Atos 10
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARIB
1 Min ya̱n Cesarea chihnde a̱ma capitá̱n che duche se Cornelio, che ndi cuande se compañia che duche Italiana.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Sa̱hn min nduco nducoya̱ca ihyan yahn se che chenun ye ndeva̱co se ne, rendeva se yavena̱n Dendiohs numacuahn vedenecun. A̱ma reca̱h se tume che rinan se ihyan nación yahn Israel, ne reva̱h se ro ro.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 A̱ma ro, tenduh na̱n rahco ino a chino ne, chinahn a̱ma vederihno na̱n se, ndihchero ndah se a̱ma ángel yahn Dendiohs che chenda̱ ye na̱n quenun se, ne ya̱hve ye sa̱hn:
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 A̱ma dihya se chi, ndihchero se ángel me, ne tumerune se ihyan:
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Ma̱n ne, cuedechoh ihyan che ca̱hn ye ya̱n Jope, ngua ye Simón che namin duche ye Pedro.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Quenan ye a̱ma vah che nti nino nuniya̱hn, va̱co a̱ma sa̱hn redin dave ima che namin duche se Simón. Ihyan min ca̱hma ye co ye di deh che va che din.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Cuahn che cona̱hn ángel me ne, cah Cornelio o sa̱hn deca̱hya yahn se nduco a̱ma sanda̱do che quenan se ndeva̱co se che namin ritahno se Dendiohs.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Chihno neca̱h cuande se sa̱hn nducuahn ne, dechuh se sa̱hn ya̱n Jope.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ta̱ma ro me ne, tenduh na̱n inguiya̱hn ne, cuahn che a cuahn nino sa̱hn chahn ya̱n Jope ne, cocha Pedro tin vah yuto na̱n che quenan ye, ca̱va che cova̱h ye.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 A̱ma chi cuico ye, ne numanahn che rindah che cheh ye ne, chinahn a̱ma vederihno na̱n ye.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ndihchero ye na̱n ro a̱ma che deca̱ ro a̱ma tino chahte tihca̱ ro che nechiche nduh che cun esquina yahn, ne cochahn cua̱hn ndiya̱hn nino na̱n ye.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Min chete tino me chenun nducoya̱ca na̱n ite che cun ca̱h te ma̱n, cu ma̱n, ya̱hda ma̱n.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Tuhme chihnevan ye a̱ma ndudo che ra̱hn:
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ate ndahconan Pedro:
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ndaconan ndudo me:
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Ino yune ndaconan ndihchero ye vederihno me. Tuhme conda̱ tino me cua̱hn na̱n ro.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Nahmin che a̱ma rendedecadino Pedro deh conahn vederihno me ne, sa̱hn che dechuh Cornelio ne, a nda̱ se chendevah, retumerune se ti che va̱co Simón.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Tuhme tumerune se a min quenan a̱ma ihyan che duche ye Simón che namin duche ye Pedro.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Rendedecadino ca Pedro yahn vederihno me cuahn che ya̱hve Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan:
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Cuenchehn, ne cuehn nduco se. Dehve rahque, te u dechúh sa̱hn.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Tuhme cuenchahn Pedro cua̱hn na̱n che vatendi sa̱hn che dechuh Cornelio, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ndahconan sa̱hn chahn:
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Tuhme ra̱hn Pedro che conda̱ sa̱hn chahn chete vah, ne chahtenan se nduco ye. Nde ta̱ma ro me cuahn ye nduco se, nduco neve ihyan ya̱n Jope che ritahno ye Dihvo vo.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Na̱n che chi o ro me ne, nda̱ ihyan chahn ya̱n Cesarea, ne quenan rino Cornelio nduco nducoya̱ca ihyan yahn se ma̱n, amigo yahn se ma̱n, che ndiya̱hve se.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Cuahn che nda̱ nino ihyan chahn va̱co Cornelio ne, quenda̱h se vah ca̱va che nevahnecun se Pedro, ne chehntihya se na̱n ye, rendeva se yavena̱n ye.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ate ndedecuan Pedro sa̱hn, ne ra̱hn ye:
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ca ra̱hn ca rica ye, chenda̱ ye chete vah, ne ndihche ye che a̱ma ya̱hn ihyan ndi da̱ma ye min.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Tuhme ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Chemin che cuahn che tahve nchuhn che chehua u ne, ndeta̱hno cochí, hua chacotá̱hn. Ma̱n ne, nahn cadinó deh cuande che tahve ne che chehua u.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Tuhme ndahconan Cornelio:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Ra̱hn ye ri ye u: “Cornelio, chihnevan Dendiohs che revah, ne ndihchero ye che redin vedeva̱hino nduco ihyan cheva̱h.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ma̱n ne, cuedechoh nde ya̱n Jope che ngua Simón che namin duche ye Pedro. Quenan ye a̱ma vah che nti nino nuniya̱hn, ndeva̱co a̱ma sa̱hn che redin dave ima, che namin Simón duche se.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Chemin che a ndeta̱hno dechúh che chehua ndih. Nda̱hca̱ din ne che cochi ne. Ma̱n ne, nto da̱ma nducoya̱ca nuhn muhn na̱n Dendiohs ca̱va che cahnevan nuhn nducuahn che chihquentiyon ye che ca̱hma ne.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Tuhme cahndudo Pedro:
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 te da̱ma no yahino ye nducoya̱ca ihyan adecotino nación yahn ye, ndete che rendeva ye yavena̱n ye ma̱n, redin ye che ndah ma̱n.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Dendiohs ne, dechuh ye Jesucristo, Dihve nducoya̱ca ihyan, va̱n ihyan nación yahn Israel, ca̱va che cuahndudo ye ndudo ndah yahn che ndo ya̱n Dendiohs nduco ihyan iyehnse.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Nchuhn ne, a devano ndah ne yahn nducuahn che coma̱n chinahn numachahte nación yahn Israel, cana̱n nde esta̱do yahn Galilea, cuahn che a chuh che cahndudo Jua̱n Bautista ma̱n, chehdenune ye ihyan ma̱n.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 A devano ne te Dendiohs ne, din ye che quenun Vaco Ndah yahn ye Jesucristo yahn ya̱n Nazaret, ne nda̱hco ye vederihquentiyon chahte ta̱h ye. Ihyan min ne, quechica ye, redin ye che ndah, ne rendedevahn ye ihyan che rechuhrihn ye, redin chundah. Tihca̱ redin ye, te quenan cuma ye vederihquentiyon yahn Dendiohs.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Nuhn racotuhn nuhn ndudo cua̱co yahn nducuahn che din Dihvo vo Jesucristo numachahte nación yahn Israel ma̱n, ya̱n Jerusalén ma̱n. Ihyan min ne, nahn ya̱h se ihyan na̱n a̱ma cruz, chihno se ihyan.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ate chihno ino ro ne, ndedetuhche Dendiohs ihyan, ne cahnecun ye che quechica ro ye va̱n nuhn.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Hua quechica ro ye va̱n nducoya̱ca ihyan ya̱n, ate quechica ro ye va̱n nuhn che a tenda̱h nun Dendiohs nuhn nde ro mena̱n ca̱va che cuacotuhn nuhn ndudo yahn che tihca̱ chi. Cuahn che a ntuche ye va̱n tena̱hn ne, da̱ma cheh nuhn, da̱ma chih nuhn nduco ye.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Chihquentiyon ye che cuahndudo nuhn na̱n ihyan che nda̱hco Dendiohs vederihquentiyon ta̱h ye ca̱va che teche ca̱de ye yahn nducoya̱ca ihyan che chenduche ye ma̱n, che ndih ye ma̱n.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 A yahn ihyan min che dirun nducoya̱ca ihyan profeta nde a ra̱hn me. Dirun ye te nducoya̱ca ihyan che cotahno ye ihyan min ne, nchahco Dendiohs nunde yahn ye che cuande yahn ihyan min.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Nde metah cuihno cuahndudo Pedro cuahn che quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs nducoya̱ca ihyan che rihnevan ye ndudo me.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ihyan nación yahn Israel che ritahno ye Dihvo vo che nduco ye Pedro ne, a̱ma cuahn ino ye chi yahn che quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs nde ihyan ta̱ma nación.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Devano cua̱co ye te quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan chahn, te rente ye ta̱ma te o na̱n deva̱co ma̱n, rendeva ye yavena̱n Dendiohs ma̱n.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Chemin che ra̱hn Pedro:
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Tuhme chihquentiyon ye che cuedenune ihyan chahn, cuah ye Dihvo vo Jesucristo. Chihno min ne, chica ihyan chahn favor Pedro che conan ye neve ro nduco vih.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.