Atos 17
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs VC
1 Pa̱blo nduco Silas ne, chuh ye ya̱n Anfípolis ma̱n, ya̱n Apolonia ma̱n, ne nda̱ ye ya̱n Tesalónica, na̱n che nti a̱ma ya̱co yahn ihyan nación yahn Israel.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Pa̱blo, nducote a ntiyon min nda ye ne, chahn ye ya̱co me, ne ino ndate, ro che rahte tuhno ihyan ne, rahndudo ye che ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs, rihnevan ihyan ya̱n min.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Rahndudo ye nduhca̱ che va che chuhrihn Dihvo vo Jesucristo ma̱n, nduhca̱ che chihno se ihyan ma̱n, nduhca̱ che va che ntuche ye ma̱n. Namin ra̱hn ye:
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Tuhme neve ihyan nación yahn Israel chahn ne, chitahno ye Dihvo vo, ne chinduco ye Pa̱blo nduco Silas. Namin a̱ma ya̱hn ihyan nación yahn Grecia, che renevahnecun ye Dendiohs nde mena̱n, nduco a̱ma ya̱hn nda̱hta nchico ne, chitahno ye Dihvo vo.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Ate sa̱hn nación yahn Israel che hua chitahno se ne, chi ve se, ne din da̱ma se a̱ma o sa̱hn da̱hnde che duhtuno ihyan se, vatechica se viya̱n, ne chinun se sa̱hn che ndedecuan se ihyan ya̱n. Chahn se va̱co a̱ma ihyan che duche ye Jasón, rinuhn se Pa̱blo nduco Silas ca̱va che tenda̱h vah se ihyan, neca̱h se ihyan ta̱h ihyan ya̱n.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Nducote hua nta̱ca se ihyan chahn min ne, chihnda̱ rudo se Jasón nduco a̱ma o dihno vo che chenan ye min, quenda se ihyan na̱n intiyahn, ne cah se:
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Jasón tih ne, retuma ino se sa̱hn ndeva̱co se. Nducoya̱ca sa̱hn chahn ne, redetoh nan se ley yahn César, te ra̱hn se te va ta̱ma rey che duche ye Jesús.
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Cuahn che chihnevan ihyan ya̱n ma̱n, intiyahn ma̱n, che tihca̱ ne, a̱ma chi ta̱n ye.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Ate Jasón nduco ihyan chena̱hn chahn ne, nedihve ye intiyahn, ne nta̱hte ye ihyan.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, a vino min no dechuh ye Pa̱blo nduco Silas nde ya̱n Berea. Cuahn che nda̱ ye min ne, chenda̱ ye chete ya̱co yahn ihyan nación yahn Israel.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Ihyan nación yahn Israel che vate ye min ne, tahque renahn ye che co ihyan che vate ye ya̱n Tesalónica, te nevahnecun ye Ndudo yahn Dendiohs numacuahn vedeyeno, ne ro ro rendihchenan ye Ndudo min ca̱va che cadino ye a cua̱co nduhca̱ che rahndudo Pa̱blo.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Chemin che a̱ma ya̱hn ihyan chahn chitahno ye Dihvo vo Jesucristo. Namin va̱n ihyan nación yahn Grecia, nde nda̱hta nchico ma̱n, nde cha̱hn ma̱n, chitahno ye ihyan.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Cuahn che checadino sa̱hn nación yahn Israel che vate se ya̱n Tesalónica che quenan Pa̱blo min ya̱n Berea, rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs ne, chahn se min, chinun se ihyan ya̱n, ndedecuan se ihyan.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Ate ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, ndeta̱hno dechuh ye Pa̱blo cua̱hn chihto nuniya̱hn. A dema̱n Silas nduco Timoteo chahtenan ye min ya̱n Berea.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Me ihyan che chengu yune ye Pa̱blo ne, chinduco ye ihyan nde ya̱n Atenas. Ndeta̱hno ndaconan ihyan chahn, nda ye ndudo yahn Pa̱blo che ca̱hn Silas nduco Timoteo, ntuno ye ihyan tenun tenun no.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Numanahn che quenan rino Pa̱blo che nda̱ Silas nduco Timoteo min ya̱n Atenas ne, a̱ma rendedecadino ye yahn ihyan ya̱n min, te ndihche ye te a̱ma vate dehtenduh che redin vahn ye dendiohs yahn ye.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Chemin che a̱ma rente ye chete ya̱co nduco ihyan nación yahn Israel ma̱n, ihyan ta̱ma nación che renevahnecun ye Dendiohs ma̱n. Namin rente ye ro ro nduco ihyan che chenun ye ndihve.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 A̱ma o sa̱hn che rahn se vededevano yahn Epicureo nduco ta̱ma te o se che rahn se vededevano yahn estoico ne, cana̱n rente se nduco Pa̱blo. A̱ma o se ne, tumerune se:
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Tuhme quenda se ihyan a̱ma cuete che duche Areópago na̱n che rendo da̱ma ihyan ndina̱n, rente ca̱de ye, ne tumerune se ihyan:
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 te rente ne dehtenduh ndudo che hua nihnevan nuhn, ne nahn cadino nuhn deh conahn.
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Tihca̱ ra̱hn se, te nducoya̱ca ihyan ya̱n Atenas ma̱n, ihyan nación chena̱hn che vate ye min ma̱n ne, dema̱n yahn dehtenduh che hua devano ye nahn nte ye ma̱n, nahn cahnevan ye ma̱n.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Tuhme chandi Pa̱blo min Areópago na̱n nducoya̱ca sa̱hn chahn, ne cahndudo ye:
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 te cuahn che quechicá, rendihcheró ya̱co yahn nchuhn, ne namin nta̱cá a̱ma na̱n ta na̱n che ndirun tuhca̱: “Na̱n ta yahn Dendiohs che hua rendihche ihyan.” Dendiohs min che rendeva nchuhn yavena̱n ye andahre hua rendihche ne ihyan ne, a ndudo yahn ye che rahndudó.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 ’A Dendiohs min che dendah ye iyehnse nduco nducuahn che va. A Dendiohs min che rihquentiyon ye numachahte iyehnse, nde na̱n ro ma̱n, nde ndiya̱hn ma̱n. Hua renun ye chete ya̱co che rihno ihyan,
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 nde hua rendotenan ye dehtenduh che co din ihyan ca̱va ye, te ma̱n ye redin ye che chenun ico nducoya̱co vo ma̱n, rete ye vedevihche yuhn vo ma̱n, nducuahn dehtenduh che rendotenan vo ma̱n.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 A ihyan min dendah ye a̱ma nda̱ta no ihyan yahn nducuahn nación, ne chihquentiyon ye che cuahte ye numachahte iyehnse. Chihco ca̱de ye ro che cuahte ye ma̱n, na̱n che cuahte ye ma̱n.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Nahn Dendiohs che nuhn ihyan iyehnse ihyan ndete che nda̱ca ye ihyan, andahre cua̱co te hua yahn quenan ye yahn queri a̱ma vo.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Hua yahn quenan ye, te a ihyan min che redin ye che chenun ico vo ma̱n, vatechico vo ma̱n, chenduche vo ma̱n. Namin ra̱hn a̱ma o ihyan devano yahn nchuhn ndudo cuh che da̱ma: “Nda̱ta yahn Dendiohs uvo.”
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Tuhme, nducote nda̱ta yahn Dendiohs uvo ne, hua ndedecadino vo che Dendiohs ne, a̱ma mieca che ndindah nduco diya̱hngua̱n ma̱n, o diya̱hngua ma̱n, o tu ma̱n, che redendah ihyan nduhca̱ che nahn ma̱n ye.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Ro mena̱n me ne, din chahtino Dendiohs vedetundo yahn ihyan, ate ma̱n ne, rihquentiyon ye ihyan che vate ye numachahte iyehnse che nto ino ye nunde yahn ye,
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 te a ndihco ca̱de ye ro che techeca̱de ye numa cua̱co yahn nducoya̱ca ihyan iyehnse. A tenda̱h nun ye a̱ma ihyan che techeca̱de ye menun ye, ne ndedetuhche ye ihyan min va̱n tena̱hn. Nduco chemin ne, ca̱h ye, checadino nducoya̱ca ihyan che tihca̱ va ca̱de.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Cuahn che chihnevan sa̱hn chahn yahn che ntuche tena̱hn ne, na̱hn se ne, rihyon nan se Pa̱blo, ne na̱hn se ne, ra̱hn se:
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Tuhme chica Pa̱blo min, cona̱hn ye.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Ate va̱n sa̱hn chahn ne, chenun neve ihyan che chitahno ye Dihvo vo Jesucristo, ne chinduco ye Pa̱blo. A̱ma ye ne, duche ye Dionisio. Ihyan min ne, a̱ma intiyahn yahn junta Areópago. Ta̱ma ye ne, a̱ma nda̱hta che duche ye Dámaris. Namin te neve ihyan, chitahno ye Dihvo vo.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.