Atos 28
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH
1 Cuahn che a nda̱ nuhn ya̱hn min ne, checadino nuhn che Malta duche.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ihyan che vate ye min ne, a̱ma nevahnecun ye nuhn, ne chihco ye a̱ma va̱coya̱hn chahte ca̱va che neca̱h ihno nuhn, te a̱ma iche ma̱n, a̱ma ran co ma̱n.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pa̱blo ne, renedin da̱ma ye duniya̱hn cuma, ne cuahn che rih ye va̱coya̱hn ne, quenda̱h a̱ma cu ta̱n yahn ihno yahn va̱coya̱hn, ne ca̱h te ta̱h ye.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Cuahn che ndihche ro ihyan ya̱hn min che quendihco raco cu me ta̱h Pa̱blo ne, ra̱hn ye va̱n ma̱n ye nduco vih:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ate chihde Pa̱blo ta̱h ye, ne chenda̱hnun cu me va̱coya̱hn, ne hua dehva chi yahn ye.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Nducoya̱ca ihyan chahn ne, chenan rino ye che condito Pa̱blo, o adena̱n no conda̱h ye, coh ye. Ate cuahn che a chi ndeh ura che chenan rino ye ne, a hua dehva chi, ne ndahcorun ye che rendedecadino ye, ne ra̱hn ye te Pa̱blo ne, Dendiohs ye.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Nino min va ya̱hn yahn a̱ma ihyan che duche ye Pulio. Ihyan min ne, ndina̱n ye yahn ihyan chahn. A̱ma nevahnecun ye nuhn numacuahn vedeyeno, ne chahtenan nuhn va̱co ye ino ro.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Chida Pulio ne, quendite ye, ndi ye cah ihno ma̱n, cah yun ma̱n. Chahn Pa̱blo, chendihchero ye ihyan, ne chihno cova̱h ye ne, nahn ta̱h ye ihyan min, ne ndo yahn ye.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Checadino ihyan yahn chemin, ne ndo da̱ma ihyan cah che vate ye ya̱hn min, ne namin ndoyahn ye.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 A̱ma nevahnecun ihyan ya̱hn min nuhn, ne te ye nducuahn dehtenduh che cochihve yahn nuhn cuahn che nda̱ca nuhn min.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Chihno ino iyo ne, chahtenun nuhn chete ta̱ma ba̱rco yahn ya̱n Alejandría che quenan min ro iche. Ba̱rco min ne, nda a̱ma bandera na̱n che nenta̱va se Cástor nduco Pólux, che rivahn dendiohs yahn sa̱hn che rica̱hca ba̱rco.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Nda̱ nuhn ya̱n Siracusa, ne min chahtenan nuhn ino ro.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Chica nuhn min, quendi nuhn numa chihto nuniya̱hn nde nda̱ nuhn ya̱n Regio. Ta̱ma ro me ne, rano yuhniya̱hn, ne chihno o ro ne, nda̱ nuhn ya̱n Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Min nta̱ca nuhn ya̱hn dihno vo, ne ra̱hn ye nduco nuhn che cuahtenan nuhn nduco ye. Chahtenan nuhn a̱ma ndate, tuhme cuahn nuhn ya̱n Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Dihno vo che vate ye ya̱n Roma ne, checadino ye che nda̱ nino nuhn, ne nda̱ ye, chendi yune ye nuhn a̱ma cua̱n na̱n che duche Tres Tabernas. Na̱hn ye ne, nda̱ da̱ma ye nde ndihve che duche Foro de Apio. Cuahn che ndihchero Pa̱blo ihyan chahn ne, ca̱h ya̱n ye chedave yahn ye, ne neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Cuahn che nda̱ nuhn ya̱n Roma ne, neca̱h capitá̱n me preso chahn ta̱h ihyan ndina̱n yahn sanda̱do che redin cuda̱do min. Me Pa̱blo ne, ca̱h yune ye che nuhn ye a̱ma vah na̱n che conun ye, ne nduco ye a̱ma sanda̱do che redin se cuda̱do ihyan.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Chihno ino ro che nda̱ nuhn ne, din da̱ma Pa̱blo nducoya̱ca ihyan na̱hn, nda̱ta yahn Israel, che vate ye min ya̱n Roma, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ihyan ndina̱n chahn ne, techeca̱de ye yáhn, ne nducote ametah nde a̱ma nunde yáhn ca̱va che ca̱hcantiyon ye che cóh ne, nahn nta̱hte ye u.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ate ihyan nación yuhn vo ne, hua cahnecun ye. Chemin che a ca̱de chicá che techeca̱de emperador yáhn, andahre metah nde a̱ma nunde che cá̱h ihyan nación yuhn vo.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ma̱n ne, din da̱má nchuhn ca̱va che ndihche vih vo ma̱n, ca̱va che nte cuandé nchuhn dehco che nchiche cadena cuh u ma̱n. Nchiche cadena cuh u, te ritahnó che va che conahn ndudo che te Dendiohs, checadino uvo, ihyan nación yahn Israel.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Tuhme ra̱hn ihyan chahn ri ye ihyan:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ate nahn cahnevan nuhn deh ca̱hma ne, te a numacuahn no ne, ta̱n ihyan yahn vederihquentiyon ra che ritahno nchuhn.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Tuhme chihco ye a̱ma ro, ne a̱ma ya̱hn ye ndo da̱ma ye vah na̱n che quenun Pa̱blo, ne numa ro cahndudo ye yahn vederihquentiyon che nda̱hco ca̱de Dendiohs. Rahndudo ye ley che dirun Moisés ma̱n, ndudo che dirun profeta ma̱n, ne nahn ye che conahn ihyan chahn yahn Dihvo vo Jesucristo.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Na̱hn ihyan chahn ne, chitahno ye, ne na̱hn ye ne, hua chitahno ye.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Nducote na̱hn ye ne, hua quenan ino ye ne, necuan ye che nahn na̱hn ye. Tuhme ra̱hn Pa̱blo ri ye ihyan chahn:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Cuehn, cuahndode na̱n ihyan sih tuhca̱:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 te nedin cheche ma̱n ne chedave yahn ne.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Ma̱n ne, cadino nchuhn te cuahndudo nuhn ndudo ndah yahn Jesucristo va̱n ihyan nación chena̱hn. Ihyan chahn che cua̱co ne, ca̱hcovan ye, ne ndedevahn Dendiohs ihyan.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Cuahn che chihno ra̱hn Pa̱blo tihca̱ ne, cona̱hn ihyan chahn, quenan a̱ma ndeh rente ye nduco vih, te chi ta̱n ye yahn ndudo min.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pa̱blo ne, quenan ye min o nduyo, quenun ye vah na̱n che tumanan ye, ne nevahnecun ye nducoya̱ca ihyan che rahn ye, rendihchero ye ihyan.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Rahndudo ye yahn vederihquentiyon yahn Dendiohs ma̱n, ricuahn ye ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo ma̱n, ne nde a̱ma ihyan ne, hua din va̱hche ye yahn ye.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.