Lucas 20
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA
1 A̱ma ro ne, ricuahn Dihvo vo chete ya̱co ma̱n, rahndudo ye ndudo ndah yahn Dendiohs ma̱n. Ura min nda̱ chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 ne tumerune se ihyan:
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Ndahconan Dihvo vo yahn se:
3 Jesus respondeu:
4 ¿A chehdenune Jua̱n che cuande yahn Dendiohs, o chehdenune ye che cuande yahn ihyan ne?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ndedecadino sa̱hn chahn, ne ra̱hn se va̱n ma̱n se nduco vih:
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 A namin no ndete che ca̱hma vo che cuande yahn ihyan. Necuan nducoya̱ca ihyan ya̱n, ca̱h ye tu uvo, te devano cua̱co ye te Jua̱n ne, profeta ye.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Chemin che tahque ndah ra̱hn sa̱hn chahn te hua devano se.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn:
8 E Jesus lhes disse:
9 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh, chihnevan ihyan che chenun ye min:
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Cuahn che nda̱ ro che a rine ndute me ne, dechuh ye a̱ma sa̱hn deca̱hya yahn ye ca̱va che nda̱ca se ma̱hn va ndute nda̱ta me sa̱hn chahn. Ate chahn se sa̱hn deca̱hya me, ne ndedechuh se sa̱hn, diya ta̱h se.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Dechuh ye ta̱ma sa̱hn deca̱hya yahn ye, ne din ta̱n sa̱hn chahn nduco se, chahn se sa̱hn, ne namin ndedechuh se sa̱hn, diya ta̱h se.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Dihve chenda̱ta me ne, ndaconan dechuh ye ta̱ma sa̱hn deca̱hya yahn ye. Namin chahn sa̱hn chahn sa̱hn, chi nun se sa̱hn cua̱hn chevah.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 ’Tuhme ndedecadino ihyan che dihve chenda̱ta me: “¿Ta̱ca̱ dín? Tahque ndah dechúh sa̱hn da̱yá che yahinó. ¿A huane nevahnecun sa̱hn chahn sa̱hn cuahn che nda̱ se min?”
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Ate cuahn che ndihchero sa̱hn chahn sa̱hn ne, ra̱hn se va̱n ma̱n se nduco vih: “Sa̱hnguh che co yahn se vedecuihca cuh. Ca̱hno vo sa̱hn ca̱va che co yuhn vo.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Tuhme quenda sa̱hn chahn sa̱hn cua̱hn chihto na̱n va chenda̱ta me, ne chihno se sa̱hn.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Ca̱hn ye, ne decuihno ye sa̱hn. Tuhme ca̱h ye chenda̱ta me ta̱h ta̱ma ca ihyan che din ye ntiyon nduco.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ate ndihchero Dihvo vo sa̱hn chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Ihyan che cotahno ye u ne, anduhneca̱ ndete che conda̱h ndudo ye na̱n tu me, nda̱ca yah ye. Me ihyan che hua cotahno ye u ne, anduhneca̱ ndete che conda̱h ndudo tu me ihyan, cuihnonan yahn ye.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 A ura min no, chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n ne, ran dito se che nahn cota̱h se Dihvo vo, te tumacadino se che a yahn se che nte ye ejemplo me. Ate hua dehva din se, te va̱h se ihyan ya̱n.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Tuhme dechuh se a̱ma o se che din ca̱ se che ndah ihyan se, ca̱va che tumerande se ihyan, din se che ca̱hma ye a̱ma ndudo che hua nda̱hca̱. Tihca̱ din se, te nahn ca̱ca nunde se yahn ye na̱n gobernador.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ra̱hn sa̱hn chahn ri se ihyan:
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Ca̱hma ne co ne nuhn: ¿a redin yahn che nedihvo vo tume ca̱de iyo yahn César, o hua?
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 A devano Dihvo vo te o na̱n o chende sa̱hn chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 Cona̱hma ne a̱ma tume u.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Tuhme ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Hua chi tumerande se ihyan nduco nde a̱ma ndudo na̱n ihyan ya̱n. Cuahn ino se chi yahn che tihca̱ ndahconan ye, ne chahte dihn chende se.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Chihno min ne, nda̱ a̱ma o sa̱hn saduceo. Sa̱hn chahn ne, hua ritahno se che va che ntuche tena̱hn. Ra̱hn se ri se Dihvo vo:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 ―Ihyan Ricuahn, na̱n ley che dirun Moisés ne, rihquentiyon tuhca̱: “Ndete che coh a̱ma se che hua nda̱ca da̱ya se nduco nda̱hta yahn se ne, va che cahneva̱co dihno se nduco te, ca̱va che hua cuihno nda̱ta yahn dihno se.”
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 A̱ma yune ne, chahte ndache se che dihno se vih. Sa̱hn che mena̱n me ne, chihneva̱co se nduco a̱ma nda̱hta. Ate hua no ra̱hn me ne, chih se, ne hua nda̱ca da̱ya se nduco te.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Chihneva̱co a̱ma dihno se nduco te, ne namin chih se, ne hua nda̱ca da̱ya se nduco te.
30 o segundo
31 Tihca̱ queri a̱ma sa̱hn chahn, nduh che ndache se, chihneva̱co se nduco te, ate chih nducoya̱ca se nde a̱ma se hua nda̱ca da̱ya se nduco te.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Adive ne, chih nda̱hta me.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Nda̱ ro che ntuche tena̱hn ne, nducote nduh che ndache se chihneva̱co se nduco ta̱hn min ne, ¿cha se che nda̱hta yahn se ta̱hn ne?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Tuhme ndahconan Dihvo vo:
34 Jesus respondeu:
35 Ate nda̱ ro che ntuche tena̱hn ne, ihyan che ndevahn ye ne, metah cahneva̱co ye, nde metah deca̱hnova̱co ye,
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 te ametah ndaconan coh ye. Nducote ntuche ihyan chahn va̱n tena̱hn ne, nedin da̱ya Dendiohs ihyan, ne nduhca̱ ángel ne, tihca̱ co ye.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Yahn che va che ntuche tena̱hn ne, ma̱n Moisés dirun ye yahn cuahn che riche ya̱hn ya̱n me: “Dihvo vo Dendiohs ne, Dendiohs yahn Abraham ma̱n, Isaac ma̱n, Jacob ma̱n.”
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Dendiohs ne, Dendiohs yahn nducoya̱ca ihyan, ihyan che chenduche ye ma̱n, ihyan che a ndih ye ma̱n, te na̱n ye ne, chenduche nducoya̱ca ye.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Tuhme ra̱hn a̱ma o sa̱hn devano ley che dirun Moisés ri se Dihvo vo:
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Nduco chemin ne, ametah chihquino se tumerune ca se ihyan.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn chahn:
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Ma̱n David a dirun ye na̱n libro yahn Salmo:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 numanahn che nda̱hco ndiyá ihyan che hua ri rendihche ye di.”
43 até que eu ponha
44 Nducote dirun David te ihyan min che Dihve ye ne, ¿ta̱ca̱ che da̱ya ye tuhme?
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Na̱n nducoya̱ca ihyan che chenun ye min ne, ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan apóstol yahn ye:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 ―Cuihco nchuhn cuda̱do nduco sa̱hn devano ley che dirun Moisés, te renan ino se cuahtechica se, chenun se cahteca chano se ma̱n, renan ino se che neca̱h ihyan Dendiohs sa̱hn cua̱hn ndihve numacuahn vedenecun ma̱n, chete ya̱co ma̱n, na̱n vihco ma̱n ne, renan ino se cuahte se na̱n che tahque ndeva ihyan yavena̱n se ma̱n.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Nde dehtenduh che va yahn nda̱hta va̱h ne, rehnevi se, ne a̱ma ra̱hn reva̱h se, redin ca̱ se che ndah ihyan se. Sa̱hn chahn che tahque chahte castigo din Dendiohs sa̱hn.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.