Atos 4
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARC
1 Nde ametah cuihno cuahndudo Pedro ma̱n, Jua̱n ma̱n, cuahn che nda̱ chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn saduceo ma̱n, sa̱hn ndina̱n yahn policía che redin se cuda̱do ya̱co ma̱n.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Yudo ri yahn sa̱hn chahn yahn che Pedro nduco Jua̱n ne, ricuahn ye ihyan ya̱n che a ntuche Dihvo vo Jesucristo, ne chemin che va che ntuche tena̱hn.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Tuhme quenda se ihyan chahn, chih se ihyan va̱coya̱hn nde ta̱ma ro me, te ura min ne, a chino.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Ate ya̱hn ihyan che chihnevan ye che ricuahn ihyan chahn ne, chitahno ye Dihvo vo Jesucristo, ne ihyan chahn nduco ihyan che a chitahno ye Dihvo vo nde ro mena̱n me ne, ri ye tenduh uhn mil che dema̱n ihyan cha̱hn.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Ta̱ma ro me ne, min ya̱n Jerusalén ndo da̱ma nducoya̱ca sa̱hn ndina̱n yahn nación yahn Israel ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Namin nduco Anás, chidocuya̱n che tahque ndina̱n ma̱n, Caifás ma̱n, Jua̱n ma̱n, Alejandro ma̱n, nducoya̱ca ihyan che nda̱ta yahn chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Tuhme tahve sa̱hn chahn che ngua Pedro ma̱n, Jua̱n ma̱n, chahtendi ye menda̱hn, ne chiquerune se ihyan:
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Tuhme numacuahn vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs, ndahconan Pedro, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 ma̱n che riquerune ne yahn vederihno che chinahn nduco sa̱hnguh che nenevadoh ca̱h se ma̱n, ta̱ca̱ chi che ndoyahn se ma̱n,
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 ca̱hma nuhn na̱n nchuhn ca̱va che codevano nducoya̱ca ihyan nación yuhn vo. Sa̱hnguh che nti se muhn na̱n nducoya̱ca nchuhn ne, a ntoyahn se nduco vederihquentiyon yahn Jesucristo yahn ya̱n Nazaret. A ihyan min che nahn ya̱h nchuhn, ate Dendiohs ne, ndedetuhche ye ihyan va̱n tena̱hn.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Nduhca̱ sa̱hn rahto vah che chaconda̱h se tu che tahque cochihve yahn se ne, tihchan nchuhn, te hua nevahnecun ne ihyan min.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Nde a̱ma ihyan hua co ndedevahn ye uvo, te atena̱n ihyan min che va ta̱h ye vederihquentiyon che ndedevahn ye ihyan iyehnse.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Cuahn che ndihche sa̱hn ndina̱n chahn che hua va̱h Pedro ma̱n, Jua̱n ma̱n, che rente ye numa ino ye ne, nducote a devano se te ihyan chahn ne, nda̱ta yahn ihyan cheva̱h ihyan ma̱n, hua devano ye ca̱ca ma̱n ne, a̱ma cuahn ino se, ne tumacadino se che chinduco ye Dihvo vo Jesucristo.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Ava̱ne ne, sa̱hn che ndoyahn me ne, min nti se nduco ihyan chahn. Chemin che nde na̱n che ca̱hma sa̱hn ndina̱n chahn metah.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Tuhme chihquentiyon se che ndiquenda̱h vah ihyan chahn, numanahn che nte ca̱de se nduco vih.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Ra̱hn se:
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Ma̱n ne, ca̱va che hua quendi cotuhn ndudo yahn vederihno me ne, nahn dihyo vo sa̱hn, ne ametah quendi se ca̱hma se nduco nde a̱ma ihyan yahn vederihquentiyon yahn Jesús min.
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Tuhme cah sa̱hn ndina̱n chahn ihyan, ne chihquentiyon se che ametah quendi ye cacuahn ye vederihquentiyon yahn Dihvo vo.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ate ndahconan ihyan chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Va che dinahn nuhn yahn Dendiohs, te yahn nducuahn che ndihchero nuhn ma̱n, chihnevan nuhn ma̱n ne, va che ca̱hma nuhn.
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Tuhme nahn dihya sa̱hn ndina̱n chahn ihyan, ne ndedechuh se ihyan, cona̱hn ye. Hua chihquino se din se castigo ihyan yahn che rendeva nducoya̱ca ihyan ya̱n yavena̱n Dendiohs yahn vederihno che chinahn.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Sa̱hn che chinahn vederihno nduco me, ndoyahn se ne, a ri se nchuh o raco nduyo.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Pedro nduco Jua̱n ne, cuahn che nda̱ca ye na̱n chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn intiyahn chahn ma̱n ne, cona̱hn ye na̱n che chenun combiero yahn ye, ne neca̱h cuande ye ihyan nducuahn che ra̱hn se ri se ihyan.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Chihno neca̱h cuande ye ihyan ne, cova̱h nducoya̱ca ye tuhca̱:
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Numacuahn vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn ne ne, ca̱h cuande ne ihyan yahn ne David, ne dirun ye tuhca̱:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Nducoya̱ca rey che vate ye iyehnse ne, necuan ye,
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ’Tihca̱ chinahn, te muhn ya̱n cuh ne, ndo da̱ma Herodes ma̱n, Poncio Pila̱to ma̱n, sa̱hn nación yahn Israel ma̱n, sa̱hn nación chena̱hn ma̱n, ca̱va che chihno se Da̱ya Ndah yahn ne, Jesucristo, ihyan min che nda̱hco ne vederihquentiyon ta̱h ye.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Nduco tihca̱ chenun ca̱h nducuahn che a ndihco ca̱de ne.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Dihve nuhn, ma̱n ne, condihche ne nduhca̱ che renahn dihya sa̱hn sih nuhn. Cuete ne vedechahtino nuhn ca̱va che numa ino nuhn cuahndudo nuhn Ndudo yahn ne.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Numacuahn vederihquentiyon yahn ne ne, codin ne che ndoyahn ihyan cah ma̱n, che cuhnde ro vederihno ma̱n, che cuande yahn Da̱ya Ndah yahn ne, Jesucristo.
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Cuahn che chihno cova̱h ihyan chahn ne, nuhn ya̱hn na̱n che chenun ye. Vaco Ndah yahn Dendiohs ne, quenun nducoya̱ca ye, ne rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs numa ino ye.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo ne, a̱ma no vederendedecadino yahn ye nduco vih. Nde a̱ma ye ne, hua rihco vih ye dehtenduh yahn ye, te ndihco menda̱hn ye ca̱va nducoya̱ca ye.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Numacuahn vederihquentiyon yahn Dendiohs rahndudo ihyan apóstol chahn che ntuche Dihvo vo Jesucristo, ne a̱ma rinan Dendiohs nducoya̱ca ihyan chahn, redin ye che chenan cuma ye vedeyahino nduco vih.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nde a̱ma ihyan chahn ne, hua rindanan dehtenduh che nahn ye, te ihyan che va ya̱hn yahn ye ma̱n, o vah yahn ye ma̱n ne, rendihcue ye, ne riquenda ye tume me,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 reneca̱h ye ihyan apóstol chahn ca̱va che reca̱h ihyan chahn queri a̱ma ihyan tunoca vedereta̱hn yahn ye.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Tihca̱ din a̱ma ihyan, ya̱hn yahn Chipre, che duche ye José, nda̱ta yahn chidocuya̱n Levita. Ihyan apóstol ne, chaconahn ye che duche ye Bernabé, che nahn ca̱hma ihyan che reneca̱h ya̱n ye chedave yahn ihyan.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Ihyan min ne, ndihcue ye a̱ma ya̱hn yahn ye, ne neca̱h ye tume me ihyan apóstol chahn.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.