Atos 20

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cuahn che a chahte dihn ihyan ya̱n chahn ne, nedin da̱ma Pa̱blo ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne ya̱hve ye ihyan. Chihno min ne, chahtema̱hn vih ye, ne nda̱ca ye min, nda̱ ye ya̱hn yahn Macedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Quechica ye nduh ya̱n nduh ya̱n yahn Macedonia, ya̱hve ye nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo, nde nda̱ ye ya̱hn yahn Grecia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Min quenan ye ino iyo, ne cuahn che a va ya̱n yahn ye che conun ye a̱ma ba̱rco, na̱hn ye ya̱hn yahn Siria ne, checadino ye te ihyan nación yahn Israel ne, nahn ca̱hno ye ihyan. Chemin che ndonun yune ye, ndaconan ye ya̱hn yahn Macedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Sópater yahn ya̱n Berea ma̱n, Aristarco nduco Segundo yahn ya̱n Tesalónica ma̱n, Gayo yahn ya̱n Derbe ma̱n, Timoteo ma̱n, Tíquico ma̱n, Trófimo yahn ya̱hn yahn Asia ma̱n ne, cuahn ye nduco Pa̱blo.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Quenda̱h na̱n ihyan chahn yahn nuhn, ne chahtenan rino ye nuhn nde ya̱n Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Chuh ro yudo, vihco che reh ihyan pa̱n che metah ya̱ yahn ne, chahtenun nuhn a̱ma ba̱rco, chica nuhn ya̱n Filipos. Chihno uhn ro ne, ntuno nuhn ihyan chahn min ya̱n Troas, ne min chahtenan nuhn nduco vih ndache ro.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ro che ndeva ndate ne, ndo da̱ma nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo ca̱va che ndeh ye pa̱n nduhca̱ che a va ca̱de, ne riya̱hve Pa̱blo ihyan. Quendi ye rente ye nde chi ma̱hn ya̱n, te ta̱ma ro me ne, va che nda̱ca ye min.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 — ausente —
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 — ausente —
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Tuhme cuenchahn Pa̱blo, ne chahtema̱hn ye sa̱hn. Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Chihno min ne, conda̱ Pa̱blo, ne cheh ye nduco ihyan chahn. Quendi ye rahndudo ye nde chi dave, ne tuhme cuahn ye.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Me sa̱hn yuno me ne, ndiquenda ihyan chahn sa̱hn ndeva̱co se, quenduche se, ne a̱ma chi yeno nducoya̱ca ye.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Chahtenun nuhn a̱ma ba̱rco, quenda̱h na̱n nuhn yahn Pa̱blo, cuahn nuhn ya̱n Asón. A nte ca̱de nuhn te min va che cuahtenan rino nuhn ihyan, te ma̱n ye nahn ca̱ca ca̱h ye nde min.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Cuahn che nta̱ca vih nuhn nduco ye min ya̱n Asón ne, chenda̱ ye chete ba̱rco nduco nuhn, ne nda̱ nuhn ya̱n Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Ta̱ma ro me ne, chica nuhn min, ne chuh nuhn ya̱n Trogilio, ne nde ta̱ma ro me ne, nda̱ nuhn ya̱n Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tihca̱ din nuhn, te nahn chuh da̱ma Pa̱blo ya̱n Efeso ca̱va che hua condah ye ya̱hn yahn Asia. Ndete che conun ne, nahn nta̱ nun ye ya̱n Jerusalén, conan ye min nda̱ ro vihco Pentecostés.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Cuahn che a chenan nuhn ya̱n Mileto ne, tahve Pa̱blo che chehua intiyahn ya̱co nde ya̱n Efeso.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Cuahn che nda̱ ihyan chahn min ne, cahndudo Pa̱blo:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Numacuahn ro che quenán nduco nchuhn ne, dín ntiyon yahn Dendiohs numacuahn vedenecun. A̱ma chuhríhn ma̱n, chihtera nune ndutiná̱n ma̱n, yahn che ihyan nación yahn Israel ne, chenun ino ye vedeta̱n nducó.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Ate hua cheguán cahndudó na̱n nchuhn nducuahn che cochihve yahn ne. Chicuáhn nchuhn na̱n nducoya̱ca ihyan ma̱n, queri a̱ma ne ndeva̱co ne ma̱n.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Ihyan nación yahn Israel ma̱n, ihyan nación chena̱hn ma̱n, chicuáhn nducoya̱ca ye che va che nto ino ye nunde yahn ye, ne cotahno ye Dihvo vo Jesucristo.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ma̱n ne, nahn Vaco Dendiohs che cá̱hn ya̱n Jerusalén, nde hua devanó nducuahn che cuahno có min.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ate devanó te nduh cua̱n ya̱n na̱n che ráhn ne, ra̱hn Vaco Ndah yahn Dendiohs ri u te va che conún va̱coya̱hn ma̱n, a̱ma chuhríhn ma̱n.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Ate nde hua rendedecadinó yahn chemin, andahre ca̱hno ihyan u, te nahn dináhn numacuahn vedeyeno ntiyon che te Dihvo vo Jesucristo u, che cuahndudó ndudo ndah yahn vedeyahino yahn Dendiohs.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 ’Ma̱n ne, a devano cua̱có te nde a̱ma nchuhn che cahndudó ndudo yahn vederihquentiyon yahn Dendiohs na̱n ne ne, ametah ndaconan ndihchero ne u.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Chemin che ca̱hmá có nchuhn te ametah quendihcó nunde ca̱va nde a̱ma ne,
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 te a cahndudó na̱n ne nducuahn che ndihco ca̱de Dendiohs, nde tah hua chiná̱n.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Cuihco nchuhn cuda̱do ma̱n ne. Namin codin ne cuda̱do nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo, te chaconahn Vaco Ndah yahn Dendiohs nchuhn che din ne ntiyon min. Nunde yahn ihyan chahn ne, a nenevihve nduco yun yahn Dihvo vo.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 U devanó te cuahn che a coná̱hn ne, nda̱ sa̱hn che conun se ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne din se che cuihno cotuhn ye nduhca̱ che retuhn itecuche cuahn che renda̱ lobo.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Va̱n ma̱n nchuhn ne, quenda̱h sa̱hn che detoh nan se ndudo cua̱co, cahncheh se ihyan che a ritahno ye Dihvo vo, ne quenda se ihyan la̱do yahn se.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Chemin che cuihco nchuhn cuda̱do, ne cueneca̱hco ne te ino nduyo nde ro nde ra̱hn, riya̱hvé queri a̱ma ne, nde chihterá nune ndutiná̱n ca̱va ne.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’Dihnó, ma̱n ne, nda̱hcó nchuhn ta̱h Dendiohs. Codinahn ne ndudo yahn vedeyahino yahn ye, te va vederihquentiyon yahn, ne co din che quendi cotahno ne Dihvo vo Jesucristo numa ino ne. Namin nedin da̱ma Dendiohs nchuhn nduco nducoya̱ca ihyan che a ndihco vih ye ca̱va che co ye ihyan yahn ma̱n ye.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ca̱va má̱n ne, hua nahn yáhn nde a̱ma dehtenduh yahn ihyan, nde tume, nde tino.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Má̱n redín ntiyon ca̱va che nda̱ca che rechuhnún nduco ihyan che rinduco ye u. A ma̱n nchuhn devano ne.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Cuahn da̱ma chicuáhn nchuhn che tihca̱ va che din vo ntiyon, ne conan vo ihyan che metah yahn ye nduhca̱ che ra̱hn Dihvo vo Jesucristo: “Tahque ndah che ca̱h vo ihyan che co che cota̱h vo che te ye.”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Cuahn che a chihno cahndudo Pa̱blo ne, chehntihya ye, ne cova̱h ye nduco nducoya̱ca ihyan chahn.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Tuhme a̱ma chaco nducoya̱ca ihyan chahn, chatema̱hn ye Pa̱blo, ne tena̱n ye ihyan,
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 te a̱ma chi ra̱n ye yahn che ra̱hn Pa̱blo te ametah ndaconan ndihche vih ye. Tuhme chengu yune ye Pa̱blo nde na̱n che va ba̱rco.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.