2 Coríntios 12
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARIB
1 Hua redin yahn che ndeva má̱n yavená̱n, ate va che có nchuhn yahn a̱ma vederihno che te Dihvo vo Jesucristo, ndihcheró.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 — ausente —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 Min chihneván a̱ma ndeh ndudo che nde hua renta̱quinó deh che ca̱hmá yahn. Ava̱ne ne, ca̱hnda va che ca̱hmá.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Vederihno min che cua̱co, redin yahn che ndonán. Ate ca̱va má̱n ne, nde hua redin yahn che ndo ya̱dé. Atena̱n yahn che nde hua rigonun chihvé, atena̱n yahn chemin che co co yenó.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ndete che nahn ndo ya̱dé ne, dehve ndere ndo ya̱dé, te ndudo cua̱co che ca̱hmá. Ate tahque ndah che nde hua ca̱hmá yahn, ca̱va che hua ca̱va chemin nevahnecun ihyan u, te atena̱n che cahnevan ye che renté ma̱n, ca̱hco ye cuda̱do nduhca̱ che quechicá ma̱n.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Ca̱va che hua a̱ma din ya̱dé che ndihcheró vederihno min ne, ca̱h yune Dendiohs che dechuh chundah a̱ma cah ta̱n, cheta̱h u, redin che rechuhríhn cuahn da̱ma.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 A ino yune a̱ma chicá favor Dihvo vo Jesucristo che cahnevi ye cah min,
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 ate ra̱hn ye ri ye u te nduco che yahino ye u, a va, te tahque rihco ro ye vederihquentiyon yahn ye nduco ihyan che nde hua rigonun chihve ye. Chemin che a̱ma yenó che rechuhríhn, redin cah, te nduco tihca̱ ne, tahque rihco ro Dihvo vo vederihquentiyon yahn ye nducó.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Ri yenó yahn nducuahn che rechuhríhn na̱n ntiyon yahn Dihvo vo, che ndere riya ihyan u ma̱n, che redin ta̱n ye nducó ma̱n, che hua renda̱ca che rechuhnún ma̱n, che yah rahnó ma̱n, te cuahn che rendó nde ndiya̱hn ne, tahque rihco ro Dihvo vo vederihquentiyon yahn ye nducó.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 A̱ma vedetundo che ra̱hn ya̱dé nduco nchuhn, ate nducote retuma ino ne sa̱hn che rihncheh se nchuhn ne, quenan cuma che tihca̱ dín. Nchuhn che redin yahn che ndeva ne yavená̱n, ndiyu má̱n, te andahre la̱do yáhn nde hua rigonun chihvé, ate hua dehva rinda nan yáhn na̱n sa̱hn apóstol chemin chan, che ra̱hco ne che a̱ma ndah se.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Cuahn che quenán va̱n nchuhn ne, nduco rino nduco ndah dín vederihno, chihnde ro che apóstol numa cua̱co u.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Nchuhn ne, da̱ma no din yahinó nchuhn nduco dihno vo che vate ye ta̱ma ya̱n. Ate ndete che ra̱hco ne che quendihcó nunde yahn che hua dendúh nchuhn che nda̱ca che chuhnún ne, codin chahtino ne yáhn.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Rá̱hn rí nchuhn te a rihcoya̱n yáhn che ndaconan chí quendihcheró nchuhn co ino yune. Nde hua dendúh nchuhn, te rechí ca̱va che ndah yahn ne, ndiyu ca̱va che nahn co yáhn dehtenduh che va yahn ne. Tihca̱, te redín nduhca̱ che redin ihyan che rihcacheh ye da̱ya ye. Ndiyu ma̱n ye chenan ino ye che ca̱hcacheh da̱ya ye ihyan.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Andahre cuahn che tahque yahinó nchuhn, ra tin ne, ne ti na̱n ti ino ne rendihchero ne u, ate nde nduco nduh ne, vá vedeyeno che quendí conán nchuhn, nde vá vedeyeno che ca̱hco mendá̱hn u ca̱va che ndah yahn ne.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Andahre devano cua̱co nducoya̱ca nchuhn che hua dendúh nchuhn ca̱va che nda̱ca che chuhnún, ate nde nduco nduh a̱ma o ne ne, renuhn ino ne, ra̱hn ne che nducote a̱ma ma̱yon u ne, chihnchéh nchuhn.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Namin a devano nchuhn che ndiyu che chihnchéh nchuhn che dechúh a̱ma o dihno vo, chendihchero ye nchuhn.
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 A dechúh Tito nduco ta̱ma dihno vo, chendihchero se nchuhn, ne a devano ne te hua chihncheh se nchuhn. Namin a devano ne te nde a̱ma nuhn hua nihncheh nuhn nchuhn, te da̱ma vederendedecadino yahn nuhn ma̱n, runeca̱de vatechica nuhn ma̱n.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Dihnó che yahinó nchuhn, che tihca̱ dirún yahn ne ne, co ra̱hco ne che ra̱hn nán ma̱n nuhn. Ate hua, te nde muhn nde na̱n Dendiohs, nducuahn che redin nuhn ne, redin nuhn numacuahn vederihquentiyon yahn Dihvo vo Jesucristo, ca̱va che tahque numa ino ne cotahno ne ihyan.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Tihca̱ dín, te nahn che runeca̱de chenan nchuhn cuahn che ndá̱, ca̱va che co yenó ca̱va ne, ne hua nda̱ca yune che dín castigo nchuhn, co rá̱n. Va̱hinó ca̱va nchuhn, te dena̱n cuahn che ndá̱, nta̱cá nchuhn che vate ca̱nda ne ma̱n, redin ve ne yahn vih ma̱n, ta̱n ne nduco vih ma̱n, redin ya̱de ne ma̱n, redin vi ne ma̱n, retumaca̱h ne cuendo nduco vih ma̱n, rih nunde a̱ma ta̱ma ne yahn vih ma̱n, ndeh cua̱n ndi ne nduco vih ma̱n.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Namin va̱hinó, te dena̱n cuahn che dechuh tun Dendiohs u va̱n nchuhn ne, co cuihná̱n ca̱va ne. Co nde va che cuacó ca̱va a̱ma ya̱hn nchuhn che metah nto ino ne nunde che chenan cuma ne nde ro mena̱n, metah ca̱hcoma̱n ne che chihnga̱ redin ne ma̱n, che ndere rahtenan ne nduco ihyan che hua nihneva̱co ne nduco ye ma̱n, che a̱ma idihya ne ma̱n.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.