Lucas 23
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA
1 Tuhme necuan nducoya̱ca se, quenda se Dihvo vo na̱n Pila̱to.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Cana̱n ndere rica nunde se yahn ye, ne ra̱hn se:
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Tuhme tumerune Pila̱to ihyan:
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Ra̱hn Pila̱to ri se chidocuya̱n ndina̱n nduco nducoya̱ca ihyan:
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Ate quendi sa̱hn chahn rica nunde se, ne ra̱hn se:
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Cuahn che chihnevan Pila̱to che ra̱hn se yahn Galilea ne, tumerune se ndete che min ya̱n va̱co Dihvo vo.
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Cuahn che checadino se te min ya̱n va̱co ye ne, dechuh ye ihyan na̱n Herodes, te sa̱hn min che rihquentiyon se min, ne quenan se ya̱n Jerusalén ro min.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 A̱ma chi yeno Herodes cuahn che ndihchero se Dihvo vo, te a ra̱hn che nahn ndihchero se ihyan. Nducote rihnevan se che a̱ma rente ihyan yahn Dihvo vo ne, quenan rino se che din ye a̱ma vederihno, ndihchero se.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 A̱ma ndeh na̱n che tumerune se, ate nde hua ndahconan Dihvo vo.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n ne, ndevana̱n se, ndere rica nunde se yahn ye.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Tuhme Herodes nduco sanda̱do yahn se ne, din duche yahn se Dihvo vo. Tihyon se a̱ma tino ndah ihyan, ne ndedechuh se ihyan na̱n Pila̱to.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ro mena̱n ne, ta̱n Pila̱to nduco Herodes, ate nde ro min ne, ndoya̱n se nduco vih.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Nedin da̱ma Pila̱to chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, ihyan ya̱n ma̱n,
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 ne ra̱hn se:
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Dechúh nchuhn nduco se na̱n Herodes, ne namin hua nta̱ca se nde a̱ma nunde yahn se. Cua̱co te hua dehva din se ca̱va che ca̱hno vo sa̱hn.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Tahque ndah cuáhn sa̱hn, nta̱hté sa̱hn.
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 Nduyo nduyo che renda̱ vihco ro yudo ne, va che nta̱hte se a̱ma preso.
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ate cah nducoya̱ca ihyan:
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Barrabás ne, quenun se va̱coya̱hn, te ndedecuan se ihyan ya̱n che cuhma ye nduco gobierno ma̱n, chihno se sanda̱do yahn ye ma̱n.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Ndaconan ra̱hn Pila̱to te nahn nta̱hte se Dihvo vo.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Ate cah tun ihyan chahn:
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Ndaconan ra̱hn Pila̱to nde na̱n che chi ino yune:
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Ate quendi ihyan chahn rah ye, rica ye che conan ya̱h Dihvo vo. A̱ma quendi chidocuya̱n ndina̱n nduco ihyan chahn rah ye.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Tuhme ca̱h yune Pila̱to che co nduhca̱ che rica ye.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Nta̱hte se sa̱hn che quenun va̱coya̱hn me nduhca̱ che nahn ye, ne chihquentiyon se sanda̱do che nahn ya̱h se Dihvo vo.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Cuahn che quenda sanda̱do chahn Dihvo vo ne, chihquentiyon se a̱ma ihyan ya̱n Cirene che duche ye Simón, che cuenchi ye nahn ye viya̱ta, che ntihde dihme ye cruz, quendi ye Dihvo vo.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 A̱ma ya̱hn ihyan ya̱n ma̱n, ihyan nda̱hta che raco ye ma̱n, rah ra̱n ye ma̱n, cuahn ye nduco vih.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ndihchero Dihvo vo ihyan nda̱hta chahn, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 te nda̱ ro che ca̱hma ihyan: “Ndah ro yahn ihyan nda̱hta che hua rahcoya̱n ye ma̱n, ihyan nda̱hta che hua renda̱ca da̱ya ye ma̱n, ihyan nda̱hta che hua reta̱ve ye ma̱n.”
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Ro min ne, ca̱hma ihyan co ye ico ma̱n, cuete ma̱n: “Conda̱h ndudo nchuhn nuhn, cuedendeh ne nuhn.”
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Nducote numacuahn vedeta̱n ca̱hno se u che ametah nunde yáhn ne, nda̱ ro min ne, tahque nun ca̱hno se ihyan nunde.
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Namin quenda se o sa̱hn nunde ca̱va che ca̱hno se sa̱hn da̱ma nduco Dihvo vo.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Cuahn che nda̱ se na̱n che duche Cuete Ine Tin Tena̱hn ne, nahn ya̱h se Dihvo vo da̱ma nduco sa̱hn nunde chahn. A̱ma se ne, quenan ya̱h se la̱do ta̱h cua̱co ye, ne ta̱ma se la̱do ta̱h cueh ye.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Cova̱h Dihvo vo:
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Ihyan ya̱n chahn ne, vatendi ye, rendihchero ye. Sa̱hn intiyahn ne, riyon nan se Dihvo vo, ne ra̱hn se:
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Namin redin duche yahn sanda̱do chahn ihyan, reca̱h se vinagre, cuh ye,
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 ne ra̱hn se ri se ihyan:
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Tin cruz ne, ndirun ndudo griego ma̱n, ndudo latín ma̱n, ndudo hebreo ma̱n, tuhca̱: “Nga̱ Rey yahn nación yahn Israel.”
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 A̱ma cha sa̱hn nunde chahn che quenan ya̱h se ne, riyon nan se ihyan, ne ra̱hn se:
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Ate sa̱hn che ta̱ma me ne, ra̱hva se nduco vih, ne ra̱hn se:
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Uvo ne, a redin yahn che rechuhrihn vo, te renedihvo vo nunde yuhn vo. Ate ihyan cuh ne, nde a̱ma nunde hua quendihco ye.
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Tuhme ra̱hn se ri se Dihvo vo:
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Ndahconan Dihvo vo yahn se:
43 Jesus lhe respondeu:
44 Ura che a chi ma̱hn ya̱hn ne, a̱ma chi man numachahte iyehnse nde na̱n rahco ino a chino,
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 te chih ya̱hn. Tino che quendihco chete ya̱co chahte ne, nde, ndo o ndi.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Tuhme cah Dihvo vo:
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Nducote ndihchero sa̱hn ndina̱n yahn sanda̱do che tihca̱ chi ne, ndeva se yavena̱n Dendiohs, ne ra̱hn se:
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Nducoya̱ca ihyan che chenun ye min, ndihchero ye che tihca̱ chi ne, yah ri ye, ne cona̱hn ye, rahn ye ticua ye.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Ate nducoya̱ca ihyan che a rendihche ye Dihvo vo ma̱n, ihyan nda̱hta che chinduco ye Dihvo vo nde esta̱do yahn Galilea ma̱n ne, yahn no chahtendi ye, ndihchero ye che tihca̱ chi.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 A̱ma ihyan ya̱n Arimatea, esta̱do yahn Judea, che duche ye José che nduco ye va̱n ihyan ndina̱n yahn nación yahn Israel ne, ndah ihyan ye na̱n Dendiohs ma̱n, na̱n ihyan ma̱n.
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 Namin quenan rino ye che conahn vederihquentiyon yahn Dendiohs. Ihyan min ne, hua chi da̱ma ndudo yahn ye nduco combiero yahn ye, chih nunde se yahn Dihvo vo.
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Chahn ihyan min na̱n Pila̱to, ne chica ye sa̱hn che ca̱h yune se che cuhche ye Dihvo vo.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Tuhme chahn ye, ndedevah ye ihyan. Chahcotuma ye a̱ma tino ihyan, ne chacondihte ye ihyan chete a̱ma ya̱yan ra, che ndindah na̱n a̱ma ya̱va.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Ro min ne, víspera yahn ro yudo, a cuana̱n ro che rahte tuhno ihyan.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Ihyan nda̱hta chahn che chica ye esta̱do yahn Galilea nduco Dihvo vo ne, chahn nduco ye, ne ndihchero ye na̱n va ya̱yan ma̱n, ta̱ca̱ chacondihte ye Dihvo vo ma̱n.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Cuahn che ndaconan ihyan nda̱hta chahn ne, ca ye yuneda̱n ma̱n, nuneda̱n ma̱n, ne nducote a cana̱n ro che rahte tuhno ihyan ne, chahte tuhno ye nduhca̱ che a va ca̱de.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.