Lucas 20
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT
1 A̱ma ro ne, ricuahn Dihvo vo chete ya̱co ma̱n, rahndudo ye ndudo ndah yahn Dendiohs ma̱n. Ura min nda̱ chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n,
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 ne tumerune se ihyan:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Ndahconan Dihvo vo yahn se:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿A chehdenune Jua̱n che cuande yahn Dendiohs, o chehdenune ye che cuande yahn ihyan ne?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Ndedecadino sa̱hn chahn, ne ra̱hn se va̱n ma̱n se nduco vih:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 A namin no ndete che ca̱hma vo che cuande yahn ihyan. Necuan nducoya̱ca ihyan ya̱n, ca̱h ye tu uvo, te devano cua̱co ye te Jua̱n ne, profeta ye.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Chemin che tahque ndah ra̱hn sa̱hn chahn te hua devano se.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh, chihnevan ihyan che chenun ye min:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Cuahn che nda̱ ro che a rine ndute me ne, dechuh ye a̱ma sa̱hn deca̱hya yahn ye ca̱va che nda̱ca se ma̱hn va ndute nda̱ta me sa̱hn chahn. Ate chahn se sa̱hn deca̱hya me, ne ndedechuh se sa̱hn, diya ta̱h se.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Dechuh ye ta̱ma sa̱hn deca̱hya yahn ye, ne din ta̱n sa̱hn chahn nduco se, chahn se sa̱hn, ne namin ndedechuh se sa̱hn, diya ta̱h se.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Dihve chenda̱ta me ne, ndaconan dechuh ye ta̱ma sa̱hn deca̱hya yahn ye. Namin chahn sa̱hn chahn sa̱hn, chi nun se sa̱hn cua̱hn chevah.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Tuhme ndedecadino ihyan che dihve chenda̱ta me: “¿Ta̱ca̱ dín? Tahque ndah dechúh sa̱hn da̱yá che yahinó. ¿A huane nevahnecun sa̱hn chahn sa̱hn cuahn che nda̱ se min?”
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Ate cuahn che ndihchero sa̱hn chahn sa̱hn ne, ra̱hn se va̱n ma̱n se nduco vih: “Sa̱hnguh che co yahn se vedecuihca cuh. Ca̱hno vo sa̱hn ca̱va che co yuhn vo.”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Tuhme quenda sa̱hn chahn sa̱hn cua̱hn chihto na̱n va chenda̱ta me, ne chihno se sa̱hn.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ca̱hn ye, ne decuihno ye sa̱hn. Tuhme ca̱h ye chenda̱ta me ta̱h ta̱ma ca ihyan che din ye ntiyon nduco.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Ate ndihchero Dihvo vo sa̱hn chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Ihyan che cotahno ye u ne, anduhneca̱ ndete che conda̱h ndudo ye na̱n tu me, nda̱ca yah ye. Me ihyan che hua cotahno ye u ne, anduhneca̱ ndete che conda̱h ndudo tu me ihyan, cuihnonan yahn ye.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 A ura min no, chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n ne, ran dito se che nahn cota̱h se Dihvo vo, te tumacadino se che a yahn se che nte ye ejemplo me. Ate hua dehva din se, te va̱h se ihyan ya̱n.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Tuhme dechuh se a̱ma o se che din ca̱ se che ndah ihyan se, ca̱va che tumerande se ihyan, din se che ca̱hma ye a̱ma ndudo che hua nda̱hca̱. Tihca̱ din se, te nahn ca̱ca nunde se yahn ye na̱n gobernador.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Ra̱hn sa̱hn chahn ri se ihyan:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Ca̱hma ne co ne nuhn: ¿a redin yahn che nedihvo vo tume ca̱de iyo yahn César, o hua?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 A devano Dihvo vo te o na̱n o chende sa̱hn chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Cona̱hma ne a̱ma tume u.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Tuhme ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Hua chi tumerande se ihyan nduco nde a̱ma ndudo na̱n ihyan ya̱n. Cuahn ino se chi yahn che tihca̱ ndahconan ye, ne chahte dihn chende se.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Chihno min ne, nda̱ a̱ma o sa̱hn saduceo. Sa̱hn chahn ne, hua ritahno se che va che ntuche tena̱hn. Ra̱hn se ri se Dihvo vo:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 ―Ihyan Ricuahn, na̱n ley che dirun Moisés ne, rihquentiyon tuhca̱: “Ndete che coh a̱ma se che hua nda̱ca da̱ya se nduco nda̱hta yahn se ne, va che cahneva̱co dihno se nduco te, ca̱va che hua cuihno nda̱ta yahn dihno se.”
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 A̱ma yune ne, chahte ndache se che dihno se vih. Sa̱hn che mena̱n me ne, chihneva̱co se nduco a̱ma nda̱hta. Ate hua no ra̱hn me ne, chih se, ne hua nda̱ca da̱ya se nduco te.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Chihneva̱co a̱ma dihno se nduco te, ne namin chih se, ne hua nda̱ca da̱ya se nduco te.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Tihca̱ queri a̱ma sa̱hn chahn, nduh che ndache se, chihneva̱co se nduco te, ate chih nducoya̱ca se nde a̱ma se hua nda̱ca da̱ya se nduco te.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Adive ne, chih nda̱hta me.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Nda̱ ro che ntuche tena̱hn ne, nducote nduh che ndache se chihneva̱co se nduco ta̱hn min ne, ¿cha se che nda̱hta yahn se ta̱hn ne?
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Tuhme ndahconan Dihvo vo:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Ate nda̱ ro che ntuche tena̱hn ne, ihyan che ndevahn ye ne, metah cahneva̱co ye, nde metah deca̱hnova̱co ye,
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 te ametah ndaconan coh ye. Nducote ntuche ihyan chahn va̱n tena̱hn ne, nedin da̱ya Dendiohs ihyan, ne nduhca̱ ángel ne, tihca̱ co ye.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Yahn che va che ntuche tena̱hn ne, ma̱n Moisés dirun ye yahn cuahn che riche ya̱hn ya̱n me: “Dihvo vo Dendiohs ne, Dendiohs yahn Abraham ma̱n, Isaac ma̱n, Jacob ma̱n.”
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Dendiohs ne, Dendiohs yahn nducoya̱ca ihyan, ihyan che chenduche ye ma̱n, ihyan che a ndih ye ma̱n, te na̱n ye ne, chenduche nducoya̱ca ye.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Tuhme ra̱hn a̱ma o sa̱hn devano ley che dirun Moisés ri se Dihvo vo:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Nduco chemin ne, ametah chihquino se tumerune ca se ihyan.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn chahn:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Ma̱n David a dirun ye na̱n libro yahn Salmo:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 numanahn che nda̱hco ndiyá ihyan che hua ri rendihche ye di.”
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Nducote dirun David te ihyan min che Dihve ye ne, ¿ta̱ca̱ che da̱ya ye tuhme?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Na̱n nducoya̱ca ihyan che chenun ye min ne, ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan apóstol yahn ye:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 ―Cuihco nchuhn cuda̱do nduco sa̱hn devano ley che dirun Moisés, te renan ino se cuahtechica se, chenun se cahteca chano se ma̱n, renan ino se che neca̱h ihyan Dendiohs sa̱hn cua̱hn ndihve numacuahn vedenecun ma̱n, chete ya̱co ma̱n, na̱n vihco ma̱n ne, renan ino se cuahte se na̱n che tahque ndeva ihyan yavena̱n se ma̱n.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Nde dehtenduh che va yahn nda̱hta va̱h ne, rehnevi se, ne a̱ma ra̱hn reva̱h se, redin ca̱ se che ndah ihyan se. Sa̱hn chahn che tahque chahte castigo din Dendiohs sa̱hn.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.