2 Coríntios 7
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs VC
1 Dihnó che yahinó nchuhn, nducote tihca̱ nte Dendiohs ndudo yahn ye ne, nahn che ca̱hcoma̱n vo nunde yuhn vo, ne runeca̱de cuahtechico vo, nevahnecun vo ihyan.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Cuenevahnecun nchuhn nuhn. Hua nedin ta̱n nuhn nduco nde a̱ma ne. Hua nihncheh nuhn nchuhn. Nde a̱ma nchuhn, hua ndinda ne ca̱va nuhn.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Che dirún tihca̱ ne, ndiyu che ra̱hn nundé yahn nchuhn, te yahino nuhn nchuhn nduhca̱ che a rá̱hn rí nchuhn mena̱n, andahre va che coh nuhn ca̱va ne.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 A̱ma renda̱cá vedechahtino ma̱n, a̱ma yenó ma̱n, a̱ma reneca̱h yá̱n chedave yáhn ma̱n, ca̱va ne. Andahre rechuhrihn nuhn, ate a̱ma yenó.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Numacuahn ro che chahtechica nuhn ya̱hn yahn Macedonia ne, nde tah hua chahtetuhno nuhn, te din ta̱n ihyan nduco nuhn. Chuhrihn nuhn, ne a̱ma ndedecadino nuhn na̱n ntiyon che redin nuhn.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ate Dendiohs, ihyan min che reneca̱h ya̱n ye chedave yahn ihyan che ra̱n ye ne, neca̱h ya̱n ye chedave yahn nuhn, yahn che nta̱ Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ava̱ne ne, nte cuande se nuhn nduhca̱ che nevahnecun nchuhn sa̱hn ma̱n, neca̱h ya̱n ne chedave yahn se ma̱n, a̱ma chi ra̱n ne ca̱va nunde yahn ne ma̱n, a̱ma rendedecadino ne ca̱vá ma̱n, ne ca̱va nducuahn chemin ne, nde tahque chi yenó.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Cuahn che dirún yahn ne mena̱n, dín che chi ra̱n ne ne, nde má̱n nto inó che tihca̱ dín, ate ma̱n ne, yenó, te checadinó che chichihve yahn ne, nto ino ne nunde yahn ne.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Ma̱n ne, yenó, ndiyu yahn che dín che chi ra̱n ne, ate yahn che chichihve vedera̱n yahn ne, din che nto ino ne nunde yahn ne. Hua ndere ca̱h ríhn nchuhn nduco che tihca̱ dirún, te nto ino ne nunde yahn ne numacuahn vedera̱n, nduhca̱ che nahn Dendiohs.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Chichihve yahn ne, te cuahn che numacuahn vedera̱n rento ino vo nunde yuhn vo ne, rendedevahn Dendiohs uvo. Ate vedera̱n che ametah co quendi vo vedeyeno yahn ma̱n vo, cuahtendihco vo nunde ne, nde hua cochihve.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Condihche nchuhn nduhca̱ che chichihve che nto ino ne nunde yahn ne nduhca̱ che nahn Dendiohs. Chi yudo yahn ne yahn nunde yahn sa̱hn min, nde dihya ne chi. Runeca̱de tumaca̱h ne yahn, ne nda̱ca ne che nchahco nunde che hua tumaca̱h ne yahn mena̱n. Namin neca̱hco ne u ca̱va che conán nchuhn. Din ne castigo sa̱hn, ne na̱n nducuahn chemin ne, chihnde ro yahn ne che dave yavena̱n ne yahn nunde min.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Che dirún yahn nchuhn mena̱n ne, che náhn che tumacadino ne na̱n Dendiohs nduhca̱ che nevahnecun ne nuhn. Che dirún yahn ne ne, mena̱n vihca a ca̱va nchuhn che ndedecadinó, ndiyu dema̱n yahn sa̱hn min che quendihco se nunde, nde huane yahn ihyan che din duche yahn se ihyan.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Nducote nto ino nchuhn nunde yahn ne ne, chemin che chi yeno nuhn.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Hua quenda̱h cuihno u che rá̱hn rí sa̱hn che ndah ihyan nchuhn. Nduhca̱ che riquenda̱h cua̱co nducuahn che renté nduco ne ne, tihca̱ quenda̱h cua̱co nducuahn che rá̱hn rí sa̱hn yahn ne.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Me Tito ne, nde tahque yahino se nchuhn ma̱n ro cuh, che co ro che quenan se ya̱n va̱co ne, te reneca̱hco se nduhca̱ che nevahnecun ne sa̱hn nduco vedino vedenecun, dinahn ne che chihquentiyon se.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Me u ne, a̱ma yenó, te a devanó che renevahnecun nchuhn nducuahn che rihquentiyón.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.