Marcos 14

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O ro ca renda che nda̱ ro yudo, vihco cuahn che reh ihyan nación yahn Israel pa̱n che hua nduco ya̱ yahn ne, chidocuya̱n ndina̱n nduco sa̱hn devano ley che dirun Moisés ne, rentuhno se deh vederihncheh din se ca̱va che co din se preso Dihvo vo, ne ca̱hno se ihyan.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Rente ca̱de se va̱n ma̱n se nduco vih:
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Cuahn che quenan Dihvo vo ya̱n Betania, va̱co Simón, sa̱hn min che chi se cah che recha̱ yute ro mena̱n me, ura che va ye reh ye na̱n mesa ne, nda̱ a̱ma ihyan nda̱hta, nda ye a̱ma fra̱sco che ndindah nduco a̱ma na̱n tu che duche alabastro. Chenun chete fra̱sco me a̱ma na̱n che dema̱n nuneda̱n che duche nardo, a̱ma yahn chihve. Cun ye chende fra̱sco me, ne chacota̱hme ye nuneda̱n me tin Dihvo vo.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Va̱n ihyan che chenun min ne, nduco a̱ma o se che hua chahtenan ino se che tihca̱ din ihyan nda̱hta me, ne ra̱hn nun se na̱n ye va̱n ma̱n se nduco vih:
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Tahque ndah ndete che ndihcue te, cua te nchuh ca ino ciento tume denario, ne conan te ihyan cheva̱h.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn chahn:
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Ihyan cheva̱h ne, cuahn da̱ma chenun ye va̱n nchuhn, ne adehno ro che nahn ne ne, co conan ne ihyan. Ate u ne, hua conán va̱n nchuhn numacuahn ro.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Ihyan nda̱hta tih ne, din ye nducuahn che tuno ta̱h ye, te chacota̱hme ye u, ne nduco tihca̱ chihcoya̱n ye u ca̱va che co cuhche ihyan u.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te numachahte iyehnse che cuahndudo ihyan ndudo ndah yahn Dendiohs ne, ntihyon ya̱n ye nduhca̱ che din ihyan nda̱hta tih nducó.
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Judas Iscariote, a̱ma cha sa̱hn che nduco se chi cuande se va̱n ihyan apóstol che ndichio chahn ne, chahn se nte ca̱de se nduco chidocuya̱n ndina̱n chahn ca̱va che neca̱h se Dihvo vo.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 A̱ma chi yeno chidocuya̱n chahn che tihca̱ ra̱hn se, ne ca̱h se ndudo yahn se che ca̱h se tume sa̱hn. Tuhme nuhn ino se ta̱ca̱ din se che neca̱h se ihyan ta̱h sa̱hn chahn.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Ro che cana̱n vihco che reh ihyan nación yahn Israel pa̱n che hua nduco ya̱ yahn ma̱n, rihno ye itecuche ca̱hya, ri te vedino yahn ro yudo ma̱n ne, tumerune ihyan apóstol Dihvo vo:
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Tuhme tahve Dihvo vo o ihyan chahn, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Nda̱ ne vah che ndonda̱ se ne, ca̱hma ne co ne ihyan che va̱co min: “Nahn cadino Ihyan Ricuahn ti va cua̱rto na̱n che cheh vino ye nduco ihyan apóstol yahn ye che cuande yahn ro yudo.”
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Tuhme na̱hma ye nchuhn a̱ma cua̱rto chahte che va nde ya̱co na̱n che a vateya̱n dehtenduh. Min chihcoya̱n nchuhn che chuh vino vo.
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Cuahn ihyan che o chahn viya̱n me, ne nta̱ca ye vah me nduhca̱ che ra̱hn Dihvo vo. Min chihcoya̱n ye che cheh vino ye nduco vih che cuande yahn ro yudo.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Cuahn che chi man me ne, nda̱ Dihvo vo nduco nduh che ndichio ihyan apóstol yahn ye.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Cuahn che a vate ye reh ye nduco vih na̱n mesa ne, ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan:
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Tuhme chi ra̱n ihyan chahn, ne ca a̱ma ca a̱ma ye ra̱hn ye ri ye Dihvo vo:
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Cua̱co te u che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, va che conahn nducó nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs. Ate ¡cheva̱h sa̱hn che ndihcue ndeh se u! Tahque ndah ndete che hua chihndeya̱n se.
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Numanahn che reh vino ihyan chahn ne, cheta̱h Dihvo vo pa̱n, ne neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs. Tuhme ndeh ye, ca̱h ye, cheh ihyan chahn, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Namin cheta̱h ye a̱ma va̱so vino, ne cuahn che a neca̱h tun ye nundihve cuahn Dendiohs ne, ca̱h ye, chih nducoya̱ca ihyan chahn,
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te ametah ndaconan cúh nune yahn uva nde nda̱ ro che nuhnde ca̱de nducuahn quenuma ra, ne quenún na̱n che rihquentiyon Dendiohs.
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Chihno che chita ihyan chahn himno ne, cuahn ye cua̱hn Cuete Olivo.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan apóstol yahn ye:
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Ate cuahn che ntuché va̱n tena̱hn ne, cá̱hn esta̱do yahn Galilea tahque mena̱n ca che co nchuhn.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Tuhme ra̱hn Pedro ri ye Dihvo vo:
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan:
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Ate tahque yudo na̱n Pedro ra̱hn ye:
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Nda̱ ihyan chahn a̱ma cua̱n na̱n che duche Getsemaní, ne ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan apóstol yahn ye:
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Tuhme quenda ye Pedro ma̱n, Jacobo ma̱n, Jua̱n ma̱n, cuahn ye nduco vih. Ura min cana̱n a̱ma chi nda̱che ye, ne a̱ma chuhrihn ye che rendedecadino ye.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Tuhme cuahn Dihvo vo tahque ca̱na na̱n min, chendih ye ndiya̱hn, ne chica ye Dendiohs che ndete che cuahnecun ye ne, hua chuhrihn ye nduhca̱ che a va ca̱de.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Ra̱hn ye:
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Tuhme ndaconan ye na̱n che chenun ihyan apóstol chahn. Nta̱ca ye ihyan che vateya̱do ye, ne ra̱hn ye ri ye Pedro:
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Cuahtenduche nchuhn ma̱n, cova̱h ne ma̱n, ca̱va che hua dinahn ne che tumarande chundah nchuhn. Ndiyu che rahcota̱hn ne yáhn, ate anduhneca̱ ndete che ndi i ne.
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Ndaconan cuahn tun ye, ne a chemin no chica ye Dendiohs.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Cuahn che ndaconan ye ne, a namin no vateya̱do ihyan chahn, anduhneca̱ ndete che nda vih ndutina̱n ye che nahn cuahteya̱do ye, ne hua devano ye deh che ndahconan ye.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Cuahn che nta̱ Dihvo vo na̱n che chi ino yune ne, ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 A cochi sa̱hn che ndihcue ndeh se u. Cuenecuan nchuhn, quendi yuno vo sa̱hn.
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Nde metah cuihno ca̱hma Dihvo vo cuahn che nda̱ Judas, a̱ma cha sa̱hn che chi cuande se va̱n ihyan apóstol che ndichio chahn. Nduco se a̱ma ya̱hn sa̱hn che nda espa̱da ma̱n, sa̱hn che nda ya̱hn ma̱n, sa̱hn chahn che dechuh chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Judas, sa̱hn min che ndihcue ndeh se Dihvo vo ne, a nte ca̱de se nduco sa̱hn chahn tuhca̱:
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Ndeta̱hn nda̱ se ne, ra̱hn se ri se Dihvo vo:
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 ne din sa̱hn chahn preso ihyan.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 A̱ma cha ihyan apóstol chahn ne, ndetenda̱h ye espa̱da yahn ye, ne chahn ye a̱ma sa̱hn deca̱hya yahn chidocuya̱n che tahque ndina̱n, chaconda̱h ye revan se.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn chahn:
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 A va̱n nchuhn quenún ro ro, ricuáhn chete ya̱co, ne hua din ne preso u. Ate ma̱n ne, nda̱ ne, te a tihca̱ va che conahn nducó nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ura min chihcoma̱n ihyan apóstol chahn Dihvo vo, ne chihno chano ye.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Cuahn a̱ma sa̱hn yuno cua̱hn na̱n che cuahn Dihvo vo, ndacotuma se a̱ma tino chahte. Cheta̱h sa̱hn chahn sa̱hn,
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 ate ndairun se tino me, ne deva̱ne se chano se.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Quenda sa̱hn chahn Dihvo vo na̱n chidocuya̱n che tahque ndina̱n, ne min ndo da̱ma nducoya̱ca chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Cuahn Pedro diyahn diyahn cua̱hn na̱n che quenda sa̱hn chahn Dihvo vo nde nda̱ ye chevah va̱co chidocuya̱n che tahque ndina̱n me. Min quenun ye va̱n sa̱hn nda̱hco chahn, reca̱h ihno ye ihyan chihto va̱coya̱hn.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Chidocuya̱n ndina̱n chahn nduco sa̱hn intiyahn chahn ne, renuhn ino se deh nunde cacueh da̱me se Dihvo vo, ca̱va che co ca̱hno se ihyan, ate hua nda̱ca se nde a̱ma.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 A̱ma ya̱hn se ndere rih nunde se yahn Dihvo vo, ate hua chi da̱ma ndudo yahn se nduco vih, te hua cua̱co che ra̱hn nde a̱ma se.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Necuan a̱ma o se, ne ndere chih nunde se yahn Dihvo vo, ne ra̱hn se tuhca̱:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 ―Nuhn chihnevan nuhn che ra̱hn sa̱hn tih: “U ndahterá ya̱co cuh che ndahto ihyan, ne chete che ino ro ne, na̱hnó ta̱ma che hua nduhca̱ ya̱co che rahto ihyan.”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Ate nde nduco nduh ne, hua chida̱ma ndudo yahn se nduco vih.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Tuhme necuan chidocuya̱n che tahque ndina̱n me, ne ra̱hn ye ri ye Dihvo vo:
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Ate nde a̱ma hua ra̱hn Dihvo vo. Tuhme tumerune chidocuya̱n che tahque ndina̱n me:
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye:
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Tuhme chidocuya̱n che tahque ndina̱n me ne, ndeh ye tino yahn ye, ne ra̱hn ye:
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 A ma̱n nchuhn chihnevan ne ndudo che ra̱hn se, ducherino se Dendiohs. Nchuhn ca̱hma ne che co.
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Tuhme a̱ma o se ne, ca̱hnan dan se Dihvo vo. Dechiche se na̱n ye, chahn se ihyan, ne ra̱hn se ri se ihyan:
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Numanahn min ne, quenun ca Pedro chevah me. Ura min nda̱ a̱ma ta̱hn deca̱hya yahn chidocuya̱n che tahque ndina̱n me,
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 ne ndihchero te Pedro che reca̱h ihno ye ihyan chihto va̱coya̱hn. Chahn nino te ndihchero ndah te ihyan, ne ra̱hn te ri te ihyan:
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Ate ra̱hn Pedro ri ye ta̱hn:
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Ndihchero ta̱hn min ihyan ta̱ma yune, ne ra̱hn te ri te sa̱hn che chenun se min:
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Ate ra̱hn Pedro ta̱ma yune te hua cua̱co. Tah cuahn adive me ne, ra̱hn sa̱hn che chenun se min ri se ihyan:
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Tuhme ra̱hva Pedro, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn chahn:
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Ura min cah o co tuh, ne neca̱hco Pedro che ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan tuhca̱: “Ura che ametah cuah o co tuh ne, cahmé ino yune te hua rendihche u.” Ndedecadino ye yahn chemin, ne chaco ye.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.