Lucas 2
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA
1 Ta̱hn min ne, chihquentiyon emperador Augusto César che conan ca̱ca nducoya̱ca ihyan che vate ye numachahte na̱n che rihquentiyon ye.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Quenan Cirenio gobernador yahn Siria, ne cade ro min cana̱n raconahn ca̱ca se ihyan.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Nducoya̱ca ihyan, adecotino che chenan ye ne, va che ca̱hn ye, conan ca̱ca ye ya̱n na̱n che chica nda̱ta yahn ye.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 José ne, chica ye ya̱n Nazaret, esta̱do yahn Galilea, cuahn ye ya̱n Belén, esta̱do yahn Judea, ya̱n va̱co David, te nda̱ta yahn David ihyan.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Min va che conan ca̱ca ye. Namin min va che conan ca̱ca María, ihyan min che va ndudo yahn ye che cahneva̱co ye nduco vih. Ihyan min ne, a nun cuhndeya̱n da̱ya ye.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Cuahn che chenan ye Belén ne, nda̱ ro yahn María che cuacoya̱hn ye.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Min chihndeya̱n da̱ya ye che mena̱n, ne chahcotuma ye decua̱h me nduco tino. Nducote hua nda̱ca ye nde a̱ma vah ne, chahtenan ye a̱ma va̱co yuhdo. Chete a̱ma inguhto na̱n che reh nun yuhdo, min din dave ye na̱n che chacondihte ye decua̱h me.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Nino ya̱n Belén vatenduche a̱ma o ihyan, redin ye cuda̱do itecuche yahn ye.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Nahmin ne, nda̱ a̱ma ángel che dechuh Dihvo vo Dendiohs na̱n ihyan chahn. Adena̱n chiya dave na̱n che chenun ye, ne a̱ma dihya ye chi.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Ate ra̱hn ángel me ri ye ihyan:
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Ma̱n ro cuh ne, min ya̱n va̱co David chihndeya̱n a̱ma decua̱h. A decua̱h min che Dihvo vo CRISTO, ihyan min che ndedevahn ye nchuhn.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Codevano nchuhn te cua̱co ndudo che rí nchuhn, te nta̱ca ne decua̱h me, ndacotuma tino, quendite chete va̱co yuhdo.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Adena̱n nda̱ a̱ma ya̱hn ángel che chica ye vahchetero, chinduco ye ángel me, ndeva ye yavena̱n Dendiohs, ne ra̱hn ye:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 ¡Nda̱hca̱ che ndeva nducoya̱ca ihyan numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs, ihyan min che va ye vahchetero!
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Cuahn che cona̱hn ángel chahn vahchetero ne, ihyan che redin ye cuda̱do itecuche ne, ra̱hn ye:
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Ndeta̱hno cuahn ihyan chahn, ne nta̱ca ye María nduco José nduco decua̱h me che quendite chete va̱co yuhdo.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Cuahn che ndihchero ihyan chahn decua̱h me ne, rente ye nduhca̱ che ra̱hn ángel me yahn decua̱h me.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Nducoya̱ca ihyan che chihnevan ye che rente ihyan chahn ne, a̱ma rahn ino ye.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 María ne, quenun ino ye nducuahn che rente ihyan chahn, ne ndeva ye ndudo me chete chedave yahn ye.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Tuhme cona̱hn ihyan chahn, rendeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs, te a chinahn nducuahn ndudo che dechuh Dendiohs yahn ye, ne a ma̱n ye chihnevan ye ma̱n, ndihchero ye ma̱n.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Chi nine ro me ne, nahn ye seña decua̱h me, ne chaconahn ye che duche JESUS, a nduhca̱ che ra̱hn ángel me ri ye María nde ro mena̱n cuahn che ametah conun da̱ya ye.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Moisés ne, dirun ye te ihyan nda̱hta che cuacoya̱hn ye ne, hua co conda̱ ye chete ya̱co, nde tuno ro che a ndihco ca̱de Dendiohs. María ne, quenan rino ye nde tuno ro min, tuhme cuahn ye nduco José ya̱n Jerusalén, quenda ye decua̱h me, ca̱va che na̱hma ye na̱n Dendiohs.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Tihca̱ din ye, te a nihnde ca̱de na̱n ley yahn Dendiohs: “Nducoya̱ca checa̱hya cha̱hn che rahteya̱n mena̱n ne, va che ca̱hco vih ihyan, ca̱va che din ntiyon yahn Dendiohs.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Namin ndihco ca̱de Dendiohs te nducoya̱ca ihyan nda̱hta che cuhndeya̱n da̱ya ye ne, va che ca̱h ye o icui, o o pichón ca̱hya, ca̱va che co te vedino, ne ca̱h María vedino min.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Ro min ne, min ya̱n Jerusalén va a̱ma ihyan che duche ye Simeón. Ihyan min ne, ndah ihyan ye na̱n Dendiohs, ne quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan. Quenan rino ye ro che ndedevahn Dendiohs ihyan nación yahn Israel.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ca̱h Vaco Ndah yahn Dendiohs, che checadino ye te hua coh ye nde nda̱ ro che ndihchero ma̱n ye ihyan min che dechuh Dihvo vo Dendiohs, ca̱va che ndedevahn ye ihyan iyehnse.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Din Vaco Dendiohs che cuahn Simeón ya̱co chahte, ne ura min nda̱ José nduco María ca̱va che na̱hma ye decua̱h me na̱n Dendiohs nduhca̱ che a nihnde ca̱de na̱n ley che dirun Moisés.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Simeón ne, cheta̱h ye decua̱h me, quenuhn ye. Ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs, ne ra̱hn ye:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Dihvé Dendiohs, ma̱n ne, a co nda̱cá iyehnse cuh.
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 A ndihchero má̱n decua̱h cuh yahn ne che ndedevahn ihyan iyehnse.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 A dechuh ne ca̱va che ndedevahn ihyan iyehnse.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Ma̱n che cua̱co codevano ihyan ta̱ma nación Ndudo yahn ne, ne ndeva nducoya̱ca ihyan yavena̱n ihyan yahn ne, ihyan nación yahn Israel.
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 José nduco María ne, a̱ma chahn ino ye yahn ndudo che tihca̱ ra̱hn Simeón yahn decua̱h me.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Tuhme chica Simeón Dendiohs ca̱va ihyan chahn, ne ra̱hn ye nduco María:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Nduco tihca̱ cuhnde ro vederendedecadino yahn queri a̱ma ye. Me di ne, va che choh a̱ma vedeyah chahte.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Min chete ya̱co quenun a̱ma indihte nda̱hta che duche ye Ana. Ihyan min ne, rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs. Fanuel duche chida ye, nda̱ta yahn Aser. Chihno ndache nduyo che chihneva̱co ye ne, chih incha̱hn ye.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Ro min ne, a cun raco cun nduyo ye. Ro ma̱n, vino ma̱n, quenun ye chete ya̱co, reva̱h ye ma̱n, rihnde ye ya̱hte ma̱n.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Nda̱ ye ura min, ne neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs. Cahndudo ye yahn decua̱h me, chihnevan a̱ma ya̱hn ihyan che chenan rino ye ro che ndedevahn Dendiohs ihyan ya̱n Jerusalén.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 José nduco María ne, dinahn ye nducuahn che ndihco ca̱de Dendiohs, tuhme cona̱hn ye ya̱n va̱co ye Nazaret, esta̱do yahn Galilea.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Dihvo vo Jesucristo ne, rihta ye, ne a̱ma va vededevano yahn ye. Dendiohs ne, a̱ma yahino ye ihyan.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Nduyo nduyo, ro che renda̱ vihco ro yudo ne, rahn José nduco María ya̱n Jerusalén.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Cuahn che chi Dihvo vo ndichio nduyo ne, cuahn tun ihyan chahn vihco me.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Chuh vihco me ne, cona̱hn ye, nde hua devano ye te quenan ca Dihvo vo min ya̱n Jerusalén.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Ra̱hco ye te co va̱n ihyan che a cona̱hn ye chinduco ye, ne rinuhn ye ihyan va̱n ihyan yahn ye ma̱n, ihyan rendihche ye ma̱n. A numa ro vatechica ye,
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 ate nducote hua nta̱ca ye ihyan ne, ndaconan tun ye ya̱n Jerusalén, rinuhn ye ihyan.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Nde na̱n che chi ino ro che rinuhn ye ihyan ne, nta̱ca ye ihyan chete ya̱co va̱n sa̱hn devano ley che dirun Moisés. Min quenun ye, rihnevan ye che rente sa̱hn chahn ma̱n, retumarune ye sa̱hn ma̱n.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Namin sa̱hn chahn ne, retumarune se ihyan, ne a̱ma rahn ino se yahn che a̱ma va vededevano yahn ye ma̱n, yahn ndudo che rendahconan ye ma̱n.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Cuahn che ndihchero José nduco María che min quenun ye ne, a̱ma chahn ino ye, ne ra̱hn María:
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Ndahconan Dihvo vo yahn ye:
49 Ele respondeu:
50 Ate hua chenahn ihyan chahn deh cuande che tihca̱ ra̱hn ye.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Tuhme cona̱hn ye nduco ihyan chahn ya̱n va̱co ye, Nazaret. Quendi redinahn ye che ra̱hn ihyan chahn, ne quenun ino María nducuahn.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Dihvo vo ne, chihta ye, ne chi chahte vededevano yahn ye. Nda̱hca̱ quenan ye na̱n Dendiohs ma̱n, na̱n ihyan ma̱n.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.