Lucas 24
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARC
1 A̱ma vatiya̱n da̱hca, ro che ndeva ndate ne, cuahn ihyan nda̱hta chahn nduco ta̱ma te o ihyan nda̱hta, quenda ye yuneda̱n ma̱n, nuneda̱n ma̱n, che a ndihcoya̱n ye.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Cuahn che nda̱ ye na̱n ya̱yan me ne, ndihchero ye che a ndavi tu che ndechendih chende.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Chenda̱ ye chete ya̱yan me, ate hua nta̱ca ye Dihvo vo.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 A̱ma dihya ye chi che tihca̱, ne numanahmin ne, adena̱n china̱n ye o ángel, vatendi ye, chenun ye tino che a̱ma diya̱hn.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Tuhme nde tahque dihya ihyan nda̱hta chahn chi, ne chendih ye, nde ametah nahn ndonihyon na̱n ye che va̱h ye. Ra̱hn ángel chahn nduco ye:
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Metah ye muhn, te a ntuche ye. Cueneca̱hco nchuhn cuahn che nduco ca ne ihyan esta̱do yahn Galilea, nduhca̱ che ra̱hn ye ri ye nchuhn:
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 “U che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, va che neca̱h se u ta̱h sa̱hn nunde ca̱va che nahn ya̱h se u. Ate cuihno ino ro ne, ntuché.”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Tuhme nta̱ tin ihyan nda̱hta chahn che tihca̱ ra̱hn Dihvo vo.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Nda̱ca ye na̱n ya̱yan me, cona̱hn ye, ne neca̱h cuande ye ihyan apóstol che ndichia̱ma chahn ma̱n, ihyan chena̱hn che nduco ye ma̱n.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 María yahn ya̱n Magdala ma̱n, Jua̱na ma̱n, María che chaco Jacobo ma̱n, nduco ihyan nda̱hta chena̱hn chahn ne, a ihyan chahn che neca̱h cuande ye ihyan apóstol che tihca̱ chi.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ate ihyan apóstol chahn ne, hua chitahno ye, ne ra̱hco ye te co hua va cua̱co dave yahn ihyan nda̱hta chahn che tihca̱ ra̱hn ye.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Tuhme necuan Pedro, cuahn ye rano ye na̱n ya̱yan me. Nda̱ ye min ne, ndihchero ye che a dema̱n tino che chacotuma Dihvo vo quendite min. A̱ma cuahn ino ye che tihca̱, ne cona̱hn ye.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 A ro min no ne, cuahn o ihyan chahn a̱ma ya̱n lihn che duche Emaús, ri tenduh ndichio da̱hno che renda̱ ya̱n Jerusalén.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Numanahn che chenun yune ihyan chahn ne, rente ye nduco vih yahn nducuahn che chi.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ura min nda̱ ma̱n Dihvo vo na̱n ihyan chahn, ne cuahn ye da̱ma nduco vih.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ate hua nchana̱n ihyan chahn ihyan, te a tihca̱ va ca̱de che hua nchana̱n ye ihyan.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Tumerune Dihvo vo ihyan chahn:
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 A̱ma cha ihyan chahn che duche ye Cleofas ne, ndahconan ye:
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Tumerune Dihvo vo:
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n ne, chih nunde se yahn ye, ne neca̱h se ihyan ta̱h sa̱hn che nahn ya̱h se ihyan.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Nuhn ne, chenan ino nuhn che a ihyan min che ndedevahn ye ihyan nación yuhn vo, Israel. Ma̱n ne, a chi ino ro che chihno se ihyan.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ava̱ne ne, a̱ma rendedecadino nuhn, te a̱ma o ihyan nda̱hta che chinduco ye nuhn ne, chahn ye na̱n ya̱yan ura che chi dave,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ate hua nta̱ca ye ihyan min chete ya̱yan me. Cuahn che ndaconan ye ne, ra̱hn ye te ndihchero ye ángel. Angel chahn ne, ra̱hn ye te a ntuche ihyan min.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Tuhme chahn a̱ma o combiero yahn nuhn na̱n ya̱yan me, ne nta̱ca ye nduhca̱ che ra̱hn ihyan nda̱hta chahn, ate hua ndihchero ye ihyan min.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn:
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿A ndiyu a nihnde ca̱de che ihyan che a va ca̱de che chi ye, ndedevahn ye ihyan iyehnse ne, chuhrihn ye dehtenduh che tuhchan ma̱n, nda̱ ye vahchetero ma̱n?
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Tuhme ca̱h cuande ye ihyan chahn Ndudo yahn Dendiohs, cana̱n ye nde che dirun Moisés ma̱n, che dirun nducoya̱ca ihyan profeta ma̱n, yahn nduhca̱ che cuahno ye co.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Nda̱ ihyan chahn ya̱n lihn me, ne din ca̱ Dihvo vo che nahn chuh da̱ma ye, ca̱hn ye tahque yahn ca.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ate din ihyan chahn fuerza ihyan che conan ye min, te a chi chino. Tuhme chenda̱ ye chete vah, chinduco ye ihyan chahn.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ura che chahte ye, cheh vino ye ne, cheta̱h Dihvo vo pa̱n, neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs, ne ndeh ye, ca̱h ye ihyan chahn.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Ura min nchana̱n ihyan chahn te a ihyan min che Dihvo vo, ne adena̱n no chehna̱n ihyan chahn ihyan.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Tuhme ra̱hn ye nduco vih:
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Ndeta̱hno ndaconan ihyan chahn ya̱n Jerusalén, ne nta̱ca ye ihyan apóstol che ndichia̱ma chahn che ndi da̱ma ye nduco ihyan chena̱hn chahn.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Ihyan che ndi da̱ma ye min ne, rente ye va̱n ma̱n ye nduco vih:
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Tuhme neca̱h cuande ihyan che o chahn nduhca̱ che chahno ye chi cua̱hn yune ma̱n, nduhca̱ che nchana̱n ye Dihvo vo ura che ndeh ye pa̱n ma̱n.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Numanahn che rente ihyan chahn yahn dehtenduh che tihchan ne, adena̱n china̱n ye Dihvo vo che nti ye menda̱hn. Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Dihya ihyan chahn chi, ra̱hco ye te co a̱ma vaco ndihchero ye.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Condihche ne ya̱hvetá̱h ma̱n, cá̱h ma̱n, te a u che ntí na̱n ne. Conahn ta̱h ne u, ne condihche ne te va yute yáhn ma̱n, va ine yáhn ma̱n, ndiyu a̱ma vaco nduhca̱ che rendedecadino ne.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Chihno ra̱hn ye chemin ne, na̱hma ye ya̱hveta̱h ye ma̱n, ca̱h ye ma̱n, ihyan chahn.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ate nducote a̱ma cuahn ino ihyan chahn ma̱n, a̱ma yeno ye ma̱n ne, nde ametah cotahno ye. Chemin che tumerune Dihvo vo ihyan chahn:
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Tuhme ca̱h ihyan chahn a̱ma ndi ya̱hca ndiyuche nduco a̱ma ndi va̱conedih yahn.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Cheh ye ma̱n, chih ye ma̱n, na̱n ihyan chahn.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
44 E disse-lhes:
45 Tuhme din Dihvo vo che chenahn ihyan chahn Ndudo yahn Dendiohs,
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 ne ra̱hn ye:
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Va che dechúh ihyan, cuahndudo ye muhn ya̱n Jerusalén ma̱n, nde nducuahn nación ma̱n, che nto ino ihyan nunde yahn ye ca̱va che nchahco Dendiohs yahn ye.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 A nchuhn che ndihchero ne nducuahn dehtenduh che tihca̱ chinahn, ne va che cuahndudo ne.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Condihche nchuhn. Nduhca̱ che a te Chidá ndudo yahn ye ne, u dechúh Vaco Ndah yahn ye, conun nchuhn. Cuahtenan rino nchuhn muhn ya̱n Jerusalén nde nda̱ ro che cuahtenan cuma ne vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn ye.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Cuahn Dihvo vo nduco ihyan chahn nde ya̱n Betania. Chenihyon ta̱h ye, ne chica ye Dendiohs ca̱va ihyan chahn.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Tuhme chica ye min, ne conda̱ ye vahchetero.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ndeva ihyan chahn yavena̱n Dihvo vo, ne cona̱hn ye ya̱n Jerusalén, a̱ma yeno ye.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Min chete ya̱co chahtenun ye ro ro, rendeva ye yavena̱n Dendiohs numacuahn vedeyeno. Tihca̱ chi.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.