Atos 20
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARA
1 Cuahn che a chahte dihn ihyan ya̱n chahn ne, nedin da̱ma Pa̱blo ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne ya̱hve ye ihyan. Chihno min ne, chahtema̱hn vih ye, ne nda̱ca ye min, nda̱ ye ya̱hn yahn Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Quechica ye nduh ya̱n nduh ya̱n yahn Macedonia, ya̱hve ye nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo, nde nda̱ ye ya̱hn yahn Grecia.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Min quenan ye ino iyo, ne cuahn che a va ya̱n yahn ye che conun ye a̱ma ba̱rco, na̱hn ye ya̱hn yahn Siria ne, checadino ye te ihyan nación yahn Israel ne, nahn ca̱hno ye ihyan. Chemin che ndonun yune ye, ndaconan ye ya̱hn yahn Macedonia.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Sópater yahn ya̱n Berea ma̱n, Aristarco nduco Segundo yahn ya̱n Tesalónica ma̱n, Gayo yahn ya̱n Derbe ma̱n, Timoteo ma̱n, Tíquico ma̱n, Trófimo yahn ya̱hn yahn Asia ma̱n ne, cuahn ye nduco Pa̱blo.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Quenda̱h na̱n ihyan chahn yahn nuhn, ne chahtenan rino ye nuhn nde ya̱n Troas.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Chuh ro yudo, vihco che reh ihyan pa̱n che metah ya̱ yahn ne, chahtenun nuhn a̱ma ba̱rco, chica nuhn ya̱n Filipos. Chihno uhn ro ne, ntuno nuhn ihyan chahn min ya̱n Troas, ne min chahtenan nuhn nduco vih ndache ro.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Ro che ndeva ndate ne, ndo da̱ma nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo ca̱va che ndeh ye pa̱n nduhca̱ che a va ca̱de, ne riya̱hve Pa̱blo ihyan. Quendi ye rente ye nde chi ma̱hn ya̱n, te ta̱ma ro me ne, va che nda̱ca ye min.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 — ausente —
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 — ausente —
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Tuhme cuenchahn Pa̱blo, ne chahtema̱hn ye sa̱hn. Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Chihno min ne, conda̱ Pa̱blo, ne cheh ye nduco ihyan chahn. Quendi ye rahndudo ye nde chi dave, ne tuhme cuahn ye.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Me sa̱hn yuno me ne, ndiquenda ihyan chahn sa̱hn ndeva̱co se, quenduche se, ne a̱ma chi yeno nducoya̱ca ye.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Chahtenun nuhn a̱ma ba̱rco, quenda̱h na̱n nuhn yahn Pa̱blo, cuahn nuhn ya̱n Asón. A nte ca̱de nuhn te min va che cuahtenan rino nuhn ihyan, te ma̱n ye nahn ca̱ca ca̱h ye nde min.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Cuahn che nta̱ca vih nuhn nduco ye min ya̱n Asón ne, chenda̱ ye chete ba̱rco nduco nuhn, ne nda̱ nuhn ya̱n Mitilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ta̱ma ro me ne, chica nuhn min, ne chuh nuhn ya̱n Trogilio, ne nde ta̱ma ro me ne, nda̱ nuhn ya̱n Mileto.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tihca̱ din nuhn, te nahn chuh da̱ma Pa̱blo ya̱n Efeso ca̱va che hua condah ye ya̱hn yahn Asia. Ndete che conun ne, nahn nta̱ nun ye ya̱n Jerusalén, conan ye min nda̱ ro vihco Pentecostés.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Cuahn che a chenan nuhn ya̱n Mileto ne, tahve Pa̱blo che chehua intiyahn ya̱co nde ya̱n Efeso.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Cuahn che nda̱ ihyan chahn min ne, cahndudo Pa̱blo:
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Numacuahn ro che quenán nduco nchuhn ne, dín ntiyon yahn Dendiohs numacuahn vedenecun. A̱ma chuhríhn ma̱n, chihtera nune ndutiná̱n ma̱n, yahn che ihyan nación yahn Israel ne, chenun ino ye vedeta̱n nducó.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Ate hua cheguán cahndudó na̱n nchuhn nducuahn che cochihve yahn ne. Chicuáhn nchuhn na̱n nducoya̱ca ihyan ma̱n, queri a̱ma ne ndeva̱co ne ma̱n.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Ihyan nación yahn Israel ma̱n, ihyan nación chena̱hn ma̱n, chicuáhn nducoya̱ca ye che va che nto ino ye nunde yahn ye, ne cotahno ye Dihvo vo Jesucristo.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Ma̱n ne, nahn Vaco Dendiohs che cá̱hn ya̱n Jerusalén, nde hua devanó nducuahn che cuahno có min.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Ate devanó te nduh cua̱n ya̱n na̱n che ráhn ne, ra̱hn Vaco Ndah yahn Dendiohs ri u te va che conún va̱coya̱hn ma̱n, a̱ma chuhríhn ma̱n.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Ate nde hua rendedecadinó yahn chemin, andahre ca̱hno ihyan u, te nahn dináhn numacuahn vedeyeno ntiyon che te Dihvo vo Jesucristo u, che cuahndudó ndudo ndah yahn vedeyahino yahn Dendiohs.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 ’Ma̱n ne, a devano cua̱có te nde a̱ma nchuhn che cahndudó ndudo yahn vederihquentiyon yahn Dendiohs na̱n ne ne, ametah ndaconan ndihchero ne u.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Chemin che ca̱hmá có nchuhn te ametah quendihcó nunde ca̱va nde a̱ma ne,
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 te a cahndudó na̱n ne nducuahn che ndihco ca̱de Dendiohs, nde tah hua chiná̱n.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Cuihco nchuhn cuda̱do ma̱n ne. Namin codin ne cuda̱do nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo, te chaconahn Vaco Ndah yahn Dendiohs nchuhn che din ne ntiyon min. Nunde yahn ihyan chahn ne, a nenevihve nduco yun yahn Dihvo vo.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 U devanó te cuahn che a coná̱hn ne, nda̱ sa̱hn che conun se ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne din se che cuihno cotuhn ye nduhca̱ che retuhn itecuche cuahn che renda̱ lobo.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Va̱n ma̱n nchuhn ne, quenda̱h sa̱hn che detoh nan se ndudo cua̱co, cahncheh se ihyan che a ritahno ye Dihvo vo, ne quenda se ihyan la̱do yahn se.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Chemin che cuihco nchuhn cuda̱do, ne cueneca̱hco ne te ino nduyo nde ro nde ra̱hn, riya̱hvé queri a̱ma ne, nde chihterá nune ndutiná̱n ca̱va ne.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 ’Dihnó, ma̱n ne, nda̱hcó nchuhn ta̱h Dendiohs. Codinahn ne ndudo yahn vedeyahino yahn ye, te va vederihquentiyon yahn, ne co din che quendi cotahno ne Dihvo vo Jesucristo numa ino ne. Namin nedin da̱ma Dendiohs nchuhn nduco nducoya̱ca ihyan che a ndihco vih ye ca̱va che co ye ihyan yahn ma̱n ye.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ca̱va má̱n ne, hua nahn yáhn nde a̱ma dehtenduh yahn ihyan, nde tume, nde tino.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Má̱n redín ntiyon ca̱va che nda̱ca che rechuhnún nduco ihyan che rinduco ye u. A ma̱n nchuhn devano ne.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Cuahn da̱ma chicuáhn nchuhn che tihca̱ va che din vo ntiyon, ne conan vo ihyan che metah yahn ye nduhca̱ che ra̱hn Dihvo vo Jesucristo: “Tahque ndah che ca̱h vo ihyan che co che cota̱h vo che te ye.”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Cuahn che a chihno cahndudo Pa̱blo ne, chehntihya ye, ne cova̱h ye nduco nducoya̱ca ihyan chahn.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Tuhme a̱ma chaco nducoya̱ca ihyan chahn, chatema̱hn ye Pa̱blo, ne tena̱n ye ihyan,
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 te a̱ma chi ra̱n ye yahn che ra̱hn Pa̱blo te ametah ndaconan ndihche vih ye. Tuhme chengu yune ye Pa̱blo nde na̱n che va ba̱rco.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.