Atos 10
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs VC
1 Min ya̱n Cesarea chihnde a̱ma capitá̱n che duche se Cornelio, che ndi cuande se compañia che duche Italiana.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Sa̱hn min nduco nducoya̱ca ihyan yahn se che chenun ye ndeva̱co se ne, rendeva se yavena̱n Dendiohs numacuahn vedenecun. A̱ma reca̱h se tume che rinan se ihyan nación yahn Israel, ne reva̱h se ro ro.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 A̱ma ro, tenduh na̱n rahco ino a chino ne, chinahn a̱ma vederihno na̱n se, ndihchero ndah se a̱ma ángel yahn Dendiohs che chenda̱ ye na̱n quenun se, ne ya̱hve ye sa̱hn:
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 A̱ma dihya se chi, ndihchero se ángel me, ne tumerune se ihyan:
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Ma̱n ne, cuedechoh ihyan che ca̱hn ye ya̱n Jope, ngua ye Simón che namin duche ye Pedro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Quenan ye a̱ma vah che nti nino nuniya̱hn, va̱co a̱ma sa̱hn redin dave ima che namin duche se Simón. Ihyan min ca̱hma ye co ye di deh che va che din.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Cuahn che cona̱hn ángel me ne, cah Cornelio o sa̱hn deca̱hya yahn se nduco a̱ma sanda̱do che quenan se ndeva̱co se che namin ritahno se Dendiohs.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Chihno neca̱h cuande se sa̱hn nducuahn ne, dechuh se sa̱hn ya̱n Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ta̱ma ro me ne, tenduh na̱n inguiya̱hn ne, cuahn che a cuahn nino sa̱hn chahn ya̱n Jope ne, cocha Pedro tin vah yuto na̱n che quenan ye, ca̱va che cova̱h ye.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 A̱ma chi cuico ye, ne numanahn che rindah che cheh ye ne, chinahn a̱ma vederihno na̱n ye.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Ndihchero ye na̱n ro a̱ma che deca̱ ro a̱ma tino chahte tihca̱ ro che nechiche nduh che cun esquina yahn, ne cochahn cua̱hn ndiya̱hn nino na̱n ye.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Min chete tino me chenun nducoya̱ca na̱n ite che cun ca̱h te ma̱n, cu ma̱n, ya̱hda ma̱n.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Tuhme chihnevan ye a̱ma ndudo che ra̱hn:
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ate ndahconan Pedro:
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ndaconan ndudo me:
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ino yune ndaconan ndihchero ye vederihno me. Tuhme conda̱ tino me cua̱hn na̱n ro.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Nahmin che a̱ma rendedecadino Pedro deh conahn vederihno me ne, sa̱hn che dechuh Cornelio ne, a nda̱ se chendevah, retumerune se ti che va̱co Simón.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Tuhme tumerune se a min quenan a̱ma ihyan che duche ye Simón che namin duche ye Pedro.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Rendedecadino ca Pedro yahn vederihno me cuahn che ya̱hve Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan:
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Cuenchehn, ne cuehn nduco se. Dehve rahque, te u dechúh sa̱hn.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Tuhme cuenchahn Pedro cua̱hn na̱n che vatendi sa̱hn che dechuh Cornelio, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ndahconan sa̱hn chahn:
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Tuhme ra̱hn Pedro che conda̱ sa̱hn chahn chete vah, ne chahtenan se nduco ye. Nde ta̱ma ro me cuahn ye nduco se, nduco neve ihyan ya̱n Jope che ritahno ye Dihvo vo.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Na̱n che chi o ro me ne, nda̱ ihyan chahn ya̱n Cesarea, ne quenan rino Cornelio nduco nducoya̱ca ihyan yahn se ma̱n, amigo yahn se ma̱n, che ndiya̱hve se.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Cuahn che nda̱ nino ihyan chahn va̱co Cornelio ne, quenda̱h se vah ca̱va che nevahnecun se Pedro, ne chehntihya se na̱n ye, rendeva se yavena̱n ye.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Ate ndedecuan Pedro sa̱hn, ne ra̱hn ye:
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ca ra̱hn ca rica ye, chenda̱ ye chete vah, ne ndihche ye che a̱ma ya̱hn ihyan ndi da̱ma ye min.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Tuhme ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Chemin che cuahn che tahve nchuhn che chehua u ne, ndeta̱hno cochí, hua chacotá̱hn. Ma̱n ne, nahn cadinó deh cuande che tahve ne che chehua u.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Tuhme ndahconan Cornelio:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Ra̱hn ye ri ye u: “Cornelio, chihnevan Dendiohs che revah, ne ndihchero ye che redin vedeva̱hino nduco ihyan cheva̱h.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Ma̱n ne, cuedechoh nde ya̱n Jope che ngua Simón che namin duche ye Pedro. Quenan ye a̱ma vah che nti nino nuniya̱hn, ndeva̱co a̱ma sa̱hn che redin dave ima, che namin Simón duche se.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Chemin che a ndeta̱hno dechúh che chehua ndih. Nda̱hca̱ din ne che cochi ne. Ma̱n ne, nto da̱ma nducoya̱ca nuhn muhn na̱n Dendiohs ca̱va che cahnevan nuhn nducuahn che chihquentiyon ye che ca̱hma ne.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Tuhme cahndudo Pedro:
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 te da̱ma no yahino ye nducoya̱ca ihyan adecotino nación yahn ye, ndete che rendeva ye yavena̱n ye ma̱n, redin ye che ndah ma̱n.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Dendiohs ne, dechuh ye Jesucristo, Dihve nducoya̱ca ihyan, va̱n ihyan nación yahn Israel, ca̱va che cuahndudo ye ndudo ndah yahn che ndo ya̱n Dendiohs nduco ihyan iyehnse.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nchuhn ne, a devano ndah ne yahn nducuahn che coma̱n chinahn numachahte nación yahn Israel, cana̱n nde esta̱do yahn Galilea, cuahn che a chuh che cahndudo Jua̱n Bautista ma̱n, chehdenune ye ihyan ma̱n.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 A devano ne te Dendiohs ne, din ye che quenun Vaco Ndah yahn ye Jesucristo yahn ya̱n Nazaret, ne nda̱hco ye vederihquentiyon chahte ta̱h ye. Ihyan min ne, quechica ye, redin ye che ndah, ne rendedevahn ye ihyan che rechuhrihn ye, redin chundah. Tihca̱ redin ye, te quenan cuma ye vederihquentiyon yahn Dendiohs.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Nuhn racotuhn nuhn ndudo cua̱co yahn nducuahn che din Dihvo vo Jesucristo numachahte nación yahn Israel ma̱n, ya̱n Jerusalén ma̱n. Ihyan min ne, nahn ya̱h se ihyan na̱n a̱ma cruz, chihno se ihyan.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ate chihno ino ro ne, ndedetuhche Dendiohs ihyan, ne cahnecun ye che quechica ro ye va̱n nuhn.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Hua quechica ro ye va̱n nducoya̱ca ihyan ya̱n, ate quechica ro ye va̱n nuhn che a tenda̱h nun Dendiohs nuhn nde ro mena̱n ca̱va che cuacotuhn nuhn ndudo yahn che tihca̱ chi. Cuahn che a ntuche ye va̱n tena̱hn ne, da̱ma cheh nuhn, da̱ma chih nuhn nduco ye.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Chihquentiyon ye che cuahndudo nuhn na̱n ihyan che nda̱hco Dendiohs vederihquentiyon ta̱h ye ca̱va che teche ca̱de ye yahn nducoya̱ca ihyan che chenduche ye ma̱n, che ndih ye ma̱n.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 A yahn ihyan min che dirun nducoya̱ca ihyan profeta nde a ra̱hn me. Dirun ye te nducoya̱ca ihyan che cotahno ye ihyan min ne, nchahco Dendiohs nunde yahn ye che cuande yahn ihyan min.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Nde metah cuihno cuahndudo Pedro cuahn che quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs nducoya̱ca ihyan che rihnevan ye ndudo me.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ihyan nación yahn Israel che ritahno ye Dihvo vo che nduco ye Pedro ne, a̱ma cuahn ino ye chi yahn che quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs nde ihyan ta̱ma nación.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Devano cua̱co ye te quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan chahn, te rente ye ta̱ma te o na̱n deva̱co ma̱n, rendeva ye yavena̱n Dendiohs ma̱n.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Chemin che ra̱hn Pedro:
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Tuhme chihquentiyon ye che cuedenune ihyan chahn, cuah ye Dihvo vo Jesucristo. Chihno min ne, chica ihyan chahn favor Pedro che conan ye neve ro nduco vih.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.