Marcos 11
Teutila NT (CUT_WBT) vs NVT
1 Cuahn che cuahn nino Dihvo vo ya̱n Jerusalén, chihto ya̱n Betfagé nduco ya̱n Betania na̱n Cuete Olivo ne, tahve ye o ihyan apóstol yahn ye,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Cuahn nchuhn ya̱n lihn ca̱h. Min na̱n che conda̱ ne ne, nta̱ca ne a̱ma burro lihn che nchiche te, che nde a̱ma ihyan ametah condudo ye ite. Cuenta̱hte ne ite, quenda ne ite muhn.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ndete che va duh che tumerune nchuhn: “¿Dehco che tihca̱ redin nchuhn ne?”, cuendahconan ne yahn ye: “Hua te Dihve nuhn ne, nahn ye ite. Ate ndeta̱hno ndedechuh ye ite.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Cuahn ihyan chahn, ne nta̱ca ye burro me. Nchiche te chihto yune, nino a̱ma chendevah, ne nta̱hte ye ite.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Min vatendi a̱ma o se, ne ra̱hn se ri se ihyan chahn: ―¿Deh din nchuhn burro tih, renta̱hte ne ite ne?
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ndahconan ye yahn se nduhca̱ che ca̱h cuande Dihvo vo ihyan, ne ca̱h yune se che cona̱hn ye.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Quenda ihyan chahn burro me na̱n Dihvo vo. Tihde ye tino yahn ye da̱me te, ne quendudo Dihvo vo ite.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 A̱ma ya̱hn ihyan nta̱h ye tino yahn ye, chehnta̱ve ye yune na̱n che chuh Dihvo vo. Ihyan chena̱hn ne, chihca ye ya̱ta cue, ne chehnta̱ve ye numa yune.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Nducoya̱ca ihyan, ihyan che nda̱hna̱n ye ma̱n, ihyan che chenan ive ye ma̱n ne, a̱ma rah yeno ye, ne ra̱hn ye: ―¡Ndeva vo yavena̱n Dihvo vo Dendiohs! ¡Ndeva vo yavena̱n ihyan cuh che dechuh ye ihyan!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡A̱ma ndah ro yuhn vo, te cochi ye quenan cuma ye vederihquentiyon yahn ihyan ndico yuhn vo David! ¡Ndeva vo yavena̱n Dendiohs che va ye vahchetero!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Cuahn che nda̱ Dihvo vo ya̱n Jerusalén ne, chenda̱ ye chete ya̱co chahte, ndihchero ye nducuahn che va min. Nducote a chi chino ne, ndaconan ye ya̱n Betania nduco nduh che ndichio ihyan apóstol yahn ye.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ta̱ma ro me ura che chica Dihvo vo ya̱n Betania ne, chi cuico ye.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 China̱n ye a̱ma ya̱hn higo che chenan ya̱ta yahn, ne cuahn ye ndihchero ye ndete che chenan ndute yahn. Ate dema̱n ya̱ta yahn chenan. Ametah ndute yahn, te hua ro yahn.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Tuhme din dine ye ya̱hn higo me, ne ra̱hn ye: ―Ametah ndaconan co ndute yehn, cheh ihyan. Chihnevan ihyan apóstol che tihca̱ ra̱hn ye.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Nda̱ ihyan chahn ya̱n Jerusalén, ne cuahn che chenda̱ Dihvo vo chete ya̱co ne, ndetenda̱h vah ye ihyan che rendihcue ye ma̱n, ihyan che ra ye ma̱n, chenun ye chete ya̱co me. Chi muhn chi min ye mesa yahn sa̱hn che rendevahcorun se tume ma̱n, silla yahn sa̱hn che rendihcue se icui ma̱n,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 ne ametah ca̱h yune ye che chenda̱ nde a̱ma ihyan chete ya̱co me che nda ye dehtenduh.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ra̱hn ye ri ye ihyan che chenun ye min: ―A ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱: “Ya̱co yáhn ne, ca̱va che cova̱h ihyan nducuahn nación.” Ate nchuhn ne, nedin ne anduhneca̱ vah na̱n che rendo da̱ma sa̱hn duco.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Chihnevan chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, ne rinuhn ino se ta̱ca̱ din se che ca̱hno se Dihvo vo, te va̱h se ihyan ya̱n yahn che nducoya̱ca ye rihcovan ye che ricuahn Dihvo vo.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Cuahn che chi man me ne, nda̱ca Dihvo vo min, cona̱hn ye.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Chi dave ta̱ma ro me, ura che a chenun yune ye ne, ndihchero ye che a nihno ntih ya̱hn higo me.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tuhme neca̱hco Pedro, ne ra̱hn ye ri ye Dihvo vo: ―Ihyan Ricuahn, condihche ne ya̱hn higo che din dine ne me ne, a ntih.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Nahn che cotahno nchuhn Dendiohs.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te adecoduhno ihyan che ca̱hma ye co ye ico ca̱h che ca̱hn conda̱hnun va̱n nuniya̱hn, ndete che hua o ndedecadino ye ma̱n, cotahno ye che conahn nduhca̱ che ra̱hn ye ma̱n ne, va che conahn.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Chemin che rá̱hn rí nchuhn te nducuahn che ca̱ca ne ura che cova̱h ne ne, cuihco ne chedave yahn ne Dendiohs, ne dinahn ye.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Cuahn che cova̱h nchuhn, ndete che vate ihyan che nedin ta̱n ye nduco ne ne, cuenchahco ne yahn ye, ca̱va che Chida ne che va ye vahchetero ne, nchahco ye nunde yahn ne. Ate ndete che hua nchahco nchuhn yahn ihyan ne, Dendiohs hua nchahco ye yahn ne.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Cuahn che nda̱ ihyan chahn ya̱n Jerusalén ne, cuahn Dihvo vo ya̱co. Ura che quenun ye min ne, chahn nda̱ chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 ne tumerune se ihyan: ¿Deh vederihquentiyon quenan come ne? ¿Duh chihquentiyon di che tihca̱ redin ne?
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn chahn: Namin u ne, va a̱ma na̱n che tumeruné nchuhn. Cuendahconan ne yáhn, tuhme có nchuhn deh vederihquentiyon quenan cumá che tihca̱ redín:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ¿A Dendiohs dechuh ye Jua̱n che chehdenune ye ihyan, o che nahn ma̱n ye ne? Cuendahconan nchuhn yáhn.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Tuhme cana̱n rente se va̱n ma̱n se nduco vih: Ndete che ca̱hmo vo che Dendiohs dechuh ye Jua̱n ne, ca̱hma se co se uvo: “¿Dehco che hua chitahno nchuhn tuhme ne?”
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ate, ¿a ca̱hmo vo che ndiyu Dendiohs dechuh ye ihyan ne? Hua chihquino se ra̱hn se tihca̱, te va̱h se ihyan ya̱n yahn che nducoya̱ca ye ritahno ye che Dendiohs dechuh ye Jua̱n.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Chemin che ra̱hn se ri se Dihvo vo: ―Hua devano nuhn. Tuhme ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Namin u ne, hua có nchuhn deh vederihquentiyon quenan cumá che tihca̱ redín.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.