Lucas 2
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH
1 Ta̱hn min ne, chihquentiyon emperador Augusto César che conan ca̱ca nducoya̱ca ihyan che vate ye numachahte na̱n che rihquentiyon ye.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Quenan Cirenio gobernador yahn Siria, ne cade ro min cana̱n raconahn ca̱ca se ihyan.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Nducoya̱ca ihyan, adecotino che chenan ye ne, va che ca̱hn ye, conan ca̱ca ye ya̱n na̱n che chica nda̱ta yahn ye.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 José ne, chica ye ya̱n Nazaret, esta̱do yahn Galilea, cuahn ye ya̱n Belén, esta̱do yahn Judea, ya̱n va̱co David, te nda̱ta yahn David ihyan.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Min va che conan ca̱ca ye. Namin min va che conan ca̱ca María, ihyan min che va ndudo yahn ye che cahneva̱co ye nduco vih. Ihyan min ne, a nun cuhndeya̱n da̱ya ye.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Cuahn che chenan ye Belén ne, nda̱ ro yahn María che cuacoya̱hn ye.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Min chihndeya̱n da̱ya ye che mena̱n, ne chahcotuma ye decua̱h me nduco tino. Nducote hua nda̱ca ye nde a̱ma vah ne, chahtenan ye a̱ma va̱co yuhdo. Chete a̱ma inguhto na̱n che reh nun yuhdo, min din dave ye na̱n che chacondihte ye decua̱h me.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Nino ya̱n Belén vatenduche a̱ma o ihyan, redin ye cuda̱do itecuche yahn ye.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Nahmin ne, nda̱ a̱ma ángel che dechuh Dihvo vo Dendiohs na̱n ihyan chahn. Adena̱n chiya dave na̱n che chenun ye, ne a̱ma dihya ye chi.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Ate ra̱hn ángel me ri ye ihyan:
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Ma̱n ro cuh ne, min ya̱n va̱co David chihndeya̱n a̱ma decua̱h. A decua̱h min che Dihvo vo CRISTO, ihyan min che ndedevahn ye nchuhn.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Codevano nchuhn te cua̱co ndudo che rí nchuhn, te nta̱ca ne decua̱h me, ndacotuma tino, quendite chete va̱co yuhdo.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Adena̱n nda̱ a̱ma ya̱hn ángel che chica ye vahchetero, chinduco ye ángel me, ndeva ye yavena̱n Dendiohs, ne ra̱hn ye:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 ¡Nda̱hca̱ che ndeva nducoya̱ca ihyan numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs, ihyan min che va ye vahchetero!
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Cuahn che cona̱hn ángel chahn vahchetero ne, ihyan che redin ye cuda̱do itecuche ne, ra̱hn ye:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Ndeta̱hno cuahn ihyan chahn, ne nta̱ca ye María nduco José nduco decua̱h me che quendite chete va̱co yuhdo.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Cuahn che ndihchero ihyan chahn decua̱h me ne, rente ye nduhca̱ che ra̱hn ángel me yahn decua̱h me.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Nducoya̱ca ihyan che chihnevan ye che rente ihyan chahn ne, a̱ma rahn ino ye.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 María ne, quenun ino ye nducuahn che rente ihyan chahn, ne ndeva ye ndudo me chete chedave yahn ye.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Tuhme cona̱hn ihyan chahn, rendeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs, te a chinahn nducuahn ndudo che dechuh Dendiohs yahn ye, ne a ma̱n ye chihnevan ye ma̱n, ndihchero ye ma̱n.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Chi nine ro me ne, nahn ye seña decua̱h me, ne chaconahn ye che duche JESUS, a nduhca̱ che ra̱hn ángel me ri ye María nde ro mena̱n cuahn che ametah conun da̱ya ye.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Moisés ne, dirun ye te ihyan nda̱hta che cuacoya̱hn ye ne, hua co conda̱ ye chete ya̱co, nde tuno ro che a ndihco ca̱de Dendiohs. María ne, quenan rino ye nde tuno ro min, tuhme cuahn ye nduco José ya̱n Jerusalén, quenda ye decua̱h me, ca̱va che na̱hma ye na̱n Dendiohs.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Tihca̱ din ye, te a nihnde ca̱de na̱n ley yahn Dendiohs: “Nducoya̱ca checa̱hya cha̱hn che rahteya̱n mena̱n ne, va che ca̱hco vih ihyan, ca̱va che din ntiyon yahn Dendiohs.”
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Namin ndihco ca̱de Dendiohs te nducoya̱ca ihyan nda̱hta che cuhndeya̱n da̱ya ye ne, va che ca̱h ye o icui, o o pichón ca̱hya, ca̱va che co te vedino, ne ca̱h María vedino min.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Ro min ne, min ya̱n Jerusalén va a̱ma ihyan che duche ye Simeón. Ihyan min ne, ndah ihyan ye na̱n Dendiohs, ne quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan. Quenan rino ye ro che ndedevahn Dendiohs ihyan nación yahn Israel.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Ca̱h Vaco Ndah yahn Dendiohs, che checadino ye te hua coh ye nde nda̱ ro che ndihchero ma̱n ye ihyan min che dechuh Dihvo vo Dendiohs, ca̱va che ndedevahn ye ihyan iyehnse.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Din Vaco Dendiohs che cuahn Simeón ya̱co chahte, ne ura min nda̱ José nduco María ca̱va che na̱hma ye decua̱h me na̱n Dendiohs nduhca̱ che a nihnde ca̱de na̱n ley che dirun Moisés.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Simeón ne, cheta̱h ye decua̱h me, quenuhn ye. Ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs, ne ra̱hn ye:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 Dihvé Dendiohs, ma̱n ne, a co nda̱cá iyehnse cuh.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 A ndihchero má̱n decua̱h cuh yahn ne che ndedevahn ihyan iyehnse.
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 A dechuh ne ca̱va che ndedevahn ihyan iyehnse.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Ma̱n che cua̱co codevano ihyan ta̱ma nación Ndudo yahn ne, ne ndeva nducoya̱ca ihyan yavena̱n ihyan yahn ne, ihyan nación yahn Israel.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 José nduco María ne, a̱ma chahn ino ye yahn ndudo che tihca̱ ra̱hn Simeón yahn decua̱h me.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Tuhme chica Simeón Dendiohs ca̱va ihyan chahn, ne ra̱hn ye nduco María:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Nduco tihca̱ cuhnde ro vederendedecadino yahn queri a̱ma ye. Me di ne, va che choh a̱ma vedeyah chahte.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Min chete ya̱co quenun a̱ma indihte nda̱hta che duche ye Ana. Ihyan min ne, rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs. Fanuel duche chida ye, nda̱ta yahn Aser. Chihno ndache nduyo che chihneva̱co ye ne, chih incha̱hn ye.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Ro min ne, a cun raco cun nduyo ye. Ro ma̱n, vino ma̱n, quenun ye chete ya̱co, reva̱h ye ma̱n, rihnde ye ya̱hte ma̱n.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Nda̱ ye ura min, ne neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs. Cahndudo ye yahn decua̱h me, chihnevan a̱ma ya̱hn ihyan che chenan rino ye ro che ndedevahn Dendiohs ihyan ya̱n Jerusalén.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 José nduco María ne, dinahn ye nducuahn che ndihco ca̱de Dendiohs, tuhme cona̱hn ye ya̱n va̱co ye Nazaret, esta̱do yahn Galilea.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Dihvo vo Jesucristo ne, rihta ye, ne a̱ma va vededevano yahn ye. Dendiohs ne, a̱ma yahino ye ihyan.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Nduyo nduyo, ro che renda̱ vihco ro yudo ne, rahn José nduco María ya̱n Jerusalén.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Cuahn che chi Dihvo vo ndichio nduyo ne, cuahn tun ihyan chahn vihco me.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Chuh vihco me ne, cona̱hn ye, nde hua devano ye te quenan ca Dihvo vo min ya̱n Jerusalén.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Ra̱hco ye te co va̱n ihyan che a cona̱hn ye chinduco ye, ne rinuhn ye ihyan va̱n ihyan yahn ye ma̱n, ihyan rendihche ye ma̱n. A numa ro vatechica ye,
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 ate nducote hua nta̱ca ye ihyan ne, ndaconan tun ye ya̱n Jerusalén, rinuhn ye ihyan.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Nde na̱n che chi ino ro che rinuhn ye ihyan ne, nta̱ca ye ihyan chete ya̱co va̱n sa̱hn devano ley che dirun Moisés. Min quenun ye, rihnevan ye che rente sa̱hn chahn ma̱n, retumarune ye sa̱hn ma̱n.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Namin sa̱hn chahn ne, retumarune se ihyan, ne a̱ma rahn ino se yahn che a̱ma va vededevano yahn ye ma̱n, yahn ndudo che rendahconan ye ma̱n.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Cuahn che ndihchero José nduco María che min quenun ye ne, a̱ma chahn ino ye, ne ra̱hn María:
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Ndahconan Dihvo vo yahn ye:
49 Jesus respondeu:
50 Ate hua chenahn ihyan chahn deh cuande che tihca̱ ra̱hn ye.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Tuhme cona̱hn ye nduco ihyan chahn ya̱n va̱co ye, Nazaret. Quendi redinahn ye che ra̱hn ihyan chahn, ne quenun ino María nducuahn.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Dihvo vo ne, chihta ye, ne chi chahte vededevano yahn ye. Nda̱hca̱ quenan ye na̱n Dendiohs ma̱n, na̱n ihyan ma̱n.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.