Mateus 26
Teutila NT (CUT_WBT) vs NAA
1 Cuahn che a chihno nte Dihvo vo nducuahn dehtenduh che tuhchan ne, ra̱hn ye ri ye ihyan apóstol yahn ye:
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 ―Nchuhn ne, a devano ne te cuihno o ro ma̱n ne, a vihco ro yudo. U che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, va che din se preso u, nahn ya̱h se u.
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Tuhme chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn ndina̱n yahn ihyan nación yahn Israel ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n ne, ndo da̱ma se chevah va̱co Caifás, chidocuya̱n che tahque ndina̱n.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Min ntuhno se deh vedema̱yon din se ca̱va che co din se preso Dihvo vo, ca̱hno se ihyan.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Nte ca̱de se che cuahtenan rino se nde chuh vihco ca̱hno se ihyan, te che menda̱hn vihco ne, necuan ihyan ya̱n numacuahn vedeta̱n.
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 A̱ma ro min ne, quenan Dihvo vo ya̱n Betania, va̱co Simón, ihyan min che chi ye cah che recha̱ yute ro mena̱n.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Ura che va ye na̱n mesa reh ye ne, nda̱ a̱ma ta̱hn nda̱hta, nda te a̱ma fra̱sco che ndindah nduco a̱ma na̱n tu che duche alabastro. Fra̱sco me ne, ndito a̱ma na̱n nuneda̱n che a̱ma yahn chihve. Chahn nda̱ te na̱n va Dihvo vo, ne chacota̱hme te nuneda̱n me tin ye.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Ndihchero ihyan apóstol chahn, ne chi yudo yahn ye, ne ra̱hn ye: ―Hua nda̱hca̱ che redin ta̱hn tih che ndere retoh te nuneda̱n tih, te a̱ma yahn chihve. Tahque nda̱hca̱ din te ndete che ndihcue te, ca̱va che nda̱ca tume conan te ihyan cheva̱h.
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 — ausente —
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Chihnevan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―¿Dehco che yudo ri yahn nchuhn che tihca̱ din ta̱hnguh?, te nda̱hca̱ che tihca̱ din te ca̱vá.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Ihyan cheva̱h ne, cuahn da̱ma chenun ye va̱n nchuhn, ne conan ne ihyan adecodehno ura che nahn ne, ate u ne, hua cuahn da̱ma conán nduco ne.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Che chacota̱hme te nuneda̱n u ne, chihcoya̱n te u ca̱va che cuhche ihyan u.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te adecotino che cuahndudo ihyan ndudo ndah yahn Dendiohs numachahte iyehnse ne, ntihyon ya̱n ye nduhca̱ che din te ca̱va che cadino ihyan.
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Chihno min ne, Judas Iscariote, a̱ma cha sa̱hn che namin nduco se ndi cuande se va̱n nduh che ndihchio ihyan apóstol chahn ne, chahn se na̱n chidocuya̱n ndina̱n chahn,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 ne ra̱hn se ri se sa̱hn: ―¿Ta̱va nedihve nchuhn u ca̱va che nté Jesucristo ta̱h ne? Tuhme ca̱h sa̱hn ndina̱n chahn ndico ndiche tume diya̱hngua sa̱hn.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Nde ura min cana̱n rinuhn ino se a̱ma ura che nda̱hca̱ ca̱va che neca̱h se Dihvo vo ta̱h sa̱hn chahn.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Cuahn che a cade a̱ma ro cana̱n vihco ro yudo me, ro che reh ihyan pa̱n che hua nduco ya̱ yahn ne, tumerune ihyan apóstol chahn Dihvo vo: ―¿Ti nahn ne che ca̱hcoya̱n nuhn ca̱va che cheh vino ne che cuande yahn vihco ro yudo ne?
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Cuahn nchuhn viya̱n, va̱co a̱ma ihyan, ne ca̱hma ne co ne ihyan tuhca̱: “Ra̱hn Ihyan Ricuahn yuhn vo te a nda̱ nino ura che ca̱hno se ihyan, ne va̱co ne chihco ca̱de ye che cheh vino ye nduco ihyan apóstol yahn ye ma̱n vihco ro yudo.”
18 E ele lhes respondeu:
19 Dinahn ihyan apóstol chahn nduhca̱ che ra̱hn Dihvo vo, ne chihcoya̱n ye che cheh vino ye nduco vih che cuande yahn ro yudo.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Cuahn che chi vino me ne, chihnde Dihvo vo na̱n mesa cheh vino ye nduco nduh che ndichio ihyan apóstol yahn ye.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Numanahn che reh ye ne, ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn: ―Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te a̱ma cha ne ndihcue ndeh ne u.
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Tuhme a̱ma chi nda̱che ihyan chahn, ne cana̱n ca a̱ma ca a̱ma ye ra̱hn ye ri ye Dihvo vo: ―Dihvé, ate co ndiyu u che tihca̱ dín.
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―A̱ma cha nchuhn che reh ne da̱ma nducó chete a̱ma cuh ne, ndihcue ndeh ne u.
23 Jesus respondeu:
24 U che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, va che conahn nducó nducuahn che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs. Ate ¡cheva̱h sa̱hn che ndihcue ndeh se u! Tahque ndah ro yahn se ndete che nde hua chihndeya̱n se.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Tuhme Judas, sa̱hn min che ndihcue ndeh se ihyan ne, ra̱hn se ri se ihyan: ―Ihyan Ricuahn, ndiyu u che tihca̱ dín. Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Ta̱ca̱ hua, di.
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Numanahn che reh ye ne, cheta̱h Dihvo vo pa̱n, ne neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs. Tuhme ndeh ye, ca̱h ye ihyan chahn, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Pa̱n cuh ne, yute yáhn, cocheh nchuhn.
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Chihno min ne, cheta̱h ye a̱ma va̱so vino, ne neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs. Tuhme ca̱h ye ihyan chahn, ne ra̱hn ye: ―Cuih nducoya̱ca nchuhn.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Chu ne, yun yáhn che dito yahn vederihquentiyon ra che nda̱hco ca̱de Dendiohs. Cora yun yáhn, ne nduco chemin a̱ma ya̱hn ihyan nda̱ca ye vederenchahco ca̱va nunde yahn ye.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Rá̱hn rí nchuhn te ametah ndaconan cúh vino yahn uva nde nda̱ ro che nedin ra Chidá nducuahn dehtenduh. Tuhme ndaconan cuh vo nduco nchuhn na̱n che rihquentiyon ye.
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Chihno chita ye himno che a va ndi rita ye ne, cuahn ye cua̱hn cuete Olivo.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn: ―Ma̱n vino ne, ca̱hcoma̱n nducoya̱ca nchuhn u. Conahn Ndudo yahn Dendiohs che ndirun tuhca̱: “Cuahnecún che ca̱hno se ihyan che redin ye cuda̱do itecuche, ne cuihno ca̱no te.”
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Ate cuahn che a ntuché va̱n tena̱hn ne, cá̱hn esta̱do yahn Galilea tahque mena̱n ca che co nchuhn.
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Tuhme ra̱hn Pedro ri ye Dihvo vo: ―Andahre nducoya̱ca ihyan sih ca̱hcoma̱n ye ndih, ate u ne, hua ca̱hcomá̱n ndih.
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan: ―Cua̱co rá̱hn rí di te ma̱n vino cuh, numanahn che metah cuah tuh ne, ca̱hme ino yune che hua rendihche u.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ra̱hn Pedro ri ye Dihvo vo: ―Andahre quenan cuma che cóh da̱ma nduco ne, ate hua ca̱hmá che hua rendihché ndih. ―Atihnoca̱ ra̱hn nducoya̱ca ihyan apóstol chahn.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Cuahn che nda̱ Dihvo vo a̱ma cua̱n na̱n che duche Getsemaní ne, rá̱hn ye rí ye ihyan apóstol yahn ye: ―Cuahte nchuhn muhn numanahn che cá̱hn ta̱n ca̱na, cová̱h.
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Tume quenda ye Pedro nduco nduh che o da̱ya Zebedeo, ne cuahn ye ca̱na na̱n me. Nda̱ ye min ne, cana̱n a̱ma chi nda̱che ye,
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―A̱ma nda̱che rí anduhneca̱ ndete che a cóh che ri nda̱ché. Cuahtenan nchuhn muhn, ne cuahtenduche ne, conduco ne u.
38 Então lhes disse:
39 Tuhme cuahn Dihvo vo tah cuahn ca̱na na̱n me, quendih ye ndiya̱hn, cova̱h ye, ne ra̱hn ye: ―Chida má̱n, ndete che co ne, cuahnecun ne che hua chuhríhn nduhca̱ che a va ca̱de. Ate co din ne nduhca̱ che nahn ma̱n ne, ndiyu nduhca̱ che náhn.
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Tuhme ndaconan ye na̱n che vate ihyan apóstol yahn ye. Nta̱ca ye ihyan chahn che vateya̱do ye, ne ra̱hn ye ri ye Pedro: ―¿A nde mare a̱ma ura, hua chicha nchuhn chahtenduche ne, conduco ne u ne?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Cuahtenduche ne, cova̱h ne ca̱va che hua dinahn ne yahn chundah cuahn che tumarande se nchuhn. Cua̱co te a chihco da̱ma ino ne che cocha ne che tumarande se nchuhn, ate anduhneca̱ ndete che ndi i ne, ne hua richa ne.
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ndaconan cuahn Dihvo vo, cova̱h ye na̱n che chi o yune, ne ra̱hn ye: ―Chida má̱n, ndete che hua co che cahnevi ne che va che chuhríhn ne, co nduhca̱ che nahn ma̱n ne.
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Ndaconan tun ye, ne nta̱ca ye ihyan chahn che vateya̱do ye, te anduhneca̱ ndete che nda vih ndutina̱n ye che a̱ma nahn cuahteya̱do ye.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Chihcoma̱n ye ihyan chahn ne, cuahn tun ye cova̱h ye na̱n che chi ino yune, ne a chemin no cova̱h ye ta̱ma yune.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Tuhme ndaconan ye na̱n che chenun ihyan chahn, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Ma̱n che cua̱co ne, cuahteya̱do nchuhn. U che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, a nda̱ ura che neca̱h se u ta̱h sa̱hn nunde.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Cuenecuan nchuhn, cuhn vo. Quendi yuno vo sa̱hn che ndihcue ndeh se u, te a cochi nino se.
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Nde metah cuihno ca̱hma Dihvo vo cuahn che a nda̱ Judas Iscariote, sa̱hn min che namin nduco se ndi cuande se va̱n nduh che ndichio ihyan apóstol chahn. Nduco se a̱ma ya̱hn se, sa̱hn che nda espa̱da ma̱n, sa̱hn che nda ya̱hn ma̱n. Sa̱hn chahn che dechuh chidocuya̱n ndinan ma̱n, intiyahn ma̱n.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Judas, sa̱hn min che ndihcue ndeh se Dihvo vo ne, a nente ca̱de se nduco sa̱hn chahn tuhca̱: ―Ihyan che tená̱n ihyan ne, a ihyan min. Co din nchuhn preso ihyan.
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Ndeta̱hno chahn nda̱ se na̱n Dihvo vo, ne ra̱hn se ri se ihyan: ―Necuma ndih, Ihyan Ricuahn yáhn. Tuhme tena̱n se ihyan.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn: ―Amigo yáhn, codin nome ntiyon che cochi. Tuhme tumanga̱n sa̱hn chahn Dihvo vo, din se preso ihyan.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 A̱ma cha ihyan apóstol che nduco Dihvo vo ne, ndetenda̱h ye espa̱da yahn ye, ne chahn ye sa̱hn deca̱hya yahn chidocuya̱n ndina̱n, chaconda̱h ye revan se.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan min: ―Cuentihyon ndah espa̱da yehn. A devene te duh ihyan che ca̱hno ye nduco espa̱da ne, nduco espa̱da va che coh ye.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Cuedevene te co ca̱cá Chidá, ne ndeta̱hno dechuh ye a̱ma ya̱hn ángel, ndedevahn ye u.
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Ate hua dín tihca̱, te a ndirun na̱n Ndudo yahn ye che a tihca̱ va che conahn.
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Chihno min ne, ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn che din se preso ihyan: ―Ro ro quenún che chete ya̱co va̱n nchuhn chicuáhn, ¿dehco che hua min din ne preso u? ¿Ta̱ca̱ che muhn cochi ne, nda ne espa̱da ma̱n, ya̱hn ma̱n, din ne preso u, anduhneca̱ ndete che sa̱hn duco u?
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Ate tihca̱ va che cuahnó ca̱va che conahn Ndudo yahn Dendiohs che dirun ihyan profeta. Me ihyan apóstol chahn ne, chihcoma̱n ye Dihvo vo, chihno chano ye.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Sa̱hn che din se preso Dihvo vo ne, quenda se ihyan na̱n Caifás, chidocuya̱n che tahque ndina̱n. Min nto da̱ma intiyahn ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Pedro ne, quendi ye Dihvo vo diyahn diyahn nde nda̱ ye chevah va̱co chidocuya̱n che tahque ndina̱n, ne min chihnde ye da̱ma nduco sa̱hn policía chahn, te nahn cadino ye deh co nduco Dihvo vo.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n ne, rinuhn ino se a̱ma nunde che ndere cacueh da̱me se Dihvo vo ca̱va che co ca̱hno se ihyan.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Ate nde a̱ma nunde hua chi chicueh da̱me se ihyan, andahre a̱ma ya̱hn se ndere chica nunde se yahn ye. Chihno min ne, nda̱ te o se che ndere chica nunde se yahn ye,
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 ne ra̱hn se: ―Ihyan tih ne, ra̱hn ye te co ndahtera ye ya̱co, ne chete che ino ro ne, na̱hno ye.
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Tuhme necuan ndi chidocuya̱n che tahque ndina̱n me, ne ra̱hn ri ye Dihvo vo: ―¿Dehco che hua rendahconen yahn sa̱hn sih che tihca̱ rica nunde se yehn?
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Ate Dihvo vo ne, nde a̱ma hua ra̱hn ye. Tuhme ra̱hn chidocuya̱n ndina̱n me ri ye ihyan: ―Numacuahn vederihquentiyon yahn Dendiohs che va ye vahchetero ne, ricá di che ca̱hma cuaque co nuhn ndete che di che Da̱ya Dendiohs, ihyan min che a va ca̱de che chi ye ndedevahn ye ihyan iyehnse.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―A u, nduhca̱ che ra̱hn ne. Namin cuedevano nchuhn che u che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, ndihchero ne u che vá la̱do ta̱h cua̱co Dendiohs, ihyan min che a̱ma yudo vederihquentiyon quenan cuma ye. Namin ndihchero ne che chí va̱n man.
64 Jesus respondeu:
65 Ndeta̱hno chihngun chidocuya̱n ndina̱n me cahteca ye, te ra̱hco ye che ducherino Dihvo vo Dendiohs che tihca̱ ndahconan ye. Tuhme ra̱hn ye: ―¿Dehca din vo testigo ne? ¡Ducherino se Dendiohs! A ma̱n nchuhn chihnevan ne nduhca̱ che ra̱hn se.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Ma̱n ne, ¿deh ra̱hn nchuhn ne? Ndahconan sa̱hn intiyahn chahn, ne ra̱hn se: ―Sa̱hn tih ne, quendihco se nunde, ne quenan cuma che coh se.
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Tuhme ca̱hnun dan se va̱cona̱n ye, ne chahn se ihyan. Na̱hn se ne, chahn se vacona̱n ye,
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 ne ra̱hn se ri se ihyan: ―Di che rahn che Dendiohs dechuh ye di, ndedevehn ihyan iyehnse, cahme duh chahn di.
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Numanahn min ne, va Pedro cua̱hn chevah me. Chahn nda̱ a̱ma ta̱hn deca̱hya yahn chidocuyan ndina̱n me na̱n ye, ne ra̱hn te ri te ihyan: ―Namin di ne, chindoque Jesús yahn esta̱do yahn Galilea.
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Ate ra̱hn Pedro ri ye ta̱hn na̱n nducoya̱ca ihyan: ―Nde hua devanó deh yahn che tihca̱ rahn.
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Tah cuahn adive ne, cuahn ye cua̱hn nino chendevah. Ndihchero ta̱ma te ihyan, ne ra̱hn te ri te sa̱hn che chenun se min: ―Namin sa̱hn tih ne, chinduco se Jesús yahn ya̱n Nazaret.
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ndahconan Pedro ta̱ma yune, ne ra̱hn ye: ―Nde muhn nde na̱n Dendiohs, hua rendihché duh ihyan che ra̱hn nchuhn.
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Namena̱n me ne, chahn nda̱ sa̱hn che chenun se min na̱n ye, ne ra̱hn se ri se ihyan: ―Cua̱co niyon che chindoque ihyan ca̱h, te a ndero ndi nde na̱n ndudo yehn.
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Ndaconan ntihyon ya̱n ye Dendiohs, nde ra̱hva ye, ne ra̱hn ye: ―Hua rendihché duh ihyan ca̱h che ra̱hn nchuhn. A ura min no cah a̱ma tuh.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Neca̱hco Pedro ndudo che ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan tuhca̱: “Numanahn che metah cuah tuh ne, cahme ino yune che hua rendihche u.” Tuhme ndiquenda̱h ye, ne a̱ma chaco ye.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.