2 Coríntios 7

Nduudu nʼdai yeⁿʼe Ndyuūs yeⁿʼe cuicateco yeⁿʼe Tepeuxila (CUXNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 'Tiicá ndís'tiī hermanos yeⁿ'é chi neené neⁿ'é. Nducuéⁿ'ē chuū ní promesa chi Ndyuūs tée yā s'uūuⁿ. Cáávā chuū canee ntúūⁿ chi diiⁿ yú ndúúcū cuerpo yeⁿ'ē yú ní ndúúcū espíritu yeⁿ'ē yú nducuéⁿ'ē chi n'daacā 'iicu ní dɛɛvɛ yú. Ní nguɛ́ɛ́ diiⁿ yú mar 'áámá cosa chi nguɛ́ɛ́ n'daacā ti vɛɛ nuūⁿndī yeⁿ'ē yú. Ní néⁿ'é chi canduuchi yú na iⁿ'yeeⁿdí 'cūū canee chi diiⁿ yú chi dɛɛvɛ ca yú tan'dúúcā chi neⁿ'e Ndyuūs. 'Tíícā diiⁿ yú ti 'va'a yú Ndyuūs.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Maaⁿ ní ngiica 'nū ndís'tiī chi 'cuáaⁿ nī nduudu yeⁿ'é 'nū na staava yeⁿ'é nī. Nús'uū nguɛɛ diiⁿ daño 'nū yeⁿ'ē mar 'áámá nī, ndíí nguɛ́ɛ́ diíⁿ 'nū chi diiⁿ nuuⁿndí nī ndíí nguɛ́ɛ́ nginnche'éí 'nū mar 'áámá 'iiⁿ'yāⁿ.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 'Úú nguɛɛ ngaⁿ'á chuū ti diíⁿ condenar ndís'tiī chi nguɛ́ɛ́ n'daacá nī. Naati tan'dúúcā chi ngaⁿ'á vmnááⁿ vmnaaⁿ, neⁿ'é taavi ndís'tiī. Ní canee yú tan'dúúcā chi daama snée yú. 'Tiicá ntúūⁿ ní canduuchi yú daama vida yeⁿ'ē yú na iⁿ'yeeⁿdí 'cūū ní dáámá 'cuūvi yú.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Vɛɛ 'viich'ɛ́ɛ́tiinúúⁿ n'dai yeⁿ'é ndúúcu nī ní yeenú yeⁿ'e nī. Ní maaⁿ ní ndúúcū nducuéⁿ'ē chi ch'eenú chii nguɛ́ɛ́ di'vaachi 'úú ti nééné vɛ́ɛ́ vaadī yeenú yeⁿ'é.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ní ndíí tiempo taachi ndaá 'nū na yáⁿ'āa Macedonia nguɛ́ɛ́ ntaavī'tuūnuúⁿ cuerpo yeⁿ'é 'nū naati n'geenú 'nū ngíí nducuéⁿ'ē cuaaⁿ. Ní nguⁿ'u 'iiⁿ'yāⁿ nduucú 'nū ní di'va'á 'nū na staava yeⁿ'é 'nū.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Naati Ndyuūs chi ca'a yā 'viich'ɛɛtíínūuⁿ 'iiⁿ'yāⁿ chi chicuūnú, maaⁿ Ndyuūs ní tee yā 'viich'ɛɛtíínūuⁿ nús'uu taachi ndaā saⁿ'ā Tito hermano yeⁿ'é 'nū.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Nguɛ́ɛ́ dámaāⁿ caavā chi ndaā saⁿ'ā Tito miiⁿ ti cáávā chi chiiⁿ sá chi ndís'tiī ca'a nī 'viich'ɛɛtíínūuⁿ saⁿ'ā miiⁿ. Ní saⁿ'ā miiⁿ yaa'vi sá nús'uu chi ndís'tiī neené neⁿ'é nī n'diichi nī nús'uu, ní neene dindaachí nī yeⁿ'é 'nū ndii ná stááva yeⁿ'é nī. Ní neené neⁿ'é nī diíⁿ nī nducuéⁿ'ē chi 'úú neⁿ'é chi diíⁿ nī. Ní cucáávā chííⁿ ní yeenú taaví ca.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Vmnááⁿ vmnaaⁿ diíⁿ sentir yeⁿ'e carta chi dinguúⁿ yeⁿ'é nī. 'Aara chi s'neeⁿ ndaachi yiinu nī cáávā carta miiⁿ. Maaⁿ ní nguɛ́ɛ́ diíⁿ sentir yeⁿ'e chi dinguúⁿ yeⁿ'é nī. Vmnaaⁿ vmnaaⁿ nduuti chi s'neeⁿ ndaachī núúⁿ nī, deenú chi carta miiⁿ diīⁿ chí ch'ɛɛtinéé ndaachí nī 'áámá tiempo nūuⁿ.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Maaⁿ ní vɛ́ɛ́ vaadī yeenú yeⁿ'é. Nguɛ́ɛ́ cucáávā chi s'neeⁿ ndaachi núúⁿ nī naati s'neeⁿ ya'ai 'iinú nī taanduvɛ́ɛ́ ní ndaacadaamí nī yeⁿ'e nuuⁿndi chi diíⁿ nī. Ní ndís'tiī s'neeⁿ ndaachí nī tan'dúúcā chi Ndyuūs neⁿ'e yā chi diíⁿ nī ní 'íícú nús'uu nguɛ́ɛ́ diíⁿ 'nū mar 'áámá chi cuuvi ndái nī cucáávā nús'uu.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Caati chííⁿ chi diíⁿ Ndyuūs chi inee ya'ai 'iinu yú ní diiiⁿ chi ndaacadaami yú yeⁿ'e nuuⁿndi yeⁿ'e yú ní nnguaⁿ'ai yú. Ní 'íícú cáávā chuū nguɛ́ɛ́ diiⁿ yú chi cunéé ya'āī 'íínu yú yeⁿ'e chi nadacadaami yú yeⁿ'ē nuuⁿndi yeⁿ'e yú. 'Iiⁿ'yāⁿ chi nguɛ́ɛ́ i'téénu yā Ndyuūs ní ndaachi canee yā na iⁿ'yeeⁿdí 'cūū ní 'cuūvi yā cueⁿ'e daāⁿmaⁿ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Naati ndís'tii cuchɛɛ nī chi inéé ndaachí nī. N'diichí nī maaⁿ ntiiⁿnyuⁿ yeⁿ'e vaadī ndaachi táácā idiiiⁿ na vida yeⁿ'é nī. ¿'Áá diiiⁿ chi nadacadiinúúⁿ nī n'daacā yeⁿ'e nuuⁿndi chi diíⁿ nī ní caaⁿ'máⁿ nī chi nguɛɛ n'daacā idiíⁿ nī? ¿'Áá diiiⁿ chi ndís'tiī nguɛ́ɛ́ canee yiinú nī yeⁿ'e chííⁿ chi diíⁿ nī? ¿'Áá 'va'á nī cúcááva nuuⁿndi chi diíⁿ nī? Cuayiivi ní neⁿ'é nī n'diichí nī 'úú ní neⁿ'é nī chi ca'a castigo yeⁿ'e 'iiⁿ'yāⁿ chi dinuuⁿndí yā. Ní yeⁿ'ē nducueⁿ'é chuū ch'iⁿ'í nī ndúúcū chiiⁿ chi diíⁿ nī chi ndís'tiī diíⁿ nī chííⁿ chí n'daacā.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 'Tíícā taachi dinguúⁿ carta miiⁿ yeⁿ'e ndís'tiī, nguɛ́ɛ́ dinguúⁿ cáávā 'iiⁿ'yāⁿ chi dinuuⁿndi o cáávā 'iiⁿ'yāⁿ chi ch'eenú yā chii caavā nuuⁿndi miiⁿ. Dinguúⁿ yeⁿ'e nī ti ndís'tiī cuuvi deenú nī chi nús'uu ní n'giⁿ'í 'nū chi vɛ́ɛ́ cuidado yeⁿ'é 'nū ndúúcū ndís'tiī nanááⁿ Dendyuūs.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ní cáávā chuū sta'á 'nū 'viich'ɛɛtíínūuⁿ yeⁿ'é ndís'tiī. Nguɛ́ɛ́ dámaāⁿ chi sta'á 'nū 'viich'ɛɛtíínūuⁿ yeⁿ'é ndís'tiī naati saⁿ'ā Tito miiⁿ diiⁿ sá chi yeenú taaví 'nū taachi yaa'vi sá nús'uū yeⁿ'é nī tan'dúúcā ndís'tiī diíⁿ nī ndúúcu sa. Ní yeenú taavi sā.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 'Úú ngaⁿ'á ngīi saⁿ'ā Tito miiⁿ chi ndís'tiī ní n'daacá nī ní 'caandiveéⁿ nī nduudu yeⁿ'e carta miiⁿ. Ní nguɛɛ 'cuinaáⁿ cucáávā chi ngaⁿ'á 'tuucā yeⁿ'é nī ti 'tíícā diíⁿ nī. Nducuéⁿ'ē chi ngaⁿ'á 'nū ndúúcū ndís'tiī ní nduudu cuaacu. 'Tiicá ntuūⁿ nduudu chi ngaⁿ'á 'nū ngií 'nū Tito miiⁿ yeⁿ'é ndís'tiī ní chiiⁿ chi n'giindiveéⁿ nī nduudu yeⁿ'e carta miiⁿ ní 'tíícā diíⁿ nī.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 'Tiicá ntúūⁿ Tito miiⁿ dineⁿ'e cá sa ndís'tiī taachi nan'gaācu sa yeⁿ'ē ndís'tiī tan'dúúcā ndís'tiī ch'iindiveéⁿ nī nduudu yeⁿ'ē sa ní diíⁿ nī 'tuucā. Ní ndís'tiī ní 'cuúⁿ nī saⁿ'ā miiⁿ ní din'daaca nī caatí 'va'a nī.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Cáávā chuū vɛ́ɛ́ 'viich'ɛɛtínuúⁿ yeⁿ'é ndúúcū ndís'tiī yeⁿ'e tanducuéⁿ'ē dendu'ū chi diíⁿ nī.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.