Lucas 24
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT
1 A̱ma vatiya̱n da̱hca, ro che ndeva ndate ne, cuahn ihyan nda̱hta chahn nduco ta̱ma te o ihyan nda̱hta, quenda ye yuneda̱n ma̱n, nuneda̱n ma̱n, che a ndihcoya̱n ye.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Cuahn che nda̱ ye na̱n ya̱yan me ne, ndihchero ye che a ndavi tu che ndechendih chende.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Chenda̱ ye chete ya̱yan me, ate hua nta̱ca ye Dihvo vo.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 A̱ma dihya ye chi che tihca̱, ne numanahmin ne, adena̱n china̱n ye o ángel, vatendi ye, chenun ye tino che a̱ma diya̱hn.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Tuhme nde tahque dihya ihyan nda̱hta chahn chi, ne chendih ye, nde ametah nahn ndonihyon na̱n ye che va̱h ye. Ra̱hn ángel chahn nduco ye:
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Metah ye muhn, te a ntuche ye. Cueneca̱hco nchuhn cuahn che nduco ca ne ihyan esta̱do yahn Galilea, nduhca̱ che ra̱hn ye ri ye nchuhn:
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 “U che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, va che neca̱h se u ta̱h sa̱hn nunde ca̱va che nahn ya̱h se u. Ate cuihno ino ro ne, ntuché.”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Tuhme nta̱ tin ihyan nda̱hta chahn che tihca̱ ra̱hn Dihvo vo.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Nda̱ca ye na̱n ya̱yan me, cona̱hn ye, ne neca̱h cuande ye ihyan apóstol che ndichia̱ma chahn ma̱n, ihyan chena̱hn che nduco ye ma̱n.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 María yahn ya̱n Magdala ma̱n, Jua̱na ma̱n, María che chaco Jacobo ma̱n, nduco ihyan nda̱hta chena̱hn chahn ne, a ihyan chahn che neca̱h cuande ye ihyan apóstol che tihca̱ chi.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Ate ihyan apóstol chahn ne, hua chitahno ye, ne ra̱hco ye te co hua va cua̱co dave yahn ihyan nda̱hta chahn che tihca̱ ra̱hn ye.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Tuhme necuan Pedro, cuahn ye rano ye na̱n ya̱yan me. Nda̱ ye min ne, ndihchero ye che a dema̱n tino che chacotuma Dihvo vo quendite min. A̱ma cuahn ino ye che tihca̱, ne cona̱hn ye.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 A ro min no ne, cuahn o ihyan chahn a̱ma ya̱n lihn che duche Emaús, ri tenduh ndichio da̱hno che renda̱ ya̱n Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Numanahn che chenun yune ihyan chahn ne, rente ye nduco vih yahn nducuahn che chi.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Ura min nda̱ ma̱n Dihvo vo na̱n ihyan chahn, ne cuahn ye da̱ma nduco vih.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Ate hua nchana̱n ihyan chahn ihyan, te a tihca̱ va ca̱de che hua nchana̱n ye ihyan.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Tumerune Dihvo vo ihyan chahn:
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 A̱ma cha ihyan chahn che duche ye Cleofas ne, ndahconan ye:
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Tumerune Dihvo vo:
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n ne, chih nunde se yahn ye, ne neca̱h se ihyan ta̱h sa̱hn che nahn ya̱h se ihyan.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Nuhn ne, chenan ino nuhn che a ihyan min che ndedevahn ye ihyan nación yuhn vo, Israel. Ma̱n ne, a chi ino ro che chihno se ihyan.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Ava̱ne ne, a̱ma rendedecadino nuhn, te a̱ma o ihyan nda̱hta che chinduco ye nuhn ne, chahn ye na̱n ya̱yan ura che chi dave,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 ate hua nta̱ca ye ihyan min chete ya̱yan me. Cuahn che ndaconan ye ne, ra̱hn ye te ndihchero ye ángel. Angel chahn ne, ra̱hn ye te a ntuche ihyan min.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Tuhme chahn a̱ma o combiero yahn nuhn na̱n ya̱yan me, ne nta̱ca ye nduhca̱ che ra̱hn ihyan nda̱hta chahn, ate hua ndihchero ye ihyan min.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn:
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ¿A ndiyu a nihnde ca̱de che ihyan che a va ca̱de che chi ye, ndedevahn ye ihyan iyehnse ne, chuhrihn ye dehtenduh che tuhchan ma̱n, nda̱ ye vahchetero ma̱n?
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Tuhme ca̱h cuande ye ihyan chahn Ndudo yahn Dendiohs, cana̱n ye nde che dirun Moisés ma̱n, che dirun nducoya̱ca ihyan profeta ma̱n, yahn nduhca̱ che cuahno ye co.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Nda̱ ihyan chahn ya̱n lihn me, ne din ca̱ Dihvo vo che nahn chuh da̱ma ye, ca̱hn ye tahque yahn ca.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Ate din ihyan chahn fuerza ihyan che conan ye min, te a chi chino. Tuhme chenda̱ ye chete vah, chinduco ye ihyan chahn.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Ura che chahte ye, cheh vino ye ne, cheta̱h Dihvo vo pa̱n, neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs, ne ndeh ye, ca̱h ye ihyan chahn.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Ura min nchana̱n ihyan chahn te a ihyan min che Dihvo vo, ne adena̱n no chehna̱n ihyan chahn ihyan.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Tuhme ra̱hn ye nduco vih:
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Ndeta̱hno ndaconan ihyan chahn ya̱n Jerusalén, ne nta̱ca ye ihyan apóstol che ndichia̱ma chahn che ndi da̱ma ye nduco ihyan chena̱hn chahn.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Ihyan che ndi da̱ma ye min ne, rente ye va̱n ma̱n ye nduco vih:
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Tuhme neca̱h cuande ihyan che o chahn nduhca̱ che chahno ye chi cua̱hn yune ma̱n, nduhca̱ che nchana̱n ye Dihvo vo ura che ndeh ye pa̱n ma̱n.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Numanahn che rente ihyan chahn yahn dehtenduh che tihchan ne, adena̱n china̱n ye Dihvo vo che nti ye menda̱hn. Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Dihya ihyan chahn chi, ra̱hco ye te co a̱ma vaco ndihchero ye.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan:
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Condihche ne ya̱hvetá̱h ma̱n, cá̱h ma̱n, te a u che ntí na̱n ne. Conahn ta̱h ne u, ne condihche ne te va yute yáhn ma̱n, va ine yáhn ma̱n, ndiyu a̱ma vaco nduhca̱ che rendedecadino ne.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Chihno ra̱hn ye chemin ne, na̱hma ye ya̱hveta̱h ye ma̱n, ca̱h ye ma̱n, ihyan chahn.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ate nducote a̱ma cuahn ino ihyan chahn ma̱n, a̱ma yeno ye ma̱n ne, nde ametah cotahno ye. Chemin che tumerune Dihvo vo ihyan chahn:
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Tuhme ca̱h ihyan chahn a̱ma ndi ya̱hca ndiyuche nduco a̱ma ndi va̱conedih yahn.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Cheh ye ma̱n, chih ye ma̱n, na̱n ihyan chahn.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Tuhme din Dihvo vo che chenahn ihyan chahn Ndudo yahn Dendiohs,
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 ne ra̱hn ye:
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Va che dechúh ihyan, cuahndudo ye muhn ya̱n Jerusalén ma̱n, nde nducuahn nación ma̱n, che nto ino ihyan nunde yahn ye ca̱va che nchahco Dendiohs yahn ye.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 A nchuhn che ndihchero ne nducuahn dehtenduh che tihca̱ chinahn, ne va che cuahndudo ne.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Condihche nchuhn. Nduhca̱ che a te Chidá ndudo yahn ye ne, u dechúh Vaco Ndah yahn ye, conun nchuhn. Cuahtenan rino nchuhn muhn ya̱n Jerusalén nde nda̱ ro che cuahtenan cuma ne vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn ye.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Cuahn Dihvo vo nduco ihyan chahn nde ya̱n Betania. Chenihyon ta̱h ye, ne chica ye Dendiohs ca̱va ihyan chahn.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Tuhme chica ye min, ne conda̱ ye vahchetero.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Ndeva ihyan chahn yavena̱n Dihvo vo, ne cona̱hn ye ya̱n Jerusalén, a̱ma yeno ye.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Min chete ya̱co chahtenun ye ro ro, rendeva ye yavena̱n Dendiohs numacuahn vedeyeno. Tihca̱ chi.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.