Atos 17
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT
1 Pa̱blo nduco Silas ne, chuh ye ya̱n Anfípolis ma̱n, ya̱n Apolonia ma̱n, ne nda̱ ye ya̱n Tesalónica, na̱n che nti a̱ma ya̱co yahn ihyan nación yahn Israel.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Pa̱blo, nducote a ntiyon min nda ye ne, chahn ye ya̱co me, ne ino ndate, ro che rahte tuhno ihyan ne, rahndudo ye che ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs, rihnevan ihyan ya̱n min.
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 Rahndudo ye nduhca̱ che va che chuhrihn Dihvo vo Jesucristo ma̱n, nduhca̱ che chihno se ihyan ma̱n, nduhca̱ che va che ntuche ye ma̱n. Namin ra̱hn ye:
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Tuhme neve ihyan nación yahn Israel chahn ne, chitahno ye Dihvo vo, ne chinduco ye Pa̱blo nduco Silas. Namin a̱ma ya̱hn ihyan nación yahn Grecia, che renevahnecun ye Dendiohs nde mena̱n, nduco a̱ma ya̱hn nda̱hta nchico ne, chitahno ye Dihvo vo.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Ate sa̱hn nación yahn Israel che hua chitahno se ne, chi ve se, ne din da̱ma se a̱ma o sa̱hn da̱hnde che duhtuno ihyan se, vatechica se viya̱n, ne chinun se sa̱hn che ndedecuan se ihyan ya̱n. Chahn se va̱co a̱ma ihyan che duche ye Jasón, rinuhn se Pa̱blo nduco Silas ca̱va che tenda̱h vah se ihyan, neca̱h se ihyan ta̱h ihyan ya̱n.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Nducote hua nta̱ca se ihyan chahn min ne, chihnda̱ rudo se Jasón nduco a̱ma o dihno vo che chenan ye min, quenda se ihyan na̱n intiyahn, ne cah se:
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Jasón tih ne, retuma ino se sa̱hn ndeva̱co se. Nducoya̱ca sa̱hn chahn ne, redetoh nan se ley yahn César, te ra̱hn se te va ta̱ma rey che duche ye Jesús.
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Cuahn che chihnevan ihyan ya̱n ma̱n, intiyahn ma̱n, che tihca̱ ne, a̱ma chi ta̱n ye.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Ate Jasón nduco ihyan chena̱hn chahn ne, nedihve ye intiyahn, ne nta̱hte ye ihyan.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, a vino min no dechuh ye Pa̱blo nduco Silas nde ya̱n Berea. Cuahn che nda̱ ye min ne, chenda̱ ye chete ya̱co yahn ihyan nación yahn Israel.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Ihyan nación yahn Israel che vate ye min ne, tahque renahn ye che co ihyan che vate ye ya̱n Tesalónica, te nevahnecun ye Ndudo yahn Dendiohs numacuahn vedeyeno, ne ro ro rendihchenan ye Ndudo min ca̱va che cadino ye a cua̱co nduhca̱ che rahndudo Pa̱blo.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Chemin che a̱ma ya̱hn ihyan chahn chitahno ye Dihvo vo Jesucristo. Namin va̱n ihyan nación yahn Grecia, nde nda̱hta nchico ma̱n, nde cha̱hn ma̱n, chitahno ye ihyan.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Cuahn che checadino sa̱hn nación yahn Israel che vate se ya̱n Tesalónica che quenan Pa̱blo min ya̱n Berea, rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs ne, chahn se min, chinun se ihyan ya̱n, ndedecuan se ihyan.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Ate ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, ndeta̱hno dechuh ye Pa̱blo cua̱hn chihto nuniya̱hn. A dema̱n Silas nduco Timoteo chahtenan ye min ya̱n Berea.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Me ihyan che chengu yune ye Pa̱blo ne, chinduco ye ihyan nde ya̱n Atenas. Ndeta̱hno ndaconan ihyan chahn, nda ye ndudo yahn Pa̱blo che ca̱hn Silas nduco Timoteo, ntuno ye ihyan tenun tenun no.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Numanahn che quenan rino Pa̱blo che nda̱ Silas nduco Timoteo min ya̱n Atenas ne, a̱ma rendedecadino ye yahn ihyan ya̱n min, te ndihche ye te a̱ma vate dehtenduh che redin vahn ye dendiohs yahn ye.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Chemin che a̱ma rente ye chete ya̱co nduco ihyan nación yahn Israel ma̱n, ihyan ta̱ma nación che renevahnecun ye Dendiohs ma̱n. Namin rente ye ro ro nduco ihyan che chenun ye ndihve.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 A̱ma o sa̱hn che rahn se vededevano yahn Epicureo nduco ta̱ma te o se che rahn se vededevano yahn estoico ne, cana̱n rente se nduco Pa̱blo. A̱ma o se ne, tumerune se:
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Tuhme quenda se ihyan a̱ma cuete che duche Areópago na̱n che rendo da̱ma ihyan ndina̱n, rente ca̱de ye, ne tumerune se ihyan:
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 te rente ne dehtenduh ndudo che hua nihnevan nuhn, ne nahn cadino nuhn deh conahn.
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Tihca̱ ra̱hn se, te nducoya̱ca ihyan ya̱n Atenas ma̱n, ihyan nación chena̱hn che vate ye min ma̱n ne, dema̱n yahn dehtenduh che hua devano ye nahn nte ye ma̱n, nahn cahnevan ye ma̱n.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Tuhme chandi Pa̱blo min Areópago na̱n nducoya̱ca sa̱hn chahn, ne cahndudo ye:
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 te cuahn che quechicá, rendihcheró ya̱co yahn nchuhn, ne namin nta̱cá a̱ma na̱n ta na̱n che ndirun tuhca̱: “Na̱n ta yahn Dendiohs che hua rendihche ihyan.” Dendiohs min che rendeva nchuhn yavena̱n ye andahre hua rendihche ne ihyan ne, a ndudo yahn ye che rahndudó.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 ’A Dendiohs min che dendah ye iyehnse nduco nducuahn che va. A Dendiohs min che rihquentiyon ye numachahte iyehnse, nde na̱n ro ma̱n, nde ndiya̱hn ma̱n. Hua renun ye chete ya̱co che rihno ihyan,
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 nde hua rendotenan ye dehtenduh che co din ihyan ca̱va ye, te ma̱n ye redin ye che chenun ico nducoya̱co vo ma̱n, rete ye vedevihche yuhn vo ma̱n, nducuahn dehtenduh che rendotenan vo ma̱n.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 A ihyan min dendah ye a̱ma nda̱ta no ihyan yahn nducuahn nación, ne chihquentiyon ye che cuahte ye numachahte iyehnse. Chihco ca̱de ye ro che cuahte ye ma̱n, na̱n che cuahte ye ma̱n.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 Nahn Dendiohs che nuhn ihyan iyehnse ihyan ndete che nda̱ca ye ihyan, andahre cua̱co te hua yahn quenan ye yahn queri a̱ma vo.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Hua yahn quenan ye, te a ihyan min che redin ye che chenun ico vo ma̱n, vatechico vo ma̱n, chenduche vo ma̱n. Namin ra̱hn a̱ma o ihyan devano yahn nchuhn ndudo cuh che da̱ma: “Nda̱ta yahn Dendiohs uvo.”
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 Tuhme, nducote nda̱ta yahn Dendiohs uvo ne, hua ndedecadino vo che Dendiohs ne, a̱ma mieca che ndindah nduco diya̱hngua̱n ma̱n, o diya̱hngua ma̱n, o tu ma̱n, che redendah ihyan nduhca̱ che nahn ma̱n ye.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Ro mena̱n me ne, din chahtino Dendiohs vedetundo yahn ihyan, ate ma̱n ne, rihquentiyon ye ihyan che vate ye numachahte iyehnse che nto ino ye nunde yahn ye,
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 te a ndihco ca̱de ye ro che techeca̱de ye numa cua̱co yahn nducoya̱ca ihyan iyehnse. A tenda̱h nun ye a̱ma ihyan che techeca̱de ye menun ye, ne ndedetuhche ye ihyan min va̱n tena̱hn. Nduco chemin ne, ca̱h ye, checadino nducoya̱ca ihyan che tihca̱ va ca̱de.
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Cuahn che chihnevan sa̱hn chahn yahn che ntuche tena̱hn ne, na̱hn se ne, rihyon nan se Pa̱blo, ne na̱hn se ne, ra̱hn se:
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Tuhme chica Pa̱blo min, cona̱hn ye.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Ate va̱n sa̱hn chahn ne, chenun neve ihyan che chitahno ye Dihvo vo Jesucristo, ne chinduco ye Pa̱blo. A̱ma ye ne, duche ye Dionisio. Ihyan min ne, a̱ma intiyahn yahn junta Areópago. Ta̱ma ye ne, a̱ma nda̱hta che duche ye Dámaris. Namin te neve ihyan, chitahno ye Dihvo vo.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.