú chi carta miiⁿ diīⁿ chí ch'ɛɛtinéé ndaachí nī 'áámá tiempo nūuⁿ.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Maaⁿ ní vɛ́ɛ́ vaadī yeenú yeⁿ'é. Nguɛ́ɛ́ cucáávā chi s'neeⁿ ndaachi núúⁿ nī naati s'neeⁿ ya'ai 'iinú nī taanduvɛ́ɛ́ ní ndaacadaamí nī yeⁿ'e nuuⁿndi chi diíⁿ nī. Ní ndís'tiī s'neeⁿ ndaachí nī tan'dúúcā chi Ndyuūs neⁿ'e yā chi diíⁿ nī ní 'íícú nús'uu nguɛ́ɛ́ diíⁿ 'nū mar 'áámá chi cuuvi ndái nī cucáávā nús'uu.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Caati chííⁿ chi diíⁿ Ndyuūs chi inee ya'ai 'iinu yú ní diiiⁿ chi ndaacadaami yú yeⁿ'e nuuⁿndi yeⁿ'e yú ní nnguaⁿ'ai yú. Ní 'íícú cáávā chuū nguɛ́ɛ́ diiⁿ yú chi cunéé ya'āī 'íínu yú yeⁿ'e chi nadacadaami yú yeⁿ'ē nuuⁿndi yeⁿ'e yú. 'Iiⁿ'yāⁿ chi nguɛ́ɛ́ i'téénu yā Ndyuūs ní ndaachi canee yā na iⁿ'yeeⁿdí 'cūū ní 'cuūvi yā cueⁿ'e daāⁿmaⁿ.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Naati ndís'tii cuchɛɛ nī chi inéé ndaachí nī. N'diichí nī maaⁿ ntiiⁿnyuⁿ yeⁿ'e vaadī ndaachi táácā idiiiⁿ na vida yeⁿ'é nī. ¿'Áá diiiⁿ chi nadacadiinúúⁿ nī n'daacā yeⁿ'e nuuⁿndi chi diíⁿ nī ní caaⁿ'máⁿ nī chi nguɛɛ n'daacā idiíⁿ nī? ¿'Áá diiiⁿ chi ndís'tiī nguɛ́ɛ́ canee yiinú nī yeⁿ'e chííⁿ chi diíⁿ nī? ¿'Áá 'va'á nī cúcááva nuuⁿndi chi diíⁿ nī? Cuayiivi ní neⁿ'é nī n'diichí nī 'úú ní neⁿ'é nī chi ca'a castigo yeⁿ'e 'iiⁿ'yāⁿ chi dinuuⁿndí yā. Ní yeⁿ'ē nducueⁿ'é chuū ch'iⁿ'í nī ndúúcū chiiⁿ chi diíⁿ nī chi ndís'tiī diíⁿ nī chííⁿ chí n'daacā.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 'Tíícā taachi dinguúⁿ carta miiⁿ yeⁿ'e ndís'tiī, nguɛ́ɛ́ dinguúⁿ cáávā 'iiⁿ'yāⁿ chi dinuuⁿndi o cáávā 'iiⁿ'yāⁿ chi ch'eenú yā chii caavā nuuⁿndi miiⁿ. Dinguúⁿ yeⁿ'e nī ti ndís'tiī cuuvi deenú nī chi nús'uu ní n'giⁿ'í 'nū chi vɛ́ɛ́ cuidado yeⁿ'é 'nū ndúúcū ndís'tiī nanááⁿ Dendyuūs.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ní cáávā chuū sta'á 'nū 'viich'ɛɛtíínūuⁿ yeⁿ'é ndís'tiī. Nguɛ́ɛ́ dámaāⁿ chi sta'á 'nū 'viich'ɛɛtíínūuⁿ yeⁿ'é ndís'tiī naati saⁿ'ā Tito miiⁿ diiⁿ sá chi yeenú taaví 'nū taachi yaa'vi sá nús'uū yeⁿ'é nī tan'dúúcā ndís'tiī diíⁿ nī ndúúcu sa. Ní yeenú taavi sā.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 'Úú ngaⁿ'á ngīi saⁿ'ā Tito miiⁿ chi ndís'tiī ní n'daacá nī ní 'caandiveéⁿ nī nduudu yeⁿ'e carta miiⁿ. Ní nguɛɛ 'cuinaáⁿ cucáávā chi ngaⁿ'á 'tuucā yeⁿ'é nī ti 'tíícā diíⁿ nī. Nducuéⁿ'ē chi ngaⁿ'á 'nū ndúúcū ndís'tiī ní nduudu cuaacu. 'Tiicá ntuūⁿ nduudu chi ngaⁿ'á 'nū ngií 'nū Tito miiⁿ yeⁿ'é ndís'tiī ní chiiⁿ chi n'giindiveéⁿ nī nduudu yeⁿ'e carta miiⁿ ní 'tíícā diíⁿ nī.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 'Tiicá ntúūⁿ Tito miiⁿ dineⁿ'e cá sa ndís'tiī taachi nan'gaācu sa yeⁿ'ē ndís'tiī tan'dúúcā ndís'tiī ch'iindiveéⁿ nī nduudu yeⁿ'ē sa ní diíⁿ nī 'tuucā. Ní ndís'tiī ní 'cuúⁿ nī saⁿ'ā miiⁿ ní din'daaca nī caatí 'va'a nī.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Cáávā chuū vɛ́ɛ́ 'viich'ɛɛtínuúⁿ yeⁿ'é ndúúcū ndís'tiī yeⁿ'e tanducuéⁿ'ē dendu'ū chi diíⁿ nī.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.